LOGINKundi bilang ako.Riz.Ang tungkol naman sa arranged marriage namin, siguro ay mananahimik din muna siya tungkol doon. At least, iyon ang gusto kong mangyari. Ayoko munang isipin kung ano ang magiging reaction niya kapag nalaman niya ang buong katotohanan.One problem at a time.Kaya nang dumating a
Riz“So, hindi kayo nagkita ni Jared sa hacienda?”Halata ang curiosity sa mukha ni Jeanette habang nakatunghay sa akin. Kumikinang ang mga mata niya na para bang may inaabangan siyang juicy na chismis, at mas lalong naging suspicious ang mapanuksong ngiti na nakapaskil sa labi niya.Ilang segundo k
Kung kailangan kong pumili sa pagitan ng isang malaking Hacienda at ng buhay na kasama ang maling tao, hindi ako magdadalawang-isip.Pero gusto kong malaman muna kung may possibility.Kung may dahilan ba para subukan.Kung may taong maaari kong makilala at kalaunan ay piliing mahalin.Saglit na nati
Agad akong umupo dahil pakiramdam ko ay nagre-reklamo na ang sikmura ko sa sobrang gutom.“Kumain ka muna,” sabi ni Mommy na para bang nabasa niya ang isip ko.“Finally, someone who understands me.”“Don’t be dramatic and eat.”“Fine.”Kumuha ako ng bacon at egg, saka naglagay ng ilang piraso ng tas
Riz“Lola Doc!”Masaya akong tumawag pagdating ko sa pavilion kung saan nag-aalmusal ang buong pamilya namin at ng mga Lardizabal. Bahagyang napalakas yata ang boses ko dahil halos sabay-sabay na napalingon sa akin ang mga taong naroon, pero wala akong pakialam.Pagod man ako mula sa trabaho ng nagd
Nang mapansin siya ni Nina, agad itong ngumiti.“Thank you for coming, Jared.”Bahagyang yumuko si Jared bilang paggalang.“No, Tita. Ako po dapat ang magpasalamat. Thank you for having me.”“Oh, okay.” Napangiti si Nina. “If you think so.”May kakaibang lambot sa tingin na pinukol nito kay Jared.S
ChandlerTwo days later, nang dumating si Mitch sa HQ, ay wala namang naging problema. Surprisingly smooth ang lahat, parang walang bagong adjustment na kailangang gawin ang team. Maganda ang laro ng ArmyGamers during scrims—solid ang rotations, malinis ang comms, at hindi sablay ang decision-making
Honey“You can cry if you want to, baby…”Muli kong tinignan si Chanton. Sa mga mata niya, malinaw ang sincerity—walang awa na nakakababa, kundi yung uri ng pag-unawa na nagsasabing naiintindihan kita kahit hindi mo pa masabi lahat. May lungkot din doon, parang nasasaktan siya dahil nasasaktan ako.
Good.Pag-upo ko sa gaming chair, doon ko naramdaman ang panlalamig ng kamay ko.Shocks.Iba ang mga practice game namin sa gaming house. Online lang ‘yon at walang nakakakita sa akin. Kahit magkamali ako, screen lang ang witness.But now, it’s different.May crowd at nala-live broadcast pa. Pwedeng
ChandlerOn the way na ang ArmyGamers team sa eSport Arena na nasa loob mismo ng Sarina’s Hotel, sakay kami ng official RV van ng team. Black matte exterior, tinted windows, may logo ng ArmyGamers sa gilid na parang masyadong dramatic para sa isang “friendly game.”Friendly.Kung makapag-hype ang To







