MasukMitchKinabukasan ay medyo tanghali na akong nagising. Nagkataon, sinabi ni Sir Richard na wala muna kaming practice ngayong araw dahil nagpaalam sina Cecilio at Ryan na kailangang umuwi. Hindi na ako nagtaka pa doon since alam ko na pwede naman talagang magka-emergency.Si Chandler ay hindi nakauwi
Mitch“Good afternoon, Mitch,” nakangiting bati ng representative ng Smile Toothpaste nang tuluyan na kaming magkaharap sa loob ng meeting room. Maaliwalas ang boses niya, yung tipong sanay na sanay makipag-deal at alam mong bihasa sa ganitong klaseng eksena.Katatapos ko lang pumirma para sa shampo
Kaya gusto kong maintindihan nang mabuti ang lahat.Ayokong pumirma sa isang bagay na hindi ko lubos na nauunawaan.At ayokong dumating ang panahon na sasabihin kong sana pala mas naging maingat ako.“Importante ito,” sabi ni Sir Richard habang itinuturo ang isang bahagi ng kontrata. “Kapag may mga
MitchNaging matagumpay ang opening ng bagong season ng Honorable.Sa totoo lang, kahit naka isang season na akong bahagi ng professional scene, hindi ko pa rin maiwasang ma-amaze sa tuwing nakikita ko kung gaano kalaki ang esports community.Parang kailan lang, nanonood lang ako ng tournaments gami
MitchMalawak ang players' lounge at unti-unti nang napupuno ng mga player mula sa iba't ibang teams.May mga players na nagkukuwentuhan.May mga coaches na may hawak nang tablets at kung anu-anong notes.May ilang content creators na abala sa pagkuha ng photos at videos para sa social media pages n
ChandlerNgayong araw ang opisyal na pagbubukas ng bagong season ng Honorable. At sa totoo lang, laking pasalamat ko na Sunday ngayon.Walang pasok sa opisina, meetings o report na kailangang tapusin.Walang directors na naghihintay ng approval. Although kailangan kong silipin ang Sarina’s Hotel and
ChancyBadtrip na badtrip ako.Akala ko magiging panatag ang tulog ko matapos ang mainit na gabing 'yon, pero bago pa man tuluyang hilahin ng antok ang buo kong katawan, narinig kong bumulong ang babae ng isang pangalang hindi ko inaasahan."Drew."Tangina. Kung sino ka mang Drew ka, magpasalamat ka
ChancyKumunot ang noo ko, kasabay ng mariing tingin ko sa kanya nang marinig ko ang malakas na pag-ungol ng tiyan niya na tila ba may rally ng gutom sa loob.“Gutom ka?” tanong ko, bahagyang nakakunot ang noo. “Hindi ka pa nagla-lunch?”“Ah-eh—” Napakamot siya sa batok, halatang alanganin. Para ban
Ngumisi ako, sabay sandok ng kanin matapos kong maupo. Marami ang in-order ko pero parang kaya naman naming ubusin."Pwede bang subuan mo ako para mas feel ko ang--"“Kung hindi ka pa titigil, isusubo ko sa ‘yo ‘tong sili."“Uy, kinky,” sabay tawa ko, na sinabayan niya ng pag-irap.Nagpatuloy kami s
ChancyMasayang-masaya ako ngayon sa takbo ng pagsasama namin ni Gianna. Hindi man niya tuwirang sinasabi, pero ramdam ko, mula sa bawat ngiti, haplos, at tingin niya na mas malalim na ang nararamdaman niya para sa akin. Mas naging matibay ang samahan namin mula nang magdesisyon kaming magsama sa ii







