LOGIN“Hindi ako maliligo ng isang taon,” tugon naman ng lalaki dahilan upang magtawanan ang lahat ng nakarinig.Mukha naman siyang harmless kaya hinayaan ko na lang.Ang tanong lang, pipirmahan ba talaga ni Mitch iyon?Sa t-shirt mo na lang. Baka magreklamo ang mama mo kapag naamoy ka niya at masisi pa a
Bahagya siyang natawa, pero agad din siyang umiling.“Hindi na lang,” sabi niya. “Matanda na sila ni Mama, at baka mainip lang din siya. Hindi naman niya hilig yung ginagawa ko.”Saglit siyang tumahimik bago muling nagsalita, mas mahina na ang boses.“Masaya na silang nakikita ako sa TV.”May kakaib
ChandlerSobrang proud ako sa kanya—at hindi ko na kailangang i-sugarcoat pa ‘yon sa sarili ko.Hindi ko inaasahan ang ganda ng performance ni Mitch, kahit pa alam kong magaling siya. Iba pa rin kapag nakita mo na mismo kung paano niya dominahin ang laro, kung paano siya gumalaw na parang walang dud
“Set the date,” sabi ko. Kumunot ang noo niya na tila naguguluhan. “Para sa meeting namin ng parents mo.”Napangiti siya.“Ready ka na?”Tumingin ako sa kanya nang diretso.“Ready ako lagi.”At sa pagkakataong iyon, alam kong totoo iyon.Pagkaalis niya, nanatili akong nakatayo sandali sa gitna ng sa
ChandlerLinggo ng umaga, at hindi ko na kinailangan pang mag-set ng alarm para magising nang maaga.Kusang bumukas ang mga mata ko, parang may sariling alarm ang katawan ko o baka naman isip ko lang ang hindi na mapakali. Pagmulat ko pa lang, isang pangalan agad ang sumagi sa isip ko.Si Mitch.Ila
At sa simpleng palitan ng mga salitang iyon, pakiramdam ko ay gumaan ang lahat.Hindi ko man alam kung ano ang eksaktong nangyari sa dinner nila, pero base sa tono niya, wala namang mali. Wala akong naramdamang bigat mula sa kanya, sapat na iyon para sa ngayon.Mas magaan ang pakiramdam ko habang na
Gianna“Okay ka lang, Sweetheart?” tanong ni Chancy habang inaayos ang pagparada ng sasakyan sa tapat ng mala-palasyo nilang mansyon. Ang tibok ng puso ko ay parang may sariling buhay. Mabilis, malakas, at walang pakialam kung mapansin niya.Napairap ako. Gusto kong sabihan siya ng “Bakit ba hindi m
Paakyat na ako ng hagdan nang marinig ko ang isang pamilyar at banayad na tinig.“Chancy, anak…”Napatigil ako sa hakbang. Si Mommy pala, nakatayo malapit sa lanai, tila kagagaling lang doon. Hindi ko man siya napansin agad, ramdam kong pinagmamasdan na niya ako mula pa kanina.“Mom,” bati ko, pilit
Matapos ang paulit-ulit na reklamo niya sa biyahe dahil sa matinding traffic, napilit ko na rin siyang subukan ang pagko-commute papasok. Ako na ang bahalang sumundo sa kanya pauwi, lalo na kapag galing siya sa site visit.“Noon ay ayaw na ayaw niya,” natatawa kong naalala ang pagkukunot ng noo niya
Gianna“Uy, sigurado ka ba talaga dito?” tanong ko kay Chancy habang nakatitig sa kanya, hindi makapaniwalang heto kami ngayon sa isang mamahaling boutique.Pagkatapos kong pumayag kagabi sa plano niya, agad niya akong dinala rito para raw mamili ng damit na isusuot ko. Date daw niya ako sa inaugura







