تسجيل الدخولNaku, gulo yan, Mitch.
Magkakasama sila, o mas malala ay tinawagan ni Flor ang mga lalaking ito upang harangin ako.Nanatili akong nakatayo sa pwesto ko habang nakaharang sa dadaanan ko ang tatlong lalaki. Hindi ko man sila kilala, sapat na ang mga tinginan nila para maramdaman kong wala silang balak paalisin ako nang maa
MitchHindi ko alam kung saan nanggaling ang bilis ng reflex ko, pero bago pa man tuluyang dumampi sa mukha ko ang kamay ni Flor ay agad ko iyong nasalag. Mahigpit kong nahawakan ang pulsuhan niya at mabilis iyong itinulak palayo sa akin dahilan para mapaatras siya nang bahagya.Halatang hindi niya
Ano ako? Magpapakaapi lang?“Flor,” may biglang sumingit na boses mula sa may likuran niya, may halong pang-aasar at aliw. “Mukhang hindi ka talaga kilala ng babaeng ‘yan.”Napalingon ako at doon ko nakita ang dalawa pang babaeng papalapit. Pare-pareho silang maayos manamit, halatang sanay sa mamaha
MitchSiguro ay isa ang babaeng kausap ni Nathalia sa mga nagiging guest ng magkakaibigan ni Chandler—yung mga babaeng sanay nang sumama sa kanila sa mga club at private gatherings na gaya nito.Habang naglalakad ako palabas ng cubicle kanina ay binuo ko na sa isip ko ang posibilidad na dati, bago p
Ngunit hindi nagtagal ang katahimikan na iyon.May narinig akong pagbukas ng pinto sa katabing cubicle.Napahinto ako.Kasunod nito ay isang boses—malinaw, pamilyar.“Yes, may kasamang girlfriend si Chandler. Kailangan ko pa ngang lumabas para magyosi dahil ayaw ni Chandler na makalanghap ng usok an
MitchDahil sa akin, nag-order si Chandler ng kung anu-anong pagkain—fried chicken, fries, pati kung anong pulutan na hindi ko na maalala ang pangalan. Parang gusto niyang siguraduhin na may mapagkakaabalahan ako, na hindi ako maiilang sa lugar na hindi ko naman talaga nakasanayan.Napangiti ako sa
"How are you?" tanong ni Chandler, seryoso na ang mukha."I'm doing fine." Ngumiti ako para makita nila na totoo ang sinasabi ko.Tumigil saglit si Chandler at tumingin sa akin ng seryoso. “Hindi mo lang alam, pero proud na proud kami sa ‘yo. You fought hard.”Napalunok ako. Hindi ko alam kung dahil
Doon ko naisip: Si Maui ang kukunin kong personal stylist and assistant.Hindi lang dahil sa utang na loob. May kakaibang vibe ako sa kanya. Tahimik, pero matapang. May sinasabi ang mga kilos niya kahit hindi siya nagsasalita. At higit sa lahat, kailangan niya noon ng trabaho. Perfect timing, ‘ika n
ChansenIlang minuto pa akong nanatili sa lanai. Ang hangin ay malamig pero wala pa ring lamig na pumapawi sa init ng konsensya ko. Alam kong mali ako. At kahit hindi na siya magpatawad, kailangan ko pa ring subukang humingi ng tawad.Kahit minsan, hindi ko siya narinig na nagtaas ng boses. Kahit il
“Pasok ka na muna,” sabi ni Gianna.At sa mga salitang ‘yon, tila pinasakitan ang dibdib ko. Hindi ako pinapasok ng takot lang, nakapasok na siya mismo sa teritoryo kung saan ako ngayon ang tinatangi.Pinilit kong ngumiti. Kailangan kong maging mahinahon. Hindi ako pwedeng magpakita ng kahinaan. Hin







