Masuk“Why is he texting you out of nowhere?” usisa ni Jeanette, bahagyang nanliliit ang mga mata habang pinagmamasdan ang mukha ni Riz.“Mag-usap daw kami mamaya.”“Owww…”Dahan-dahang lumawak ang ngisi ni Jeanette.“Date??”“Date ka diyan? Pinagsasabi mo?” bulalas ni Riz.Agad na namula ang kanyang mga
Natawa nang bahagya si Riz.“Pero iba rin 'yang Daddy mo, ha!” mabilis na dagdag ni Jeanette, tila gusto nang ilipat ang topic bago pa siya ma-sermonan ng kaibigan. “Talagang diretso at walang alinlangan niyang binangga si Vice Gov. Alik. Walang takot!”Napataas nang bahagya ang kilay ni Riz.“Binan
Third PersonKinabukasan, tila isang bombang biglang sumabog at mabilis na kumalat sa buong lungsod ang balita tungkol sa pagkakasangkot ni Lorenz at ng mga kaibigan nito sa pinagplanuhang aksidente sa tanyag na race track.Halos lahat ng social media platforms ay puno ng screenshots, videos, at iba
“That's it.”Unti-unting lumambot ang ekspresyon ni Chase.“Don’t worry, Love,” agad niyang paalala. “I am not going to do anything stupid or illegal.”“Promise?”“Promise.”Doon lamang nakahinga nang maluwag si Nina.Dahan-dahan niyang inilabas ang pinipigil na hangin sa kanyang dibdib bago bahagya
“You are.”“A little.”Napailing si Luca at muling tumingin sa kanyang ina.“Fine, fine… you win, Mom,” pagsuko ng binata.Wala na siyang nagawa kundi hayaan ang kanyang ina na muling hawakan ang kanyang mukha.Agad namang lumapad ang matamis na ngiti sa mga labi ni Nina.“There’s my baby.”“Mom…”“
“Why do you both look like that? May nangyari ba sa race track?” tanong ni Nina habang salitan ang tingin sa dalawang anak.Dahan-dahang bumaling si Riz sa kanyang nakababatang kapatid.Hindi na siya nagsalita.Sa isang tahimik na sulyap lamang, malinaw na niyang ipinahiwatig kay Luca na nasa kanya
Estella Sinundan ko ng tingin si Chansen habang naglalakad palayo para sundan si Dad, ang biyenan kong lalake. Ramdam ko pa rin ang titig niya bago siya tumalikod; ‘yung tipong nakangiti pero may pag-aalala. “Hija,” tawag ni Mommy dahilan upang lingunin ko siya. “’Wag kang mag-alala, walang mangya
Estella"Viv, ang best friend natin… nabibilang pala sa pinakamayamang angkan sa buong bansa," halos wala sa sarili ang tono ni June nang magsalita. Hindi siya kumukurap habang nakatitig sa akin, pero ramdam ko ang tensyon sa paraan ng pagkakahawak niya sa braso ni Vivian.Si Vivian naman, parehong
Tahimik kong isinara ang pinto sa likod ko. Maingat. Walang ingay. Pero kahit ‘yon, hindi niya napansin.Busy pa rin siya sa kakadaldal. Sa kung sinuman ‘yung nasa kabilang linya. Lumingon siya saglit papunta sa closet pero hindi ako nakita.Sinundan ko siya. Tahimik pa rin.Hanggang nasa pintuan
“Estella…” Mahina kong tawag. Puno ng pagsisisi ang boses ko.Pero tinabig lang niya ang kamay ko na para bang hindi na ako pwedeng lumapit, hindi na ako pwedeng humawak. At doon, sumabog ang kirot at inis na kanina ko pa pinipigil.Napakuyom ako ng kamao ko, mahigpit, parang sinusubukan kong ikulon







