ログインNapangiti ako at marahang hinawakan ang kamay niya. "Mom, mahal ko pa rin ang pagpipinta. Hindi naman nawala 'yon." Bahagya akong natawa. "Hobby ko na siya habambuhay. Kapag gusto kong magpahinga o mag-unwind, nagpipinta pa rin ako." Mas lalo siyang ngumiti. "At saka," dagdag ko, "si Tita Cha pa
Riz Seven years. Actually, higit pitong taon na pala ang lumipas mula nang halos tuluyan akong manirahan sa South Korea. Nakakamiss din pala ang Pilipinas kapag matagal kang hindi nakakauwi. Totoo, may mga pagkakataon namang bumabalik ako rito—kapag may importanteng family occasion o espesyal na
Ngayon ay iba na ang paraan namin ng pagpapakita ng pagmamahal. Hindi na kasing-init ng dati ang bawat sandali, pero mas malalim. Mas tahimik. Mas kampante. At mas totoo. Sa edad namin ngayon, sapat na ang isang mahigpit na yakap para maramdaman naming pareho na hindi pa rin nagbabago ang pagma
Mas lalo akong natawa. Talagang wala na akong maililihim sa babaeng ito. Sa tagal naming nagsasama, kabisadong-kabisado na niya ang bawat kilos ko, bawat ekspresyon ko, at maging ang paraan ng pagtingin ko kapag may kabastusan akong naiisip. "Huli na naman ako?" natatawa kong tanong. "Hindi ka n
Natawa lang ako nang mas malakas. "Ano?" "Matanda na tayo!" Mas lalo akong natawa. "Anong matanda?" Tinaasan ko siya ng kilay. "Sa passport lang." "Pero kapag ikaw ang katabi ko..." Mahina akong ngumiti. "...pakiramdam ko hindi naman tumatanda ang nararamdaman ko." Napailing siya. "Hindi
Maximus Hindi ko mapigilang pagmasdan ang asawa kong nakaupo sa tabi ko. Tahimik lang si Sarina habang nakangiting pinagmamasdan ang aming mga anak, mga manugang, at mga apo na nagkukuwentuhan. Paminsan-minsan ay napapailing siya kapag may naririnig na kalokohan mula sa mga anak naming lalaki, pag
Napasinghap si Gianna. "Chancy, hindi naman sa ganun—"Agad kong inilapat ang hintuturo ko sa kanyang mga labi. Marahan, hindi marahas. Puno ng pakiusap."Shhh... Let me finish, Sweetheart," bulong ko. "Grabe ang lakas ng loob na hinugot ko para sabihin 'to. Hindi madali. Lalo na't alam kong masaya
ChancyMaliwanag na ang paligid nang muli akong dumilat. May bintana sa ulunan ko at nakataas na ang blinds kaya alam kong umaga na lalo at kita rin ang sinag ng araw na nagmumula doon. Dama ko ang bahagyang init pero mas mainit ang pakiramdam ng kamay na nakapatong sa noo ko.Si Gianna.“Good morni
GiannaTotoo nga ang sinabi ni Mrs. Lardizabal. Hinintay talaga niya akong matapos sa trabaho at sa mabilisang meeting ko kay Sir Nestor. Mabuti na lang at hindi iyon tumagal. Gusto lang daw niya akong sabihan na hindi siya makakapunta sa site sa susunod na linggo, pero may ipapakilala siyang mas ma
Chancy“Wow…” Hindi ko napigilan ang sarili kong mapabulalas nang masilayan ko si Gianna sa suot niyang damit. Para akong nawala sa sarili sa ilang segundong pagtitig.Napakabagal ng takbo ng oras habang pinagmamasdan ko siya. Ang ganda niya, mas maganda pa sa inaasahan ko. Yung damit na ‘yon, akala







