LOGINSige at tiisin niyo na lang muna ang sakit ng mga puson niyo.. Hahaha
Paano kung may nabago na?Paano kung hindi na sila kasing bilis ng dati, kasing tibay, kasing handa sa biglaang panganib?Hindi sila superhero. Tao pa rin sila. Nasasaktan. Napapagod. Pwedeng magkamali.Si Kuya Lualhati naman ang kabaligtaran nila sa paraan ng pakikipaglaban. Hindi kamao ang sandata
Mitch“Ate Honey…” humihikbi kong tawag habang tuluyan na niya akong niyakap, parang hindi na niya hinintay pang tuluyang bumigay ako bago niya ako saluhin.Sa sandaling iyon, lahat ng pilit kong kinukubli—lahat ng takot, pangamba, at pagod ay parang sabay-sabay na bumuhos palabas.Dama ko ang marah
“Maupo ka muna, Mitch…” mahinang sabi ni Ate Honey habang marahan niya akong inaalalayan palapit sa sofa.Hindi ko na tinutulan. Para akong nawalan ng lakas bigla, kaya hinayaan ko na lang ang sarili kong bumagsak sa upuan na katabi lang din naman ng crib. Magkatabi kaming naupo, pero ramdam kong pa
MitchNarinig ko pa lang ang boses niya, parang may kumalabit na agad sa dibdib ko.“Mitch!” bulalas ni Ate Honey nang makita niya ako matapos niyang buksan ang pintuan.Hindi ko na napigilan ang sarili ko. Halos tumakbo na ako papasok, dala-dala ang dalawang linggong bigat na parang nakapatong dire
Wala pa rin.Isang oras ang lumipas. Dalawa.At sa bawat minutong nadaragdag, mas bumibigat ang pakiramdam ko.Hindi ito selos. Hindi rin duda.Takot lang.Takot na may nangyaring masama sa taong mahal ko.At sa gitna ng katahimikan ng kwarto, isang bagay lang ang malinaw sa akin—Kahit gaano ako ka
MitchNaging successful ang shooting, iyon mismo ang unang sinabi ni Sir Sol makalipas lamang ang dalawang araw. Kita ko sa mukha niya na hindi iyon simpleng reassurance lang.Hindi siya yung taong basta nagbibigay ng papuri para lang gumaan ang pakiramdam mo. Kapag sinabi niyang maayos ang kinalaba
ChansenKasunod na araw ay naglabas na nga ng official statement ang Y Channel at ang Star Singer show tungkol sa nangyaring issue noong Sabado ng gabi. Nilabas nila, isa-isa, ang resulta ng buong tabulation ng boto. Sa palabas kasi, percentage lang ang pinapakita, pero ngayon, sa harapan ng publiko
Tristan“I’m so disappointed in you, Maui.”Diretsong sabi ni Dad habang malamig ang mga mata niyang nakatitig sa babae. Tahimik ang buong sala. Magkakaharap kaming pito: si Dad, si Mom, at kaming apat na magkakapatid at ang impostora na si Maui.Pwede na sana naming palayasin pero gusto namin malam
At para sa akin, sobrang halaga non dahil alam ko na totoo sila sa akin.Wala akong matandaan na naagrabyadong tao. Wala akong maalalang nakaalitan, na-offend, o nasagasaan ang ego dahil lang sa content ko. Kaya hanggang ngayon, hindi ko pa rin maintindihan kung bakit biglang may tangkang kitilin an
Chansen“So, you’re telling me na plinano ni Maui ang lahat ng ito ng mag-isa?” gulat kong tanong, habang hindi pa rin makapaniwala sa mga naririnig ko. Ramdam ko pa rin ang bigat ng mga salitang lumabas sa bibig ko. Kaharap ko ngayon sina Tristan at Kuya Lualhati, at parang ayaw pa ring mag-sync ng







