LOGINPasensya na po, natagalan. kakarating lang sa bahay galing sa paggala.. Nakalimutan kong i-publish kanina bago kami umalis...
ChandlerHindi ko agad inalis ang labi ko sa kanya. Hindi iyon yung tipo ng halik na minamadali o pabigla-bigla—kundi yung dahan-dahan, yung parang sinusulit mo bawat segundo dahil alam mong hindi palaging may ganitong pagkakataon.Ramdam ko kung paano siya bahagyang nanigas sa una, pero ilang sanda
Chandler“Shouldn’t I be?” mahina kong sagot habang nakatitig pa rin sa kanya.Ilang segundo siyang natahimik, tapos bigla siyang napangiti. Yung tipong hindi niya naitago, yung may halong kilig at hiya.“Ang seryoso mo naman,” sagot niya, sabay iwas ng tingin.“Serious ako,” tugon ko agad, hindi ko
ChandlerHindi ko agad binitawan si Mitch matapos ko siyang yakapin. Para bang may kung anong kumakapit sa akin na ayaw siyang pakawalan, na parang kapag binitiwan ko siya, babalik ulit kami sa ilang araw na puro chat lang, puro kulang, puro bitin.Ramdam ko kung paano siya sumandal sa akin, kung pa
ChandlerBoyfriend pa lang naman?Paulit-ulit na umalingawngaw sa isip ko ang sinabi ng captain ng Fullpower habang papalapit ako sa lounge area kanina. Kahit tapos na ang usapan at nagkanya-kanya na ng kwentuhan, hindi pa rin mawala sa isip ko yung kindat niya kay Mitch at yung paraan ng pagtingin
“Loko-loko!” sagot ni Ryan, sabay akbay sa batok niya at bahagyang inalog.Nagtawanan ang lahat, at akala ko doon na matatapos ang asaran, pero biglang may malamig na boses na sumingit mula sa likod namin.“What’s going on here?”Halos sabay-sabay kaming napalingon sa pinanggalingan ng tinig.Napati
MitchLahat kami ay nasa lounge ng gaming room sa 6th floor. Naka-set up na ang malaking TV sa harap, may nakahandang tubig at snacks sa gilid, at kumpleto na rin ang buong team. Naghihintay na lang kami sa pagdating ng Fullpower mula Singapore, at kagaya ng sinabi ni Sir Sol kanina, dito nga raw si
Chancy“Ano, okay ka lang ba?” tanong ni Kuya Chanden habang nakatayo na kami at hawak ang kamay ng aking hipag. Kakadating lang niya, at kung gaano siya kaalerto sa lahat ng bagay, ganoon din kabait at matiisin si Ate Noelle sa paghihintay sa kanya.Halata pa ang pagod sa kanyang mukha. Siguro ay h
Gianna“Na-finalize na ba ang sa arena?”Nag-angat ako ng tingin mula sa pagkakayuko sa plano. Halos mapatigil ako sa paghinga nang ma-realize kong si Sir Patrick na pala ang nasa tabi ko. Ni hindi ko namalayan na nakalapit na pala siya, ganun yata talaga kapag abot-langit na ang focus.“Yes po,” na
GiannaHindi ako makapaniwala sa sinabi ni Mama.Parang sumabog ang dibdib ko sa galit. Nanginginig ang mga kamay ko habang nakatingin sa blueprint na nasa ibabaw ng mesa ko, hindi dahil sa takot, kundi dahil sa matinding inis.Nasa office ako, tinignan ko lang saglit ang blueprint ng farm bago ko s
Chancy“Why are we here?” tanong ko habang nakatitig sa harap ng isang bungalow-style na bahay. Medyo nagtataka ako. Ang usapan kasi namin, titingin kami ng condo unit. Pero nang marinig niya kung gaano kamahal ang renta, mabilis niya iyong inayawan.“Bumaba ka na lang d’yan at baka matagal ng naghi







