로그인Naiwan kaming apat sa porch.Walang nagsalita agad.I looked at the woman first.Maayos ang tindig niya at may warm ngunit confident na aura. Hindi siya mukhang taong kailangang magtaas ng boses para maramdaman ng ibang tao ang presence niya. Kahit tahimik lang siyang nakatayo roon, may authority si
Napabuntong-hininga ako bago ko tuluyang itinulak ang wheelchair pasulong.“Ready na po?” tanong ni Jacob nang mapansin niyang nagsimula na akong umandar.“Matagal na.”“Okay po.”Naglakad siya sa tabi ko habang tinatahak namin ang medyo malapad na pathway papunta sa villa. Habang papalapit kami, ma
Jared“Nandito na tayo, Sir.”Napatingin ako sa labas ng bintana nang marinig ko ang boses ni Jacob. Patay na ang makina ng sasakyan, at mula sa kinauupuan ko ay tanaw ko na ang malawak na Hacienda Antonio na puno ng mga dekorasyon at abala na para sa birthday celebration ng quadruplets.May mga sta
Pero imbes na ang celebration na pupuntahan ko, o ang Antonio family lalo na ang babaeng dapat na pakakasalan ko ay si Dr. Riz ang pumuno sa utak ko.Again, napasimangot ako. Nakakainis na malaman iyon.Kahit saan ko tingnan, may kung ano sa presensya niya na nagsasabing hindi siya basta-basta.She
Her mouth fell open slightly na akala mo ay hindi siya makapaniwala sa tanong ko.Then she let out a short laugh.“Seriously?”“Yes.”“Mr. Alba, you're asking me to pretend to be your girlfriend.”Napatingn ako sa paligid at bukod sa aming tatlo ay kami lang ang naroon. Masama ang tingin na pinukol
At malamang, may ilan ding pupunta dahil gusto nilang makita kung ano ang meron sa Hacienda Antonio na pinag-uusapan ng maraming tao.“Jackie will be there, too, Sir.”Napahinto nang bahagya ang daliri ko sa joystick bago ko ipinagpatuloy ang pag-usad.Napakunot ang noo ko.“Jackie?”“Yes, Sir.”Tal
Estella Ang surprise lunch visit ko kay Chansen ay surprisingly naging maayos. Nag-stay kami sa office niya buong maghapon, just the two of us, sharing take-out food na ako mismo ang bumili. Kahit busy siya, tinulungan ko pa rin siya sa ilang paperworks na ayaw na sana niyang gawin. Gusto pa raw ni
Estella Sinundan ko ng tingin si Chansen habang naglalakad palayo para sundan si Dad, ang biyenan kong lalake. Ramdam ko pa rin ang titig niya bago siya tumalikod; ‘yung tipong nakangiti pero may pag-aalala. “Hija,” tawag ni Mommy dahilan upang lingunin ko siya. “’Wag kang mag-alala, walang mangya
Estella Simula nang malaman namin ni Chansen na buntis ako, naging sobrang protective siya. Parang kahit simpleng lakad ko lang papunta sa kusina, kailangan may bantay ako. Naiintindihan ko naman kasi kahit ako, naging paranoid na rin. Ayaw ko nang maranasan ulit ‘yung sakit na halos ikawasak ko no
Matatapos na ang lunch break pero hindi pa namin napapangalahati ang pagkain na dala ko. Panay kasi ang asaran, panay ang sulyapan, at sa bawat tawa niya, parang mas bumibigat ang dibdib ko hindi sa takot, kundi sa anticipation.Kasi ngayong sinabi niyang kailangan naming pumunta as one, alam kong m







