ログイン“Aba, at pinagtatanggol pa niya…”Napailing ako at natawa.“Hindi naman sa gano'n. Sinasabi ko lang kung ano ang totoo.”“Hmm.”Nagkatinginan sila ni Lolo.Agad kong napansin iyon.May something.Iyon ang klase ng tinginan ng dalawang taong matagal nang magkasama at may pinag-uusapang bagay na ayaw
RizLimang araw na mabilis na lumipas dahil halos pare-pareho lang ang naging routine namin. Check-up. Medication. Monitoring. Rehabilitation assessment. At siyempre, pakikipagtalo kay Jared sa mga pagkakataong feeling niya ay kaya na niyang gawin ang mga bagay na hindi pa naman dapat niyang ginagaw
Bahagyang natawa si Jared. Napailing pa siya habang nakatingin sa akin na parang hindi niya alam kung matatawa ba siya o maiinis sa sagot ko.“You really know how to ruin a serious moment.”“I'm just being realistic.”“Still,” mahinang sambit niya, at bahagyang lumiit ang mga mata niya habang nakati
RizMaaga pa rin akong nagising kinabukasan, gaya ng nakasanayan ko simula nang magsimula akong mag-duty bilang doktor. Kahit ilang oras lang ang tulog ko, kusa pa ring nagigising ang katawan ko na parang may sarili itong alarm clock.Marahil dahil na rin sa pagiging alerto ko sa kondisyon ni Jared.
Tahimik kong minonitor si Jared habang kumakain.Wala siyang reklamo.Wala ring reklamo si Jacob.Para silang sanay na sa ganitong routine.Nang matapos ang agahan ay dumating si Dr. Nazario.“Kamusta ang naging pahinga mo?” tanong ng matandang doktor habang papasok sa room.Ngumiti si Jared.“Okay
RizMay biglang pagsikdo sa dibdib ko nang ma-realize ko kung gaano kalapit ang mukha namin sa isa’t isa.Parang ilang segundo akong nawalan ng tamang reaction. Hindi ko alam kung saan ako dapat tumingin o kung paano ko ibabalik sa normal ang sitwasyon. Ang tanging malinaw sa isip ko ay ang sobrang
Mature ContentChancyPagpasok pa lang sa kwarto, isinara ko agad ang pinto gamit ang paa, hawak-hawak si Gianna na parang ayaw ko na siyang bitawan. Hinalikan ko siya, hindi na banayad. Mapang-angkin. Mabigat. Walang preno.Pinaghalo ng halik namin ang gutom, pagnanasa, at pangakong walang ibang ma
Napatingin siya sa akin at bahagyang ngumiti. Hindi ko alam kung dahil ba sa presensya ko o dahil may sasabihin siyang magaan sa loob. Pero anuman iyon, tiniyak kong naroon ako para marinig."Kamusta ka na, anak? Mas magaan na ba ang pakiramdam mo?" tanong ni Mommy Sarina habang lumapit din sa tabi
Tumango siya habang unti-unting pumikit, tila ba sinasabing 'Sige na, ikaw na ang bahala.'Pagbalik ko mula kusina, dahan-dahan ko ulit inilapat ang bimpo sa kanyang noo habang maingat na inaalalayan ang kanyang ulo. Umupo ako sa ulunan niya at marahang hinaplos ang buhok niya. Ilang saglit pa ay um
Chancy Masaya akong makita si Gianna sa dalawang beses na nagising ako. Sa bawat pagmulat ko ay siya agad ang una kong nasisilayan na nakaupo sa gilid ng kama, mahigpit ang pagkakahawak sa aking kamay na parang ayaw niya akong bitawan kahit saglit. Ang init ng palad niya ang nagsilbing paalala na t







