Mag-log inTriple X na ba ang susunod, Giannna? Hahaha
Pagdating namin sa unit ni Chanton, nadatnan namin si Mitch sa sala. Nakaupo siya sa malaking gray sofa habang kausap si Honey na may hawak namang feeding bottle para sa baby nila. Relaxed lang ang atmosphere, may mahina pang tugtog ng OPM sa background. Pero sa totoo lang, kahit anong aesthetic pa
Chandler “Ano nga pala ang sabi ni Chancy tungkol doon sa issue ng isa sa mga player mo?” tanong ni Chanton na mas seryoso na. “At ano na rin ang plano mo kay Lily?” Tahimik akong napasandal habang nakatingin sa kanya bago nagsalita. “Of course,” malamig kong sagot, “she can’t get away sa ginawa
“Ano ba ‘yan,” reklamo ni Chanton habang napapalatak pa. “Walang thrill.”Napatingin ako sa kanya nang walang emosyon.“Anong gusto mo?” tanong ko. “Magpanggap akong waiter tapos biglang magpapatugtog ng exposed video sa family dinner nila?”Biglang natawa nang malakas si Kuya Lualhati habang si Cha
Chandler“We tried to find anything about Vergara Pharmacy pero wala naman kaming nakita na kahit anong anomaly. Instead, isa pa nga sila sa mga katuwang ni Tita Sarina during medical missions.”Tahimik akong nakatingin kay Kuya Lualhati habang nagsasalita siya. Nakaupo siya sa likod ng malawak niya
Ganito pala iyong pakiramdam kapag nakita mo na talaga iyong taong gusto mong makasama habambuhay.Hindi nakakatakot.Hindi magulo.Parang natural lang.Parang tama lang talaga na siya iyong nasa tabi ko.Isang mabilis na halik muna ang ibinigay ni Mitch sa labi ko bago siya tuluyang tumayo mula sa
ChandlerDama kong bahagya siyang natigilan sa sinabi ko.Hindi man iyon ganoon kahalata sa ibang tao, pero dahil si Mitch ang kaharap ko, agad kong napansin ang mabilis na pagbabago ng ekspresyon niya. Saglit na lumaki ang mga mata niya bago niya iyon pilit tinakpan ng taas-noo niyang tingin at ng
ChansenPagkatapos ng mahaba-haba ding pag-uusap at to be honest, emotionally draining na paliwanag at pagtatanong ay umalis na rin si Kuya Lualhati. Kailangan pa raw niyang asikasuhin si Maui, pati ang proseso ng pagsasampa ng kaso. Kita ko ang pagod sa kanyang mukha pero hindi rin nawawala ang kal
Estella Nasa hotel room pa rin ako, nakaupo sa beige couch ng living area, habang nakatingin sa malaking salamin sa tapat. Suot ko na ang simple pero elegante at napaka-classy na wedding gown na ginawa ni Ate Selena para sa akin. Ready na ako, pero ayon kay Miss Zelda, ipapasundo pa raw ako ni Chan
Ang sarap tignan ng paligid. Ang bawat sulok ng mesa ay puno, hindi lang ng pagkain, kundi ng alaala, kwento, at pagmamahal. Ang ngiti at saya sa mukha ng bawat isa ay naghahatid ng kakaibang pakiramdam sa akin. Isang uri ng kaligayahan na hindi mo mabibili, hindi mo mahihiram, kundi mararamdaman mo
Estella Dahan-dahan kong minulat ang aking mga mata sa kabila ng mabigat na kirot sa ulo at kakaibang hilo na parang umiikot ang buong paligid. May amoy ng alcohol at disinfectant na agad kong naamoy at doon ko lang napagtanto kung nasaan ako. “Argh…” mahina kong ungol sabay hawak sa aking senti







