LOGINPinag-alala mo si Chancy..
Pero hindi ko na kinailangan.Nandoon na siya.“Naku, bakit naman bukas na bukas ang pinto?” bulalas niya, halatang nagulat, habang unti-unting namumula ang mukha niya hanggang tenga.Hindi ko napigilan ang sarili ko na matawa. Mahinang tawa, pero puno ng panunukso.“Hindi ka na agad sanay na makita
ChandlerHalata ang lungkot sa mukha ni Mitch nang sagutin niya ang tanong ko. Kahit pilit niyang pinapakalma ang sarili niya, kahit sinusubukan niyang ngumiti para hindi ko mahalata, kilalang-kilala ko na siya.Isang kurba lang ng labi niya, isang bahagyang pag-iwas ng tingin—alam ko na. At doon, s
Nag-angat ako ng mukha at nagtagpo ang mga mata namin. Sa kabila ng dim light ng sala, kitang-kita ko ang pagod sa kanya—pero mas nangingibabaw ang lambing at saya.Dahan-dahan kong hinaplos ang pisngi niya, parang gusto kong kabisaduhin ulit ang bawat detalye. Dumaan ang mga daliri ko sa mata niya,
MitchKusang dumilat ang mga mata ko, parang may kung anong humila sa akin palabas ng mahimbing kong tulog. Automatic na umangat ang tingin ko sa bedside table kung nasaan ang cellphone ko, at bago pa man ako tuluyang magising, dinampot ko na iyon para silipin ang oras.3:00 AM.Napabuntong-hininga
Kumuha ako ng itlog, tapos dumiretso sa pantry at humugot ng isang pack ng pancit canton.“Oks na ’to,” bulong ko sa sarili ko. “Minsan lang naman.”Mabilis ang kilos ko—parang naka-auto pilot. Pinakuluan ang tubig, binasag ang itlog, hinintay ang tamang oras, tapos hinalo ang seasoning na kabisado
Mitch“Akyat na ako para sa online class ko,” sabi ko kina Ryan.Tumayo ako mula sa pagkakaupo mula sa sofa sa living area ng fifth floor, kung saan kanina lang ay punong-puno ng tawanan, trashtalkan, at tipikal na post-stream kwentuhan ang paligid.Pagkatapos ng livestream task namin, napagdesisyun
Gianna“What are you thinking?” tanong ni Chancy na titig na titig sa akin. “Bakit bigla kang natahimik diyan?”Nag-angat ako ng tingin sa kanya. Paano ko naman sasabihin na siya ang nasa isip ko ngayon gayong magkaharap lang naman kami? Para kasing nakukunsensya ako na basta ko na lang siyang hini
"Bakit parang gusto kong kainin ka na rin?""Tse!" sabi ko sa kanya na tinawanan lang niya. "Hindi ka na nagsawa, ang akala mo naman ay hindi nakakatikim."Sumeryoso ang kanyang mukha pagkasabi ko non. Kinuha niya ang kamay kong nakapatong sa ibabaw ng lamesa at dinala iyon sa kanyang bibig at hinal
Wala akong sariling gamit, kaya kinuha ko na lang ang shampoo at sabon na naroon na rin. Dahil silid ito ni Chancy ay sigurado naman akong walang problema kung gamitin ko ang mga nasa loob nito.Amoy lalaking may alam sa porma, matapang, may bahid ng sandalwood at mint. Pinikit ko ang mga mata haban
ChancyDalawang araw na ang nakalipas mula nang manggaling ako sa ospital. Ako mismo ang naghatid kina Gianna at ng mama niya pauwi sa condo.Tahimik lang ang biyahe. Gusto ng mama ni Gianna na sa tabi ko maupo ang babae ngunit pinilit ko na magtabi na sila sa backseat.Hindi naman sa ayaw kong maka







