LOGINPinag-alala mo si Chancy..
Ako naman ay—Teka, nagto-toothbrush naman ako syempre at hindi ako badbreath pero iba pa rin kasi tignan yung sa kanya.Napakunot ang noo niya habang nakatitig sa akin, halatang hindi kumbinsido sa sagot ko.“Wala?” ulit niya, this time mas may diin, parang sinusubukang basahin kung nagsisinungalin
MitchWala na, bumigay na ako.I totally believe him.Hindi ko alam kung dahil ba sa paraan ng pagkakasabi niya, o dahil sa paraan ng pagtitig niya sa akin. Yung tipong wala kang makikitang bakas ng pagsisinungaling. Pero sa sandaling iyon, parang unti-unting naglaho lahat ng takot ko.Yung kaba. Y
MitchHindi ko maiwasan na kabahan habang hinihintay ang sagot niya.Tahimik lang siya sa tabi ko, nakatanaw sa malayo na parang binubuo pa sa isip niya kung paano niya sasabihin ang dapat sabihin. Ramdam ko agad na hindi ito simpleng bagay lang.“Love…” mahina kong tawag ulit, this time mas may hal
MitchHindi ko alam kung bakit parang mas mabilis ang tibok ng puso ko habang paakyat ako ng rooftop. Ilang beses ko nang ginawa ’to—yung tahimik na paglabas ng kwarto, yung pagtingin sa hallway para siguraduhin na walang makakakita, at yung pagpasok sa elevator na may halong excitement at kaba.Per
ChandlerHindi ko agad inalis ang labi ko sa kanya. Hindi iyon yung tipo ng halik na minamadali o pabigla-bigla—kundi yung dahan-dahan, yung parang sinusulit mo bawat segundo dahil alam mong hindi palaging may ganitong pagkakataon.Ramdam ko kung paano siya bahagyang nanigas sa una, pero ilang sanda
Chandler“Shouldn’t I be?” mahina kong sagot habang nakatitig pa rin sa kanya.Ilang segundo siyang natahimik, tapos bigla siyang napangiti. Yung tipong hindi niya naitago, yung may halong kilig at hiya.“Ang seryoso mo naman,” sagot niya, sabay iwas ng tingin.“Serious ako,” tugon ko agad, hindi ko
Arnie“I’m sorry to hear that,” sabi ni Ate Cha.“Okay na talaga ang lahat, kaya wala kayong dapat na ipag-alala,” sabi ko dahil bakas na sa mukha nila ang lungkot.“Alam ba ng nanay mo ito?” tanong ni Mommy Sarina.“Hindi po, ayaw ko kasing mag-alala pa siya sa akin.”“Hindi ba siya nagtatanong ng
ArnieTumayo siya, ang akala ko ay aalis na ngunit nagpabalik balik lang ito ng lakad sa harapan ko habang sige naman ang pagsunod ko ng tingin sa kanya.“Nahihilo ako sayo, Channing.”“Can you say that again?” patanong na sabi niya.“Alin?”“Yung sinabi mo, pakiulit.”“Of course!” sabi ko. Bakit ba
ArnieAng gwapo pa rin niya. Nakakainis, hindi pa rin nagbabago ang itsura niya. Sana man lang ay pumangit siya kahit na konti.Nasa Cali ako ng makilala ko si Selena, hindi ko naman akalain na magkaibigan sila ni Ate Cha kaya naman nag-oo agad ako sa kanya ng sabihin niya na gusto niya akong kunin
Arnie“I guess it’s better that way.” Siguro nga ay maigi na ang ganon. Baka kung ano pa ang mangyari kung sakaling mabuntis ako. Kaya lang, ang akala ko ay gusto niya talaga na mangyari ‘yon.“Argh!” sigaw ko. “Bakit ba kasi kailangan may kundisyon pa para lang makasal kami? Hindi ba pwedeng magpak


![Just One Night [Tagalog]](https://acfs1.goodnovel.com/dist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)




