تسجيل الدخولAlam ni Luna na talagang mabuti sa kaniya si Tita Pia. Pero asawa pa rin nito si Raul. At higit sa lahat, ito rin ang Daddy ni Eve.Hindi naisip ni Luna ang lahat ng magiging epekto nito. Anak din mismo ni Don Richard Padilla ang lalaki. Hindi niya talaga expected ang ginawa ng mga Padilla para lang sa kanya.Sapat na sana para kay Luna na tanggalan nila ng kapangyarihan ang isang Raul Padilla. Hindi niya kahit kailan naisip na ipapadala pa nila ito sa ibang bansa para lang protektahan siya. At hindi lang iyon simpleng pagpapatapon. Isa rin itong malinaw na mensahe sa lahat ng makapangyarihang pamilyang konektado sa mga Padilla.Malaking pagkakamali ang ginawa ni Raul, at hindi na siguradong siya pa rin ang magiging susunod na pinuno o Don ng mga Padilla. Kaya kahit makabalik ito ng bansa, hindi na ito basta makakagamit ng connection ng pamilya para humingi ng pabor sa iba.Bago siya tulungan ng kahit sino, iisipin muna nila kung ano ang magiging reaksyon ni Don Richard o ni Eve. In sh
Ang balitang ipinadala pala si Raul sa Singapore noong nakaraang gabi para pamahalaan ang project ng mga Padilla ay nakarating kay Hunter kinaumagahan.Ang mismong nagbalita pa nito ay ang sariling anak ni Raul.Nagulat naman si Hunter. "When will the project be finished?" "The year after next." Walang alinlangan na sagot ni Enzo. Hindi man lang siya tunog na nanghihinayang na nalayp siya sa kanyang ama. Sa totoo lang, mukha pa siyang natutuwa habang nagpapatuloy sa pagkukwento sa bestfriend niya."Nabalitaan ko na agad ‘yan wala pang isang oras nung makabalik si Lolo sa villa kagabi. Sinakay na pala agad si Dad sa isang private jet."Nagbigay si Hunter ng isang makahulugang ngiti. "Your grandfather really knows how to put family aside for the greater good.""It's not about putting family aside for the greater good,” deretsahang pagtatama ni Enzo sa kanya. "Nag-aalala lang talaga siya sa apo niya. Kagabi, pagkadating na pagkadating ni Lolo sa villa, may sinabi si Kuya Ethan na kinagal
Kinuha ni Janus ang phone ng babae at tinignan ang text. Saka niya 'yun inis na itinapon pabalik sa mesa. May malamig at masamang kilap sa kanyang mga mata."Are you two idiots, or am I?" Tiningnan niya si Era nang may matinding paghahamak. "Kahit pumayag si Luna na pumunta, sa tingin mo ba tanga sina Hunter at ang mga Padilla? Are they just going to let her go there alone?"Alam ni Janus na pumunta si Luna sa Alphaland noong araw na 'yun. Pero sobrang higpit ng security ni Hunter, kaya hindi siya makakita ng pagkakataon para gumawa ng kahit anong galaw. Malinaw na mananatiling kaledad ang seguridad ng mga Montenegro sa mahabang panahon. Ibig sabihin, walang kwenta ang plano nina Era at Aubrey.Naramdaman naman ni Era ang matinding kaba."Eh anong gagawin ko?"Hindi naman siya pwedeng pumasok nang patago sa mansyon ng isang Hunter Montenegro, lasunin si Luna, at ilabas ang katawan nito! Parang pagpapakamatay na rin ‘yon!"Basta, bukas ang huling araw mo." Ngumisi si Janus at kalmadon
Narinig ni Luna ang pagtayo nito at ang paglakad papunta sa kanya. Sa pagkakataong 'to, hindi na siya nagkunwaring tulog. Iminulat niya ang mga mata at tiningnan si Hunter."Paano mo laging nalalaman?"Hindi agad sumagot si Hunter. Ipinatong niya ang isang kamay sa likod ng ulo nito at ginamit ang isa para itaas ang unan. Nang nakasandal na ito sa headboard, dahan-dahan niyang pinisil ang pisngi nito."Siyempre. Nothing about you can escape my sharp eyes."Nang marinig 'yun, hindi napigilan ni Luna ang matawa. Noong araw, kailan ba siya naglakas-loob na makarinig ng ganitong mga salita mula sa lalaking 'to? Bawat pangungusap nito noon ay napakatigas at napakaseryoso.Pero ngayon, nakakapagsalita na ito ng mga matatamis na salita nang napakanatural, na parang humihinga lang. Itaas niya ang kamay at hinawakan ang mainit nitong kamay. Saka siya nagpout."Kanina habang pauwi kami, tinawagan ako ni Aubrey."Bahagyang kumunot ang noo ni Hunter. "Anong kailangan niya?"Saka may naisip
Sa litrato, may isang maliit na batang babae, mga isa o dalawang taong gulang lang, na nakayakap sa isang plush toy. Abot-tainga ang ngiti nito. Mukha siyang masaya, buhay na buhay, at makulay ang buhay. Sobrang layo sa maingat at tahimik na Luna na kinagisnan niya sa paglipas ng mga taon.Sa unang tingin pa lang sa litrato, nakilala na niya agad ang sarili niya.Siya ang batang 'to.Ito siya noong bago pa siya ampunin ng mga naging adoptive parents niya. Biglang nanginginig ang buong katawan niya sa kaba.[Anong nalalaman mo?]Misteryo pa rin sa kanya ang sarili niyang pinagmulan.Kaya paano nalaman ni Aubrey ang lahat?Sa tabi niya, hindi nakikita ni Enzo ang screen ng phone niya, pero ramdam na ramdam nito ang biglang pagbabago ng emosyon niya. Pero sa pagkakataong 'to, hindi na nagtanong si Enzo.Mabilis na nagpatuloy sa pagtakbo ang sasakyan hanggang sa makarating sila sa mansyon ni Hunter. Pagkahinto ng kotse, may nagbukas ng pinto mula sa labas.Tumingin si Luna sa itaa
Hinawakan ni Pia ang dibdib niya, may mabigat na sakit na nakatambay doon.Sa halip na sumagot, nagtanong siya, "Is your father still at the estate?" "Nasa training grounds siya," mabilis na sagot ni Ethan.Naglagay ang Lolo Richard nila ng mga bantay sa mansyon para bantayan ang bawat kilos ni Raul. Kahit maaga siyang nag-retire, sanay na sanay si Raul sa paulit-ulit na gawain, at nagpapalipas ng inis sa gym nang ilang oras."Talagang mukhang wala siyang pakialam," komento ni Pia, habang nag-iingat na maging mahigpit ang mga kamay niya sa pagkakatikom. "Pag-uwi ng Lolo niyo ngayong gabi at kapag nagtanong tungkol kay Luna, sabihin mo ang totoo. Tell him our little girl spent her whole life surviving on her own, used to swallowing her pain. Sabihin mo sa kanyang nung nalaman niya ang ginawa ni Raul, hindi niya 'to sinisi—binigyan pa niya 'to ng dahilan kung bakit nito pinatakas si Era."In-adjust ni Ethan ang kanyang salamin, may maitim at kalkuladong kislap sa kanyang mga mata. "Unde







