LOGIN“Baliw ka ba? Ano ba ang akala mo sa ‘kin, uto-uto? I know my dad. Alam kong mabuti siyang tao at may hustisya pa rin sa mundong ‘to. Hindi ko sisirain ang kinabukasan ko para lang sa sinasabi mong ‘yan,” galit niyang sambit.
Xerxes sighed, and looked at her coldly.
“You don’t trust me?” anito.
“Why would I trust someone like you? Kidnapper!” sagot niya at sinamaan ito ng tingin. Kung nakamamatay lang ang tingin paniguradong bulagta na ang binata sa harap niya.
“I won’t lie to you, Naya. Your family is in danger. Kung gusto mong maging ligtas kayo, just say the word and I’ll take care of it,” ulit nito.
Umiling naman ang dalaga.
“No, I’m too young for your monstrous mind. Go find your own willing victim. I am not, and I won’t marry you!” gigil niyang wika.
Xerxes grinned at her devilishly and held her chin. Akmang iiwas siya nang higpitan iyon ng binata. She glared at him. She was so mad. Pero ang totoo ay halos lumabas na ang puso niya sa kaniyang dibddib sa lakas ng kabog nu’n. Ang mga mata nito ay sobrang lamig na maski ang kaluluwa niya ay parang nayelo na sa sobrang lamig.
“Listen to me, little girl. Hindi ako umuulit ng offer. No one has ever said no to me, ikaw pa lang. And you’ll regret it. The next time that you’ll need my help, mahihirapan ka ng hagilapin ako. You won’t have it the easy way like this,” matigas nitong sambit. He’s actually threatening her.
Sinalubong ni Naya ang tingin nito na sana pala ay hindi niya ginawa. His eyes, it’s as if talking to her. It has murderous intent.
“Pakawalan mo na ako,” tipid niyang saad.
Umayos sa pagkakatayo si Xerxes saka malamig na tiningnan siya.
“Morzan!” tawag nito sa right hand niya.
Ilang saglit pa ay bumukas na ang p***o at iniluwa si Morzan.
“Take her home,” malamig na sambit ni Xerxes at walang lingong likod na umalis. Kababakasan ang galit sa boses nito.
“Copy boss,” sagot nito at kaagad na nilapitan siya ng binata.
“You’ll probably regret this, bata,” ani Morzan at napailing-iling.
Inirapan naman ito ni Naya saka mabilis na naglakad. Pagkalabas nila ay saka niya lang napansin na napakalaki pala ng bahay.
“Sa boss mo ‘to?” tanong niya kay Morzan.
“Yep! Ikaw sana ang madam diyan kung pumayag kang maging asawa niya,” sagot nito.
“Never,” tipid niyang sagot.
“Ayaw mo sa boss ko? He’s handsome, powerful, and wealthy,” sabat ni Morzan.
Sumakay na sila ng kotse at bago pa man sila umalis ay napatingala siya. Xerxes was there puffing his cigarette while looking down at her intently. His cold stare sent shivers down her spine.
“Tapos? I don’t have anything from me na kagigiliwan ng boss mo. My father is a governor, but we are not that wealthy compared to him. Kung sexy at kagandahan, hindi ako nag-iisa sa mundong ‘to. He can have so many girls if he wants. Iyong mas pa sa ‘kin. I’m too young for him. I’m just nineteen. Ginagawa niyo akong joke,” reklamo niya at halata ang inis sa boses.
“But those girls don’t matter. Ikaw ang type niya eh paki mo ba?” asik ng binata.
“Excuse me?” aniya rito at sinamaan ito ng tingin.
Ilang sandali pa ay sumeryoso na ‘to.
“I’m sure, ilang lingo akong mamromroblema dahil sa paghindi mo sa offer niya. He won’t be in the mood for weeks. Sana nga weeks lang. Minsan na nga lang magtanong ng will you marry me, ni-reject mo pa,” reklamo pa ng binata.
Ilang sandali pa ay nakarating na sila sa labas ng bahay nila. Maraming bantay na pulis sa labas. Napangiti naman siya at nagmamalaking tiningnan si Morzan.
“See them? Hindi ko kailangan ang protection ng boss mo. Hindi naman pulis patola ang mga police rito sa ‘min,” aniya at pabalyang isinara ang p***o ng kotse. Naiwan naman si Morzan na napabusangot sa lakas ng impact sa loob.
“My lambo,” aniya at naiiyak na tinap-tap ang pintuan. Ilang saglit pa ay in-extract niya ang scene na ‘yon sa dash cam ng sasakyan at isi-nend sa amo niya.
“Boss, saw the video? Your little girl abused my beloved car. I need a million-peso compensation for this,” wika niya sa voice message.
Ilang saglit pa ay nag-reply ang boss niya kaya nakangiting pinakinggan niya iyon.
“F*Ck you! Don’t let me see your face today or I’ll chop you into piec—”
Hindi na niya tinapos na pakinggan at napailing na lamang.
“Wala naman akong kasalanan sa lagay niyong dalawa, pero ako ‘tong napipisa,” reklamo niya at pinaharurot na ang kaniyang sasakyan.
Mabilis ang kilos ni nay ana patakbong pumasok sa loob. Kitng-kita niya s amukha ng magulang ang pagod at lungkot.
“Mommy! Daddy” sigaw niya at niyakap ang dalawa. Gulat na gulat ang mga ito at napaiyak na rin nang makita siyang ligtas.
“Akala namin hindi ka na makauuwi pa anak. I’m sorry, I’m so sorry,” saad ng kaniyang ina na pumalahaw ng iyak.
“Hindi ko mapapatawad ang sarili ko kung may nangyaring masama sa ’yo,” dagdag pa nito.
“Mommy, I’m fine,” sagot niya rito at pinunasan ang mukha nito.
“Sino ang nagligtas sa ‘yo anak? We have to thank them,” saad ng kaniyang ama.
Umiling naman si Naya at suminghot saka tipid na ngumiti sa kanila.
“I’m fine, ang importante ay okay at magkasama na tayo ngayon.”
“Akala namin ay kasali ka sa nasabugan, thank’s God and you’re okay.”
“Dad, kilala mo ba si Xerxes Mackenzie?” tanong niya sa ama.
Ilang sandali pa ay napalunok ito.
“You knew him? Why are you asking about him?” tanong nito. Mukhang may alam ang ama niya.
“Siya ang tumulong sa ‘kin,” sagot niya.
Her mom and dad gasped. Not in awe but in shock.
“Anak ng—”
“Dad, bakit?” nag-aalalang tanong niya rito.
“Is he bad? May kinalaman ba siya sa pag-kidnap sa ’yo? That brute!” gigil niyang wika.
“Anak, no, his men were there. Sila rin ang tumulong sa ‘min. Nandoon pala ang binatang iyon? Iyong right hand niya lang ang nakita namin,” sagot ng kaniyang ina.
“Naya, did he do something to you? Sinaktan ka ba niya?” her dad asked worriedly.
Umiling naman ang dalaga. Ayaw na niyang sabihin ang totoo at ayaw na rin niya ng gulo.
“That’s good to know, that man screams danger. Kailangan mong umiwas sa taong iyon. No matter how good he is that night, ay wala akong pakialam. His world is different from us. He’s not an ordinary person,” wika ng ama niya.
Naalunok naman si Naya.
“Ano po ang ibig niyong sabihin? Is he related to criminality too?” tanong niya. Umiling naman ang ama niya.
“Ako na isang gobernador lang ay nakabangga ng mga nakakatakot na mga criminal. Ano na lang siya? He has all the connections and wealth. Lahat ay nakatuon sa kaniya. Isang thank you lang naman at okay na ‘di ba? Wala naman siyang hahabuling kapalit sa pamilya natin. I’m sure buong pusong pagtulong lang iyong ginawa niya sa ’tin. Money, he has so much. Hindi na iyon maghahabol ng pera sa ‘tin. Tatanawin kong utang na loob ang pagtulong niya sa ‘tin. Hindi naman niya siguro pagtutuonan ng pansin ang pamilya natin,” wika ng kaniyang ama.
Natahimik naman si Naya. Napahilamos siya sa mukha niya at napatango.
“Ikaw na po ang may sabi dad. Magkaiba ang mundo namin. Sigurado akong hindi lang naman tayo ang tinulungan niya,” aniya at huminga nang malalim. Siya mismo ay hindi sigurado sa sinasabi niya. Xerxes, hindi niya kilala ang taong ‘yon. But she’s sure as h*ll he’s a dangerous man.
Tahimik ang buong mansion nang makarating sila.Pagkapasok pa lamang sa malawak na driveway, napansin na agad ni Naya ang ilang lalaking nakatalaga sa paligid ng property. May mga nakatayo sa may entrance, habang ang iba ay nagbabantay sa mga sulok ng hardin at sa paligid ng mansion.Hindi pa rin siya sanay sa ganoong klaseng seguridad.“Welcome home, Mrs. Mackenzie.”Napalingon siya sa lalaking nasa tabi niya.Xerxes.Nakatayo ito sa harap ng sasakyan, hawak ang isang kamay niya habang hinihintay siyang bumaba.“Home?” ulit niya.“Our home.”Napatingin siya sa malaking mansion.Hindi naman ito ang unang pagkakataong nakapasok siya rito, pero iba ang pakiramdam ngayong alam niyang dito na siya titira.This was no longer just Xerxes’ mansion.It was her home, too.“Come on.”Marahang hinila siya ng lalaki papasok sa entrance.Pagdating nila sa loob, agad silang sinalubong ng ilang kasambahay.“Good evening, Sir. Ma’am.”Tumango si Xerxes.“Have dinner prepared. We’ll be upstairs.”“Yes
Kahit ang ilang bisitang pinayagang pumasok ay maingat munang tinitingnan bago papasukin. Walang makakapasok nang hindi nabe-verify ang pangalan.Walang mga random visitors, walang unnecessary photographers, at walang-wala talagang media coverage. Everything was discreet. Exactly how Xerxes wanted it.“Your husband-to-be is waiting,” anunsyo ng daddy niya. Naya looked at him.“Where?”“At the altar, of course.”Huminga siya nang malalim.“Okay.”Her mother stood and kissed her forehead.“You look beautiful, anak.”“Thank you, Mom.”“Don’t be nervous,” bilin nito. “Too late,” sagot niya at napailing.Natawa ang mommy niya bago hinawakan ang kamay niya.“Come on.”Sa may entrance ng simbahan, napahinto si Naya.Nakatabi ang malalaking pintong kahoy, na nagpapakita ng napakagandang interior ng simbahan.White flowers adorned the altar, habang ang malambot na ilaw ng mga kandila ay nagbibigay-liwanag sa aisle. Konti lang ang bisitang nakaupo sa loob, karamihan ay immediate family members
“Xerxes!” singhal niya rito.“What?”“You can’t just kiss me whenever you want!” rekalamo niya habang nakabusangot.“Why not?”“Because…because you have to ask!”He gave her an amused look.“Do I?” tanong nito na tila amused pa sa narinig mula sa kaniya. This is not the first time too.“Yes!”“All right. May I kiss you?”Napakurap siya.Hindi niya inasahang susunod ito.But before she could even formulate an answer, muling lumapit ang lalaki at ninakaw ang isa pang halik.“Xerxes Nero Mackenzie!”He chuckled.“You’re adorable when you’re angry.”“You’re infuriating!”“I’ve noticed.”Mabilis siyang umatras at inayos ang buhok niya.Hindi niya alam kung paano nito nagagawang maging sobrang chill at kalmado habang siya naman ay halos mawalan na ng bait.“One more thing,” sabi nito.Napatingin siya.“What now?”“Don’t ever disappear on me.”Nawala ang bahagyang ngiti sa mga labi niya.“What? Anong klaseng tanong naman ‘yan?”“I don’t care if we’re arguing. I don’t care if you’re angry wit
Nang makaalis ang mga magulang ni Naya upang magpahinga sa guest wing ng mansyon, saka lamang niya naramdaman ang tunay na bigat ng nangyari. Ikakasal na siya.Sa loob ng ilang araw, opisyal na siyang magiging Mrs. Xerxes Nero Mackenzie.Hindi pa rin siya makapaniwala.“Come here,” tawag ng isang boses.Napalingon siya nang marinig ang malalim na tinig ng lalaki.Nasa kabilang bahagi ng living room si Xerxes, nakatayo malapit sa bar counter habang may kausap sa telepono. Naka-unbutton ang dalawang butones ng kaniyang itim na polo, nakatiklop ang manggas hanggang siko, at nakapatong ang isang kamay sa bulsa ng pantalon.Mukha itong nakakatakot dahil sa awra nitong hindi niya kayang tagalan. “Ako ba ang kinakausap mo?” tanong niya sabay turo sa sarili.Iniwan ni Xerxes ang linya, pinatay ang tawag, at isinuksok ang selpon sa bulsa.“May nakikita ka pa bang ibang tao rito?” balik-tanong nito.Napairap siya bago dahan-dahang lumapit.“Ano ba iyon?”“Sit.”Tumingin siya sa sofa at napaang
Saglit na natahimik ang lahat.Bahagyang sumandal si Xerxes at mahinahong nagsalita.“But I suggest you don’t mistake my willingness to discuss this with you for an inability to make decisions on my own.”Tuluyang natahimik ang Governor. Napansin ni Naya kung paano humigpit ang panga ng kaniyang ama.May gusto itong sabihin. Nakikita niya iyon sa ekspresyon nito. Ngunit hindi lumabas ang mga salita.At alam niya kung bakit. Xerxes wasn’t just another wealthy businessman.The Mackenzie name carried influence that extended far beyond what ordinary people could imagine. His connections, resources, and the men who answered to him were enough to make even powerful individuals think twice before crossing him.Her father might be a governor, but Xerxes operated in a different world.A world where political titles meant very little.“Let’s not make this more difficult than it already is,” pagpapatuloy ni Xerxes, habang unti-unting bumabalik sa dati niyang kalmadong tono. “I’ll arrange everyt
“There’s something else we need to discuss.”Napatingin si Xerxes sa mga magulang ni Naya nang muling maupo ang mga ito sa living room. Si Naya naman ay nasa tabi ng kaniyang mommy, tahimik na nakikinig habang hinihintay kung ano na naman ang sasabihin ng binata.Xerxes crossed one leg over the other.“The wedding.”Napatingin sa kaniya ang ama ni Naya.“What about it?”“I want it done as soon as possible.”“How soon?”“Within the next few days.”Halos mapasandal si Naya sa sofa.“Next few days?”Xerxes glanced at her.“Do you have a problem with that?”“Of course, I do! You can’t just decide that we’re getting married next week!”“Why not?”“Because weddings require preparation!”“Then we’ll prepare.”“That’s not what I mean!”He raised an eyebrow. Naya was frustrated. Ano ba ‘tong pinasok niya? “Then explain what you mean.”Napailing si Naya. Good Lord. How was she supposed to have a normal conversation with this man?Her father cleared his throat.“I agree that we need to settle t







