INICIAR SESIÓNBella's POV "Answer me! where did you get this necklace?!" mahina ngunit may diin ang tanong ni Alexander. I opened and closed my mouth in shock. Hindi kaagad ako nakapagsalita. Nagulantang ako sa pagpunit sa aking blusa at paghablot niya sa kuwintas.. I was thankful though, hindi niya naisipan na hablutin ang kuwintas, matibay ang kuwintas siguradong maputol ang aking leeg kapag hinablot niya ito. Natakot ako ng marahas niya akong itulak pabalik sa counter ng bar house at punitin ang aking blusa. I was so stunned that I was unable to speak even if i wanted to. Napaliyad din ako dahil sa paghawak niya sa akin ng mariin. Halos daganan niya ang aking katawan. And he was huge and I'm small. "Cut it out, Alexander. What is wrong with you.!" nang makabawi na si Patrick sa pagkagulat ay mabilis na lumapit sa amin upang awatin ang kaniyang kapatid. pero bago pa niya nagawa iyon ay napatigil siya. "Step back." malamig na utos ni Alex na nagpatindig naman ng aking balahibo. Hi
Alexander's POV "You are trying to manipulate me, sinabi na sa akin ni Brenda amg totoo tumgkol sa iyo.." mabigat na hininga ang pinakawalan ni Bella, hindi iniwas ang tingin sa aking mga mata. Wala nga akong maalala sa kaniya pero kahit papaano ramdam ko na parang nasasaktan siya. "And that is?" "You were my ex- girlfriend. Hindi mo matanggap na naghiwalay na tayo.." ngumiti siya ng mapait. Sa sulok ng kaniyang labi ay pinakawalan ang mabigat na hininga. "Do you really believed what she had said?" Tanong niya na may dalang hinagpis. Sa tono ng kaniyang pananalita, halatang nagpipigil lamang siya na hindi maiyak. "And why not? she's the mother of my child.." I saw her flinch as I answered her question. "Kahit na ikaw mismo, pinatutuhanan mo na ako nga ang ama ng dinadala ni Brenda." Muling pinakawalan ni Bella ang malalim na buntong-hininga. "Hindi ko naman itinatanggi na ikaw nga ang ama ng dinadala ni Brenda. But it doesn't mean she was telling the truth. I am your wife
Alexander's pov "Oh, Alex thanks goodness, baby..you are awake now..I miss you so much. Did you feel it babe? Ha? ramdam mo rin ba ang pqgsipa, paggalaw ng baby natin ha, babe?" pinisil ng babae ang aking kamay. Sinundan ko naman ng tingin ang kaniyang pagpisil. I realized then that my fingers has moved and strange enough, I felt a warm feeling inside of me. I thought it was the movement that I could feel above the woman's tummy. "Alex--" There it is again. Muli kong narinig ang boses ng babae kanina. The soft spoken voice of a woman. I instantly shifted my attention towards the owner of the voice. She is standing at the left side of the room, not so close on the bed. She has an angelic face, her eyes looks so sad but at the same time, seems relieve, but she is crying as she slowly approach where I lay. "Alex.." sabi niya habang dahan-dahan sa paglapit sa akin. Hindi niya iwinaksi ang paningin sa akin. I'm more certain now na ako ang tinawag niyang Alex. Ako si Alexa
Alex's povI felt like i was caught in a limbo for many years. A thousand years, hundreds, many years, I dont know. I really don't know the exact time where I thought I was trapped in a cocoon for a long time. I cant move, I can't stand, I can't talk and I can't even remember what was I thinking. Who I am and the hell i am doing in this dimly lit area. Ang nakikita ko ay tila isang malaking painting na nakaguhit ang larawan ng isang babae na tila nasa laot. Nakatunghay at tinuro ang isang bangka sa dalampasigan at sa unahan nito ay isang bata na nananaghoy na nakatingin sa bangka. Sumakit ang aking ulo habang pinagmasdan ko ang higanteng painting/ portrait sa kawalan. Napaisip ako, bakit, bakit nakaharang sa aking daraanan ang painting na ito? I tried to move the painting that was blocking my way but I wasn't able to do so because i cant freaking move an inch! Masyadong malaki, mahaba at mabigat ang portrait o painting, kahit pa siguro makagalaw ako, hindi ko ito kakayanin na
Siniko ni Bella si Patrick. " Yaan mo na, huwag mo ng patulan.." bulong niya sa hipag. Kinabahan kasi siya sa mga titig ni Alex sa kanilang dalawa ni Patrick. Mukhang lalapain sila ng buhay. Hindi maitatago ang galit sa mata at mukha ng asawa. Kaya ayaw na ni Bella na ma trigger pa ang galit ni Alex kapag inaway nito si Brenda. Sa likod ng kaniyang isip, hindi nawawaglit ang senaryo ng unopened bottle water. Bakit kaya hindi ininom ni Alex ang gamot? May dala rin kayang capsule si Brenda ng lumapit sa kanila at iyon Ang ipinainom niya kay Alex? Muling sinulyapan ang bote sa marble, nagtaka sa malayong kinabagsakan ng bote. Kung nahulog ito, dapat ay sa paanan lang nila Alex at Brenda. Bakit malayo sa kanila at ang lakas ng tunog ng ito ay nahulog na parang sinasadya naman itong ihagis. "Hindi ikaw ang tinutukoy ko, Patrick--" "That is Mr. Patrick blackwood to you, huwag mo akong ma Patrick, Patrick lang. Hindi kita kaano-ano. You are a stranger to me. You're like a homeless b*tc
"Hmnnp, you were hurt." "Iyon na nga eh..dapat ay hinarap ko si Alex. Dapat ay kinausap ko siya. Sinumbatan ukol doon.." tuluyan ng umiyak si Bella. "I was stupid and I -" "Shut up, okay?!" Tinapik ni Patrick ang balikat ni Bella. "I'm sorry.." Patrick paused and panic a little, but geez, hindi siya sanay magbigay ng comfort sa mga ma dramang bagay at istorya ng buhay. " Okay, I get it, alright. Nasaktan ka, nasaktan si Alex, nasaktan kayo pareho noon. You guys are hurting and killing each other for the sake of working out your relationship . Si Alex, maganda ang iniisip niya. Ginawa niya ang bagay na akala niya ay magbibigay ng kapayapaan sa inyong pagsasama. Kaya lang, mali din siya eh...hindi ka pa niya dinamay sa plano gayong maapektuhan ka rin naman.." "I realized that...too...gusto lang niya akong protektahan. Beside, ayaw niyang maghinala ang mag-inang Uytiepo na hindi totoo ang plano ni Alex." Sabi ni Bella sa pagitan ng paghikbi. Bella felt vulnerable. Pero, hind







