INICIAR SESIÓNKen's POV "Rain..." namamaos ang aking tinig ng ako ay magsalita. "I thought you were sleeping.." dagdag ko pa. Nagmamadali akong tumayo upang lumapit sa kaniya. "Natutulog naman ako daddy...kaya lang nagising ako dahil napaginipan ko si Mommy.." usal ng bata na tuluyan ng umiyak. Ngunit saglit naman itong napatigil ng makita ang aking kanang kamay. "Dad-dy...ang kamay mo...dumudugo..." mababakas sa mukha ni Rain ang pag-alala. Nanlaki ang mga mata nito na napatitig sa akin. I squatted in front of him, pinigilan ko ang kaniyang pag-atras. "Huwag kang matakot, Rain. Daddy's fine. Halika.." tumayo ako at hinawakan ko ang isa niyang kamay gamit ang kaliwang kamay ko. "Let's get back to your room." mahinahon kong sabi ngunit nagpumiglas ang aking anak. "Not unless you tell me what happened.." sabi nito sa magkahalong kaba at pag-alala. "Rain, i said I'm fine. Huwag ng matigas ang ulo.." "You reeked of alcohol, dad..' malungkot na saad ng bata." Kung nandito si Mommy sana ay..' tum
Ken's POV I was on the verge of losing my insanity. The tears seems to swam with the vodka that tasted strong and bitter as the liquid touch my lips. I couldn't fathom how my life turned like this. I couldn't find any reason why life is cruel to me when I did nothing bad to deserve such pain and agony. All my life, I was taught to be humble and kind with my parents. I was raised by a decent family and taught to be generous to the less privileged. I'm not trying to be boastful nor was I trying to be arrogant but I can say that I was and am a good man to the universe until this day. So, why? why this cruelty? Naging mabuti akong anak, mabuting kapatid, mabuting kaibigan at mabuting mamamayan. Naging matulungin ako sa kapwa ko tao kahit na minsan ay naramdaman ko na ginamit lamang ako. Naniniwala ako na kung ano ang itatanin mo ay siyang aanihin mo. Kung gagawa ka ng mabuti, babalik sa iyo ang kabutihang yaon. At bakit nga ba hindi, it's the universe law-- what goes around comes
Jacob's POV To say that I was shocked was an understatement. Ilang minuto kong tinitigan ang nakasulat sa papel na bigay ng nurse sa akin. Ang papel na mula kay Brenda bago ito binawian ng buhay. The paper state: Mr. Jacob Blackwood and family, Your eldest brother Wilfredo is alive, he forced me to do evil towards your family out of revenge. Wilfredo and Angelita threatened to kill my brother and destroy my family if I won't follow their order. Please forgive me...Brenda. Nilamukos ko ang papel na ilang beses ko ring binasa na para bagang ang bawat letra ay mga tinik na dumaraan sa aking lalamunan. I couldn't believe it! My brother is alive? after all those years that we even remembered, celebrated his death anniversary? Tumulo ang luha ko dahil sa emosyon na bumangon sa aking dibdib. Ang dami-daming naglalaro sa isipan ko ngayon. Hindi ko alam kung saan at paano nagawa ng sarili kong kapatid ang sirain ang pamilya namin. Though he knows that Alex is a Rossi and not a Black
"Im sorry but your son is dead, hindi naagapan ang infection na kumapit sa kaniya. When your water broke, susceptible ka na sa bacteria. Kung naisugod ka lang kaagad sa hospital, may chance na ligtas ang iyong anak sa kamatayan. Your lucky that you're still alive after one hour of lying on the floor, it means death." umiling ang obgyne habang pinagmasdan ang umiiyak na si Brenda. Ayon sa record ng babae, she somehow related to the Blackwood. Ang inilagay niyang ama ng kaniyang anak ay si Mr. Alexander Blackwood, na kasalukuyang inoorasan pa at hinintay na magising sa intensive care unit. Umalingawngaw sa isipan ni Brenda ang salitang binitiwan ng doktor. "You son is dead. dead..dead.." She closes and open her eyes before it was glued to the ceiling. Karma, karma ang tawag dito. Pinarusahan siya ng langit at ang kaniyang walang kamuwang- muwang na anak ang nagbayad sa kaniyang mga kasalanan. She's a sinner, she's a bitch, a home-wrecker. Sinisingi siya ng langit sa kaniyang ka
Bella's POV "This is poison..!" "Huh..!" "Oh my God.." Sabay kaming napasinghap ni Paula ng marinig namin ang sinabi ni Dr.Yan. He came back with Alex's labtest as well as the bottle of caps medicine which Paula brought from Alex's bedroom. Naging palaisipan sa kaniya ang walang label na bote ng gamot kaya niya ito dinala sa hospital. Binigay namin kay Dr. Yan at ipinasuri ng doktor sa lab ang gamot. My heart raced as my doubts has been confirmed! Tama nga ang hinala ko, hindi ang dopenezil ang pinapainom ni Brenda kay Alexander. She was poisoning my husband! kaya pala nagalit ito ng isang beses ay binigyan ko ng gamot si Alex, sa hardin na kung saan naabutan ako ni Brenda. She lashes out and condemned me of seducing Alex. The nerve of pf that woman! she knows very well that Alex was, is and forever my man. "That bitch? she tried to kill my brother by poisoning him?! and I thought she's head over heels in love with Alex. Akala ko ay totoo ang ipinakita niyang concern kay
Nanlumo na umalis si Brenda mula sa opisina kung saan nakausap niya ang mag-partner na Jolito at Angelita Blackwood. For years ay sinusunod niya ang mga ito dahil sa banta ng dalawa sa kaniyang pamilya. Dahil sa nais niyang iligtas sina Ken at Rain ay nakipag deal siya na susundin ang kanilang kagustuhan huwag lamang saktan ang kaniyang kapatid na si Ramie, lalong-lalo na ang kaniyang partner at anak. Sa araw-araw na ginawa ng langit na unti-unting isinigawa ang utos ng mag-partner ay kinakain ng konsensya si Brenda. Gusto niyang itigil ang kaniyang ginagawa, ibig niyang tumakas pero nakasubaynay sa kaniya ang mga tauhan ni Jolito. Nalalaman ng mga ito ang kaniyang ginagawa. Alam nila ang mga galaw ni Brenda aa kumpanya at mansion. Minsan ng magtangka siyang pumunta sa pulisya upang magsumbong ay may tumawag sa kaniyang cellphone at nagbabala na huwag ituloy ang binabalak, pagkatapos ay nag hang-up ang tumawag. Maya-maya pa ay tumunog ang notification at may nag send ng pictu
"Come on, baka lalamig ang kape mo. "Seryoso ngunit nakangiting sabi ni Ken. Dinala niya sa harap ng hospital si Bella kung saan may tanyag na cafeteria. Binawi ni Bella ang kaniyang paningin mula sa labas ng café at bumaling sa kaniya. "I'm sorry..."mahinang sabi ni Bella habang hinawakan ang
Isang linggo na ang lumipas ng magising si Alexander mula sa dalawang buwan na pagiging comatose. Nag request si Alexander Blackwood na lumabas ng hospital, gustong umuwi ng bahay kahit na wala pa siyang maalala sa kaniyang nakaraan. Sinabi pa nito na kampante amg kaniyang loob kay Brenda Pom
"I saw it.." napalingon si Bella sa pinagmulan ng boses. Nakita niya si Patrick na nakatayo sa bar house kaya siya ay tumigil sa paglakad. "You want some?" Lumapit si Bella sa bar house na nasa kanang bahagi ng living room. Nag-aatubili man, tinanggap niya ang alok nitong wine glass. "I guess I
Bella's povAnong gamot ito?" "Donepezil.." I said. "Donepezil?" He mimicked. "Oo, iyan ang gamot na bigay ng doktor sa iyo. Ang donepezil ay makakatulong para sa pag-improve ng iyong memorya. Bakit? bakit para kang nabigla?" Nagtataka ako dahil para siyang naguluhan, nagtaka sa capsule na bin







