LOGIN"Now what?" l "Don't now what me? you're the one who plan all this things. Sinabi ko na sa iyo na pwede naman na magpakita ka na sa kapatid mo at gawa ka na lang ng kuwentong barbero sa dahilan ng iyong pagkawala pero hindi ka nakinig. Ang dami -dami mo pang intro kuno, wala namanv effect dahil hindi naman gumana ang plano mo." mahaba at nakasimangot na sagot ni Angelita kay Wilfredo. "Masahol pa tayo ngayon sa daga na nagtatago sa imburnal dahil natukoy na ng pesteng pamilya mo na buhay ka pa! nalaman na nila na ikaw ang nasa likod ng pagpasok ni Brenda sa Blackwood Empire upang ibagsak ang lintek na pamangkin mo na hindi mamatay-matay!" tinaas ni Angelita ang kaniyang kamay sa ere at tuluyan ng tumaas ang kaniyang boses. "Huwag mo akong sigawan na akala mo ay ako ang iyong kalaban.." singhal ni Wilfredo sa partner. "Kanino ba ako mainis, eh...ikaw ang may plano nito..o ngayon imbes na ma dedo si Alexander, si Brenda pa ang natsugi! at ang bweset na babaeng iyon, pinahamak
"Ikaw naman kasi hindi ka na nag-iingat.." malungkot na sabi ni Mrs. Lourdes Blackwood habang hinawakan ang kamay ng asawang si Jacob. Kasalukuyan na nagpahinga ito sa kanilang silid. Pagkatapos nitong mahimatay kanina ay tinawagan ni Patrick ang kanilang private doctor. Nang ma confirm na stress ang dahilan ng pagkawala ng kaniyang malay ay nabunutan naman ng tinik ang lahat. Nag-alala sila na baka may iniindang karamdaman ang ulo ng Blackwood family. Pero hindi pa rin mapakali si Ginang Lourdes, inisip pa rin nito ang maaring epekto ng sobrang stress ng asawa. Simula ng ma comatose si Alexander ang asawa ay bumalik sa pag-opisina at pinangasiwaan ang kumpanya. Kaya batid ni Ginang Lourdes na subsob ito sa trabaho at pag-alala na rin sa kalagayan ng anak. Lalo pa ng sa huli nitong pagka ospital ay gumulantang sa kanila ang rebelasyon na buhay pa si Wilfredo at ito nga ang puno't dulo ng panggugulo ng pagsasama nina Bella at Alexander. "I'm sorry mahal kung nag-alala ka p
Alexander's POV I blink my eyes furiously as I don't want the tears to fall, nagsimula ng mamuo ang luha sa aking mga mata habang tinitigan ko ang picture ni baby Blackwood. Iyon ang tawag ni Daddy sa kaniya. Sari-saring emosyon ang naglalaro sa aking isipan habang nakatayo ako sa puntod ng aking supling. Oo, bagama't ang sanggol ay bunga ng isang pagkakamali, hindi ko maiwasan ang maging emosyonal pagkatapos kong malaman ang tunay na kuwento ni Brenda. After reading her letter, I was shocked and out of words. I couldn't believe what I have read and learned from my family about Uncle Wilfredo. Kinuyom ko ang aking palad at huminga ng malalim upang ikalma ang bumabangon kong galit. Dahil sa ginawa ni Wilfredo, muling nanariwa sa aking isip ang pangyayari noon. "Oh, God..!" I whisper harshly. Why would the tragedy from my past life seems to always find a way to haunt me? And it's always a Blackwood, damn it! Isang Blackwood ang dahilan ng trauma ko noon na kaytagal ding n
"Nakikiramay po kami sa iyo, Mr. Romualdez." "Our condolences, Ken.." "I'm sorry for your loss, Mr. Romualdez.." Naghihintay ng pagkakataon si Bella na mag-isa na lamang si Ken saka niya ito lapitan. Sa nakikita niya, marami ang mga taong nakikiramay sa kaniyang pagdadalamhati. Sunod-sunod ang mga taong lumapit sa kaniya, may mga dalang bulaklak o funeral wreath o corona, na tinatawag ding sympathy flowers para sa mga patay. Sinulyapan ni Bella si Paula na nakaupo sa isa sa mga nakahilerang white monobloc chairs sa pagoda tent na nasa harapan ng casket canopy, nakalagay sa elevated area ng hardin. Nagpaalam si Paula na maupo na kasama ang isang kakilala na nakita niya sa lamay. Kung hindi lang lamay ang kanyang pinuntahan, hindi nito maitanggi ang pagkamangha sa dekorasyon, baka masabi pa niya ito. Mahusay ang memorial garden set up ng lamay ni Brenda. Sosyal at first time na nag-attend si Bella ng lamay na pang mayaman. Naalala niya ang death anniversary setting na siya
Bella's POV Nang makita ko na nag-iba na ang aura at ekpresyon sa mukha ni Alex ay dahan-dahan akong bumitaw sa pagyakap sa kaniya. He did the same. "Uhm, I have to go...para hindi naman ako masyadong gabihin ng uwi. You sure ayaw...mong sumama?" nag-alinlangan kong tanong. Pagkatapos mabasa ni Alex ang sulat ni Brenda ay naintindihan niya at napatawad si Brenda. In fact, he felt sorry about her and their child. At bagama't napatawad na niya si Brenda, hindi pa rin niya maiwasan na magreklamo. According to him, pwede naman na magsumbong si Brenda sa kaniya. Pwede naman itong magsabi sa kaniya nang mga panahon na hindi pa siya naaksidente. Na kung sana ay sinabi niya ito, malamang na maligtas pa siya at mahuli si Wilfredo. Hindi sana hahantong sa masaklap na kamatayan niya. "No.."Alex said. "Hihintayin na lang kita dito, Paula will go with you." dagdag pa ng asawa ko. Naintindihan kong magiging awkward ang sitwasyon ng dalawang lalaki. I mean, I get it that Ken already know about
Alexander's POV "Okay ka lang ba na iwanan sandali?" Bella stood face to face with me. Nakatayo siya sa vanity mirror, looking so radiant and gorgeous in her black dress. She had white shoes and silver jewellery. The contrasting color of black and white added more elegant on her looks. She looks sophisticated and classy. The epitome of a respectable and high value woman. I hug her from behind and she moaned a little when I kiss her neck. Her eyes flickered as our eyes met on the mirror. I swallowed the lump in my throat when I heard that sexy little moan of hers. "Yes, I'm okay.." ngumiti ako sa aking asawa. "Pangatlong beses na tanong mo na iyan sa akin, amore.." hinapit ko ang kaniyang katawan palapit sa akin, hinigpitan ko ang pagyakap sa kaniya mula sa likuran. Tatlong araw simula ng makalabas ako sa hospital. Tatlong araw ng bumalik ang ala-ala ko, tatlong araw na kinukuwento ni Bella at ng pamilya ko ang mga nangyayari simula nang una akong ma comatose. Literally, hindi pa
Alexander..."Hmnn, good morning, my love..."Hinawakan ko ang katawan ni Bella sabay usad ko palapit sa kaniya. "Maaga ka yatang nagising..mi amore.." Sabi ko habang sinubsob ko ang aking ulo sa kaniyang balakang. Nakaupo siya sa gilid ng kama at nakatalikod sa akin. Naramdaman ko ang pag-anga
"Stop stomping your feet already, sorry na nga.." "I lost count on listening to your sorry Bella." Iling ni Val. "Kaibigan ba talaga ang tiring mo sa akin? I thought after you confessed about your relationship with Mr. Blackwood ay wala ng lihim na mamagitan sa atin.." dismayado na sabi ni Val.
"Hmnn, it doesn't surprise me though, may palagay akong may relasyon na kayo noon pa, hinintay ko lamang na aminin ninyo ang totoo." Pahayag ni Mr. Jacob Blackwood. Ang pamilya Blackwood kasama si Bella ay nasa dining room ng Blackwood ancestral house. Pagkatapos ng usapan nina Alexander at Bell
Five months later"Look what you've done? Stupid!" Sigaw ni Brenda sa katulong. "Sorry po ma'am, hindi ko sinasadya." Nanginginig ang boses ng pobremg katulong dahil sa takot. Natapunan ng juice ang suot nitong bestida. "Kung hindi ka kasi tatanga-tanga hindi mangyayari ito, tonta! Ano pang hinih







