LOGINAlas-diyes na ng gabi. Pumasok si Alexander sa silid nila ni Bella. Madilim. Tanging bedside lamp lang ang bukas. Nakaupo si Bella sa gilid ng kama. Naka-dressing gown. Nakayuko. Narinig niya ang pagbukas ng pinto. Tumingin siya. “Alex?”Boses niya. Mahina. Pero may pag-asa. Balak niyang sabihin. Balak niyang ikwento ang nangyari kagabi sa parking lot. Yung holdap. Yung patalim. Yung takot. Nagbago ang isip ni Bella, hindi porket hindi sila nagkasundo ni Alex ay itago niya ang masamang nangyari sa parking lot.Gusto niyang marinig mula kay Alexander na “Okay ka lang? Natakot ako.”Gusto niyang mayakap. Pero bago pa siya makapagsalita… “Bakit ang aga mong umuwi?” malamig na sabi ni Alexander. Walang tingin. Diretso siya sa walk-in closet. Hinubad ang coat. Binato sa upuan. Nanigas si Bella. “Umuwi ako kasi… kasi pagod ako,”_sagot niya. Pilit na ngumiti. “Kumain ka na ba?”“Kumain na,” maikling sagot. "Sa opisina.” Tahimik. Ang tanging maririnig lang ay tunog ng hanger at n
Alexander's POVGusto kong kausapin si Bella. Dalawang linggo na. Dalawang linggo mula nung huling beses na nag-usap kami ng hindi ayos doon sa library. Pero wala akong oras. Board meeting in 3 days.Yung buong kumpanya nakatayo sa meeting na ‘yon. Yung mga matatanda sa board, naghihintay ng mali ko para ibagsak ako. Kailangan perpekto lahat. Financials. Projected loss. Acquisition ng Batangas Philippine port. Kaya mula 7 ng umaga hanggang alas-sais ng gabi, nakaupo ako dito sa 40th floor. Sa conference room. Sa harap ng mga folder, laptop, at mga taong tanong nang tanong.“Sir Alex, yung sa legal?”“Sir, yung sa PR statement?”“Sir, na-confirm na ba yung kay Patrick?”Patrick. Napabuntong-hininga ako. Kaninang tanghali, pumasok siya sa opisina ko. Namumutla. “Alex, kailangan natin mag-usap. Tungkol kay Belinda.”At doon nagsimula ulit lahat. “Si Belinda ang naglagay ng kung ano sa pagkain ni Mommy”_ sabi niya. Nanginginig pa boses niya. “Nakita ko may bote siya sa kusina
Bella's POVPagod. Yan lang ang naiisip ko habang naglalakad ako palabas ng Blackwood Tower. Alas-sais na ng gabi. Dilim na sa labas. Pero sa loob ng opisina, may kumikinang na ilaw pa rin. Si Alexander nandoon pa rin sa 40th floor. Nakakulong sa conference room kasama ang legal team. Board meeting in 3 days.Yan ang dahilan kung bakit halos hindi na namin siya nakikita. Yan din ang dahilan kung bakit hindi pa rin kami nagkakaayos.Dalawang linggo na. Dalawang linggo mula nung sigawan namin sa library. Dalawang linggo mula nung huling beses na magkadikit kami matulog. Gusto kong kausapin siya. Gusto kong yakapin siya at sabihing “Tama na. Pagod na ako.” Pero hindi ko magawa. Busy siya. Sobrang busy. At may nangyari pa kay Mommy Lourdes. Food poisoning. Hospital. Investigation. Tapos ngayon hinahanap pa nila si Belinda. Nawawala yung katulong. Nung nalaman ni Alexander na si Belinda pa rin ang huling tao na naghanda ng pagkain ni Mommy, sumabog siya ulit. Galit na galit. Bin
Dalawang araw na ang lumipas mula sa food poisoning ni Lourdes Blackwood. Stable na, pero mahina pa rin ngunit hindi ma ito naka-oxygen. Nang una kasi itong dumating sa mansion, may oxygen pa na ikinakabit sa kaniya. May nurse pa din ma nakasubaybay. Pero, all in all, sa awa ng Diyos, ligtas na siya sa panganib. Kaya ngayong hapon, nasa Blackwood mansion ang buong pamilya. Para mag-usap. Para huminga kahit sandali.Sa malaking living room, mabigat ang hangin kahit malamig ang aircon.Nakaupo sa gitna sina Ken at ang mga magulang ni Paula — sina Jacob at Lourdes Blackwood. Si Jacob, mahigpit ang hawak sa kamay ng asawa. Kakagaling lang nila sa hospital. Si Lourdes, naka-wheelchair pa rin kahit pansamantala lang. Maputla, pero gising. At sa tapat nila, si Ken. Kalmado sa labas. Pero pagod ang mga mata. 2 araw rin siyang nagbantay kina Lourdes at personal na sinamahan ang fiancé na si Paula.“Salamat at nakaligtas ka, Mrs. Blackwood." sabi ni Ken. Tumingin siya kay Lourdes.Ngumit
Alas-dose na ng gabi sa Batangas. Nasa private beach resort sa Batangas ang mag partner. Walang ibang tao. Tanging alon, hangin, at galit niya lang ang maririnig. Nakaupo siya sa veranda. Naka-robe lang. Basag na ang pangatlong baso ng whisky sa sahig. Sa loob, nakatayo si Angelita. Kakaligo lang. Naka-tuwalya pa. Pero hindi na siya makatulog. Dahil sa sigaw ni Wilfredo.“TANGA! BOBO!”Naka-speaker pa rin ang phone. Paulit-ulit na pinapakinggan ni Wilfredo yung huling sinabi ni Debby kanina bago niya pinatay ang tawag.“Akin na rin si Alexander.”Binato niya ang phone sa dingding. “PUTANGINA! Yan ang sisirain sa atin! Yang kabalbalan ng anak mo!”Lumabas si Angelita. “Wilfredo, tama na. Maririnig ka ng mga tauhan.”“Pabayaan mo sila!” tumayo siya. Namumula ang mga mata. “Alam mo ba kung anong sinabi ng anak mo? Nahuhulog daw ang loob niya kay Alexander! SA BLACKWOOD NA ‘YON! Sa lalaking sisirain natin!” Napapikit si Angelita. “Naguguluhan lang siya—”“NAGULUHAN?!” sigaw ni Wilf
Papasok na sana si Debby sa mansion na may ngiti sa labi. Sa silid, doon niya ipagpatuloy ang imahinasyon na nabuo para kay Alexander. Naramdaman na niya ang lamig ng gabi. She has to get back. Hawak niya ng mahigpit ang cellphone. Gusto niya na sanang makapasok sa kwarto. Mag-isip. Magplano ulit. Pero bago pa siya tuluyang humakbang..Ring. Ring.This number again. Wilfredo Blackwood. Napalunok si Debby. Ayaw niyang sagutin. Nakakaunay ang paulit-ulit na pagtawag nito. Ano na naman ang kailangAn nito Batid niyang hindi siya titigilan ng ama kapag hindi niya sasagutin ang tawag. Sinagot niya. Malamig ang boses. “Ano na naman?”“Bakit mo pinatay ang tawag ko kanina?!” sigaw ni Wilfredo sa kabilang linya. Galit na galit. “Alam mo bang delikado ang ginagawa natin? Isang maling galaw lang, Debby, at pareho tayong mabubulok sa kulungan!” Sje roll her eyes. As if hindi pa ito parang nakakulong na dahil hindi naman ito pwedeng lumantad. “Kasi nasa labas ako!” ganti ni Debby. “Baka ma
"Why are you blushing?" Kumunot ang noo ni Val Asuncion. He quickly glanced at me. "What?" I asked. "Namumula ka, tingnan mo nga ang sarili mo sa salamin?" He ordered as he pushed the pocket mirror to me. "Don't tell me na nangangarap ka talagang maging boyfriend si Mr Alexander Blackwood'?
Bella.. I blushed and kept quiet both me and Val. "Good morning, everyone! I wanted to take a moment to express my gratitude and appreciation for all your hard work. After my first month in this role, I'm thrilled to see the progress we've made and the development that's taking place. Our numb
Bella..Nanlamig ang buo kong katawan ng maramdaman ko ang paghimas ni Alexander sa aking batok. Kahit nakatanga ang aking ulo, sa gilid ng aking mata, kitang kita ko ang nagbabagang tingin ni wannabe sa akin. If looks could kill, I'll be six months below the ground. "What the heck, babe? Why
AHHH!" Napasigaw si Bella ng biglang pasukin ni Alex ang kaniyang naglalawang lagusan. Kitang- kita naman ni Bella ang amusement sa mata ni Alex. It makes him happy whenever she took her by surprise. Alex even move brutally inside of her. He leaned down, his breath on top of her lips but not fo







