INICIAR SESIÓNFEKasabay niyon ay tuluyan nilang isinalansan ang malaking tambak ng lupa diretso sa akingNawalan ako ng malay habang ramdam ko ang matinding pagsikip ng aking dibdib. Akala ko, iyon na ang huling sandali ng buhay ko. Akala ko ay doon na matatapos ang lahat, sa isang madilim, malamig, at masukal na hukay na ako mismo ang ginawang libingan habang buhay pa.Subalit sa gitna ng matinding kadiliman, marahan kong naramdaman ang pag-angat ng mabigat na lupang pumupuno sa aking mukha. May mga kamay na mabilis ngunit maingat na naghuhukay, nagtatanggal ng mga basang tambak na lupa sa aking ilong at bibig."Dali! Hukayin mo pa, Isko! Humihinga pa siya!""Dahan-dahan lang, Celia! Baka matamaan natin ang mukha niya ng pala!"Napaubo ako nang napakalakas habang pumapasok ang malamig na hangin sa aking lalamunan. Pumasok ang basang lupa sa aking bibig at ilong habang wala akong humpay sa pag-ubo at paghinga nang malalim, animo'y isang taong nanggaling sa ilalim ng dagat. Dahan-dahan kong iminula
MAUREENNakatayo ako sa gitna ng aking kwarto habang dahan-dahang inikot ang kulay-pulang alak sa loob ng aking glass cup. Ang katahimikan ng gabi ay nabasag nang biglang mag-vibrate ang aking encrypted phone sa ibabaw ng bedside table. Isang malamig na ngiti ang dahan-dahang gumuhit sa aking mga labi nang makita ang registered private number ng pulis na inutusan ko.Agad kong sinagot ang tawag at inilagay ang telepono sa aking tainga."Speak," malamig at pormal kong utos."Ma'am Maureen," bungad ng pulis sa kabilang linya, maririnig ang hingal sa kanyang boses at ang kaluskos ng hangin mula sa isang liblib na lugar. "Tapos na po ang lahat. Nabaon na namin siya sa napakalayong lugar. Wala na si Fe."Nang marinig ko ang mga salitang iyon, hindi ko napigilang mapahalakhak nang malakas. Isang reaksyon ng matinding kaginhawaan at tagumpay ang umagos sa buong sistema ko."Good job," natatawang wika ko habang muling humigop ng kaunting alak. "Siguraduhin niyo lang na walang kahit sinong nak
FEWalang humpay ang pag-agos ng mga luha ko habang nakasiksik ako sa malamig at madilim na sulok ng selda. Kasama ko rito ang ilang babaeng preso na halos hindi man lang ako tinititigan, ngunit ang bigat ng bakal na rehas at ang masangsang na amoy ng presinto ay lalong nagpapasikip sa aking paghinga.Napahawak ako sa aking tiyan nang bigla itong kumirot at magwala, isang matinding sakit na dulot marahil ng labis na takot, gutom, at stress."S-Sir..." nanginginig na tawag ko sa pulis na nakatayo malapit sa hallway. “Pakiusap po... sumasakit po ang tiyan ko, dudumi lang po ako sa CR."Bumuntong-hininga ang pulis, kinuha ang susi sa kanyang beywang, at binuksan ang pinto ng selda. "O sige, bilisan mo lang at huwag kang gagawa ng anumang kalokohan."Sinamahan ako ng pulis patungo sa banyo na nasa dulo ng madilim na hallway. Pagkatapos kong gumamit ng CR, pinalabas na ako ng guwardya. Pero habang dahan-dahan akong naglalakad pabalik sa selda, napahinto ang mga hakbang ko nang marinig ko a
JESSICAHawak ko ang aking cellphone habang nakaupo sa eleganteng couch sa loob ng aming sala. Kakadating lang ng isang tawag mula sa isang kakilalang nurse na nagtatrabaho sa St. Jude Hospital, at hanggang ngayon ay hindi pa rin ako makapaniwala sa balitang natanggap ko."What?! Are you serious, Nurse Sarah?" gulat na gulat na tanong ko habang nanlalaki ang aking mga mata. "Nasa ICU si Audrey?! Anong nangyari sa kanya?""Opo, Ma'am Jessica," pabulong at maingat na sagot ng nurse sa kabilang linya. "Kritikal po ang kondisyon niya at katatapos lang magkaroon ng malalang seizure dahil sa kapabayaan at maling turok ng gamot."Napangisi ako nang bahagya habang dahan-dahang napapahawak sa aking dibdib. So, the perfect lintang Audrey is finally down on her knees."Sige, Nurse Sarah. Make sure na walang makakaalam na itinawag mo ito sa akin. Keep this news a complete secret, okay?" utos ko sa kanya."Opo, Ma'am Jessica. Makakaasa po kayo," sagot ng nurse bago tuluyang ibinaba ang tawag.Inil
MAUREEN Nakatayo ako sa gilid ng malaking bintana sa loob ng aking kwarto sa bahay habang nakatingin sa tahimik na hardin sa ibaba. Hawak ko nang napakahigpit ang aking wine glass habang umaaso ang tainga ko sa matinding galit. Kausap ko sa aking encrypted mobile phone ang isa sa mga matataas na opisyal ng pulisya na binabayaran ko buwan-buwan para sa mga pansarili kong interes."What do you mean naaresto at nakulong si Fe?!" galit na bulyaw ko sa kabilang linya habang pilit kong ibinababa ang boses ko para walang makarinig sa paligid ng bahay. "How could you let those incompetent detectives lock her up so easily?!""Ma'am Maureen, magpalipas po muna kayo ng galit," maingat at nanginginig na pakiusap ng pulis sa kabilang linya. "Pumunta mismo si Mr. Carlton Thompson sa presinto kasama ang maid at mga abogado niya. Nagsagawa sila ng biglaang paghaharap at imbestigasyon kaugnay sa pagkamatay ng mga magulang ni Fe kaya nahuli siya sa sarili niyang sinungaling na pahayag."Naisara ko ang
CARLTONTahimik ang buong paligid sa labas ng ICU habang nakatitig pa rin ako sa salamin, nakadikit ang nangangatog kong palad sa malamig na bubog. Ang bawat detik ng wall clock sa itaas ay parang martilyong pumupukpok sa dibdib ko. Sa loob ng silid, nagmamadali at walang humpay ang galaw ng mga doktor at nurse. Nakikipagpatayan sila sa oras para pawiin ang epekto ng maling gamot na isinalaksak sa IV line ng fiancée ko."Charge to two hundred! Clear!" sigaw ng resuscitation team coordinator mula sa loob, kasabay ng biglang pag-angat at pagbagsak ng katawan ni Audrey sa kama."No... God, please no... huwag mong kukunin si Audrey sa akin," humihikbing bulong ko habang patuloy na tumutulo ang mga luha ko. Pakiramdam ko ay dinudurog ang puso ko sa bawat segundong nakikita ko siyang nahihirapan.Gusto kong sumugod sa loob, gusto kong hawakan ang kamay niya at ibigay ang lahat ng lakas ko para lang makalaban siya. Pero alam kong ang tanging magagawa ko lang ngayon ay ang magdasal at umasa n
AudreyNagising ako na parang wasak ang buong katawan ko. Sobrang sakit, every movement may kirot. Napahigpit ang hawak ko sa kumot at tinakpan ang hubad kong katawan. Pagtingin ko sa kama, nakita ko ang natuyong dugo. My chest tightened, at hindi ko napigilan, bigla akong napaiyak.Wala na ang ini
Jessica“Cheers!”Naupo kami ni Mama sa kwarto ko at parehong hawak ang baso ng red wine habang natatawa.“Finally mom, wala na si Audrey,” sabi ko, “Thanks to her, we were able to solve the problem too.”Mom chuckled softly, “Lower your voice, baka marinig tayo ni Gary. He’s still hesitant about wh
CarltonKakatapos ko lang maligo ng mapatingin ako sa CCTV monitors screen. My eyes caught her, yung babae na kasama ni Attorney Smith. The same girl na nabangga ako sa café two weeks ago at natapunan ng kape.Hmp, anak siya ni Gary Walton? Spoiled brat siguro ‘to. “One year,” I whispered sa saril
AudreyI just finished my meeting with a client, and honestly, it went really well. I was feeling a little tired pero okay lang because it was productive. Next week na sisimulan ang construction ng maliit na coffee shop na kumuha sa service ko.Pagdating ko sa garahe, I immediately noticed a black







