Chapter 5 – One year with Mr. Thomson

Audrey

Nagising ako na parang wasak ang buong katawan ko. Sobrang sakit, every movement may kirot. Napahigpit ang hawak ko sa kumot at tinakpan ang hubad kong katawan. Pagtingin ko sa kama, nakita ko ang natuyong dugo. My chest tightened, at hindi ko napigilan, bigla akong napaiyak.

Wala na ang iniingatan kong virginity. Pinangako ko pa naman noon na ibibigay ko lang sa magiging asawa ko.

Dali-dali akong bumangon at pumunta sa bathroom. Binuksan ko ang shower at hinayaan ko lang bumuhos ang tubig sa akin habang nakaupo ako sa sahig. I stayed there for a long time, just crying quietly. Humahalo ang luha ko sa tubig, and I felt so empty. Hindi ko naman masabi na narape ako… because I agreed. It was part of the deal. I chose this. Pero kahit ganon, it still hurts.

I really have to follow the agreement. Kahit ayaw ko, I have to endure this for one year.

Matapos akong maligo, pinunasan ko ang sarili ko at lumabas. Binuksan ko ang suitcase ko, wala na yung maid uniform dahil nilabhan ko kaya nagsuot na lang ako ng sariling damit bago lumabas ng kwarto. Diretso akong pumunta sa kwarto ni Mr. Thompson at kumatok. But before I could say anything, may tumawag sa akin.

“Ma’am Audrey,” sabi ng isang babae. Lumingon ako at nakita ko si Mirna. “Wala po si sir dyan. Three days daw po siya aalis, siguro for a business meeting. Ganun po yun madalas. Tara po, breakfast is ready, and para makilala mo na rin ang ibang maids.”

Napatingin ako sa pinto ng kwarto niya bago ako tumango at sumunod. Pagdating namin sa dining area, nakita ko ang siyam na katulong na naroon. Napatingin ako sa kanila. “Ang dami pala…” bulong ko. But then again, the mansion is really huge. Malamang ay kulang ang isa o dalawa para maglinis.

Isa-isa silang pinakilala ni Mirna. “Sila po sina Agnes, Fe, Lucia, Amy, Bea, Emily, Karla, Violy at Sandra.”

I gave them a small smile, still feeling a bit awkward. Pinaupo nila ako at nilagyan ng pagkain ang plato ko.

“Kayo po?” tanong ko habang nakatingin sa kanila.

Ngumiti sila. “Tapos na po kami kumain, Ma’am,” sagot nila.

Biglang nagsalita si Mirna, “Sabi sa inyo, ang ganda ni Ma’am Audrey. Bagay na bagay sila ni Sir.”

Napatingin ako sa kanila. “Oo, mukhang artista si Ma’am Audrey,” sabi nila.

Hindi ko alam kung anong mararamdaman ko. Everything feels so confusing. Pero isa lang ang sigurado… this is just the beginning of the one year I have to survive.

Matapos akong kumain, sinamahan ako ni Mirna para libutin ang buong mansion. Habang naglalakad kami, hindi ko maiwasang mapatingin sa bawat sulok. Sobrang laki ng lugar, parang hindi lang isang bahay kundi parang resort.

May mga hallway na hindi ko pa kabisado, may mga pintuan na hindi ko alam kung saan papunta. Tahimik lang ako habang sumusunod, pero sa loob ko, gusto ko na lang tumakbo palabas. Gusto kong umalis. Pero pinipigilan ko ang sarili ko. I know I can’t. May kasunduan ako.

Hanggang sa makarating kami sa garden. Huminga ako ng malalim. At least dito, may fresh air. Kahit papaano, gumaan ng konti ang pakiramdam ko. Pero bigla akong napalingon nang may marinig akong malakas na tahol.

“What was that?” bulong ko.

Napatingin ako sa gilid at doon ko nakita. Isang malaking aso, St. Bernard, nakatali. Sobrang laki niya, halos parang bear sa paningin ko.

Biglang hinila ni Mirna ang braso ko. “Ma’am Audrey, wag po! Si Levi po yan, aso ni Sir. Matapang po yan, nangangagat. Si Sir at yung vet lang po ang nakakahawak sa kanya.” Halata ang takot sa boses niya.

Pero ewan ko ba. Imbes na matakot, parang mas na-curious pa ako. Ang tingin ko sa kanya hindi nakakatakot… kundi cute. Parang malaking teddy bear.

Dahan-dahan akong lumapit kahit pinipigilan ako ni Mirna. “Ma’am, please…” halos pakiusap niya.

Pero tinuloy ko pa rin. I slowly reached out my hand. Sandaling tumahol si Levi, pero nung nahawakan ko siya… bigla siyang humiga. Kumawag ang buntot niya, parang excited.

Napangiti ako. “See? He’s not scary,” sabi ko kay Mirna.

Natuwa ako habang hinihimas ko si Levi. Ang lambot ng balahibo niya. Bigla kong naalala si Sabrina, ang aso ko. Samoyed siya, sobrang fluffy at sweet. Napabuntong hininga ako. Dahil sa hika ni Jessica, napilitan akong ibigay si Sabrina sa best friend kong si Monica. I miss her so much.

Yumuko ako at niyakap si Levi. “At least, hindi ako magiging totally lonely dito,” bulong ko sa sarili ko.

Tumingin ako kay Mirna. “Pwede ba na ilabas siya dito sa garden? Kawawa naman kasi naka-tali lang siya doon sa likod.”

Nag-alangan si Mirna. “Ma’am… si Sir lang po kasi…”

“Please,” sabi ko, medyo mas mahinahon. “I’ll take responsibility.”

Napatingin ulit ako kay Levi na kumakawag pa rin ang buntot. Kahit papaano, sa malaking lugar na ito na parang kulungan para sa akin… may isang bagay na nagbigay sa akin ng konting comfort.

Tumayo na ako at biglang tumakbo. “Levi, come here!” tawag ko habang tumatawa. Agad naman siyang sumunod, at maya-maya naghahabulan na kami sa garden. Para akong bata ulit, nakalimutan ko sandali ang lahat.

Sa gilid, napansin ko ang mga katulong na nakatingin lang sa amin. Parang natulala sila sa gulat. Siguro hindi nila inaasahan na magiging ganito si Levi. Sabi nga ni Mirna, kahit bisita o kamag-anak ni Sir, inaaway nito. Pero ngayon, parang ang bait-bait niya sa akin.

Pagod akong naupo sa bench habang hinihingal. “Easy, boy,” sabi ko habang pinapainom siya ng tubig. Kumakawag pa rin ang buntot niya, parang hindi napagod.

Lumapit si Mirna at inabot sa akin ang meryenda. Napapailing siya habang nakatingin kay Levi. “Ma’am, tiyak magugulat si Sir kapag nakita tayo sa CCTV,” sabi niya.

Napatigil ako. “CCTV?” ulit ko. Of course… sa laki ng mansion, imposibleng walang cameras.

May sasabihin pa sana ako nang biglang tumahol si Levi, this time galit. Napalingon kami sa gate. May isang magarang kotse na kakahinto lang, at may babaeng lumabas. Maganda siya, classy, halatang mayaman.

Narinig namin ang guard. “Ma’am, sino po kayo?”

Taas noo naman itong sumagot, “I’m Maureen… Carlton's fiancé.”