Mag-log inPara mapalapit kay Ninong ay siyempre gumagawa ako ng paraan para lang makita siya. "Ang aga mo yatang nagising Tita Kristine?"
"Oo, gusto kong sorpresahin ang Ninong Royce mo. Kaya heto nagluto ako ng paborito niyang ulam." "Ah, kaya pala." Lihim na nagngitngit ang aking kalooban nang marinig ang sinabi ni Tita Kristine. Kailangan kong paghiwalayin sila ni Ninong para masolo ko na ang lalaking pinagpantasyahan ko. "Pwede bang sumama sa'yo, Tita?" Kumunot ang noo ni Tita Kristine sa narinig mula sa akin. "Are you sure that you want to go with me?" "Opo, t'saka na bored na rin ako rito sa bahay." "Ikaw naman kasi ayaw mo pang pamahalaan ang kompanya niyo at mas gusto mong i-focus ang atensyon sa maliit mong flowershop." Yes, may maliit akong flower shop pero kahit paano ay kumikita naman iyon. Kumikita nga ako ng limang-libo sa isang araw, minsan kapag mahina naman ay malas na ang isang libo at limang daan. Sariling-sikap ko ang aking flower shop, dati na nag-aaral pa lamang ako, iniipon ko ang aking baon kaya nagkaroon ako ng sarili kong negosyo. "Sige na pumayag ka na Tita Kristine. Malay mo baka may makilala ako doon na gwapo at matipuhan ko?" biro ko pa. "Ikaw talaga, sige na nga. Ang mabuti pa tulungan mo nalang din ako at nang makaalis na tayo." "Pero...magbibihis pa ako, Tita." "Ha? Aba'y okay na iyang suot mo na naka-t-shirt ka at naka-maong." Hindi ko napigilan na mapasimangot. "Alam mo naman na naiinitan ako kapag ganito ang suot ko, hindi ba?" "Ay, ewan ko sa'yo. Hala sige at bilisan mo at nang pagkatapos ko rito ay aalis na tayo." "Yes!" excited kong bulalas at nagmamadaling pumanhik sa taas patungo sa kwarto para magbihis. Pinili ko ang maikli kong white shorts, at spaghetti trap, pagdakay pinatungan ko ng red cardigan na yari sa Satin. I also wear my white Skechers and of course my Louis Vuitton shoulder white bag. Umikot pa ako sa salamin at masayang pinakatitigan ang maganda kong mukha at katawan. Hmmm... tingnan ko kung hindi maglalaway sa'kin si Ninong Royce. Pagkatapos ay nagmamadaling bumaba na ako at hinanap si Tita Kristine. "Manang si Tita nasaan?" tanong ko nang hindi ko makita sa kusina si Tita Kristine. "Hinihintay ka nasa garage na dalian mo at baka ikaw ay maiwan," ani Manang. Nagmamadaling naglakad ako hanggang sa nakita ko nga si Tita Kristine kasalukuyang nakasandal sa kotse nito habang nakatingin sa relong-pambisig. "Tita!" Sigaw ko. "Halika na!" Sigaw din niya sa akin at pumasok sa may driver seat ng kotse. Nagmamadaling tumakbo ako patungo kay Tita Kristine at mabilis an pumasok sa may front seat. "Naku, pagpipiyestahan ka na naman ng mga kalalakihan diyan sa suot mo, Lorna." "Tita, buwan ng Marso at mainit na ang panahon, hello... paparating na ang summer. Bagay naman sa'kin ang suot ko." "Tiyak kong pagagalitan ka na naman ng Ninong mo riyan sa mga style ng pananamit mo. Alam mo namang very conservative iyon." Sa narinig ko kay Tita Kristine ay naglalaro sa aking mga labi ang excitement. Excited na naman akong akitin si Ninong Royce. Alam kong nararamdaman nitong may gusto ako rito at malakas ang dating ko sa bumubukol nitong harapan sa tuwing pasimpleng sinasagi ko iyon ng aking mga kamay. Hindi naman nagtagal ay dumating na kami sa naturang building. Halos tumalon sa tuwa ang aking puso nang sa wakas ay makakaapak akong muli sa building na ito. Mula sa kotse ay sabay na umibis kami ni Tita Kristine. Hindi nakaligtas sa aking paningin ang ilang mga kalalakihan na ngayo'y nakapako ang tingin sa akin. Hmmm... maglaway kayo sa makinis at seksi kong katawan. "Look, Lorna. Naku, pansin mo ba ang ilang mga kalalakihang employees ng Ninong Royce mo? Nasa iyo ang lahat ng tingin." "Hayaan niyo na lang sila, Tita Kristine. Hindi rin naman ito magiging kanila at hanggang tingin lang sila sa akin." Naglakad na kami ni Tita Kristine at halatang excited na makita si Ninong Royce na tulad ko. Hayan na naman ang pagbangon ng inis at selos sa aking puso. Sumakay kami sa elevator at pinindot ni Tita Kristine ang palapag kung nasaan si Ninong Royce. "Halatang in love ka, Tita Kristine." "Oo naman, mahal na mahal ko ang Ninong Royce mo. Siya lang ang lalaking nagpapasaya sa akin ng ganito." Totoo ang sinabi ni Tita Kristine. Pero hindi niya parin maitatago na nagtaksil siya sa kanyang unang asawa dahil kay Ninong Royce. Kaya hindi ko siya gusto kay Ninong. Ako ang nababagay kay Ninong Royce, hindi siya. Hindi naman nagtagal ay nakarating na rin kami sa mismong opisina ni Ninong Royce. Kumatok muna si Tita Kristine saka namin narinig ang baritonong tinig ni Ninong. Tinig pa lang ay nag-init na ako. Paano na lang kaya kung malasap ko na ang halik at haplos nito sa aking malambot na katawan? Heto na naman ako sa pagpapantasya ko kahit gising. Nagulat pa nga si Ninong nang makita ako pero agad din siyang nakahuma nang maramdaman ang halik ni Tita Kristine sa kaliwang-pisngi nito. "Akala ko ikaw lang mag-isa. Kasama mo pala si Lorna?" "Yes, ang kulit kaya sinama ko na." Napansin namin ang sekretarya ni Ninong na si Emily na malaki na pala ang tiyan. "Buntis ka pala, kailan ka manganganak?" tanong ko kay Emily. "Oo, e. Heto nagpasa ako ng resignation kay sir. Nalulungkot nga ako dahil wala pa akong kapalit." Biglang nagliwanag ang aking utak at mabilis na nagsalita. "Pwede ako, what do you think, Tita Kristine?" Nakangiting napasulyap ako kay Ninong Royce ngunit tumigas lang ang kanyang anyo nang marinig ang aking suhestiyon. "May hiring kaya no need," seryosong sagot ni Ninong Royce. Aaminin kong may naramdaman akong munting kirot dito sa aking puso. Hindi ko nalang pinansin ang sinabi nito at kunway kalmadong nakaupo lang ako sa couch habang nanood ng TV. "Bakit kasama mo si Lorna?" tanong ni Ninong kay Tita Kristine. "Gusto niyang sumama, isa pa alam mo naman na mapilit ang babaeng 'yan. Agree ako na pwede si Lorna bilang sekretarya mo. Lahat ng skills ay nasa kanya." Narinig ko ang marahas na buntong-hininga ni Ninong Royce. "Oo nga naman, sir. Lalo na at tambak pa ngayon, kung skilled si Ms. Monsanto, ibig sabihin madali lang sa kanya ang lahat ng trabaho na naiwan ko." Gusto kong yakapin ang dating sekretarya ni Ninong sa narinig mula rito. Sana nga pumayag si Ninong para naman may pagkakataon akong mas lalong akitin pa.BAWAT araw naipakita ni Royce ang determinasyon hanggang sa nalaman kong totoo nga ang sinabi ni Susan na may isang branch sa Cebu City na ipinatayo si Royce at kasalukuyang tinatrabaho pa. "Naku, ang daming nag-apply kaagad ng trabaho," palatak ni Susan sa akin. "At alam mo ba kung saan umuwi ang asawa mo kapag wala siya rito?" Sa narinig ko kay Susan ay tila biglang naalarma ang aking puso kasabay ng matinding kaba. Huwag naman sanang malaman kong sa babae na naman ng asawa ko. Talagang hindi na makakatuntong dito si Royce sa bahay. "Saan?" maagap kong tanong. "Sus, ang bilis magtanong, a?" "Pwede bang huwag kang mambitin, hindi na ako natutuwa, Susan," banta ko sa kaibigan. "Sa Radisson Blu," nakangiting sagot ni Susan sa akin. Well, hindi na ako magtataka, ma-pera si Royce afford niya ang hotel na iyon. "May ipagtataka pa ba ako?" sabi ko. "Hindi naman nakapagtataka iyon, sa dami ba naman ng pera ng asawa mo. Pwede nga niyang bilhin ang hotel na iyon kung tutuusi
"MABUTI naman at naisipan mo kaming bisitahin ni Baby Rio dito sa Cebu.""Of course, namis ko ang cute na si Rio. Kaloka ka talaga. Bakit hindi mo sinabi sa akin na narito pala si Mr. Sy?""He's here para suyuin ako na bumalik sa kanya," simpleng sagot ko.Narinig ko ang marahas na pagsinghap ni Susan. "Really?!" bulalas nito pero agad ding tinakpan ang sariling bibig. Halatang hindi makapaniwala."Pwede ba hinaan mo iyang boses mo," reklamo ko."Sabi ko na nga ba, e. Kaya pala panay tawag niya sa akin at hinahanap kayo ni Rio. Pero hindi ko talaga sinabi sa kanya na narito ka ng Cebu. But the best part is natunton ka parin niya, ibig sabihin desidido siyang makipag-balikan sa'yo.""Iyon nga, e. Ayoko ng bumalik sa kanya," sagot ko na may bigat sa loob."Sigurado ka na ba?" tanong ni Susan sa akin. "Kaya mo bang walang kinikilala iyang anak mo?"Humugot ako ng isang malalim na buntong-hininga. Kung tutuusin ay kitang-kita naman ang sensiridad sa mga kinikilos ni Royce, kaya lang hindi
IYON pala ay dahil basa na ang kanyang diaper. "Kaya naman pala... akala ni mommy napaano na ang baby, e..."Pinahiga ko si Baby Rio saka binihisan. Tumigil na rin siya sa pag-iyak saka pangiti-ngiti na."Can I carry her?" Halos mapaigtad ako nang marinig ang baritonong boses ni Royce. "You scared me," reklamo ko."I'm sorry, hindi mo lang ako napansin dahil busy ka sa pagbibihis kay Rio.""Sige na, you can carry your daughter," ani ko. Hanggang ngayon ay ramdam ko ang pag-rigodon ng aking puso. "Ikaw na muna ang bahala sa kanya," sabi ko. Saka ako napasulyap sa yaya ng aking anak na ngayo'y nagmamasid sa aking mag-ama. "Take good care of Rio, may gagawin lang ako," utos ko."Yes, ma'am."Naglakad na ako patungo sa office/library kung saan mino-monitor ko ang kita ng resort.Binuksan ko ang pinto at napansin kong naroon pala si Mommy. "Mom, narito ka pala?""Yes, while busy ka with your family. Gusto ko ang nakikitang pagbabago ni Royce, hija.""Sana nga hindi pakitang-tao lang, mo
"NAKAHUBAD na ako wearing my trunks. Akala ko ba maliligo ka?" tanong ni Royce sa akin. Hindi nga ako nagkamali pinagpiyestahan na nga siya ng ilang mga mata especially kababaihan."Ang mabuti pa ma-una ka na lamang," mataray kong sabi."Nakakatukso pa naman ang malinaw na dagat," tudyo niya sa akin. Totoong nakakatuksong maligo pero naiinis ako sa biglang paglitaw niya. Buong-akala ko kasi ako lang ang maliligo. Hindi ko napigilan na mapanguso. "Pouting makes you cute, sweetheart," nakangiting puna niya sa akin. Awtomatikong inayos ko ang aking ekspresyon.Nanatiling nasa malinaw na dagat ang aking atensyon. Hanggang sa napansin ko na lamang na naglakad na siya patungo sa dagat. Lihim na sumilay sa aking mga labi ang matamis na ngiti. Pinakiramdaman ko ang sarili. Why do I feel my heart beat fast? Na para bang bumalik ang dating damdamin ko sa kanya dati. No, this is not happening. Hindi pwede ito.Posible bang natabunan lang ang poot ang dating pag-ibig na nararamdaman ko sa ka
ARAW-araw nasaksihan namin nina Mommy at daddy ang effort ni Royce para sa anak namin. Kanina sa breakfast ipinagluto niya namin kami ng mga paborito naming ulam. Nagulat nga ako dahil magaling pala siyang magluto. Akala ko sa negosyo lang, marami akong nalaman tungkol sa kanya na dati ay hindi ko napansin."Sweetie, ano'ng masasabi mo kay Royce?" malambing na tanong ni Mommy kay Dad."Pakitang-tao lang 'yon dahil narito tayo. Ang lalaki gagawin ang lahat mapasagot lang ang babaeng minamahal," sagot ni Dad na hindi man lamang ngumingiti.Kasalukuyang nagkakape sina mommy at Daddy sa terrace. Ako na nasa sofa habang kaharap ang laptop. Nasa may crib naman si Baby Rio kasama ang yaya.Simula ng dumating dito si Royce ay hindi ko na napansin si Dad na umalis at ang nangyari ay naging work at home lang siya ngayon. Mukhang seryoso nga si Dad na protektahan ako at si Baby Rio mula kay Royce.Biglang tumunog ang aking cellphone. Si Charity ang nasa kabilang linya. "Hey, how are you? Nagk
"MAY iniisip ka yata? Dahil ba sa pagtataray ko sa asawa mo?"Nag-angat ako ng tingin nang marinig ang malumanay na boses ni Mommy."Hindi naman, mom. Napaisip lang ako kung totoo ba o hindi ang mga sinasabi niya.""Malalaman mo 'yan sa kanyang gawa hindi sa salita lamang," sagot ni mommy sa akin."Paano po niya'n mukhang magtatagal siya rito?" problemadong sabi ko kay Mommy."Hindi naman 'yan problema, hija. Hayaan mo siyang ipakita ang nais niyang baguhin for him to win you back and her daughter," nakangiting sabi ni mommy sa akin.Awtomatikong kumunot ang aking noo. "Mom, ano'ng ibig niyong sabihin? Akala ko ba ayaw niyo na kay Royce?""Nasabi ko lang naman iyon dahil sa tindi ng inis ko sa kanya. If he will prove us his sincerity bakit naman hindi, 'di ba?"Hindi ako makapaniwala sa narinig mula kay mommy. Tama ba ang narinig ko mula rito? Ibig sabihin kapag napatunayan nitong sincere si Royce ay may pag-asa itong manligaw sa aking muli?"Pero sigurado naman akong hindi papayag si
Kinakabahan siya nang makita ang kanyang ninong. Pasimpleng napasulyap siya sa may bintana. Sigurado siyang doon na naman ito dumaan."Sa bintana ka na naman ba dumaan ninong?""Ano sa tingin mo?" Iniiwasan niyang sulyapan ang kargada nitong nag-uumigting na naman sa katigasan. Halatang handa na n
Araw ng Sabado kaya wala siyang pasok. Nakatitig lang siya sa kisame. Iniisip niya ang kanyang ninong. Pagdakay, bumalikwas siya ng bangon at napasulyap sa kanyang bintana. Sinadya niya talagang buksan iyon para makapasok ang kanyang ninong kung sakaling nais na naman siya nitong gapangin. Hindi p
"Ang swerte mo naman sa buhay kahit paano, Lorna. Alam mo 'yon kahit nasa gipit ka hindi ka parin pinabayaan ng Panginoon?" palatak ni Susan habang inayos ang mesa. Siya na kasalukuyang kumuha ng mga pinggan para sa kanilang dinner. "Salamat sa Panginoon," aniya. Sumilay ang ngiti sa kanyang mga l
Lumipas ang ilang araw ay narito na nga siya sa naturang restaurant na sa tingin niya ay hindi pinupuntahan ng mga mayayaman. Ibig sabihin safe siya sa mga taong pamilyar sa kanya. Aaminin niyang mahirap pero sa tulong ng kaibigan niyang si Susan ay kahit paano may ilang idea na rin siya. Ingat na







