Guilty of Loving You

Ang amoy ng lumang kahoy, aircon, at ang mabigat na presensya ng kaba ang bumabalot sa buong session hall ng Saint Jude College. Para sa karaniwang estudyante, isa lang itong requirement o isang event na kailangang daloan para sa extra credits. Pero para kay Danah Elise Laureano, ito ang kaniyang entablado. Ito ang laro kung saan siya ang reyna.Naka-upo si Danah sa dulo ng mahabang lamesa, suot ang kaniyang pinakamalinis na white blazer. Maayos ang pagkaka-pusod ng kaniyang buhok. Sa harap niya ay ang kaniyang laptop at ang makapal na folder na naglalaman ng kaniyang mga argumentong ilang linggo niyang ppinagpuyatan."Kaya mo 'to, Danah. You are a Laureano. Failure is not in your vocabulary," bulong niya sa sarili habang hinihintay ang pagsisimula ng Inter-College Debate Championship.Lumingon siya sa kabilang panig ng hall. Ang ingay ng mga estudyante mula sa San Sebastian University ay tila isang babala. Doon, nakita niya ang kaniyang magiging katunggali. Ang usap-usapan ng lahat.

Isang linggo na ang nakalipas matapos ang gabing iyon sa Saint Jude, pero ang bawat hibla ng utak ko ay nakakandado pa rin sa bawat salitang binitawan ni Lucas Sebastian Salazar. Hindi ko matanggap. Hindi ko maproseso kung paanong ang isang taong tinitingnan ang batas bilang isang laruan ay siyang nakakuha ng parangal na pinaghirapan ko nang buong tatlong taon."Danah, stop it. You’re going to burn a hole through that page," bulong ni Mia sa tabi ko.Napatingin ako sa librong hawak ko. Halos mapunit ko na nga ang pahina ng Constitutional Law Review book sa higpit ng hawak ko. Huminga ako nang malalim at pilit na kinalma ang sarili."I’m fine, Mia. Nag-aaral lang ako," sagot ko, kahit alam naming dalawa na kanina ko pa binabasa ang iisang sentence nang hindi ito pumapasok sa isip ko."No, you’re not. Simula nang matalo tayo, para ka nang laging sasabog. Move on na, girl. Graduation is just around the corner. Focus na tayo sa review for the Bar," payo niya habang nililigpit ang kaniyan

Magtatanghali na, at ang kalsada sa labas ng paborito kong coffee shop sa siyudad ay abala sa mga taong nagmamadaling pumasok sa kani-kanilang trabaho. Pero ako, heto, nakakulong sa apat na sulok ng kapihang ito, sinusubukang lunukin ang lahat ng probisyon ng Civil Law habang lumalaklak ng kape.Isang buwan na ang nakalipas simula noong graduation, at ang review para sa Bar Exam ang tanging bagay na nagpapanatili sa akin na maging matino. O baka naman ito rin ang unti-unting sumisira sa akin."Excuse me, Miss? Pwede bang maki-share ng table? Wala na kasing bakante," tanong ng isang lalaki.Hindi ako nag-angat ng tingin. "May nakaupo na rito," pagsisinungaling ko, kahit ang totoo ay ang bag ko lang naman ang nasa tapat na silya."Talaga? Ang pagkakaalam ko, ang mga bag ay walang karapatang bumoto o umupo sa mga public spaces, Atty. Laureano."Halos mabitawan ko ang highlighter ko nang marinig ko ang boses na iyon. Dahan-dahan kong inangat ang tingin ko, nanalangin na sana ay namamali l

Narito kami ngayon sa isang prestihiyosong hotel ballroom na pansamantalang ginawang review center hub para sa isinasagawang Mock Bar Exam. Ito ang ultimate simulation bago ang totoong giyera sa Nobyembre. Ang bawat isa sa amin ay tila mga sundalong naghihintay ng hudyat para sumabak sa madugong labanan, bitbit ang aming mga ballpen at ang mga utak na halos sumabog na sa dami ng impormasyon.Sa harap ko, nakalatag ang test booklet para sa Remedial Law—ang subject na sinasabi ng marami na siyang pumapatay sa pangarap ng mga kumukuha ng Bar. Pinagpawisan ang mga palad ko. Lumingon ako nang bahagya sa aking kanan, dalawang upuan ang layo, at doon ko siya nakita.Si Lucas Sebastian Salazar.Kahit sa gitna ng matinding pressure, mukha siyang kalmado. Naka puting t-shirt lang siya at shades na nakasabit sa kulyar niya. Ang kaniyang mahabang binti ay nakapatong sa ilalim ng lamesa, at ang kaniyang kamay ay mabilis na nagsusulat. Parang wala lang sa kaniya ang lahat. Parang ang pagsagot sa m

Ang init ng sikat ng araw sa labas ng UST ay tila nakikipag-unahan sa apoy na nagliliyab sa loob ng dibdib ko. Ito na 'yon. Ang apat na Linggo na magdedetermina kung ang lahat ba ng puyat, iyak, at paglunok ko ng pride sa harap ni Lucas ay may paututunguhan. Ang Bar Exam. Ang huling gatekeeper bago ko tuluyang matawag ang sarili ko na Attorney Danah Elise Laureano.Sa paligid ko, nagkakagulo ang mga bar operations ng iba’t ibang school. May mga kulay asul, pula, at dilaw na banners. Maririnig ang mga cheer, ang mga dasal na pabulong, at ang hagulhol ng mga pamilyang naghahatid sa kanilang mga anak sa loob ng gate. Pero sa gitna ng lahat ng ingay na iyon, pakiramdam ko ay nasa loob ako ng isang vacuum. Ang tanging naririnig ko ay ang sarili kong hininga at ang mabilis na tibok ng puso ko."Danah! Relax! Your face is turning pale," sita sa akin ni Mia habang inaabutan ako ng huling candy at tubig. "You studied for this. You survived the mock bar. You can do this.""I have to, Mia. I don