LOGINMinsan, may mga tao na alam mong mali ang pagmamahal mo sa kanila… pero masarap pa rin. Si Isabella “Bella” Cruz, 22, ay tahimik at disiplinada. Si Rafael “Raf” Mendoza, 25, ay rebelde, mayabang, at mukhang wala sa ayos ang buhay niya—pero sa bawat ngiti niya, para kang nalulunod. Hindi nila inaasahan na ang isang gabi ng pagkakamali ay magiging simula ng isang malakas na apoy na hindi nila kayang patayin. Puno ng pang-aakit, ligaya, sakit, at lihim, matutuklasan ni Bella na minsan, ang paborito mong mali… ay yung pinakamalalim na sugat sa puso mo.
View More~Bella Pov~
Ang huling bagay na naiisip ko ay papasok sa party ng kaibigan ko, and I'm feeling all awkward and out of place By the way I'm Isabella Cruz Hindi naman kasi ako mahilig sa ganito, because in every Friday nights, were studying, binge-watching series, or late-night coffee with my best friend na si Maya Pero eto ako ngayon, nakasuot ng red off-shoulder dress na kumakapit sa bawat kurba ng katawan ko, at may high heels na halos ikalugmok ng paa ko sa bawat hakbang “Bella, relax ka lang. It’s just a party,”sabi ni Maya habang inaayos ang hair niya sa harap ng mirror “Walang mangyayari sa’yo, promise” Pero alam ko sa sarili ko na hindi ito totoo. Hindi ko alam kung bakit, pero may gut-feeling ako na this night is going to change something. Something dangerous Pagdating namin sa penthouse condo ng kaibigan ko, ramdam na ramdam ko ang loud music, ang halimuyak ng expensive perfume, at ang energy ng mga taong parang walang inaalala kundi magsaya Napaka-ingay, napaka-glam, at para bang ibang mundo ito kumpara sa simpleng buhay ko sa university “Tara na, mag-enjoy tayo kahit sandali lang,”sabi ni Maya, at niyaya akong pumasok sa loob Habang naglalakad sa party, napansin ko ang isang lalaki na nakatayo sa gilid ng room, may hawak na cocktail glass, at may smug na ngiti sa mukha. Hindi ko maalis ang mata ko sa lalaki. Matangkad, dark hair, at parang may aura ng trouble na nakakabighani “Sino siya?,”tanong ko kay Maya, pero bago pa nasagot, lumapit na sa pwesto namin ang lalaki “Hi,”sabi niya, parang confident, parang alam niyang medyo na attract ako kahit hindi pa kami nag-uusap “I’m Rafael. Pero pwede mo akong tawaging Raf” Napahinto ako sa biglang charisma niya “Hi… I'm Bella,”sagot ko, pilit na kontrolado ang boses “So… ikaw yung friend ni Maya na palaging nag-aaral at walang social life?,”he teased, at bahagya siyang ngumiti, pero halata ang curiosity at attraction sa mata niya “Something like that,”sabi ko, medyo nahihiya pero excited din sa energy na dala niya “And you… ang dami mong confidence ah” “Confidence?,"he raised his eyebrow “Sweetheart, tawagin mo na lang itong charm. Para hindi ka masyadong threatened” Kahit na pilit ko na hindi maapektohan, ramdam ko ang mabilis na tibok ng puso ko. Parang may spark sa pagitan namin. At kahit ayaw kong aminin, gusto kong malaman kung ano ‘tong connection na ito Habang tumatagal ang gabi, nakita ko si Raf na palaging nakatingin sakin, minsan pa’y lumalapit at nagbibiruan kaming dalawa Every laugh, every teasing touch, feels electric. Minsan, hawak niya ang kamay ko sa maliit na paraan, pero sapat na para mapatingin ako sa kanya, at mag-init ang katawan ko “Care for a drink?,”tanong niya, habang iniabot ang cocktail sakin “Uh… alright, I guess,”sagot ko, nagdadalawang-isip Hindi ako mahilig na uminom, pero tonight, parang gusto kong i-experience ang excitement ng life na hindi ko kilala Habang umiinom kami, palapit nang palapit si Raf sakin “You know, Bella… you’re different. And I like that,”sabi niya, at bahagya niyang hinawakan ang braso ko Bigla, akong napalingon sa paligid. Ang crowd, ang noise, parang unimportant na lahat basta andiyan si Raf, nakatingin sakin “I… I don’t know what to say,”bulong ko “Don’t say anything,”sagot niya, at bahagya niya akong niyakap sa balikat “Just feel it” My heart beating fast. Hindi ako sanay sa ganitong attention, pero hindi ko maiwasan ang kilig at excitement. Feeling ko parang may apoy na unti-unting nag-iinit sa loob ko Hindi nagtagal, nagulat ako nang biglang hawakan ni Raf ang mukha ko at hinalikan ng mabilis at matindi. Shocked ako, pero hindi ko maalis ang sarili ko sa lalim ng halik. Parang lahat ng control ko ay nawala Pagkatapos ng halik, tumayo siya at ngumiti, habang ako shocked pa rin “See? Hindi ka ba nahuhumaling sa akin?,”sabi niya “R-Raf…,”I stammered, alam kong mali ito, pero hindi ko maiwasan ang excitement at desire na nararamdaman ko “Shhh… it’s just the start,”sabi niya, at iniwan ako sa gitna ng party, puso ko ay tumatalon sa kilig, at utak ko ay naguguluhan Paglabas ko sa terrace para lumanghap ng sariwang hangin, ramdam ko ang malamig na simoy ng hangin, pero mas ramdam ko ang init ng puso ko Napaisip siya “Ano ba ‘to? Bakit parang gusto ko pa rin siyang makilala kahit alam kong mali na to?” ~No one's Pov~ Sa tabi ng terrace, nakatayo si Raf, nakatingin sa kanya, at alam niyang darating pa ang gabing ito na hindi niya malilimutan Ang gabing magbabago ng buhay niya...at marahil, magdudulot ng sakit na hindi niya inaasahan.Hindi agad gumising si Bella kinabukasan.At nang magising siya, ang una niyang naramdaman ay hindi sakit....kundi kawalan.Parang may hinugot na parte sa loob niya habang tulog siya.Parang may namatay, at hindi niya alam kung paano iluluksa.Nakatingin lang siya sa kisame, pinapakinggan ang katahimikan ng apartment. Walang “good morning.” Walang kamay na hahaplos sa buhok niya. Walang presensyang magpaparamdam na may naghihintay sa kanya sa mundo.Siya lang.At ang bigat ng alaala.Unti-unti, bumalik ang lahat.Ang story.Ang reaction ni Lena.Ang katahimikan ni Raf.Ang salitang confused.Confused—parang hindi siya ang nasaktan,parang hindi siya ang minahal,parang hindi siya ang ginawang tahanan kapag walang ibang mapuntahan.Umupo siya sa gilid ng kama. Nanginginig ang mga kamay niya habang kinukuha ang cellphone.May 17 missed messages.May 9 missed calls.Lahat mula kay Raf.Hindi niya binuksan agad.Parang may takot sa dibdib niya—takot na baka isang mensahe lang, bumigay
Hindi agad napansin ni Bella ang pagbabago.Hindi dahil bulag siya—kundi dahil pagod na siyang magduda.Pagod na siyang maghanap ng mali sa bawat ngiti ni Raf, sa bawat mensaheng mas maikli kaysa dati, sa bawat “busy lang ako” na paulit-ulit niyang tinanggap nang walang tanong.She told herself she was overthinking.Na hindi lahat ng katahimikan ay pagtataksil.Na hindi lahat ng distansya ay paglayo.Pero may mga bagay na hindi mo kailangang hanapan ng ebidensya para maramdaman.At iyon ang pakiramdam na unti-unti siyang pinapalitan—kahit hindi pa umaalis si RafNagsimula ito sa mga maliliit na bagay.Mas bihira na ang good morning messages.Mas madalas na “mamaya na tayo mag-usap.”Mas maraming oras na hindi niya alam kung nasaan si Raf—at mas kaunti ang paliwanag.At kapag nagtatanong siya, laging pareho ang sagot.“Pagod lang ako.”“Marami lang iniisip.”“Don’t make it complicated, Bella.”Pero paano hindi magiging komplikado ang isang relasyon na unti-unting nilulunod ka sa katah
Minsan, si Bella lang ang nakaupo sa kanyang kwarto, nakatitig sa bintana habang ang ulan ay bumubuhos sa labas. Ang bawat patak ay parang sumasalamin sa nararamdaman niya...malamig, malungkot, at walang direksyon.Simula nang makita niya si Lena at marinig ang mga sinabi nito, hindi na siya makapag-focus sa kahit ano. Kahit ang mga mensahe ni Raf, na dati ay nagbibigay kilig, ngayon ay nagdudulot ng pangamba.He doesn’t leave. He replaces.He tells everyone they are special.Paulit-ulit niya itong binasa sa isip. Parang mantra na hindi niya matanggal, isang babala na unti-unting sinisipsip ang kanyang katauhan.Kinabukasan, nagkita silang dalawa sa coffee shop, neutral ground. Matao, maliwanag, safe.Ngunit kahit ganoon, hindi niya maalis sa isip ang mga alaala ni Lena at ang mga salitang iniwan nito.Pagkakita niya kay Raf, hindi na tulad ng dati ang excitement niya.Bawat ngiti, bawat halik sa kamay niya, may kasamang kaba—takot na baka may parte pa siya sa puso ni Raf na para sa n
Hindi na nawala sa isip ni Bella ang mukha ni Lena.Hindi ito galit.Hindi rin pananakot.Kalmado siya—masyadong kalmado para sa isang babaeng may dahilan para magalit.At iyon ang unang dahilan kung bakit natakot si Bella.Nagsimula ang lahat sa isang message na hindi niya inaasahan.Isang pangalan na matagal na niyang naririnig pero hindi kailanman nakita.Lena.“I’m not here to fight. I just think you deserve to know the truth.”Matagal na nakatitig si Bella sa cellphone niya. Paulit-ulit niyang binasa ang mensahe, parang naghahanap ng mali, ng bitag, ng galit na hindi niya makita.She shouldn’t reply.Alam niya iyon.Pero mas malakas ang curiosity kaysa takot.Bella: “Anong katotohanan?”Ilang minuto ang lumipas.Limang minuto.Sampu.Bawat segundo, mas bumibigat ang dibdib niya.Hanggang sa nag-vibrate ulit ang phone.“That he doesn’t leave. He replaces.”Parang may malamig na kamay na humawak sa puso ni Bella.Nagkita sila kinabukasan sa isang coffee shop—matao, maliwanag, ligta






Maligayang pagdating sa aming mundo ng katha - Goodnovel. Kung gusto mo ang nobelang ito o ikaw ay isang idealista,nais tuklasin ang isang perpektong mundo, at gusto mo ring maging isang manunulat ng nobela online upang kumita, maaari kang sumali sa aming pamilya upang magbasa o lumikha ng iba't ibang uri ng mga libro, tulad ng romance novel, epic reading, werewolf novel, fantasy novel, history novel at iba pa. Kung ikaw ay isang mambabasa, ang mga magandang nobela ay maaaring mapili dito. Kung ikaw ay isang may-akda, maaari kang makakuha ng higit na inspirasyon mula sa iba para makalikha ng mas makikinang na mga gawa, at higit pa, ang iyong mga gawa sa aming platform ay mas maraming pansin at makakakuha ng higit na paghanga mula sa mga mambabasa.