ログインจุ๊บ!“ขอบคุณนะครับคนดี ของคุณที่เลือกพี่” พี่เตอร์จูบหน้าผากฉันแล้วก็กอดฉันแน่นอีกครั้ง เราสองคนนั่งกอดกันด้วยความรู้สึกที่มันดีจนบรรยายไม่ถูก ไหนจะส่วนนั้นที่ยังประสานกันอยู่เป็นเครื่องตอกย้ำว่าเราสองคนเป็นคน ๆ เดียวกัน“เอ่อ...พัดลมขอเคลียร์เรื่องพี่มิกซ์ต่อได้ไหมคะ” หลังจากนั่งกอดนั่งซึ้งกันมาสั
“ซี๊ด~ เอาออกก่อนก็ได้ค่ะ” พัดลมครางแต่ผมเอามือมาลูบหน้าอกเธอแทน“เดี๋ยวก็ต้องใส่ใหม่ เอาไว้แบบนี้แหละครับ”“อื้อ~ เอาออกก่อนค่ะ พัดลมมีเรื่องจะคุยกับพี่ พัดลมลืมไปเลย” พัดลมพยายามจะขยับตัวออกแต่ผมกอดเธอเอาไว้“อยู่แบบนี้แหละเชื่อฟังผัวบ้าง”“อื้อ!” ฮึ ๆ ๆ เธอหันมามองผมแล้วก็ครางในลำคอใส่ด้วยความขัด
“อื้อ~ ที่รักขา~ เมียไม่ไหวแล้ว ทำให้หน่อย~ รักเมียที~”“รับปากผัวก่อนครับ ถ้าทำให้ต้องไม่ไล่พี่ไปนอนที่อื่น วันนี้เราเริ่มก่อนไม่ใช่พี่” ผมต้องทำให้พัดลมรับปากก่อนให้ได้ เพราะท่าทางศึกวันนี้จะยาวและมันทำให้พัดลมเจ็บและแสบน้องสาวจนเดินไม่ปกติอีกแน่ ๆ“อื้อ~ พัดลมจะไม่ไล่พี่แล้ว ที่รักใส่เข้ามา ใส่เข
“อืม~ คายทิ้งที่รักมันคาว” ไม่ใช่ว่าเธอไม่เคยกินหรอกครับแต่ครั้งนี้มันออกมาเยอะผมสงสาร น้ำรักผู้ชายไม่ได้หอมหวานเหมือนที่บรรยายเป็นตัวหนังสือในนิยายหรอก“เสียดาย~” พัดลมกลืนน้ำรักทั้งหมดลงไปแถมยังตวัดลิ้นเลียรอบริมฝีปาก ตาก็โคตรเยิ้ม คำว่าเสียดายนี่ทำผมสติกระเจิงอีกแล้ว“พี่มีให้กินทุกวันเสียดายทำไม
“...พี่เตอร์ทำให้พัดลมเป็นผู้หญิงแบบนี้ได้ยังไง”“ฮึ ๆ ๆ เป็นแค่กับผัวไม่เห็นเสียหายตรงไหนเลยที่รัก” ผมโอบเอวเธอแล้วลูบเบา ๆ เธอยังอยู่ในชุดนอนชุดเดิมอยู่เลยครับ ที่จริงชุดนอนชุดนี้ไม่เหมาะกับการใส่นอนเลยสักนิดมันเหมาะกับการใส่มานั่งคร่อมผัวต่างหาก“พูดมาก” พัดลมพูดเบา ๆ แล้วจากนั้นเธอก็ก้มลงมาจูบผม
-30 นาทีต่อมา-ตอนนี้เราสองคนนอนดูหนังในห้องโฮมเทียเตอร์ นอนบนโซฟาตัวใหญ่ที่ปรับนอนได้พร้อมกับหรี่ไฟจนสลัว และภาพในจอก็คือพระเอกนางเอกหนังแอ็คชั่นที่กำลังจูบกันดุเดือดบนเตียงก่อนที่จะออกไปทำภารกิจ“พี่เตอร์~”“หืม” ผมขานรับทั้งที่ตายังจ้องหน้าจอ แกล้งจ้องทั้งที่ใจกำลังรอเวลาว่าเมื่อไหร่ยาปลุกเซ็กส์จ
“เหมือนที่...ฟันแฟนเก่าฟรี ๆ น่ะเหรอ ฮ่า ๆ ๆ Oops! Sorry นะจ้ะเพื่อน พอดีช่วงนี้ชอบพูดอะไรตรง ๆ ปากตรงกับใจมากเกินไปซะด้วยสิ”“...อือ ไม่ถือเพราะเวลาพูดมึงก็ใช้แค่ปากกับใจ แต่ไม่ใช่สมองเหมือนคนอื่นอยู่แล้ว” ฉันตอบกลับนิ่ง ๆ โกรธที่มันพูดแต่ไม่อยากแสดงออกให้มันรู้ว่ามันปั่นหัวฉันได้สำเร็จ“ฮึ! ปากดีไ
“พะ พี่ชัตเตอร์~” กูเข้าใจความรู้สึกมึงค่ะเพื่อนโรส ขนาดแค่เป็นคนฟังฉันกับอีสุเมธยังเหวอ แล้วอีคนที่ยิ้มหวานมั่นใจว่าโปรยเสน่ห์ใส่ผู้ชายได้จะเหวอขนาดไหน“ครับ”“...เลว! คอยดู! สักวันพี่จะต้องสยบแทบเท้าโรส! จำชื่อโรสเอาไว้ให้ดีนะคะ!” อีโรสชี้หน้าเขาด้วยมือที่สั่นพอพูดจบมันก็สะบัดหน้าเดินออกไปด้วยความ
“เชี่ย! โคตรโฉด”“อีเมธ!” ฉันหันไปปรามอีสุเมธที่นั่งฟังเงียบ ๆ มานานแต่ดันมาหลุดอุทานจนเสียงดังมันเลยรีบหุบปาก ส่วนฉันก็หันไปมองหน้าอีโรสที่ตอนนี้ซีดเป็นกระดาษหนังสือพิมพ์เก่า ๆ ที่รอวันรีไซเคิลไปแล้ว“พี่ชัตเตอร์คะ คือ...ระ โรสไม่ได้ตั้งใจ”“ฮึ! ไม่ได้ตั้งใจแต่น้องเอาเรื่องไม่จริงที่ทำให้เพื่อนของน
“เหมือนที่...ฟันแฟนเก่าฟรี ๆ น่ะเหรอ ฮ่า ๆ ๆ Oops! Sorry นะจ้ะเพื่อน พอดีช่วงนี้ชอบพูดอะไรตรง ๆ ปากตรงกับใจมากเกินไปซะด้วยสิ”“...อือ ไม่ถือเพราะเวลาพูดมึงก็ใช้แค่ปากกับใจ แต่ไม่ใช่สมองเหมือนคนอื่นอยู่แล้ว” ฉันตอบกลับนิ่ง ๆ โกรธที่มันพูดแต่ไม่อยากแสดงออกให้มันรู้ว่ามันปั่นหัวฉันได้สำเร็จ“ฮึ! ปากดีไ


![My Engineerรักร้ายนายจอมโหด [ต้าร์พินอิน]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)




