I'm Bad Boy รักวุ่นวายของนายแบดบอย

“ไอ้เชี่ยเตอร์”“อืม มีไร”“เมื่อคืนมึงทำอะไรน้องลลิน”“ทำอะไร? ทำไมวะมึงไปรู้อะไรมาล่ะ”“มึงอย่ามาทำหน้านิ่งมึงพูดมาเมื่อคืนมึงทำอะไรลลิน”“ก็...สวดมนต์มั้งไอ้ห่า” ผมเงยหน้าจากหนังสือที่อ่านไปตอบมันแล้วก็หันกลับมาสนใจหนังสือตรงหน้าต่อ“สัส! มึงแม่งทำได้ยังไงวะ ไม่สงสารเด็กคนนั้นเหรอ”“ก็ทำไปแล้วมึง

“มึง ทำไมกูไม่เคยรู้จักที่นี่ สวย ๆ เลิศ ๆ แบบกูไปมุดอยู่ที่รูไหนมา” ฉันเดินตามอีเมธเข้ามาในโซนวีไอพีของสนามแข่งที่ต้องจ่ายค่าบัตรคนละเกือบครึ่งหมื่นเพื่อมาดูการแข่งรถที่จัดขึ้นในคืนนี้ ค่าตั๋วเข้าแพงพอ ๆ กับค่าบัตรคอนเสิร์ตศิลปินเกาหลีอีก แถมได้ข้อมูลมาเมื่อกี้หมาด ๆ ว่าที่นี่จัดแข่งทุกคืนวันศุกร์

“โอ๊ย! ถ้าอีก 1 นาทีหาห้องน้ำไม่เจอแม่จะฉี่ใส่พื้นแล้วนะ! อย่าให้เห็นเจ้าของนะมึงชื่ออะไรนะ คัตเตอร์หรือชัตเตอร์วะแม่ง! เก็บค่าเข้าแพงแล้วยังไม่อำนวยความสะดวกลูกค้าอีก จะฉี่แต่ละทีเดินหาห้องน้ำจนขาขวิด ชาติก่อนมึงเป็นมิโนทอร์รึไงวะ!”“ถ้าฉันเป็นมิโนทอร์ คนที่จะฉี่ใส่พื้นอย่างเธอก็คง...เป็นหมา”“ฮะ?

“แล้ว...”“นี่พัดลมเฮีย”“พัดลม?”“อืม...ชื่อแปลกดี พัดลม ชื่อน่ารักดีนะคะ”“...ค่ะ” ฉันมองหน้าเขาแล้วก็แอบเบะปากใส่ก่อนที่จะตอบกลับสั้น ๆ เพื่อรักษามารยาททางสังคม เกรงใจคูเปอร์ด้วยไหน ๆ คนตรงหน้าก็เป็นพี่ชายของเขา“ถ้างั้นเชิญตามสบายเลยนะครับอิมเมท พัดลมถ้าอยากได้อะไรบอกพี่ได้เลยนะคะ” เกลียด!หน้าตา

“เอ่อ แล้วนี่...”“อ้อนี่น้องพัดลม” อีตานั่น ไม่สิไม่ใช่ พี่ชัตเตอร์ต่างหาก ต่อไปนี้จะยอมเรียกดี ๆ ก็ได้เพราะเขารู้งาน ตอนนี้พี่มิกซ์ได้รู้แล้วว่ามีสาวสวยชื่อพัดลมอยู่บนโลก และมันก็เป็นเพราะพี่ชัตเตอร์~ ถึงจะค่อนข้างปากตอแหลและกวนประสาทไปบ้างแต่ตอนนี้พี่ชัตเตอร์คือผู้มีพระคุณของหนู~ อิอิ“น้องพัดลม”