LOGINBEATRICE'S POV Nakasimangot ako habang naka-upo sa passenger seat, at napatingin sa kawalan. Nakakabingi ang katahimikan sa loob ng kotse, walang ni isa sa amin ang gustong magsalita. Minsan sumulyap ako kay Caspian na tahimik at nasa daan ang mata nito. Paano ba kasing hindi mapasimangot eh, ang aga ni mommy na binulabog ang tulog ko, gusto ko pa nga’ng matulog, dahil sobrang napuyat ako ka gabie. Hindi ko napigilang napahikab saka napahawak sa aking tiyan ng magreklamo ang mga alaga kong bulate sa loob. “You're starving Right?”napa-lingon ako ni Caspian ng magsalita ito, ngunit hindi man lang ako binalingan ng tingin kahit sulyap kaya napa-irap ako. Iwan ko ba hindi ko maintindihan ang situation namin, minsan comfortable sa isat-isa, minsan naman parang tangang hindi nagpapansinan at nagka-ilangan sa isa't-isa.“Ikaw ba naman ang walang dinner, tapos hindi man lang nag breakfast,”nakangusong sagot ko.“Wala tayong magagawa, eh maaga tayong tinawagan nila mommy mo, dahil doon na
BEATRICE'S POV Nanginginig paren ang kalamnan ko sa takot habang nakaupo ako sa sofa at mahinang humikbi.“Here,”nag-angat ako ng tingin, Kay Caspian ng inabot niya ang Isang basong tubig sa akin.Napalunok ako at nanginginig ang aking kamay na tinanggap ang binigay niyang tubig. Agad kong ininom dahil tuyong-tuyo na rin ang lalamunan ko, kaka sigaw at iyak ko kanina.Tahimik siyang umupo sa aking tabi habang marahang hinagod ang aking likuran.Walang kahit anong boses ang lumabas sa kanyang bibig. Tanging ang mahina niya lamang na hiningang tumama sa gilid ng aking pisngi, marahil nakatingin ito sa akin habang umiinom ako ng tubig. Kahit paano kumalma ako ng nakainom ako ng tubig.“Hmmm,”tumikhim ako at dahan-dahang sinalubong ang malamig na titig ni Caspian. Sa lamig, ay parang nanunuot iyon sa aking puso dahilan upang kumalabog iyon ng mabilis.“Thank– you for saving me,”nahihiyang tugon ko habang nilaro ang aking mga daliri. Napa Kurap-kurap ako at lihim na bumontong hininga ng
BEATRICE'S POV Nanginginig paren ang kalamnan ko sa takot habang nakaupo ako sa sofa at mahinang humikbi.“Here,”nag-angat ako ng tingin, Kay Caspian ng inabot niya ang Isang basong tubig sa akin.Napalunok ako at nanginginig ang aking kamay na tinanggap ang binigay niyang tubig. Agad kong ininom dahil tuyong-tuyo na rin ang lalamunan ko, kaka sigaw at iyak ko kanina.Tahimik siyang umupo sa aking tabi habang marahang hinagod ang aking likuran.Walang kahit anong boses ang lumabas sa kanyang bibig. Tanging ang mahina niya lamang na hiningang tumama sa gilid ng aking pisngi, marahil nakatingin ito sa akin habang umiinom ako ng tubig. Kahit paano kumalma ako ng nakainom ako ng tubig.“Hmmm,”tumikhim ako at dahan-dahang sinalubong ang malamig na titig ni Caspian. Sa lamig, ay parang nanunuot iyon sa aking puso dahilan upang kumalabog iyon ng mabilis.“Thank– you for saving me,”nahihiyang tugon ko habang nilaro ang aking mga daliri. Napa Kurap-kurap ako at lihim na bumontong hininga ng
BEATRICE'S PO Tuwid akong nakatayo sa loob ng elevator, habang pina-kiramdaman si Mr. Emelio na tahimik lamang sa aking tabi. Pakiramdam ko ang bagal tumakbo ng Oras. Gusto ko ng bumukas agad ang elevator dahil parang bumigat ng bumigat ang aking pakiramdam. Ang Plano ko sana kanina ay humingi ng paumanhin kay Mr. Emelio, pero parang merong kung anong glue na dumikit sa aking bibig dahilan upang hindi ako makapagsalita.I couldn't help but to inhaled a deep breath, dahil parang merong kung anong kamay ang sumasakal sa aking dibdib. “Bakit ang tahimik mo ata Miss Beatrice?”napa-lingon ako ng magsalita siya sa aking tabi. Umusog pa ako ng konti dahil, naramdaman ko ang manggas ng kanyang suit na dumikit sa aking braso. “Hmmm,”tanging na-itugon ko at agad na nag-iwas ng tingin. “Why are you resigning?”muling usisa niya, ang boses niya ay parang yelo na mas lalong dumagdag ng lamig sa loob ng elevator. “Hmmm, just take a rest po,”tipid kong sagot. Umangat ang aking paningin at tin
THIRD PERSON POV “Boss—ang hirap kidnapin ng nurse na iyon, naroon kasi kasama ang po…police captain na naka confine rin sa kabilang silid,”bakas ang takot sa boses ng tauhan ni Mr. Emelio, habang nakayukod sa kanyang harapan. “It's okay, I change my mind. Let them enjoy muna. Magsabi lang ako sa Inyo kung kailan ko ipapatupad ang planong nasa utak ko,”malumanay na ang boses ni Mr. Emelio, habang humihigop ng kape.“Ligpitin niyo na ang lahat ng gamit dahil maya-maya. Ma discharge na ako,”utos niya sa kanyang tauhan. “Ikaw, come with me,”ma awtoridad na utos niya at naglakad palabas ng silid. He casually walks, at sinadyang dumaan sa silid kung saan naroon ang Capitan at ang nurse. Nakita niya'ng merong tatlong police na nakatayo sa labas ng silid. Nagtagis ang bagang ni Mr. Emelio habang lumaguto narin ang mga buto sa kanyang bukong-buko sa galit na namutawi sa kanyang puso’t isipan.“Mr. Choa!”kaagad na sabi ni Mr. Emelio. Hindi na siya nag-atubiling kumatok sa office ng direct
BEATRICE'S POV “Will you please calm down, woman! Hindi ako mamatay sa nosebleed na ito. Mamatay ako sa pagiging praning mo!”natigil ako sa pagka taranta sa sinabi ni Caspian sa akin. Nakahiga na ito sa kama at nakapikit ang dalawang mata nito. “Tumigil ka nga! Kung hindi mo sana hinablot ang swero mo, hindi ka magkaganito! Ang tigas kasi ng ulo mo, akala mo kaya mo ang lahat. Ikaw ang will you please shut up, dahil hindi makabuti sayong panay salita dyan!”inis kong sabi, habang hinihintay na dumating ang doctor. Nang bumukas ang pinto, napatingin ako ni Doc Ian Mendez at Patricia na sabay pumasok sa loob ng silid. “So yan ba ang Capitan na sinasabi mo sa amin huh?”halos pabulong na tanong ni Patricia habang pinandilatan ako nito ng mata.“Kahapon kami naman ang nag-asikaso dyan, buong akala ko yong matandang lalaking patiente natin ang sinasabi mo sa aming pakakasalan mo!”dagdag na bulong ni Patricia. Tipid akong ngumiti kay Doc Ian na abalang sinuri ang kalagayan ni Caspian.“H
BEATRICE'S POV Nang makalampas na sila tita at tito, lumabas na ako sa pinagtataguan ko at naglakad patungo sa room kung saan naroon si Caspian. I took a deep breath, dahil parang sumikip bigla ang dibdib ko dahil sa kaba’ng hindi ko maipaliwanag. Kaagad kong pinihit ang pinto, sumilip muna ako b
CASPIAN'S POV Hindi ako gaano na convince sa sinasabi ni dad, kaya noong pumasok ang nurse na tumingin sa aking kalagayan, nag pasya akong magtanong upang malinawan ako. “Nurse, sino ang naka confine sa katabi ng room na ito?”tanong ko sa nurse ng matapos niya'ng e check ang vitals ko. “Sa ka
BEATRICE’S POV“Bakit naman ako pinatawag ng director?”usisa ko habang sabay kaming naglakad ng head nurse palabas ng ER. “Hindi ko alam ehh, basta pinatawag ka lang. Puntahan mo na lang,”tumango lamang ako at kaagad tinungo ang medical director’s office. Huminga muna ako ng malalim bago kumatok.
BEATRICE POV Naalimpungatan ako ng makarinig ng kalabog. Nanlaki ang mata ko ng makita ang naging position ko sa pagtulog. Kagabi kasi balot na balot pa ako sa kumot pero ngayon, gusto ko nalang na bumukas ang lupa at magpalamon nalang dito. Diyosko nakakahiya, for sure na nakita niya ang positio







