Dirty Deeds from Mr. Grae’s Suite Number Six

MAHIGPIT pa rin ang pagkakapulupot ng braso ng babae sa leeg ni Grae at nakapikit pa rin ang mga mata habang hinahalikan niya ang mga labi nito. Habang tumatagal ay lumalalim ang halik ni Grae at nagiging mas mapangahas ang kanyang mga kamay na gumagapang sa katawan ng dalaga. Itutulak sana siya nito palayo pero bigla niya itong isinalya sa dingding. 

“Hmm, you want it rough, right?” paungol niyang bulong. Tuloy lang siya sa paghalik sa leeg nito habang abala ang isa niyang kamay sa ilalim ng suot nitong maiksing bestida. “Hindi ba sabi ko, huwag ka nang magsuot nito kapag nagkita tayo dito?” Saglit siyang tumigil sa paghalik at tiningnan ito sa mga mata. “Hindi mo naman kailangan ‘to ngayon, baby dahil…ito lang naman ang gusto ko…” Ikinawit niya ang isang daliri sa suot nitong panty at mabilis na ipinasok iyon sa loob. 

“G-Grae!” Mariin nitong ipinikit ang mga mata at mas humigpit ang kapit nito sa leeg niya nang maramdaman ang pagmasahe niya sa pinakaiingatan nito

“Tell me how much you want this…”

Hinihingal itong tumingin sa mga mata niya. “I want this…I want you…”

Nakakuha iyon ng nakakalokong ngiti mula sa kanya. “Good. Dahil nagsisimula pa lang tayo.”

“Grae-”

“Ano ang tawag mo sa akin?” mapanukso niyang hinalikan ang mga labi ng kaulayaw, mas malalim, mas mainit kaysa dati. Muli niyang pinagalaw ang mga daliri sa pagkababae nito, na nagpaungol sa dalaga. “Ano ang sabi kong gusto kong itawag mo sa ‘kin?”

“Ahh…M-Master…”

“Good…good girl.” Kumindat si Grae at bahagyang lumayo. Pinasadahan niya ito ng tingin mula ulo hanggang paa. Hinawakan niya ang batok nito at hinimas-himas iyon, pababa sa hubad nitong likod. “Now, strip for me.” Naupo si Grae sa gitna ng kama, at inilagay ang magkabilang kamay sa likod ng kanyang ulo, naghihintay. Nginitian niya ang dalaga at tsaka tumango, hudyat na simulan na nito ang kanyang utos. 

Dahan-dahan, lumapit ito sa kanya habang marahang iniindayog ang baywang kahit walang musika. Hindi inaalis ang tingin sa kanyang mga mata, unti-unti nitong tinanggal ang suot na palda at inihagis iyon sa kanya pagkapos. Tinanggal na rin nito ang suot na bra, hanggang sa wala nang natirang saplot sa kawatan.

“Damn, you are beautiful.”

“Hmm, I’m sure sinasabi mo rin ‘yan sa iba pa, diba?”

Hindi siya sumagot dahil hindi na kailangan. Sa halip, inabot niya ang kamay nito at pinaluhod sa kanyang tabi. Agad nitong hinalikan ang kanyang leeg, pababa sa kanyang dibdib habang hinahaplos ang kanyang hita na dahan-dahang umaakyat hanggang sa makarating sa kanyang pagkalalaki.

“Oh, careful, babe. Once you touch it, you have to taste it.”

“My pleasure, Master.”

Gusto mapapikit ni Grae nang maramdaman niya ang mainit nitong kamay nang hawakan siya nito pero pinigilan niya ang sarili dahil mas gusto niyang makita ang ginagawa nito sa kanya.

“Hmm…go on…lick it, baby…”

And she did. Mabagal sa simula, pabilis nang pabilis, hanggang sa paraanan ng dila ang palibot nito bago isubo.

“Yeah…deeper...” Hindi na niya napigilang mapapikit habang nakasabunot sa buhok nito ang isa niyang kamay. “Sige pa…bilisan mo pa…”

~~

“DO you at least remember my name?” narinig niyang tanong ng katabi nang saglit itong tumingala.

Natawa si Grae. There it was. The question. Hindi - gusto mo pa ba? Ano pa ang gusto mong gawin ko…magaling ba ako? 

Isang simpleng tanong mula sa isang kaakit-kaakit na babaeng nakaluhod sa gitna ng kanyang mga hita. Simple, pero iyon ang tanong na pinakaayaw niya. Nagtaas siya ng tingin at marahang binitawan ang ulo nito. 

Mahaba ang buhok nito, mapula ang mga labi. Makinis ang kutis na halos kumintab sa tuwing natatamaan ng malamlam na ilaw. Maganda ito, walang duda. Hindi naman niya ito dadalhin doon kung hindi. Ang problema - sadyang hindi niya maalala kung ano nga ba ang pangalan nito. Hindi dahil sa lasing siya kundi dahil naisip niya, bakit pa ba niya iyon bibigyang pansin kung wala na rin namang halaga iyon pagkalipas ng ilang araw?

Madilim ang kabuuan ng maliban sa ilaw ng lungsod na pumapasok mula sa malalaking bintanang salamin. Manila glittered below like a sea of diamonds - sa ibang tao, romantic ang gano’n pero kay Graeson Castillone? Background lang ang lahat.

Narinig niyang natawa ang babae, mahina, malandi. Maraming beses na niyang narinig ang gano’ng klaseng tawa at wala na iyong epekto sa kanya. 

Nakahiga na ito sa kanyang dibdib habang dahan-dahang pinaparaanan ng daliri nito ang kanyang braso. Napangiti siya dahil as usual, he has made the right decision of choosing the kind of woman who could make any man spend a fortune for just one kiss. Pero sa totoo lang? Hindi na iyon masyadong mahalaga sa kanya - hindi na ngayon. Hindi dahil sawa na siya sa magagandang babae kundi dahil para sa kanya, pare-pareho na lang silang nagiging alaala pagkaraan ng ilang oras - gano’n ang tingin niya sa mga babae - iba-ibang mukha, iba-ibang pangalan, pare-parehong katapusan.

Umayos siya ang pagkakasandal sa headboard at kinuha ang mamahaling whiskey sa nightstand. 

“Ang tahimik mo naman.”

Napalingon siya rito at nakita niya itong nakangiti. Bahagya nang kumalat ang mascara nito at nasa lapag na ang lahat ng saplot nito sa katawan. Ano nga ba ang pangalan ng babaeng iyon?

Mika? Mina? Mia? Basta, ang alam niya, nagsisimula ‘yon sa letter M…siguro. 

“Ano naman ang sasabihin ko?”

Muli, natawa ito. “Alam mo, kakaiba ka talaga.”

“I know. Ganyan din ang sabi ng iba.”

“Iba as in…ibang mga babae?”

Bahagya siyang ngumiti, at alam na nito ang ibig no’ng sabihin. Dahil hindi naman lingid sa kaalaman ng lahat kung anong klase siyang lalaki. Bilyonaryo, CEO, eccentric ayon sa ilan, at oo, mahilig sa babae. Kung siya ang tatanungin, hindi naman ‘yon pagkahilig sa babae. Siguro, hirap lang siyang tumanggi sa mga lumalapit at para sa kanya, malaki ang kaibahan no’n. 

Sa totoo lang, he stopped trying to understand women years ago. Mas madali ang buhay kapag gano’n - walang panga-pangako, walang expectations, walang complications. Enjoy lang. Good drinks, good nights. Everybody happy. Simple lang.

“Dito mo ba dinadala lahat ng mga babae mo?” tanong nito sabay baling ng mukha sa kanya. 

Inaasahan na niya ang tanong na iyon kaya hindi na niya iyon ikinagulat. Lahat naman, napupunta do’n ang usapan. Napatingin siya sa kwarto - malaking kama, countertops na gawa sa marmol, warm lighting, floor-to-ceiling windows overlooking the city. Sa unang tingin pa lang, alam nang hindi ordinaryo. Luxury without trying too hard, power without need to announce itself. 

Suite Number Six. His private escape. Doon siya naglalagi tuwing gusto niyang mapag-isa o makaiwas sa mga meeting, deadline, at responsibilidad sa buhay.

“Minsan,” sa wakas ay sagot niya. 

“Oh well, bakit pa nga ba ako nagtatanong.”

Natawa ang babae pagkatapos dahil alam nito na wala itong makukuhang matinong sagot mula sa kanya - dahil alam nito na ayaw niya nang tinatanong, lalo na tungkol sa personal niyang buhay. 

“Hmm paano nga ba tayo napunta dito?”

“Well, tinabihan mo ako sa bar…you smiled at me…I bought you a drink…”

“And then you kissed me.”

“You asked for it.”

Nanlaki ang mga mata ng babae at binato siya ng unan. “Wow ha. Ang yabang mo naman.”

“Totoo naman, diba?”

Napailing na lang ito. “So…magkikita pa ba tayo uli?”

Ito na. Ang tanong na alam na dapat nito ang sagot. “Tingnan natin.” Alam niyang wala iyong katotohanan pero ayaw niyang makasakit ng damdamin lalo ng ng isang babae. Lihim siyang natawa dahil alam niya sa sarili niyang hindi na niya ito tatawagan, o hahanapin man lang. Hindi dahil sa hindi ito maganda, o hindi siya nag-enjoy, kundi dahil ayaw niya ng kumplikasyon. Sapat na ‘yung isang beses lang, isang gabi lang.

“Hay, kailan kaya darating ang araw na mare-realize ng isang Graeson Castillone na kailangan niya ng babaeng makakatuwang sa buhay?”

“Huwag sanang dumating ang araw na ‘yan.”

Tumayo siya at nagsuot ng roba. Nagsindi siya ng sigarilyo at tumanaw sa labas ng malawak na bintana, doon sa mga nagtataasang gusali, sa libu-libong ilaw, sa mga taong naghahanap ng pag-ibig, ng tahanan.

At siya? May pera, may kapangyarihan, mga ari-arian. Pero ni sa hinagap ay hindi niya naisip na may isang babae para sa kanya. Siguro nga, walang makakaintindi sa tulad niya. At siguro, gusto niya ang ganoon.

“What’s so special about this Suite Number Six, anyway?”

Nilingon niya ito at pagkatapos ay tumingin sa numero sa likod ng p***o.

Number Six. Marahan siyang ngumiti. “Because this room sees the best stories.”

“Anong ibig sabihin no’n?”

Uminom siya ng whiskey at muling humithit ng sigarilyo, habang tinitingnan ang kabuuan ng kwarto kung saan nabuo ang mga sikretong nakatago sa likod ng mga dingding, mga pagtataksil, mga kasinungalingan…mga taong pumasok doon na naniniwalang walang sinuman ang makakaalam ng kanilang kwento.

Katulad na lamang ng eskandalo ng isang kilalang senador at ng bagong intern nito, na nagsimula doon sa Suite Number Six.