Chapter: CHAPTER 71TRICIA'S POVNasa loob ako ngayon ng clinic, kaharap ang OB-GYN ko habang maingat nitong sinusuri ang kalagayan ng baby ko. Tahimik akong nakahiga sa examination bed habang nakatingin sa monitor. Paminsan-minsan ay napapatingin ako sa mukha ng doktor, hinihintay ang sasabihin nito."Everything looks good, Tricia. Healthy ang baby mo, and there's nothing to worry about for now."nakangiting sabi ng doctora.Napangiti ako nang marinig iyon."Talaga po, Doc? Okay lang po ba talaga siya?"Tumango ito habang patuloy na tinitingnan ang resulta ng examination."Yes. Normal naman ang development niya. Just make sure na nakakakuha ka ng enough rest, kumakain sa tamang oras, at hindi masyadong napapagod. You're carrying a baby, so you have to take care of yourself, too.""Yes, Doc. I'll keep that in mind."Matapos ang huling pagsusuri, tinulungan niya akong makaupo. Dahan-dahan akong bumaba mula sa examination bed at umupo sa gilid nito habang inaayos ang damit ko.Napahawak ako sa tiyan ko at b
Last Updated: 2026-11-06
Chapter: CHAPTER 70 WEEKS LATER ZYPIER'S POVSunod-sunod ang pag-slide ng mga dokumento sa ibabaw ng mahabang conference table. Nasa magkabilang panig nito ang halos limampung investors na dumalo sa meeting namin ngayong araw. Ang ilan ay tahimik na nagbabasa ng financial reports, habang ang iba naman ay abala sa pagsusuri ng mga proposed business plans na inihanda ng team namin.Ipinatong ko ang magkabilang kamay sa mesa bago tuluyang tumayo at humarap sa kanila."As you can see, gentlemen, these are the latest financial reports of the company. We've managed to settle some of our outstanding liabilities, and we're currently working on restoring the operations of our remaining aircraft."Inilipat ko ang presentation sa malaking screen, kung saan nakapakita ang updated financial figures at listahan ng mga eroplanong nakatakda nang bumalik sa operasyon."May ilang aircraft pa tayong kailangang ipaayos at ipa-inspect bago makakuha ng clearance. We don't want to rush things. Safety and reliability should r
Last Updated: 2026-11-06
Chapter: CHAPTER 69TRICIA'S POVKakatapos lang naming magdasal ni Mommy. Ipinagdasal namin na sana ay nailigtas ni Zypier si Daddy. Pero kahit tapos na kaming magdasal, hindi pa rin nawala ang sobrang kaba at pag-aalala sa dibdib ko.Sinubukan din naming tawagan si Kuya Timothy, pero hindi talaga namin siya ma-contact. Ilang beses na akong tumawag at nag-message, pero wala pa rin siyang sagot.Honestly, naiinis na talaga ako sa kaniya. Hindi ko maintindihan kung bakit hindi man lang siya nagpaparamdam sa amin. Sa dami ng nangyayari sa pamilya namin, imbes siya ang maasahan namin sa ganitong klaseng situation, pero wala siya. Hindi niya na talaga kami mahal,? Sobrang laki na talaga ng tampo ko sa kaniya.Alas-dose na ng hatinggabi, pero hindi pa rin ako makatulog. Nasa Istanbul ang isip ko. Iniisip ko kung ano na ang nangyayari roon at kung ligtas na ba sina Daddy at Zypier.Gusto ko na talagang lumipad papunta roon, pero alam kong hindi puwede. Delikado ang sitwasyon, at baka lalo lang akong maging dah
Last Updated: 2026-11-06
Chapter: CHAPTER 68ZYPIER'S POV Nang makababa na kaming lahat mula sa building, halos sabay-sabay kaming napahinga nang maluwag. Ilang sandali kaming natigilan habang nakatingin sa helicopter na unti-unti nang natutupok ng apoy. Makapal na usok ang umaakyat sa kalangitan, kasabay ng sunod-sunod na pagsabog mula sa mga bahagi nito. For a moment, wala ni isa sa amin ang nagsalita. Parang ngayon ko lang tuluyang naramdaman na tapos na ang lahat. Sa wakas, wala na si Kemal. Wala nang taong manggugulo sa buhay namin, wala nang kailangang takasan, at higit sa lahat, wala nang banta sa kaligtasan ng pamilya ko. Napangiti ako nang malalim. Hindi ko napigilang tapikin sa balikat sina Sean at Santos. "Thank you, guys. I owe you both a lot," seryoso kong sambit. Ngumiti lang si Santos habang bahagya akong tinatapik sa balikat. "Don't mention it. Basta ang importante, ligtas tayong lahat, at natalo natin si Kemal,"nakangiting sabi niya sa akin. "Tama si Santos, Boss. Hindi ka na iba sa amin" Sin
Last Updated: 2026-11-05
Chapter: CHAPTER 67 ZYPIER'S POVRamdam ko ang malapot na pawis na unti-unting dumadaloy mula sa noo ko pababa sa leeg. Maingat ang bawat hakbang ko habang umaakyat sa hagdan patungo sa fourth floor. Halos marinig ko na ang sarili kong paghinga. Mabigat ang bawat paghakbang ko, hindi dahil sa pagod, kundi dahil alam kong isang maling galaw ay maaaring ikapahamak naming lahat.Bahagya akong tumingala at sumilip sa itaas.Dalawang armadong lalaki ang nakaupo sa may landing, abala sa pag-uusap, habang nakapatong ang kani-kanilang baril sa kandungan.Napahigpit ang hawak ko sa baril.Ilang segundo akong naghintay, sinusuri ang bawat kilos nila. Hindi naman ako eksperto sa pakikipagbarilan. I know how to handle a gun, pero iba ang totoong labanan. Hindi ito basta training na puwedeng ulitin kapag nagkamali.At sa sitwasyong ito, wala akong karapatang magkamali.I used to practice Taekwondo, kaya kahit papaano ay may ideya ako kung paano ipagtanggol ang sarili ko sa malapitan.Muli akong sumilip.Nang tumalik
Last Updated: 2026-11-05
Chapter: CHAPTER 66 TIMOTHY'S POVKahit kinakabahan, pilit kong pinatatag ang sarili ko habang inaakay ako ng mga tauhan ni Kemal patungo sa ikaapat na palapag. I kept reminding myself to stay calm. Hindi ako pwedeng magkamali, lalo na't alam kong isang maling kilos lang ay maaari nang makasira sa lahat ng plano namin.Pagdating namin sa isang silid, agad kong nakita si Kemal na nakaupo habang may malawak na ngisi sa labi. Mabilis itong tumayo at sinalubong ako.I forced myself to smile, making sure na walang kahit anong bakas ng kaba ang makikita sa mukha ko. Kailangan kong galingan ang pag-arte. I had to make him believe that I was still the same Timothy he used to control.Ngunit hindi lamang si Kemal ang kailangan kong pag-ingatan.Nandoon din si Halil.Tahimik lamang itong nakaupo sa tabi ni Kemal, ngunit iba ang aura nito. His eyes were fixed on me, as if he were trying to read every thought running through my head. Hindi ito ngumiti o nagpakita man lang ng kahit anong emosyon. Basta nakatitig lan
Last Updated: 2026-11-05
Chapter: CHAPTER 34THIRD PERSON POV“Fuck! Zace. Bitawan mo nga ako! Ano ba!”mariing palag ni Samantha ng pagdating niya sa lumang bodega ay ang marahas na labi ni Zace ang sumalubong sa kanya. “Damn…Samantha, your lips is sweeter than before huh,”magaspang at mapang-akit, na bulong ni Zace ng tuluyang makalayo ang labi nito sa kanya. Napa-irap sa inis ang dalaga, at pinaningkitan ng mata ang binatang nasa harap niya.“So, this is the reason why, you bring me here–Mr. Zace?”tanong ni Samantha sa sarcastic na boses at napailing-iling. Pagak na tumawa si Zace, sabay hilot sa panga nito.“No, baby…I'm here to help you, kung….”pabitin nitong sabi na nagpa-isnat sa kilay ni Samantha.“If…what?!”mataray na usisa ng dalaga.“Kung susundin mo ang condition ko, then I will help you,”magaspang ang boses ni Zace, at lumapit kay Samantha.“Oh come on, Mr. Zace, I know what's in your mind, and hindi mo ako madadaan sa pa condition condition mong yan, I'd rather do things alone, kaysa makipag sabotage sayo, na meron
Last Updated: 2026-10-21
Chapter: CHAPTER 33BEATRICE POV'S “Caspian?” ulit ko.Dahil sa matinding kuryosidad ay tuluyang nadulas ang dila ko. Hindi ko na napigilan ang mga salitang kanina pa nagpapa bigat sa dibdib at nagpapagulo ng utak ko.Huminto siya sa pag-aayos ng kanyang relos at nag-angat ng tingin sa akin. Bakas ang pagtataka sa kanyang mga mata, ngunit nanatili ang malambot na ekspresyon sa kanyang mukha.“Yes, wifey? May kailangan ka ba?” tanong niya, habang dahan-dahang lumalapit sa akin. Huminga ako nang malalim para kumuha ng lakas ng loob. "Noong... noong araw ng engagement party natin," panimula ko, habang pilit na hinuhuli ang kanyang mga reaksyon. "Nakita ko ang pagtutol sa mga mata mo. Ayaw mo akong pakasalan noon, 'di ba? Pero kalaunan, pumayag ka rin."Natigilan si Caspian. Bahagyang kumunot ang kanyang noo, tila nagulat sa naging tanong ko.“Dahil ba sa isang kondisyon kaya mo ako pinakasalan?" pagpapatuloy ko. "Kanina... nakita kita habang kausap mo ang secretary mo. Ang kakaibang saya sa mga mata mo.
Last Updated: 2026-07-24
Chapter: CHAPTER 32BEATRICE'S POV "Akala siguro ng asawa ko, dinala ko na sa pagtulog ang pagiging kalmado ko kanina."lumubog na lang ang araw, nanatili pa rin akong nakahiga sa kama ko, at buong araw natulog. Kailangan kong mag-ipon na energy, dahil bukas simulan ko na ang gusto kong gawin dito sa rancho.Pagkasara na pagkasara ng pinto ng silid matapos akong iwan ni Caspian para asikasuhin ang trabaho niya, mabilis kong hinablot ang cellphone ko sa ibabaw ng nightstand. Humiga ako ng patag—dahil masakit pa rin talaga ang balakang ko, lintik na Caspian 'ya. Agad kong tinawagan ang dalawa kong kaibigan dahil namimiss ko na rin sila. Lalo na si Tricia, sana talaga hindi yon busy sa turkey.Hindi pa nakakalipas ang tatlong ring, sumagot na ang dalawa, napahinga ako ng maluwag."OMG, Betty! Napatawag ka?" bungad agad ni Patricia, halatang kakarating lamang sa condo nito galing sa ospital, dahil naka suot pa ito ng puting uniforme."Teka, bakit nakahiga ka pa? At nakasungaw 'yang lace ng silk robe mo, ha!"
Last Updated: 2026-07-15
Chapter: CHAPTER 31THIRD PERSON POV Isang mahinang tawa ang sumagot kay Samantha mula sa kabilang linya—isang tunog na nagpatindig ng balahibo sa kanyang batok ngunit kasabay nitong nagpaalab sa natutulog niyang ambisyon. "Mr. Zace" usal ni Samantha, halos hangin na lamang ang lumabas sa kanyang labi. Si Zace, Ang mortal na kaaway ni Caspian sa negosyo ng pagrarantso sa probinsya, at ang lalaking matagal nang nag-aabang ng kahit anong lamat sa perpektong buhay ng pamilyang Santiago. "Ako nga, Samantha" mapaglaro ang tono ni Zace, ngunit ramdam ang talas ng bawat salita. "Mukhang masakit sa mata ang nasaksihan mo kanina, hindi ba? Ang makitang itaboy ka ni Caspian para lang sa babaeng 'yon. Sino ba yon? Parang maganda pa Kay sa sayo ahh?" Napakuyom ang palad ni Samantha, sa pang-aasar ni Zace sa kanya. Napalingon siya sa malaking mansyon, kung saan nakasara na ang p***o. "Ano ang kailangan mo, Mr.Zace? Alam mong kapag nalaman ni Caspian na kausap kita, tapos na ang karera ko rito." "Huwag kang
Last Updated: 2026-07-15
Chapter: CHAPTER 30BEATRICE POV Magkasalubong ang dalawa kong kilay, at hindi ko mapigilang mapangiwi bawat hakbang ko pababa ng hagdan. Humigpit ang hawak ko sa gilid at nagngangalit ang ngipin habang hinahatak ang sinturon ng silk robe para mas humigpit ang pagkakatali nito. Baka kasi biglang matanggal. Bahala na kung magulo ang buhok ko—basta kailangan kong kilalanin kung sino ang kausap ni Caspian. Dahil para kasi itong higad kong kumilos eh.Nang makarating ako sa tapat ng main door, agad na sumandal ako sa hamba ng pinto sabay crossarms na tiningnan ang dalawang nag-uusap pa rin.Rinig na rinig ko ang malutong na tawa ni Caspian, kasunod ang malambing na tinig ng babae."Ito pala 'yung inventory report para sa darating na dry season, Sir Caspian. At saka 'yung delivery receipts ng mga bagong feeds mula sa siyudad, kailangan ko na ng pirma mo ngayon," saad ng babae, sabay abot ng isang makapal na clipboard."Salamat, Samantha. Kung wala ka talaga rito sa rancho, baka nagka buhol-buhol na ang mg
Last Updated: 2026-07-15
Chapter: CHAPTER 29TAOHAN NI EMELIO.Ang lakas ng kalabog ng dibdib ko, habang mahinang kumakatok sa office ni boss Emelio. Hindi ko alam paano sasabihin dito ang nakalap kong information tungkol sa nurse at sa Capitan na pinapatrabaho niya sa akin."Bo–boss! kinasal na pala ang nurse at si Capitan Santiago!” Napahawak ako sa gilid ng aking suot na suit upang doon kumuha ng lakas.Isang matunog na lagutok ng mga kasukasuan ang bumasag sa katahimikan. Naniningkit ang mga mata ni Boss. Pulang-pula ang mukha niya, at lumabas ang mga ugat sa kanyang leeg.“What! Anong ikinasal na?!”Nanginig ang mga binti ko. Napaurong ako ng isang hakbang, at napayuko sa harapan ni boss.“Ye–yes boss, kahapon po,” mahinang bulong ko.“Oghkkk–bo–boss!”nahugot ko ang aking hininga, ng marahas hinila ni boss Emelio ang ang kwelyohan ko.Inangat niya ako nang bahagya kaya dulo na lang ng sapatos ko ang nakasayad sa sahig. Amoy mamahaling tabako at purong galit ang mukha niya. Nanlilisik ang mata sa galit, na ikinalunok ko sa t
Last Updated: 2026-07-10
Chapter: CHAPTER 27THIRD PERSON POV Don't worry Thalia, natapos ko na ang inutos mo sa akin! Patay na si Patricia!”napahinto si Thalia sa paglalalakad ng biglang pumasok sa loob ng director's office si Mr. Choa, dala ang balitang kanina pa niya hinihintay na marinig.Napasinghap ang ginang, kanina kasi habang abalang inawat ni Patrick ang kanyang anak na si Cindy. Gumana ang demonyong utak ng ginang, at doon, pinuntahan niya ang Isang taong alam niyang makakatulong sa kanyang problema.“Thank you Mr. Choa, maasahan ka talaga. Tsaka sinigurado mo bang hindi magsasalita yong nurse na binayaran mo?”usisa ni Thalia, na may malawak na ngiti sa labi.“Of course Thalia, I know what I'm doing!”diretsong sagot ni Mr. Choa. Napa-lingon sila sa Isang sunod-sunod na katok sa pinto.“Baka si Cindy, tinawagan ko yon eh,”wika ni Thalia at kaagad lumapit sa pinto.“Hija, tapos na ang problema natin!”kaagad na imforma ni Thalia sa kakapasok na si Cindy.“Anong tapos na mommy?! Eh dumaan ako sa ICU kanina nagkakagulo do
Last Updated: 2026-07-06
Chapter: CHAPTER 26IAN'S POV Marahas kong tinanggal ang surgical mask ko, at lumabas mula sa Operating room. “Papatayin ko ang babae na iyan!”napabuga ako ng hangin ng makita si Tita Thalia, siya pala ang nagwawala sa labas ng operating room. “Ikaw! Ang kapal ng mukha mo! Hindi mo dapat binuhay ang criminal na iyan!”bulyaw ni tita at mabilis humakbang papalapit sa akin.Hindi ko maintindihan, kung bakit si Patricia ang sini-sisi niya sa pagkamatay ng bunso niyang anak. “Tita Thalia, hindi naman ginusto ni Patricia ang nangyari. It was an inevitable accident,”tiim bagang kong sabi, dahil nakakahiya na talaga. Andami ng nakatingin sa amin.“Anong accident?! Sinadya niyang patayin ang anak ko, dahil galit siya sa akin!”humangos sa galit si tita at kaagad sumugod sa akin. Sinalo siya ni Tito Patrick, binuhat pabalik bago pa man niya maabot ang mukha ko. Napahilot ako sa panga kong nanginginig sa sobrang pagtitimpi. Namula na rin ang mukha ni tito Patrick, habang pilit hinihila si tita papalayo sa akin.
Last Updated: 2026-07-06
Chapter: CHAPTER 25IAN'S POV Ang lakas ng kalabog ng dibdib ko, tila gustong sumabog. Hindi ko pa rin maiwasang mapa mura ng mahina habang pinagmasdan ko ang mukha ni Patricia na dati ni walang bakas ng pimples. Pero ngayon puno ng dugo ang mukha niyang puno ng galos. Ang kaliwang hita niya, baluktot sa anggulong hindi natural. Ang ulo niyang halos makita na ang bungo sa malaking sugat malapit sa area where the brain was located.“Beep! Beep! Beep!” Masyadong mabilis. Kritikal.Bumigat ang hangin sa baga ko. Ilang daang katao na ba ang napagtagumpayan kong iligtas sa loob ng silid na ito? Hindi ko na mabilang. Pero ngayon, ang hawak ko ay hindi lang basta laman at buto. Hawak ko ang buong buhay ko. Ang babaeng mahal ko. Iba pala talaga ang takot kapag ang buhay na ng babaeng mahal mo na ang sinubukan mong iligtas mula sa bingit ng kamatayan. Huwag ngayon. Utang na loob, huwag ngayon.Ipinikit ko ang aking mga mata. Huminga nang malalim. Pumasok ang malamig na hangin ng OR sa baga ko, pilit pinapatay a
Last Updated: 2026-07-04
Chapter: CHAPTER 24THIRD PERSON POV “Hon! Anong nangyari!”nagpanick na tanong ni Thalia ng makitang nakahawak sa dibdib ang kanyang asawa na si Patrick. Pulang-pula ang mukha nito, at hindi nakapagsalita.“Hon come here!”untag ni Thalia at inalalayan ang kanyang asawa na makaupo sa malapit na upuan. “Manang tubig!”sigaw ng ginang, agad namang tumalima ang katulong na si Sabel at kumuha ng tubig. Hinagod ni Thalia ang likod ng kanyang asawa dahil parang nahihirapan itong huminga. “Heto po madam!”hinihingal na sabi ng katulong, mabilis naman inabot ni Thalia at pina-inom iyon sa kanyang asawang, nahihirapan na huminga.“Uminom ka hon, kumalma ka,”pagpapakalma ni Thalia sa asawa habang palingon-lingon sa kinatatayuan ng kanyang anak na si Cindy. Meron itong kausap sa cellphone at tumingin rin sa kanya. Tumindig ang balahibo ni Thalia ng umiling-iling na tumingin si Cindy sa kanya. Parang merong masamang nangyari, na hindi nito masabi-sabi.“Ang… anak ko! Puntahan ko ang mga anak ko!”bumalik ang tingin n
Last Updated: 2026-07-01
Chapter: CHAPTER 23THIRD PERSON POV “Sir parang nawalan ho ng preno ang motor ng kakilala ninyo!”napatigil si Hero sa pagbabasa ng emails, sa sinabi ng kanyang personal driver. Tinanggal niya ang suot niyang reading glass at sumilip sa unahan. “Fuck! Oo nga!”mahinang mura ni Hero, ng makitang sumimplang ang motor ni Patricia at bumangga iyon sa malaking poste. “Daddy, what happen?”napa-lingon siya sa kanyang anak ng magtanong ito sa kanya. “Manong tumawag ka ng ambulance!”utos ni Hero sa kanyang personal driver, at kaagad hinawakan ang magkabilang pisngi ng kanyang anak. “Baby, just stay here okay! Puntahan ko si Ate nurse mo. Dahil parang kailangan nila ng tulong,”mahinahong sabi ni Hero sa kanyang anak, nanlaki naman ang mata nito at kaagad tumango. Mabilis binuksan ni Hero ang pinto ng kanyang kotse at patalon na bumaba. Mahaba ang kanyang paang tumakbo patungo sa gilid kung saan sumalpok ang motor ng Nurse na si Patricia. Huminto na rin ang ibang sasakyan upang maki-isyoso sa nangyaring a
Last Updated: 2026-06-29
Chapter: CHAPTER 22THIRD PERSON POV “Ano mommy! Napakiusapan mo ba si Mr. Choa?”excited na tanong ni Cindy ng magtagpo muli ang kanilang landas ng kanyang Ina sa lobby ng hospital.“Of course hija!”nakangiting sagot ng kanyang Ina. “Tingnan natin ngayon, kung saan pupulutin ang basura na iyon Mommy!”malademonyong sabi ni Cindy. Sumang-ayon naman ang ginang at Lumabas na ang dalawa sa hospital, dahil meron pa silang importanteng tao na kausapin. PATRICIA'S POV “Yeyyy! Makakasakay ako sa motor ni Ate!”pagtitili ni Summer ng makarating kami sa parking lot ng building. Bitbit ko ang dalawang helmet, para sa akin at kay Summer. Napangiti naman ako dahil hindi ko talaga inakalang masusuot ni Summer ang binili kong helmet matagal na pero tinago ko lang. “This is my helmet ate?!”natutuwang tanong ng aking kapatid. Tumango ako at agad sinuot sa ulo nito. Ang sarap sa pakiramdam na makitang natutuwa ang kapatid mo. Nagpasalamat ako kay dad, kung hindi dahil sa kanya hindi ko makakasama si summer ngayon. Sin
Last Updated: 2026-06-27
LOGIN
