Masuk“...!!!” ไฟชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะยิ้มมุมปากอย่างยียวนราวกับไม่ได้ใส่ใจคำเตือนนั้นแม้แต่น้อย ราชินีเพียงหันมาสบตากับจีซ่าแวบหนึ่ง สีหน้าดุและนิ่ง เชิงเตือนให้จีซ่าหยุดพูด เพราะเธอรับมือเองได้ แม้ในใจจะรับรู้ว่าคำพูดของไฟนั้นแทงใจอย่างจงใจ “เราไปคุยกันเถอะ คุยตรงนี้ไม่สะดวก” ไฟเอ่ยเสียงเรียบ แต่ในน้
ทุกระยะยี่สิบเมตรมีหน่วยพลซุ่มยิงแนบตัวอยู่กับต้นไม้ใหญ่ พร้อมคำสั่งเพียงคำเดียวจากหัวหน้าหน่วยก็พร้อมเหนี่ยวไก “เชิญทางนี้ครับ ฝ่าบาท” เสียงทุ้มต่ำของเอดดังขึ้นเบื้องหน้า เอดยืนอยู่ข้างรถลีมูซีนกันกระสุนสีดำทึบ ประตูเปิดออก พร้อมกลิ่นหนังภายในที่โชยมาตามลมเย็น ๆ ราชินีแอนเจลีก้ามองไปรอบทิศ เธอกวา
“....” กษัตริย์คาร์ลอสไม่ตอบในทันที เขาเพียงเหลือบตามองเธอชั่วครู่ ก่อนจะหันกลับมามองพระโอรสอีกครั้ง “แล้วลูกล่ะ? ลูกต้องการนมแม่” ประโยคนั้นแฝงคำตำหนิไว้ชัดเจน แต่กลับกล่าวด้วยน้ำเสียงที่นุ่มนวลจนน่าหวาดกลัว สายตาที่มองเธอคาดเดาไม่ได้เลย แต่เธอกลับไม่ทันได้เอะใจ “เราไปแค่ห้าวันเอง…แล้วเราจะรีบกล
ตอนพิเศษ 3 “ระ…เราทำไม่ได้…ต่อให้อยากทำมากแค่ไหนก็ทำไม่ได้…” เสียงของราชินีแอนเจลีก้าสั่นเครือ ดวงตาสวยเต็มไปด้วยความสับสน (…รักมันเหรอ?) ไฟกำหมัดแน่นจนเส้นเลือดปูดขึ้นที่หลังมือ สีหน้าแข็งกร้าวจนเซนขนลุกซู่ “…เราให้คำมั่นกับคาร์ลอสแล้ว…เราจะไม่ผิดต่อเขาไปจนชั่วชีวิต…” (…พระองค์รักมันแล้วใช่ไหม
(ตอนนี้ผมแย่มาก) ปกติไฟไม่ใช่คนที่จะแสดงความอ่อนแอออกมาให้ใครเห็น แต่ครั้งนี้เขากลับแสดงความอ่อนแอออกมาตรงๆ ทำให้เธอคิดว่าถ้าไฟไม่หนักหนา ก็คงไม่พูดออกมาแบบนี้ ซึ่งนั่นทำให้เธอใจหายวูบ ราวกับหัวใจหล่นวูบไปอยู่ที่ตาตุ่ม ดวงตากลมโตสั่นระริก น้ำในตาเอ่อคลอทันทีโดยไม่ทันตั้งตัว หัวใจของเธอหนักอึ้ง
ความเงียบที่ลากยาวก่อนเอ่ยคำสั่งนั้น ไม่ใช่เพราะลังเล แต่เป็นช่วงเวลาที่ไฟกำลังคิดหาวิธีบดหัวใจของศัตรูให้ป่นด้วยมือเปล่า ไฟตั้งปณิธานกับตัวเองเลยว่า เขาจะทำให้หัวใจของกษัตริย์คาร์ลอส เจ็บปวดกว่าที่ไฟเจ็บเป็นล้านเท่า ไม่ใช่แค่เขาจะใช้ราชินีแอนเจลีก้าเป็นเครื่องมือทำลายกษัตริย์คาร์ลอส แต่จะใช้ลูก
บทที่ 54 “พูดจาไร้สาระอะไรของเธอ ถอยไป” เจ้าชายฮินาโตะแยกเขี้ยวใส่ “ไม่ถอย” เจ้าหญิงไวโอเล็ทกอดอก ท้าทายด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความดื้อรั้น เธอก้าวเท้าเข้าหาจงใจขัดขวาง “ถ้าฉันต้องพูดซ้ำอีกรอบ คงไม่ต้องให้บอกว่าศพของเธอจะเป็นยังไง” “นายกล้าเหรอ” เจ้าหญิงไวโอเล็ทสวนกลับ ดวงตาเบิกกว้างด้วยความโมโ
“ท่านตัดใจจากเราเถอะ…” เธอพยายามที่จะรักษาความแข็งแกร่ง แต่เสียงของเธอยังคงสั่นไหว “ตัดใจตอนนี้ยังทัน” “เธอเป็นแฟนเพื่อนสนิทฉัน แล้วฉันจะตัดใจจากเธอได้ยังไง” เจ้าหญิงสะดุ้งเล็กน้อยกับคำพูดตรงไปตรงมาของเขา ใบหน้าของเธอแดงเรื่ออย่างหนัก และพยายามหาทางปิดบังความสับสนที่ลึกลงไปในหัวใจ เธอเม้มปากแน่นเพ
บทที่ 53 “ความรู้สึกของฉันกับเธอ เราต่างรู้ดี อย่าหลอกตัวเองอีกเลย” ครั้งนี้น้ำเสียงของเขาจริงจัง สายตาคมที่จ้องเธอนั้น ราวกับจะอ่านทุกความลับในใจเธอให้ทะลุปรุโปร่ง เธอหลบสายตานั้น ดวงตาของเธอสั่นไหวเพียงชั่วครู่ ก่อนจะพยายามปั้นหน้าเรียบเฉย รักษาความสงบของตัวเอง “…ความรู้สึกที่เรามีต่อท่าน…มีแ
เจ้าหญิงแอนเจลีก้าเงยหน้าขึ้นมองเขาเล็กน้อย ก่อนจะเบือนหน้าหนีทันทีที่สายตาสองคู่ประสานกัน เธอกำมือเข้าหากันแน่นในอ้อมตัก หัวใจดวงน้อยเต้นแรงราวกับหวาดกลัว หรือบางทีอาจเป็นความรู้สึกอื่นที่เธอยังไม่กล้าเผชิญหน้ากับมัน “ไม่ลงมาเหรอ…แองเจิลน้อย” เสียงทุ้มต่ำของเจ้าชายคาร์ลอสดังขึ้นจากผืนน้ำใสสะท้อน







