ANMELDEN“...!!!” ไฟชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะยิ้มมุมปากอย่างยียวนราวกับไม่ได้ใส่ใจคำเตือนนั้นแม้แต่น้อย ราชินีเพียงหันมาสบตากับจีซ่าแวบหนึ่ง สีหน้าดุและนิ่ง เชิงเตือนให้จีซ่าหยุดพูด เพราะเธอรับมือเองได้ แม้ในใจจะรับรู้ว่าคำพูดของไฟนั้นแทงใจอย่างจงใจ “เราไปคุยกันเถอะ คุยตรงนี้ไม่สะดวก” ไฟเอ่ยเสียงเรียบ แต่ในน้
ทุกระยะยี่สิบเมตรมีหน่วยพลซุ่มยิงแนบตัวอยู่กับต้นไม้ใหญ่ พร้อมคำสั่งเพียงคำเดียวจากหัวหน้าหน่วยก็พร้อมเหนี่ยวไก “เชิญทางนี้ครับ ฝ่าบาท” เสียงทุ้มต่ำของเอดดังขึ้นเบื้องหน้า เอดยืนอยู่ข้างรถลีมูซีนกันกระสุนสีดำทึบ ประตูเปิดออก พร้อมกลิ่นหนังภายในที่โชยมาตามลมเย็น ๆ ราชินีแอนเจลีก้ามองไปรอบทิศ เธอกวา
“....” กษัตริย์คาร์ลอสไม่ตอบในทันที เขาเพียงเหลือบตามองเธอชั่วครู่ ก่อนจะหันกลับมามองพระโอรสอีกครั้ง “แล้วลูกล่ะ? ลูกต้องการนมแม่” ประโยคนั้นแฝงคำตำหนิไว้ชัดเจน แต่กลับกล่าวด้วยน้ำเสียงที่นุ่มนวลจนน่าหวาดกลัว สายตาที่มองเธอคาดเดาไม่ได้เลย แต่เธอกลับไม่ทันได้เอะใจ “เราไปแค่ห้าวันเอง…แล้วเราจะรีบกล
ตอนพิเศษ 3 “ระ…เราทำไม่ได้…ต่อให้อยากทำมากแค่ไหนก็ทำไม่ได้…” เสียงของราชินีแอนเจลีก้าสั่นเครือ ดวงตาสวยเต็มไปด้วยความสับสน (…รักมันเหรอ?) ไฟกำหมัดแน่นจนเส้นเลือดปูดขึ้นที่หลังมือ สีหน้าแข็งกร้าวจนเซนขนลุกซู่ “…เราให้คำมั่นกับคาร์ลอสแล้ว…เราจะไม่ผิดต่อเขาไปจนชั่วชีวิต…” (…พระองค์รักมันแล้วใช่ไหม
(ตอนนี้ผมแย่มาก) ปกติไฟไม่ใช่คนที่จะแสดงความอ่อนแอออกมาให้ใครเห็น แต่ครั้งนี้เขากลับแสดงความอ่อนแอออกมาตรงๆ ทำให้เธอคิดว่าถ้าไฟไม่หนักหนา ก็คงไม่พูดออกมาแบบนี้ ซึ่งนั่นทำให้เธอใจหายวูบ ราวกับหัวใจหล่นวูบไปอยู่ที่ตาตุ่ม ดวงตากลมโตสั่นระริก น้ำในตาเอ่อคลอทันทีโดยไม่ทันตั้งตัว หัวใจของเธอหนักอึ้ง
ความเงียบที่ลากยาวก่อนเอ่ยคำสั่งนั้น ไม่ใช่เพราะลังเล แต่เป็นช่วงเวลาที่ไฟกำลังคิดหาวิธีบดหัวใจของศัตรูให้ป่นด้วยมือเปล่า ไฟตั้งปณิธานกับตัวเองเลยว่า เขาจะทำให้หัวใจของกษัตริย์คาร์ลอส เจ็บปวดกว่าที่ไฟเจ็บเป็นล้านเท่า ไม่ใช่แค่เขาจะใช้ราชินีแอนเจลีก้าเป็นเครื่องมือทำลายกษัตริย์คาร์ลอส แต่จะใช้ลูก
“เขาแข็งแรงมาก พลังแขนเขาแบบหักกระดูกผมได้ง่ายๆ เลย” นายทหารที่แพ้บ่นออกมาด้วยสีหน้าเหนื่อยล้า แต่นัยน์ตายังคงฉายแววชื่นชมในความแข็งแกร่งของรัชทายาท “พลังแขนของเขาน่ากลัวจริงๆ นั่นแหละ” เพื่อนของนายทหารคนนั้นเอ่ย จากนั้นเสียงฮือฮาของกลุ่มทหารเริ่มดังขึ้นอีกครั้ง พวกเขาหันไปมองร่างสูงสง่าของเจ้าชาย
บทที่ 97 @วันต่อมา แม้ว่าเช้านี้ทะเลจะสงบลงกว่าวันก่อน แต่เจ้าหญิงแอนเจลีก้ายังคงอิดโรยและอ่อนแรงจากอาการบาดเจ็บ ร่างกายของเธอเย็นเฉียบจากการตกลงไปในน้ำทะเลเมื่อวาน ส่งผลให้เธอมีอาการหนาวสั่นและอ่อนเพลียอย่างเห็นได้ชัด นอกจากนี้ การสูดกลืนเอาน้ำทะเลเข้าไปในปอดขณะจมลงใต้ผิวน้ำ ทำให้เธอมีอาการไอแ
“แองจี้...” เสียงเรียกแผ่วสั่น ทำให้เจ้าหญิงแอนเจลีก้าชะงักและหันไปมองอย่างไม่แน่ใจ ร่างของโนร่าปรากฏขึ้นในสภาพที่ดูสับสนวุ่นวาย ดวงตาสีอ่อนของหล่อนเอ่อคลอด้วยน้ำตา แสร้งทำเหมือนกำลังแบกรับความรู้สึกผิดอย่างหนัก “โนร่าขอคุยด้วยได้ไหม…” น้ำเสียงของโนร่าแผ่วเบา เหมือนเด็กน้อยที่กำลังอ้อนวอน เจ้าช
ดังนั้นเขารู้ว่าเขามีอำนาจในการจัดการเรื่องนี้อย่างเต็มที่ เขาจึงใช้โอกาสนี้เพื่อเอาตัวคนผิดมาลงโทษ เพราะสำหรับเขาแล้ว ใครที่ทำให้ผู้หญิงที่เขารักได้รับบาดเจ็บ คนนั้นจะต้องตายสถานเดียว “กูเป็นคนส่งจดหมายให้แองจี้เอง” คำพูดนี้ของเจ้าชายฮินาโตะ ทำให้ทั้งห้องตกอยู่ในความเงียบงันอีกครั้ง ขณะที่เจ้าชา







