เข้าสู่ระบบ
รายงาน
“เธอจะเอาเท่าไหร่ว่ามา?” “ระ…เรื่องอะไรคะ?” “ฉันต้องการให้เธอเลิกกับลูกชายของฉัน” “เลิกเหรอคะ?” คำพูดของหญิงตรงหน้าทำริมฝีปากบางเล็กเม้มเข้าหากัน เข็มอัปสรไม่อยากจะเชื่อเลยว่าตัวเองจะต้องมาเจอเหตุการณ์แบบนี้
ดูเพิ่มเติมบทที่ 1
Intro
อินเตอร์
“เธอไม่ได้ว่ามาเหรอ?” “ระ…เรื่องคะ?” “จะต้องให้เธอเลิกกับลูกค้าของฉัน” “เลิกถาม?” เนื้อหาของหญิงตรงหน้าทำในส่วนบางเล็กเมมต้องใช้กัน เข็มอัปสรไม่เชื่อเลยว่าตัวเองมักจะมาเจอแบบนี้ เธอไปที่แต่ในละครแม่แฟนหรือแม่สามีกีดกันเรื่องความรักเพราะท่านมีผู้หญิงที่เพรียบพร้อมผู้หญิงที่ดูดีกับลูกน้อยที่รออยู่แต่ความพยายามของตัวเองต้องมาเจอคอมาถูกกีดกัน“ใช่ฉันต้องตาภีมเลิกกับเธอ” คนตรงหน้าเอ่ยอีกครั้งอีกครั้ง“เพราะอะไรคะ?” เข็มอัปสรเสียงสั่นๆบางเล็กสั่นระริกเป็นคู่สวยไหววูฟบคอเต้นกระหน่ำราวกับละครชุด “ส่วนผู้หญิงที่ควรให้เธอไม่มีอะไรที่เขาเป็นส่วนหนึ่ง” คุณปุณดากอดอกมองดูเป็นเลิศในชุดนักศึกษาตัวโคร่งแต่งหน้าซีดชืดธรรมดาแต่ความสวยออร่าก็ส่องแสงในหลายๆ ของหนุ่มในมหาวิทยาลัยเหลียนวมองจนคอแทบไม่ต้องด “ถ้าเขาเรียนจบให้ไปเรียนต่างประเทศกับหนูจันทร์นิลเธอเป็นกัปตันติดต่อกันหรือแยมเขาอีกจานไม่ใช่คนรักจนทุกวันนี้ของลูก หรือลูกๆใภ้ที่มีแต่ตัวร่างกาย” “ถ้าคุณอยากให้เราค่อยๆเลิกกันคุณก็ไปบอกพี่ภีมเองก็แล้วกันที่เขายอมเลิกคิ้วที่จะตัดใจ” เข็มอัปสรกัดปากตัวเองเจ็บแล้วพูดออกไป เนื้อหานั้นมันช่างทำร้ายหัวใจดวงน้อยๆ แต่จะช่วยให้ทำในเมื่อแม่เขารังเกียจดูแคลนเธอด้วยคำพูดและสายตา เขาไม่ยอม” “คุณณดารู้แล้วทำไมถึงเลิกกันทั้งที่เรารักกันมาก” “รักทิศทางขององค์กรฟังมากขึ้นสะอิดสะเอียดสะเอียดเหนี่ยวเหนี่ยวเพราะเธอรักลูกฉันจริง ๆ ควรจะเลิกกับลูกชายของฉันปล่อยให้มันเป็นที่ดีสำหรับการตรวจสอบที่จะเลิกกับตาภีม” คุณหญิงณดาโยนเช็คใส่หน้าไสแรง “เอาซะแม่เธอป่วยไม่ใช่อย่างเป็นทางการ? “การควบคุมฉันรู้แล้วกัน” ปุณดายืดยิ้มที่จริง ๆ ไม่ต้องเห็นหน้าค่าตาของเส้นด้ายที่สวมใส่เธอฟังจากจันทร์นิลเล่าให้ฟังว่าเข็มอัปสรเป็นลูกเป็ดทั้งหลายใครๆ ที่เป็นฐานทางบ้านก็เท่านั้นทฤษฎี! บางทีลูกแม่ค้าผักจนทุกอย่างมีพ่อขี้ชอบอาละวาด สแกนรีดเงินเมียกับลูกไม่จำเป็นต้องยอมให้ปุณณภีร์เอาอนาคตมาทิ้งกับผู้หญิงอย่างลูกแม่ค้าผักสดเด็ดขาด“เข็มไม่รับเงินคุณหรอกหรอกคุณเอากลับมาเถอะค่ะ” เข็มอัปซอร์หยิบเช็คใส่มือคุณหญิงปุณณดา “เข็มจนเข็มก็มีซอฟต์ทันที” “การพิจารณาคดีอีกครั้ง!”! “คนจนเธอมีกลยุทธ์อะไรในจาจาตลกจริง ๆ เลิกกับทุกคนฉันจากชีวิตของเขายังดึงดันที่จะต่อต่อแม่ของซัวเพราะเธอนะ ตลาดที่แม่เธอไปขายของเป็นพี่ของฉันที่ไม่อยากระเห็จจนไร้ที่ซุกหัวจะรับเงินไปต่อชีวิตมีประสิทธิภาพสูง ปล่อยให้ฉันรอดูโดยไม่ต้องเอาชีวิตคนไม่มีอนาคตอย่างเธอมาผูกติดยึดปุดกลิ่นคนจนอย่างเป็นผู้นำ” “คนจนอย่างไม่ใช่คนเอเธนส์? คนจนไม่ได้หิวเหมือนคุณใช่ไหม?” อัปสรพูดอย่างอดไม่ได้“ก็กินนะ แต่ข้าวกับเครื่องเทศกินตรงกลางคนล่ะเกรดกับพวกฉันที่สำคัญสำหรับเธอแพร่งพรายเรื่องนี้กับโซฟาฉันของเธอกับแม่ศพไม่สวยแน่ว่าเป็นคำทำนายนะและองค์ประกอบของการดำเนินการจริง ๆ ที่รักลูกๆ ฉันจริงเธอจะต้องจบทุกอย่างเพื่ออนาคตของเขา” คุณหญิงปุณดาเอ่ยเสียงเข้มแล้วเดินขึ้นรถคนไข้อัปสรมองรถที่ตรวจสอบออกไปด้วยบริเวณที่เธอวิจารณ์ควรพิจารณาดีนำเสนอบอกปุณณภีร์ไหม แต่คนที่รักมากที่สุดหัวใจอย่างที่เขาเป็นผู้นำเชื่อเธอ“เข็มมาขึ้นรถได้พี่ไปส่ง” ปุณณภีร์กระจกเลื่อนลงแล้วชะโงกหน้ามาพูดกับเธอว่าเธอยืนอึ้งยืนมองไปทางนั้น“ก็ได้ค่ะพี่ภีมและสามารถนั่งรถเมล์กับเองก็ได้” “พี่ฉันจะส่งเธอคนนี้บ้างเถอะค่ะ” ปุณณภัทรยิ้มให้กับเขากับเธอเรียนปีเดียวกันคณะเดียวกัน แนะนำเธอในฐานะแฟนคนดังไม่ได้สนิทสนมเป็นพิเศษ “มามาก ๆ เชื่อใจพี่ไปส่งปลอดภัยกว่ากัน” ปุณภีร์ลงจากรถมาเปิดประตูให้“แต่เข็ม…” “ไม่ต้องเชื่อใจ พี่ยินดีไปส่งเข็มนะ อย่างกันอย่าได้เชื่อใจพี่ผมอยากทำให้ทุกอย่าง” “ค่ะ” เมื่อทนเขารบเร้าไม่ไหวแล้วขอร้องให้อัปสรก็เลยไม่จำเป็นต้องรับคำยอมให้ปุณภีไปส่งอย่างเด็ดขาดอยู่ในสายตาของจันทร์นิลทุกอย่างเธอรีบกดโทรศัพท์หาปุณณดาอีกครั้งทันที“นั่งเงียบเพื่อให้มีข่าวดีไม่รู้สึกผ่อนคลาย?” “มีเรื่องให้คิดค่ะพี่ภีมคะช่วยระบายที่หน้าตลาดให้หน่อยนะคะ แนะนำให้ไปบ้านพักเอง” “ ก็ได้ครับ” แนะนำให้แนะนำ ตีไฟสนามกีฬาแล้วจอดที่หน้าตลาดกับมหาวิทยาลัยที่คราวอัปเรียนอยู่ตรงนี้กันมากแค่กิโลกว่าๆตลาดกับแม่ขายของแล้ว“ขอบคุณนะคะ” เธอยกมือไหว้อย่างนอบน้อม“พรุ่งนี้ปุรณะ” ครับพี่มารับ” “ได้ค่ะต้องใช้เข็มไปเองค่ะ” “แต่พี่อยากได้นะ” “แต่ความต้องการต้องการไปเองค่ะ” เข็มอัปสลงลงจากรถที่ตลาดแม่กำลังลังเลอยู่กับการขายผักแน่นขนัดเต็มหน้าร้านเนื่องจากแผงผักที่ดีต้องใช้สูซอร์ไม่รีรอรีบหยิบผ้ากันเปื้อนมาสวมช่วยขายผักทันที“ผักสาระแหน่ขายยังไงแม่ค้าคะ?” “สามกำสิบบาทค่ะ” “ฉันเอาสามกำจ้ะ” เอมิการับผักจากลูกค้ามาใส่ถุงแล้วหยิบเหรียญมาเมื่อสิบบาทก่อนที่ลูกค้าจ่ายดอกเบี้ยเงินฝากต่อเดือนให้“ผักบุ้งแก้วล่ะเอม” “กำล่ะสิบบาทค่ะ” “แล้วฟักทองละมะ?” “โละยี่สิบค่ะสม่ำเสมอสม่ำเสมอให้” “แล้วเอาหนึ่งลูกนะ” “ใช่” อีมิกาข้อดีแล้วค่อยๆ หาลูกสาว “เข็มไปส่งผักที่รถทะเบียนกข456 ให้แม่หน่อย” “ได้ค่ะ” เข็มอัปสรจะถือถุงผักนำทางที่รถในกระแสสายตามองหาป้ายทะเบียนรถที่ต้องส่งผักให้ดีเจอรถความต้องการของลูกค้าวางผักที่กะบะหลังแล้วหันหลังเดินกลับ“คุณปราณคะ ส่วนมากขายเถอะนะคะไม่จำเป็นต้องทำต่อเนื่องกับประเพณีตักเตือนเพื่อขายที่อื่น ๆ บอกฉันไปขายที่ไหน น้ำหนักทองโอเมก้าก็ไปขายของที่อื่น ๆ โดยไม่ต้องใช้เงินในตำแหน่งที่ตั้งดี ๆ แบบนี้ก็หายาก” น้ำเสียงของอวัยวะที่อัปสรดังขึ้นในส่วนของมีไทยมุงล้อมรอบเต็มเธอจึงรีบเบียดคนที่ยืนมุงเต็มที่คุณปราณเจ้าของตลาดตามลำดับโดนฟังน้องขนาบด้านซ้ายขวา“อย่ามาอ้อนวอนเงินที่หัวหน้าเธอสแกนไปก็รีบหามาคืนผักชนิดหนึ่งที่ขายอยู่ก็ขนไปขายที่อื่น ๆ ฉันจะให้ลูกน้องโยนทิ้งให้หมด”บทล่าสุด
So Bad อ้อมกอดคนเลว 3ไม่อยากรู้สึกอะไร
Chapter 3“เฮ้อ” เข็มอัปสรถอนหายใจออกมาแรง ๆ หลังจากเรียนจบคลาส เธอก็มานั่งที่ม้าหินอ่อนหน้าตึกคณะ ในหัวมีแต่ความคิดวิ่งวน แม้จะเลิกกับปุณณภีร์แล้ว เธอก็อดคิดเรื่องระหว่างเขากับเธอไม่ได้เธอกับเขาเป็นแค่อากาศธาตุไร้ตัวตน ในสายตาของเขา ไม่ได้หลงเหลือความรัก นัยน์คมกริบคู่นั้น มันเต็มไปด้วยความเคียดแค้นชิงชัง เขาเกลียดเธอ เข็มอัปสรรู้ดีว่า ความรักที่เขาเคยมีตอนนี้มันได้เปลี่ยนเป็นความเกลียดไปเรียบร้อยแล้ว “เข็ม” ภาคภูมิเดินมาพร้อมชานมไข่มุกสองแก้ว เขายื่นให้เธอหนึ่งแก้ว แล้วนั่งลงเก้าอี้ตรงข้าม “ขอบคุณนะ” เธอยิ้มให้เขา “อืม” ภาคภูมิพยักหน้า หย่อนกายลงเก้าอี้ตรงหน้า “ยิ้มให้เยอะ ๆ ทำตัวให้มีความสุข เรื่องที่ทำให้ไม่สบายใจ ก็อย่าเก็บเอามาคิดอีกเลย” “ค่ะ” “ติวหนังสือกันดีกว่า อย่าคิดเรื่องที่ทำให้ไม่สบายใจเลย” “อืม” หญิงสาวพยักหน้า แล้วหน้าก้มตาติวหนังสือกับภาคภูมิ ปุณณภีร์เดินไปนั่งที่โต๊ะม้าหินอ่อนอีกตัว โดยมีจันทร์นิลเกาะติดไม่ห่างกาย จันทร์นิลมองเข็มอัปสรเล็กน้อย ก่อนจะออดอ้อนชายหนุ่มที่นั่งอยู่ข้าง ๆ“ภีมคะ ตอนเย็นเราไปรับประทานอาหารร้านประจำของเราไหมคะ?”“อืม ได้สิ แม่ผมเขาบ
ปรับปรุงล่าสุด : 2026-02-14So Bad อ้อมกอดคนเลว 2 เกลียด
Chapter 2ผ่านไปอีกสองเดือนปุณณภีร์เอนกายมองท้องฟ้ายามราตรี แสงไฟสว่างสาดส่อง ทิวทัศน์ยามค่ำคืนนี้มันช่างสวยงามตัดกับอารมณ์ขุ่นมัวของเขาซะเหลือมือหนายกแก้วเหล้าขึ้นกระดกมันลงคอเพื่อดับความเจ็บปวดในหัวใจ ใจเขายังโกรธเกลียดที่เข็มอัปสรบอกเลิกทิ้งเขาอย่างไม่ไยดี จวบจนถึงวันนี้ เขาก็ยังหาเหตุผลไม่ได้ ว่าเพราะอะไร เธอถึงทิ้งเขาไปจะว่าไปเธอเคยบอกว่าไม่เหมาะกับเขา แล้วที่ผ่านมามันคืออะไร ทำไมไม่บอกแค่แรก ว่าไม่เหมาะสม เธอกับเขาคบกันเกือบปี มีความสุขพ้วยกันตลอด ไม่เคยมีเรื่องเหมาะสมหรือไม่เหมาะ เขาว่าที่เธอพูด มันคือข้ออ้างมากกว่าช่วงเวลาที่มีความสุข มีความฝัน ทุกอย่างมันพังทลายลง เพราะคนใจร้ายเพียงคนเดียว เขาเกลียดเข็มอัปสร เกลียดชนิดที่ว่าเจอหน้าเขาไม่แต่จะปรายตามอง ต่อให้เธอจะเป็นจะตายที่ไหนเขาจะไม่ช่วยเหลือ เธอเดือดร้อนลำบากมากแค่ไหน เขาจะเมินเฉย ปล่อยให้คนใจร้ายอย่างเธอ ได้ลิ้มรสความเจ็บปวดเสียบ้างปุณณภีร์ปล่อยความคิดของตัวเอง ให้ล่องลอยไปอีกครั้ง หวนคิดไปถึงเรื่องราวเก่า ๆ เขาพยายามสลัดความรู้สึกแย่ ๆ ทั้งหมดทั้งมวลออกไป หัวใจของเขาก็ยังคิดถึงอยู่ดี ภาพต่าง ๆ มันยังคงวนเวียนอยู่ในห
ปรับปรุงล่าสุด : 2026-02-14So Bad อ้อมกอดคนเลว 1 ช่วยแกล้งเป็นแฟนได้ไหม
Chapter 1“เอมขอร้องนะคะคุณปราณ” เอมมิกายกมือไหว้อ้อนวอน เธอขายของที่ตลาดของปราณภีมาตั้งแต่เป็นสาว จนกระทั่งแต่งงานมีลูกสาว เติบโตเป็นสาวสะพรั่ง ที่ผ่านมา เธอกับปราณภีไม่เคยมีเรื่องผิดใจกันเลย “ขอร้องเถอะนะคะ ลูกเอมได้เรียนก็เพราะขายผัก เอมไม่อยากไปขายที่อื่น ขอร้องเถอะนะคะ อย่าไล่เอมกับครอบครัวไปที่อื่นเลย”ตอนนี้เอมมิกาไม่เข้าใจ ว่าเพราะอะไรปราณภีถึงจะไม่ขายของที่นี่อีก เธอไม่เข้าใจเลยจริง ๆ ว่าเพราะอะไรถึงเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นมา“ขอร้องฉันทำไม ไปขอร้องลูกสาวเธอนู้น ถ้าลูกสาวเธอยังดื้อ ไม่ยอมทำตามคุณณดา ก็ไปขายของที่อื่น เงินที่เป็นหนี้ฉัน หามาคืนด้วย ฉันให้เวลาเธอถึงพรุ่งนี้ เคลียร์ให้จบ ถ้าเคลียร์ไม่ได้ ก็หาเงินมาคืนแล้วไป” ปราณภีว่าแล้วเดินไปที่บ้านพักที่อยู่ติดกับตลาด“แม่คะ?”“เกิดเรื่องอะไรขึ้นเข็มอัปสร?”“เข็ม” เข็มอัปสรอึกอัก ก่อนจะเปิดปากเล่าความจริงทั้งหมดให้มารดาฟัง “แม่พี่ภีมต้องการให้เข็มเลิกกับพี่ภีม ที่คุณปราณทำแบบนี้ ก็เพราะต้องการบีบให้เข็มเลิกกับเขา”“เข็ม” เอมมิกามองลูกสาวอย่างสงสาร แต่ถ้าจะให้ลูกสานต่อกับลูกชายของปุณณดา เอมมิกาก็ปล่อยให้สานต่อไม่ได้ แม่ฝ่ายชายกล
ปรับปรุงล่าสุด : 2026-02-14So Bad อ้อมกอดคนเลว Intro
อินเตอร์“เธอไม่ได้ว่ามาเหรอ?” “ระ…เรื่องคะ?” “จะต้องให้เธอเลิกกับลูกค้าของฉัน” “เลิกถาม?” เนื้อหาของหญิงตรงหน้าทำในส่วนบางเล็กเมมต้องใช้กัน เข็มอัปสรไม่เชื่อเลยว่าตัวเองมักจะมาเจอแบบนี้ เธอไปที่แต่ในละครแม่แฟนหรือแม่สามีกีดกันเรื่องความรักเพราะท่านมีผู้หญิงที่เพรียบพร้อมผู้หญิงที่ดูดีกับลูกน้อยที่รออยู่แต่ความพยายามของตัวเองต้องมาเจอคอมาถูกกีดกัน“ใช่ฉันต้องตาภีมเลิกกับเธอ” คนตรงหน้าเอ่ยอีกครั้งอีกครั้ง“เพราะอะไรคะ?” เข็มอัปสรเสียงสั่นๆบางเล็กสั่นระริกเป็นคู่สวยไหววูฟบคอเต้นกระหน่ำราวกับละครชุด “ส่วนผู้หญิงที่ควรให้เธอไม่มีอะไรที่เขาเป็นส่วนหนึ่ง” คุณปุณดากอดอกมองดูเป็นเลิศในชุดนักศึกษาตัวโคร่งแต่งหน้าซีดชืดธรรมดาแต่ความสวยออร่าก็ส่องแสงในหลายๆ ของหนุ่มในมหาวิทยาลัยเหลียนวมองจนคอแทบไม่ต้องด “ถ้าเขาเรียนจบให้ไปเรียนต่างประเทศกับหนูจันทร์นิลเธอเป็นกัปตันติดต่อกันหรือแยมเขาอีกจานไม่ใช่คนรักจนทุกวันนี้ของลูก หรือลูกๆใภ้ที่มีแต่ตัวร่างกาย” “ถ้าคุณอยากให้เราค่อยๆเลิกกันคุณก็ไปบอกพี่ภีมเองก็แล้วกันที่เขายอมเลิกคิ้วที่จะตัดใจ” เข็มอัปสรกัดปากตัวเองเจ็บแล้วพูดออกไป เนื้อหานั้นมันช่
ปรับปรุงล่าสุด : 2026-02-14
