LOGIN“พ...พอได้แล้ว...อึก...ท...ท่านกำลังฝืนใจเราอยู่นะ” “ฝืนใจแล้วมันยังไง!”
View More“...!!!” ไฟชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะยิ้มมุมปากอย่างยียวนราวกับไม่ได้ใส่ใจคำเตือนนั้นแม้แต่น้อย ราชินีเพียงหันมาสบตากับจีซ่าแวบหนึ่ง สีหน้าดุและนิ่ง เชิงเตือนให้จีซ่าหยุดพูด เพราะเธอรับมือเองได้ แม้ในใจจะรับรู้ว่าคำพูดของไฟนั้นแทงใจอย่างจงใจ “เราไปคุยกันเถอะ คุยตรงนี้ไม่สะดวก” ไฟเอ่ยเสียงเรียบ แต่ในน้
ทุกระยะยี่สิบเมตรมีหน่วยพลซุ่มยิงแนบตัวอยู่กับต้นไม้ใหญ่ พร้อมคำสั่งเพียงคำเดียวจากหัวหน้าหน่วยก็พร้อมเหนี่ยวไก “เชิญทางนี้ครับ ฝ่าบาท” เสียงทุ้มต่ำของเอดดังขึ้นเบื้องหน้า เอดยืนอยู่ข้างรถลีมูซีนกันกระสุนสีดำทึบ ประตูเปิดออก พร้อมกลิ่นหนังภายในที่โชยมาตามลมเย็น ๆ ราชินีแอนเจลีก้ามองไปรอบทิศ เธอกวา
“....” กษัตริย์คาร์ลอสไม่ตอบในทันที เขาเพียงเหลือบตามองเธอชั่วครู่ ก่อนจะหันกลับมามองพระโอรสอีกครั้ง “แล้วลูกล่ะ? ลูกต้องการนมแม่” ประโยคนั้นแฝงคำตำหนิไว้ชัดเจน แต่กลับกล่าวด้วยน้ำเสียงที่นุ่มนวลจนน่าหวาดกลัว สายตาที่มองเธอคาดเดาไม่ได้เลย แต่เธอกลับไม่ทันได้เอะใจ “เราไปแค่ห้าวันเอง…แล้วเราจะรีบกล
ตอนพิเศษ 3 “ระ…เราทำไม่ได้…ต่อให้อยากทำมากแค่ไหนก็ทำไม่ได้…” เสียงของราชินีแอนเจลีก้าสั่นเครือ ดวงตาสวยเต็มไปด้วยความสับสน (…รักมันเหรอ?) ไฟกำหมัดแน่นจนเส้นเลือดปูดขึ้นที่หลังมือ สีหน้าแข็งกร้าวจนเซนขนลุกซู่ “…เราให้คำมั่นกับคาร์ลอสแล้ว…เราจะไม่ผิดต่อเขาไปจนชั่วชีวิต…” (…พระองค์รักมันแล้วใช่ไหม
บทที่ 169 “มีความเป็นไปได้มากแค่ไหน…ที่พวกเขาจะคลอดออกมาอย่างปลอดภัย?” “กระหม่อมต้องขอทูลตามตรงว่า โอกาสค่อนข้างน้อยพ่ะย่ะค่ะ” “ทำไม?” “จากผลตรวจพบว่าพระโอรสองค์หลัก อยู่ใกล้ตำแหน่งรกหลัก มีพัฒนาการที่ล้ำหน้าเกินเกณฑ์เป็นอย่างมาก ขนาดของพระองค์เทียบได้กับทารกอายุครรภ์ราว 24 สัปดาห์ ทั้งที่อายุคร
บทที่ 168 @สองเดือนต่อมา @กลางดึก กษัตริย์คาร์ลอสนอนหลับแนบชิดอยู่ข้างพระชายา มือใหญ่ของเขาวางอยู่บนหน้าท้องของเธอที่เริ่มนูนขึ้นเล็กน้อยตามอายุครรภ์สามเดือน ตั้งแต่รู้ว่าเธอตั้งครรภ์ เขาก็ไม่เคยปล่อยให้เธออยู่ตามลำพัง ไม่ว่าเธอจะหลับ จะตื่น จะปวดหัวหรือคลื่นไส้ เขาจะอยู่ตรงนั้นเสมอ ในขณะที่ทั
“....” “ถ้าเธอไม่ทำหน้าที่นั้น งั้นก็อย่าคิดว่าจะรักษาตำแหน่งนี้ไว้ได้” “...หมายความว่าไง” คำพูดของเขาทำเอาหัวใจชอกช้ำกระตุกวูบขึ้นมาดื้อๆ “ตำแหน่งราชินีก็ไม่ยอมปล่อย หน้าที่เมียก็ไม่คิดจะทำ แล้วคิดจะอยู่ในวังนี้ในฐานะอะไร? พระโพธิสัตว์รึไง?” “....” “พี่ไม่ได้ใจดีพอจะเก็บใครไว้ถ้าไม่มีประโยชน์
“ราชินีอยู่ที่ไหน!!” เสียงหนึ่งตะโกนดังก้องเข้ามาภายในห้อง เสียงแหบต่ำแต่ทรงอำนาจปะปนกลิ่นเหล้าอย่างรุนแรงจนสัมผัสได้แม้เพียงคำพูดเดียว เสียงนั้นทำให้เลือดในกายของทุกคนเย็นเฉียบ “พระเจ้า…เขาดื่มอีกแล้วเหรอ” เลดี้โซเฟียเอ่ยก่อนจะกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก ดวงตาของราชินีแอนเจลีก้าเหลือบมองไปยังบาน