LOGIN“พ...พอได้แล้ว...อึก...ท...ท่านกำลังฝืนใจเราอยู่นะ” “ฝืนใจแล้วมันยังไง!”
View More“...!!!” ไฟชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะยิ้มมุมปากอย่างยียวนราวกับไม่ได้ใส่ใจคำเตือนนั้นแม้แต่น้อย ราชินีเพียงหันมาสบตากับจีซ่าแวบหนึ่ง สีหน้าดุและนิ่ง เชิงเตือนให้จีซ่าหยุดพูด เพราะเธอรับมือเองได้ แม้ในใจจะรับรู้ว่าคำพูดของไฟนั้นแทงใจอย่างจงใจ “เราไปคุยกันเถอะ คุยตรงนี้ไม่สะดวก” ไฟเอ่ยเสียงเรียบ แต่ในน้
ทุกระยะยี่สิบเมตรมีหน่วยพลซุ่มยิงแนบตัวอยู่กับต้นไม้ใหญ่ พร้อมคำสั่งเพียงคำเดียวจากหัวหน้าหน่วยก็พร้อมเหนี่ยวไก “เชิญทางนี้ครับ ฝ่าบาท” เสียงทุ้มต่ำของเอดดังขึ้นเบื้องหน้า เอดยืนอยู่ข้างรถลีมูซีนกันกระสุนสีดำทึบ ประตูเปิดออก พร้อมกลิ่นหนังภายในที่โชยมาตามลมเย็น ๆ ราชินีแอนเจลีก้ามองไปรอบทิศ เธอกวา
“....” กษัตริย์คาร์ลอสไม่ตอบในทันที เขาเพียงเหลือบตามองเธอชั่วครู่ ก่อนจะหันกลับมามองพระโอรสอีกครั้ง “แล้วลูกล่ะ? ลูกต้องการนมแม่” ประโยคนั้นแฝงคำตำหนิไว้ชัดเจน แต่กลับกล่าวด้วยน้ำเสียงที่นุ่มนวลจนน่าหวาดกลัว สายตาที่มองเธอคาดเดาไม่ได้เลย แต่เธอกลับไม่ทันได้เอะใจ “เราไปแค่ห้าวันเอง…แล้วเราจะรีบกล
ตอนพิเศษ 3 “ระ…เราทำไม่ได้…ต่อให้อยากทำมากแค่ไหนก็ทำไม่ได้…” เสียงของราชินีแอนเจลีก้าสั่นเครือ ดวงตาสวยเต็มไปด้วยความสับสน (…รักมันเหรอ?) ไฟกำหมัดแน่นจนเส้นเลือดปูดขึ้นที่หลังมือ สีหน้าแข็งกร้าวจนเซนขนลุกซู่ “…เราให้คำมั่นกับคาร์ลอสแล้ว…เราจะไม่ผิดต่อเขาไปจนชั่วชีวิต…” (…พระองค์รักมันแล้วใช่ไหม
บทที่ 173 “อึก…ทำไมถึงเป็นแบบนี้…อึก…” ราชินีแองเจลีก้าร้องไห้สั่นเครือ สะอื้นออกมาอย่างหนัก น้ำตาร่วงหล่นตามแก้มเนียนราวกับลำธารที่ไหลไม่หยุดหย่อน “…สายสะดือของพระโอรสองค์โต” แพทย์ยกมือขึ้นจะเอ่ยอธิบายอย่างระมัดระวัง “เป็นสาเหตุ…” แต่ทันใดนั้น ยังไม่ทันที่จะพูดจบประโยค สายตาของกษัตริย์คาร์ลอสก็ต
คำพูดนั้นหนักเกินจะรับฟัง กษัตริย์คาร์ลอสยืนนิ่ง ไม่มีคำพูดใดหลุดจากริมฝีปาก เสียงหายใจของกษัตริย์คาร์ลอสถี่และหนักขึ้นเล็กน้อยในลำคอ แต่ใบหน้ากลับไร้ซึ่งแววสะเทือนใจอย่างเปิดเผย มือข้างหนึ่งกำหมัดแน่นดวงตาจ้องมองลูกชายทั้งสี่ที่ไม่เคยได้ยินเสียงร้อง ไม่เคยได้เห็นแสงของโลกนี้เลยแม้แต่วินาทีเดียว ท
ในขณะที่ราชินีเลือกอีกสี่คน เพราะพวกเขาเป็นลูกเหมือนกัน และเธอเชื่อว่าพวกเขามีโอกาสเติบโตได้ หากไม่ถูกเบียดโดยพี่ชายที่แย่งสารอาหารไปทั้งหมด เธอมองว่าเด็กทั้งสี่ไม่ใช่อ่อนแอ แต่แค่ไม่มีโอกาส เธอไม่ยอมรับว่า หนึ่งคนที่รอด ควรแลกมากับ สี่คนที่ถูกตัดทิ้ง ทั้งสองคนต่างเห็นต่างเกิดจากพื้นฐานบทบาท กษัตริ
“แน่ใจไหมว่าอายุครรภ์ถึง 24 สัปดาห์ จะยังพอมีหวัง?” “พ่ะย่ะค่ะ อย่างน้อยที่สุด พระโอรสพระองค์หลักมีโอกาสรอดสูงที่สุด เพราะขนาดตัวสมบูรณ์เกินอายุครรภ์ แต่สำหรับอีกสี่พระองค์ ถึงจะถึง 24 สัปดาห์ ก็ยังต้องลุ้นว่าจะพอรับการรักษาได้หรือไม่” “....” กษัตริย์ก็นิ่งไปอีกครั้ง เหลือบสายตาออกไปนอกหน้าต่าง “