LOGIN“พ...พอได้แล้ว...อึก...ท...ท่านกำลังข่มขืนเราอยู่นะ” “ข่มขืนแล้วมันยังไง!” ปึก! ปึก! ปึก! ปึก! “โอ๊ย!อ๊ะๆๆๆ ถึงเราจะเป็นภรรยาของท่าน อึก ท่านก็ไม่มีสิทธิ์ทำกับเราแบบนี้” “มีสิทธิ์หรือไม่มีสิทธิ์พี่เป็นคนตัดสิน!”
View More“...!!!” ไฟชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะยิ้มมุมปากอย่างยียวนราวกับไม่ได้ใส่ใจคำเตือนนั้นแม้แต่น้อย ราชินีเพียงหันมาสบตากับจีซ่าแวบหนึ่ง สีหน้าดุและนิ่ง เชิงเตือนให้จีซ่าหยุดพูด เพราะเธอรับมือเองได้ แม้ในใจจะรับรู้ว่าคำพูดของไฟนั้นแทงใจอย่างจงใจ “เราไปคุยกันเถอะ คุยตรงนี้ไม่สะดวก” ไฟเอ่ยเสียงเรียบ แต่ในน้
ทุกระยะยี่สิบเมตรมีหน่วยพลซุ่มยิงแนบตัวอยู่กับต้นไม้ใหญ่ พร้อมคำสั่งเพียงคำเดียวจากหัวหน้าหน่วยก็พร้อมเหนี่ยวไก “เชิญทางนี้ครับ ฝ่าบาท” เสียงทุ้มต่ำของเอดดังขึ้นเบื้องหน้า เอดยืนอยู่ข้างรถลีมูซีนกันกระสุนสีดำทึบ ประตูเปิดออก พร้อมกลิ่นหนังภายในที่โชยมาตามลมเย็น ๆ ราชินีแอนเจลีก้ามองไปรอบทิศ เธอกวา
“....” กษัตริย์คาร์ลอสไม่ตอบในทันที เขาเพียงเหลือบตามองเธอชั่วครู่ ก่อนจะหันกลับมามองพระโอรสอีกครั้ง “แล้วลูกล่ะ? ลูกต้องการนมแม่” ประโยคนั้นแฝงคำตำหนิไว้ชัดเจน แต่กลับกล่าวด้วยน้ำเสียงที่นุ่มนวลจนน่าหวาดกลัว สายตาที่มองเธอคาดเดาไม่ได้เลย แต่เธอกลับไม่ทันได้เอะใจ “เราไปแค่ห้าวันเอง…แล้วเราจะรีบกล
ตอนพิเศษ 3 “ระ…เราทำไม่ได้…ต่อให้อยากทำมากแค่ไหนก็ทำไม่ได้…” เสียงของราชินีแอนเจลีก้าสั่นเครือ ดวงตาสวยเต็มไปด้วยความสับสน (…รักมันเหรอ?) ไฟกำหมัดแน่นจนเส้นเลือดปูดขึ้นที่หลังมือ สีหน้าแข็งกร้าวจนเซนขนลุกซู่ “…เราให้คำมั่นกับคาร์ลอสแล้ว…เราจะไม่ผิดต่อเขาไปจนชั่วชีวิต…” (…พระองค์รักมันแล้วใช่ไหม
“…ทำอะไรของท่าน?” เสียงของราชินีเย็นเฉียบ พร้อมสายตาเฉือนลึก เธอไม่ชอบเซอร์ไพรส์ ยิ่งจากเขา ยิ่งไม่ชอบ “ต่อไปพี่จะเป็นคนตรวจดูพัฒนาการของลูกทุกเดือนเอง” เหล่าข้าหลวง พยาบาล และหมอประจำวังที่อยู่ในห้องถึงกับผงะ แต่ก็รีบก้มหน้าถอนสายบัวแล้วเดินถอยออกจากห้องอย่างรวดเร็วแบบไม่คิดชีวิต พร้อมปิดประตูแ
บทที่ 170 @หนึ่งเดือนต่อมา กษัตริย์ยืนไขว้หลังอยู่หน้าบานกระจกสูงของห้องทำงาน แผ่นหลังตรงแน่ว สายตาเย็นเรียบจ้องลงไปยังเรือนกระจกเบื้องล่าง ตรงนั้นราชินีกำลังนั่งทานผลไม้อยู่ “เดือนก่อน ท้องของแองจี้นูนขึ้นมาแค่นิดเดียว จนแทบมองไม่ออกว่าท้อง แต่พอมาเดือนนี้ ผ่านไปแค่เดือนเดียว ท้องกลับโตขึ้นอย่าง
ในขณะที่ราชินีเลือกอีกสี่คน เพราะพวกเขาเป็นลูกเหมือนกัน และเธอเชื่อว่าพวกเขามีโอกาสเติบโตได้ หากไม่ถูกเบียดโดยพี่ชายที่แย่งสารอาหารไปทั้งหมด เธอมองว่าเด็กทั้งสี่ไม่ใช่อ่อนแอ แต่แค่ไม่มีโอกาส เธอไม่ยอมรับว่า หนึ่งคนที่รอด ควรแลกมากับ สี่คนที่ถูกตัดทิ้ง ทั้งสองคนต่างเห็นต่างเกิดจากพื้นฐานบทบาท กษัตริ
“แน่ใจไหมว่าอายุครรภ์ถึง 24 สัปดาห์ จะยังพอมีหวัง?” “พ่ะย่ะค่ะ อย่างน้อยที่สุด พระโอรสพระองค์หลักมีโอกาสรอดสูงที่สุด เพราะขนาดตัวสมบูรณ์เกินอายุครรภ์ แต่สำหรับอีกสี่พระองค์ ถึงจะถึง 24 สัปดาห์ ก็ยังต้องลุ้นว่าจะพอรับการรักษาได้หรือไม่” “....” กษัตริย์ก็นิ่งไปอีกครั้ง เหลือบสายตาออกไปนอกหน้าต่าง “