เข้าสู่ระบบ“พ...พอได้แล้ว...อึก...ท...ท่านกำลังฝืนใจเราอยู่นะ” “ฝืนใจแล้วมันยังไง!”
ดูเพิ่มเติม“...!!!” ไฟชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะยิ้มมุมปากอย่างยียวนราวกับไม่ได้ใส่ใจคำเตือนนั้นแม้แต่น้อย ราชินีเพียงหันมาสบตากับจีซ่าแวบหนึ่ง สีหน้าดุและนิ่ง เชิงเตือนให้จีซ่าหยุดพูด เพราะเธอรับมือเองได้ แม้ในใจจะรับรู้ว่าคำพูดของไฟนั้นแทงใจอย่างจงใจ “เราไปคุยกันเถอะ คุยตรงนี้ไม่สะดวก” ไฟเอ่ยเสียงเรียบ แต่ในน้
ทุกระยะยี่สิบเมตรมีหน่วยพลซุ่มยิงแนบตัวอยู่กับต้นไม้ใหญ่ พร้อมคำสั่งเพียงคำเดียวจากหัวหน้าหน่วยก็พร้อมเหนี่ยวไก “เชิญทางนี้ครับ ฝ่าบาท” เสียงทุ้มต่ำของเอดดังขึ้นเบื้องหน้า เอดยืนอยู่ข้างรถลีมูซีนกันกระสุนสีดำทึบ ประตูเปิดออก พร้อมกลิ่นหนังภายในที่โชยมาตามลมเย็น ๆ ราชินีแอนเจลีก้ามองไปรอบทิศ เธอกวา
“....” กษัตริย์คาร์ลอสไม่ตอบในทันที เขาเพียงเหลือบตามองเธอชั่วครู่ ก่อนจะหันกลับมามองพระโอรสอีกครั้ง “แล้วลูกล่ะ? ลูกต้องการนมแม่” ประโยคนั้นแฝงคำตำหนิไว้ชัดเจน แต่กลับกล่าวด้วยน้ำเสียงที่นุ่มนวลจนน่าหวาดกลัว สายตาที่มองเธอคาดเดาไม่ได้เลย แต่เธอกลับไม่ทันได้เอะใจ “เราไปแค่ห้าวันเอง…แล้วเราจะรีบกล
ตอนพิเศษ 3 “ระ…เราทำไม่ได้…ต่อให้อยากทำมากแค่ไหนก็ทำไม่ได้…” เสียงของราชินีแอนเจลีก้าสั่นเครือ ดวงตาสวยเต็มไปด้วยความสับสน (…รักมันเหรอ?) ไฟกำหมัดแน่นจนเส้นเลือดปูดขึ้นที่หลังมือ สีหน้าแข็งกร้าวจนเซนขนลุกซู่ “…เราให้คำมั่นกับคาร์ลอสแล้ว…เราจะไม่ผิดต่อเขาไปจนชั่วชีวิต…” (…พระองค์รักมันแล้วใช่ไหม
และเจ้าชายฮินาโตะก็เป็นคนลงมือเอง ขับเครื่องบินรบมาโจมตีเจ้าชายคาร์ลอสถึงพระราชวัง พร้อมกับการนำกองกำลังพิเศษเข้าจู่โจม ไม่เพียงเท่านั้น ในคืนนั้นเจ้าหญิงแอนเจลีก้าที่กำลังร่วมรักกับเจ้าชายคาร์ลอส ก็ถูกลักพาตัวโดยคนใกล้ชิดของเจ้าชายฮินาโตะ แต่กษัตริย์คาร์ลอสก็ตอบโต้แบบกษัตริย์ ปลุกทั้งทัพบก ทัพเร
บทที่ 139 @สี่ปีต่อมา เวลาเดินผ่านไปอีกสี่ปี รวมแล้วสิบปีเต็ม โลกเปลี่ยนแปลงอย่างมาก และทุกอย่างที่เจ้าชายคาร์ลอสเตรียมการเอาไว้ก็เสร็จสมบูรณ์แบบไม่ตกหล่นแม้แต่น้อย ทั้งกำลังทหาร เทคโนโลยีอาวุธ การควบคุมระบบการสื่อสาร และเครือข่ายพันธมิตรลับ ทุกอย่างพร้อมรบในทุกแง่มุม ในเรื่องส่วนตัว เขายังไม่ละท
มือหนาของเขาลูบไล้ไปบนหน้าท้องแบนราบของเจ้าหญิง สัมผัสที่เคยทำให้เธอเจ็บปวดจนถึงทุกวันนี้ รอยแผลเป็นที่เขากรีดไว้อย่างโหดร้ายยังคงอยู่บนผิวที่นุ่มนวล แต่ตอนนี้มันกลับรู้สึกเหมือนเป็นแค่ส่วนหนึ่งของความฝัน ความฝันที่ทำให้เจ้าหญิงรู้สึกวูบไหว “แองเจิลขาของฉัน…ฉันรักเธอ” เสียงกระซิบของเขามันยิ่งทำให
เธอปรายตามองเขาเพียงเสี้ยววินาที ก่อนจะเบือนหน้าหนี แล้วเดินจากไปราวกับเขาเป็นเพียงเงา เป็นเพียงอากาศที่ไม่มีตัวตน วินาทีนั้น โลกทั้งใบของเจ้าชายคาร์ลอสหยุดนิ่ง เขากำดอกไม้แน่นจนกลีบแหลมๆ แทงฝ่ามือจนเลือดซึม ขากรรไกรขบเข้าหากันแน่นจนเส้นเลือดตรงขมับเต้นตุบๆ สีหน้าของเขาบิดเบี้ยวด้วยแรงอารมณ์ที่เดือ