LOGIN“พ...พอได้แล้ว...อึก...ท...ท่านกำลังฝืนใจเราอยู่นะ” “ฝืนใจแล้วมันยังไง!”
View More“...!!!” ไฟชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะยิ้มมุมปากอย่างยียวนราวกับไม่ได้ใส่ใจคำเตือนนั้นแม้แต่น้อย ราชินีเพียงหันมาสบตากับจีซ่าแวบหนึ่ง สีหน้าดุและนิ่ง เชิงเตือนให้จีซ่าหยุดพูด เพราะเธอรับมือเองได้ แม้ในใจจะรับรู้ว่าคำพูดของไฟนั้นแทงใจอย่างจงใจ “เราไปคุยกันเถอะ คุยตรงนี้ไม่สะดวก” ไฟเอ่ยเสียงเรียบ แต่ในน้
ทุกระยะยี่สิบเมตรมีหน่วยพลซุ่มยิงแนบตัวอยู่กับต้นไม้ใหญ่ พร้อมคำสั่งเพียงคำเดียวจากหัวหน้าหน่วยก็พร้อมเหนี่ยวไก “เชิญทางนี้ครับ ฝ่าบาท” เสียงทุ้มต่ำของเอดดังขึ้นเบื้องหน้า เอดยืนอยู่ข้างรถลีมูซีนกันกระสุนสีดำทึบ ประตูเปิดออก พร้อมกลิ่นหนังภายในที่โชยมาตามลมเย็น ๆ ราชินีแอนเจลีก้ามองไปรอบทิศ เธอกวา
“....” กษัตริย์คาร์ลอสไม่ตอบในทันที เขาเพียงเหลือบตามองเธอชั่วครู่ ก่อนจะหันกลับมามองพระโอรสอีกครั้ง “แล้วลูกล่ะ? ลูกต้องการนมแม่” ประโยคนั้นแฝงคำตำหนิไว้ชัดเจน แต่กลับกล่าวด้วยน้ำเสียงที่นุ่มนวลจนน่าหวาดกลัว สายตาที่มองเธอคาดเดาไม่ได้เลย แต่เธอกลับไม่ทันได้เอะใจ “เราไปแค่ห้าวันเอง…แล้วเราจะรีบกล
ตอนพิเศษ 3 “ระ…เราทำไม่ได้…ต่อให้อยากทำมากแค่ไหนก็ทำไม่ได้…” เสียงของราชินีแอนเจลีก้าสั่นเครือ ดวงตาสวยเต็มไปด้วยความสับสน (…รักมันเหรอ?) ไฟกำหมัดแน่นจนเส้นเลือดปูดขึ้นที่หลังมือ สีหน้าแข็งกร้าวจนเซนขนลุกซู่ “…เราให้คำมั่นกับคาร์ลอสแล้ว…เราจะไม่ผิดต่อเขาไปจนชั่วชีวิต…” (…พระองค์รักมันแล้วใช่ไหม
ปลายนิ้วยาวบรรจงแตะไฟแช็กเงินเงาแล้วจุดปลายซิการ์อย่างไม่รีบร้อนแต่เฉียบขาด ดวงไฟสว่างวาบแค่เสี้ยววินาที ก่อนเปลวไฟจะลามแตะปลายยาสูบ แล้วเขาก็สูดมันเข้าไปเต็มปอด แล้วเอนตัวพิงพนักโซฟา เสี้ยวหน้าคมคายครึ่งหนึ่งซ่อนอยู่ในเงาสลัวของแชนเดอเลียร์ ขณะที่อีกครึ่งอาบด้วยแสงแดงจากปลายซิการ์ เขาพ่นควันออกมาอ
“ตั้งแต่บ่าย องค์หญิงมีอาการคลื่นไส้ไม่หยุด ดิฉันจึงให้แพทย์หลวงเข้ามาตรวจอาการ ผลปรากฏชัดเจน พระองค์ทรงพระครรภ์ และพระอาการแพ้ท้องก็กำเริบมากขึ้นเรื่อยๆ ดิฉันเห็นว่าไม่ควรปล่อยให้ชักช้า จึงมาบอกคุณทั้งสอง เพื่อจะได้ทูลฝ่าบาทและหาทางจัดการให้เหมาะสมค่ะ” โนแลนก็หันมาสบตากับเฮนดริค ก่อนจะเป็นโนแลนก้า
ทำเอาเจ้าหญิงถึงกับชะงัก ใบหน้าซีดขาวอยู่แล้ว ยิ่งซีดเผือดราวเลือดในกายไหลย้อนกลับขึ้นสู่หัวใจ ดวงตาเบิกโพลง ก่อนจะค่อย ๆ เบนลงต่ำ มองหน้าท้องแบนราบของตนเองผ่านชุดคลุม หน้าท้องยังคงแบนราบเรียบ ไม่มีอะไรเปลี่ยนไป แต่ภายใต้ความเรียบนั้นกำลังมีบางสิ่งก่อตัวขึ้น บางสิ่งที่เธอไม่รู้จัก ไม่ได้เชิญ และไม่
บทที่ 148 ขวดเหล้าบนโต๊ะเพิ่มจำนวนขึ้นเรื่อย ๆ ไม่ต่างจากแก้วเปล่าที่ถูกวางทิ้งระเกะระกะอยู่ทั่วพื้น ดวงหน้าคมคายของกษัตริย์คาร์ลอสเริ่มแดงจัดเพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์ แต่ดวงตายังคมเฉียบ ราวกับไม่มีแอลกอฮอล์ใดสามารถพร่าเลือนความคิดเขาได้ “ว่าแต่…แต่งงานแล้วจะทำอะไรต่อ?” เจ้าชายดัสตินเอ่ยถามขณะยื่นแก้วไป