LOGIN“พ...พอได้แล้ว...อึก...ท...ท่านกำลังข่มขืนเราอยู่นะ” “ข่มขืนแล้วมันยังไง!” ปึก! ปึก! ปึก! ปึก! “โอ๊ย!อ๊ะๆๆๆ ถึงเราจะเป็นภรรยาของท่าน อึก ท่านก็ไม่มีสิทธิ์ทำกับเราแบบนี้” “มีสิทธิ์หรือไม่มีสิทธิ์พี่เป็นคนตัดสิน!”
View More“...!!!” ไฟชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะยิ้มมุมปากอย่างยียวนราวกับไม่ได้ใส่ใจคำเตือนนั้นแม้แต่น้อย ราชินีเพียงหันมาสบตากับจีซ่าแวบหนึ่ง สีหน้าดุและนิ่ง เชิงเตือนให้จีซ่าหยุดพูด เพราะเธอรับมือเองได้ แม้ในใจจะรับรู้ว่าคำพูดของไฟนั้นแทงใจอย่างจงใจ “เราไปคุยกันเถอะ คุยตรงนี้ไม่สะดวก” ไฟเอ่ยเสียงเรียบ แต่ในน้
ทุกระยะยี่สิบเมตรมีหน่วยพลซุ่มยิงแนบตัวอยู่กับต้นไม้ใหญ่ พร้อมคำสั่งเพียงคำเดียวจากหัวหน้าหน่วยก็พร้อมเหนี่ยวไก “เชิญทางนี้ครับ ฝ่าบาท” เสียงทุ้มต่ำของเอดดังขึ้นเบื้องหน้า เอดยืนอยู่ข้างรถลีมูซีนกันกระสุนสีดำทึบ ประตูเปิดออก พร้อมกลิ่นหนังภายในที่โชยมาตามลมเย็น ๆ ราชินีแอนเจลีก้ามองไปรอบทิศ เธอกวา
“....” กษัตริย์คาร์ลอสไม่ตอบในทันที เขาเพียงเหลือบตามองเธอชั่วครู่ ก่อนจะหันกลับมามองพระโอรสอีกครั้ง “แล้วลูกล่ะ? ลูกต้องการนมแม่” ประโยคนั้นแฝงคำตำหนิไว้ชัดเจน แต่กลับกล่าวด้วยน้ำเสียงที่นุ่มนวลจนน่าหวาดกลัว สายตาที่มองเธอคาดเดาไม่ได้เลย แต่เธอกลับไม่ทันได้เอะใจ “เราไปแค่ห้าวันเอง…แล้วเราจะรีบกล
ตอนพิเศษ 3 “ระ…เราทำไม่ได้…ต่อให้อยากทำมากแค่ไหนก็ทำไม่ได้…” เสียงของราชินีแอนเจลีก้าสั่นเครือ ดวงตาสวยเต็มไปด้วยความสับสน (…รักมันเหรอ?) ไฟกำหมัดแน่นจนเส้นเลือดปูดขึ้นที่หลังมือ สีหน้าแข็งกร้าวจนเซนขนลุกซู่ “…เราให้คำมั่นกับคาร์ลอสแล้ว…เราจะไม่ผิดต่อเขาไปจนชั่วชีวิต…” (…พระองค์รักมันแล้วใช่ไหม
ใหญ่จนกระทั่งกษัตริย์ต้องประคองเธอแทบตลอดเวลา แม้กระทั่งเดินไม่กี่ก้าวก็ยังต้องใช้แรงของเขาคอยพยุงไม่ให้ล้ม เสียงลมหายใจของทั้งสองแผ่วเบา ท่ามกลางความเงียบสงัด ทว่าในห้วงฝันของกษัตริย์ ทุกอย่างกลับไม่สงบเช่นนั้น ภายในฝันที่ดูเหมือนความจริง เสียงหนึ่งดังก้องขึ้นจากความว่างเปล่า “คาร์ลอส…” เสียงน
บทที่ 171 “ดูเหมือนเจ้าตัวโตจะตาสีฟ้าน้ำทะเลเหมือนพี่” กษัตริย์เอ่ย ขณะเพ่งมองหน้าจออัลตร้าซาวด์กำลังฉายภาพเสี้ยวหน้าทารกน้อย ถึงภาพจะไม่ได้ชัดมาก แต่ว่าก็พอจะดูออกว่าสีตาสีผมอะไร ราชินีก็เบนสายตาไปมองตาม ดวงตากลมโตจ้องที่ภาพนั้นไม่กะพริบ ขณะมุมปากคล้ายจะกระตุกเล็กน้อย แต่ไม่ยิ้ม “เหมือนจะผมสีขาว
“…ทำอะไรของท่าน?” เสียงของราชินีเย็นเฉียบ พร้อมสายตาเฉือนลึก เธอไม่ชอบเซอร์ไพรส์ ยิ่งจากเขา ยิ่งไม่ชอบ “ต่อไปพี่จะเป็นคนตรวจดูพัฒนาการของลูกทุกเดือนเอง” เหล่าข้าหลวง พยาบาล และหมอประจำวังที่อยู่ในห้องถึงกับผงะ แต่ก็รีบก้มหน้าถอนสายบัวแล้วเดินถอยออกจากห้องอย่างรวดเร็วแบบไม่คิดชีวิต พร้อมปิดประตูแ
บทที่ 170 @หนึ่งเดือนต่อมา กษัตริย์ยืนไขว้หลังอยู่หน้าบานกระจกสูงของห้องทำงาน แผ่นหลังตรงแน่ว สายตาเย็นเรียบจ้องลงไปยังเรือนกระจกเบื้องล่าง ตรงนั้นราชินีกำลังนั่งทานผลไม้อยู่ “เดือนก่อน ท้องของแองจี้นูนขึ้นมาแค่นิดเดียว จนแทบมองไม่ออกว่าท้อง แต่พอมาเดือนนี้ ผ่านไปแค่เดือนเดียว ท้องกลับโตขึ้นอย่าง





