LOGINHow did she ended up in this freaking box all the way from Spain?
Marco looked around, anxious. This kind of sight is getting into his nerves. Clearly, a sign that trouble is coming and he had no other choice but to deal with it even if it's out of his range anymore.
Kinalas niya sa mga kamay at paa nito ang lubid na gapos at hinango mula sa kahon ang babae.
Wala siyang kama roon, military hammock ang tanging mayroon siya para tutulugan. Maingat niyang ibinaba sa duyan si Carmina.
Her temperature is rising abnormally and she is sweating a lot. He anticipated she'll wake up anytime soon. But he can't decide whether to run for a doctor or take her to the nearby clinic just in the next village. Her safety is crucial at this moment and he can't compromise.
He tossed his cap aside and checked her pulse again. He tried listening her unsteady breathing, and her heartbeat, in order to determine what type of first aid he should apply. Everything is not normal at all. Pumihit siya para kunin ang mga gamit niya. Pero kumislot ang babae. Suminghap ito at dumilat.
Yet, she's still immobile for seconds. Namumungay ang mga mata nito. Tila lango sa ipinagbabawal na gamot.
Ilang saglit pa ay marahas na umugoy ang duyan nang bumalikwas ito nang bangon. Muntik na itong malaglag kung hindi niya nadaluhan. Humigop ito ng hangin pero hindi niyon nasuportahan ang paghingal nito. Lumiyad ito at pinisil ang dibdib. Umungol."Ahh...help me! Something inside me is going to explode..." kumapit ito sa kaniyang braso. "Make it cum, please...make me cum...please...I cannot take it anymore..." dinakma nito ang kamay niya at dinala sa pagitan ng mga hita nito. Idiniin sa maselang parte.
"Fuck!" he cursed under his breath. She is under a high dosage of aprhrodisiac, perhaps, a spanish fly sex drugs. The sexual urge he saw in her eyes is not a joke. Dinurog ng awa ang puso niya. Pero kung wala siyang gagawin, hahaba pa ang paghihirap nito at baka bumigay ang utak ng dalaga.
Maybe he can use his fingers to slow down the aftermath. He can't just barge in inside her with his manhood. Kung nasa normal itong katinuan, tiyak hindi nito gugustuhin iyon. Hinubad niya ang suot nitong pantalon. Umarkong parang malambot na spring ang katawan nito sa unang dampi nang haplos niya sa pagkababae nito.
Kusa nitong pinaghiwalay ang mga hita at umangkla sa batok niya ang mga braso. Lalong bumilis ang paghingal na may kasamang impit na halinghing. Her silver skin is rebellious like stars and cold white fire in the night. Hinawi niya ang manipis na hibla ng panloob nito at hinagod ng kaniyang daliri ang malambot at namamagang diyamante na nakakubli roon.
Her hips moved, inviting his finger to advance inside. He was not a gentle performer when it comes to this erotic activity. But he can't afford to be careless right now with her even if this was not a hardcore sex. Maingat niyang ipinasok ang middle finger sa lagusan nito at inubos ang haba ng daliri niya.
Her whimpers bounced back and forth in every corner of his quarter. She's freaking tight. Is this her first time? He pulled off his finger and pushed it back once more. Increasing his speed. Until she screamed helplessly and her orgasm flowed out. Twice, thrice, fourth, fifth. Then she dropped.
"I'm pathetic, aren't I?" she whispered in a weak voice.
There's no single tear in her eyes but he knew she is crying bitterly inside. While he can only emphatize and has to deal with himself next because his manhood can't stay still and steady behind his pants. Siya naman ang sinalanta ng alon ng pagnanasa matapos makaraos ang dalagang lupaypay sa kaniyang mga bisig.
"Relax and let me tend your wounds," ganti niyang bulong at h******n sa tainga si Carmina.
Tatanggapin niya kung lahat ng ito ay ilusyon lamang. Pumihit siya. Tinungo ang make-shift closet. Kinalkal niya sa loob ang bagpack na naglalaman ng first-aid. Pagbalik niya sa dalaga'y tulog na ito. Kahit papaano ay may kunting kulay na ang mga pisngi at labi nito. Bagamat bakas doon ang pagod at ang hirap na pinagdaanan.
Nilinis niya ang mga sugat nito at ginamot pati ang mga pasa. Whoever did this to her will pay hard in hell if not in his own hands. Kumuha siya nang malinis na shirt at binihisan ito matapos punasan ng maligamgam na tubig. Sinuotan ng medyas at ibinalabal rito ang extra na kumot.
"Tonio, nasaan si Julito?" tanong niya sa binatilyong nadatnan niyang naghahanda ng hapunan nila sa kusina ng bunk house.
"Umalis po, bibili raw ng isda para bukas sa agahan."
"Pagbalik niya, sunduin ninyo ang doctor. May ikokonsulta ako."
"Sige po, Kuya."
Pabalik siya nang quarter niya nang dumating si Julito. Wala itong dala at tila nagmamadali. Hindi na nito naiparada nang maayos ang motorsiklong sinakyan.
"Marco, may parating na mga kalalakihan dito. May hinahanap silang kahon. Sinabi raw sa kanila roon sa pantalan na nahalo sa mga kahon na kinuha mo kanina. Baka iyong kahon na dinala natin sa quarter mo."
Nagbuhol ang mga kilay niya. "Nakausap mo sila? Tinanong mo kung ano'ng laman ng kahon na hinahanap nila?"
"Ayaw nilang sabihin pero importante raw iyon."
Importante? Fuck their ass! Nangangati ang mga kamay niyang pakainin ng granada ang mga taong naghahanap kay Carmina.
"Marco, nandito na sila!"
Isang itim na van ang pumarada sa labas ng compound ng bunk house. Walang duda, kasapi ang mga ito ng grupong minamanmanan niya roon. Apat na kalalakihan ang bumaba mula sa van. Dalawa sa mga iyon ay may bitbit na mahahabang armas.
"Kulang ng isang kahon ang mga kargamento namin at may nakapagsabi sa amin na narito iyon. Malamang ay nahalo sa-"
"Pwede ko bang malaman kung ano'ng mayroon sa kahon na iyon?" he cut in, irritated. Freaking bastards!
Nagkatinginan ang mga ito. Obviously, they can't disclose that the box contained an unconscious woman.
"If you can't tell me what's inside the box you're looking then I can't allow you to check our warehouse. There are stuff in there that are off limits to outsiders." Tinapik niya sa balikat si Julito at naglakad pabalik sa kaniyang quarter.
That night he stayed awake, watching Carmina. He dismantled the box and before daybreak he took the debris to the base of the parola, hurled them down to the sea.
***
Mataas na ang sikat ng araw nang magising si Carmina. Nasa duyan siya at nakabalot ng kumot. Masakit ang buong katawan niya pero ang mga sugat at pasa ay hindi na mahapdi. She only remembered a little of what happened after she woke up last night. Her bottom is tingling, and a pinch of stinging pain remained. Sinipat niya ang suot na itim na shirt. Oversize iyon sa kaniya.Pilit siyang bumangon at sinuyod ng kaniyang paningin ang kinaroroonan. Is it a cabin? Mula sa pintuan ay lumitaw ang malaking bulto ng lalaki. Naalarma siya at hinapit ang kumot.
A man of rogue sex appeal. His dark tint eyes were sharp, a luminescine of male domination. Despite of the distance between them, the electrifying heat penetrated on her in laser-focus.
"Hungry? I brought your food." He gestured the tray he is holding.
Tumuloy ito sa pagpasok at dama niya ang pag-iingat sa bawat kilos nito. Paanong ang matangkad at ganito kalaking barako ay kay gaan pagmasdan habang gumagalaw? He's more than a refine character from a book she used to read. Dinala nito sa kanya ang pagkain. She can't even pretend she has the strength to feed herself. Her nerves and muscles are paralyzed.
"You can rest more after you eat," he said and fed her a spoonful of congee.
"Is it alright for me to even be here?" mahina niyang tanong matapos lunukin ang pagkain.
Walang duda na nakaligtas siya sa tiyak na impeyernong pagdadalhan sana ng mga taong dumukot sa kaniya. Pero paano kung gulo ang hatid niya sa lalaking ito? Paano kung pinaghahanap siya ngayon ng mga demonyo? Baka madamay pa ito.
"We will discuss about it once you pick up your energy back. Sa ngayon ang isipin mo muna ay magpahinga."
"Thank you, Mister-"
"Marco Sandejaz."
Tumango siya. "Marco, salamat. My name is Carmina Juana Duran."
"Ms. Spain," the corner of his mouth hinted a sexy smile.
Hindi ba siya nito tatanungin kung ano ang nangyari at kung bakit siya napadpad doon? Pero siya man ay naguluhan din. Paano nga ba siya napunta rito sa cabin nito?
Naubos niya ang congee at ang isang basong gatas. Kumain din siya ng prutas na sagana sa Vitamin C.
"Kumain ka na rin?" tanong niya sa lalaki. "Here, take this." Ibinigay niya rito ang platitong may sliced apples.
Kumuha ito ng isang slice at deretsong hinagis sa loob ng bibig. Sumingkit ang mga mata nitong nakangiti at gumagalaw ang nakaigting nitong mga panga habang nginunguya ang mansanas.
It's refreshing. Ngayon lang niya na-appreciate nang sobra ang bruskong ganda ng isang lalaki.
Itinabi ni Marco ang tray at nilapitan ang electric fan. Iniumang sa kaniya at nilakasan ang hangin.
"The bathroom is over there." Itinuro nito ang kaugnay na pintuang may door blinds na gawa sa native materials.
Tumango siya at gumala sa buong looban ng silid ang paningin. Makipot kung tutuusin ang lugar na kinaroroonan niya pero maaliwalas sa pakiramdam. Ganito siguro ang feeling ng kaligtasan mula sa bingit ng kamatayan. Hindi niya alam kung tama pero ang presensya ng lalaking ito ay nagbibigay sa kaniya nang ginhawa. Nakahihinga siya nang maayos.
"Marco? Marco!" boses na sumisigaw mula sa labas. "Bumalik sila! 'Yong mga lalaki, bumalik sila!"
In the midst of his disconnection to his memories, he finds comfort and security holding on to the one that his brain failed to erase.Carmina Juana. His girlfriend. The woman he loves. The one reason he tried so hard to claim his life back. Ito lang ang iniwang alaala sa kaniyang utak na para bang sinasabing ang babae ang tanging dahilan kung bakit siya nabuhay.Though it is somehow scary that everything started to sink in and he realized that the magnitude of memories he needed to recover is enormous.Lagi siyang nangangapa. Bawat bisitang pumapasok doon ay kailangan niyang kilatisin kung kaibigan o kaaway. Pero bakit ba siya nag-iisip na may kaaway na pupunta roon gayong bantay-sarado ang buong lugar ng mga taong nagsasabing mga kaibigan niya? Kailangan niyang huminahon at ikalma ang isip."Hey, why are you still up?" tanong ni Carmina nang datnan siya nitong gising pa kahit alas diyes na ng gabi. Dapat alas otso ay tulog na siya. Isa iyon sa mahigpit na bilin ng doctor. Mapapagod a
Marco is floating in hallow place. Somewhere he can't tell. Everything he sees is vibrant white. Are those walls? But there is no doors. Hindi niya kayang abutin dahil nag-e-expand ang kinatatayuan niya tuwing tinatangka niyang hawakan ang puting dingding na iyon.Nasaan ba siya? Is this heaven? No, impossible. Ganito lang ba ka-dull ang langit? Hindi rin pwedeng impeyerno ito. Malayo sa spiritual na paniniwalang kinalakihan niya. Hindi niya alam kung may hangin pero nakahihinga naman siya ng maayos.Paano nga ba siya napunta rito? Ano nga ang nangyari sa kaniya? Wala siyang maalala. Pero may kung ano sa puso niya. May isang bagay na gusto niyang alalahanin. Isang puwersa na nagtutulak sa kaniya para makaalis sa lugar na iyon. Pero ano iyon?***Isang linggo nang comatose si Marco, pero tagumpay naman ang anti-dote at anti-venom na pinagsamang ginawa nina Skai at Earl Kravan. Ligtas na raw ang binata sabi ni Lyam. Stable na ang vital signs lalo na ang puso nito na puntiryang patigilin
"I was able to scrape the bullet out of his wound but he lost too much blood. I think the lead was poisoned," balita ni Capt. Jrex habang nakaantabay kay Marco sa loob ng emergency room. Kasama ng kapitan sina Edan, Wayne at Javier.Under obeservation si Marco matapos malapatan ng gamot."Edan, he's burning up with fever!" tiim-bagang na angal ni Wayne. Hawak nito ang kanang binti ni Marco. Umuuga ang buong katawan ng lalaki na para bang niyayanig ng lindol mula sa loob."Don't worry, the medics were able to neutralize the spreading of poison through his vital organs. Kailangan lang nating maghintay na makapag-adjust ang katawan niya sa gamot.""Marco," pinisil ni Javier ang kamay ng kaibigan at sinubukang ibahagi rito ang init ng palad."What happened, Captain? We lost contact of him after we secure the enemy base," tanong ni Edan."I ordered his team to intercept the at large members of the bandits, they have their own snipers and Marco noticed it locking on to one of his men. He th
Isang oras lang ang pahinga ni Marco mula nang lumagak ang team niya papunta sa isla. Umaalog ang ulo niya sa antok. Hindi siya makaidlip kahit ilang minuto man lang dahil magsisimula na ang assault mission nina Edan sa kuta ng mga bandido.Inubos niya ang natitirang laman ng energy drink at hinagis ang bote sa trash bin sa sulok ng cabin. Naglibot na siya kanina para tiyaking hindi matitibag ang depensa nila sakaling papasok sa bahaging iyon ang mga bandido.Nailikas na rin sa ligtas na lugar ang mga katutubo. Sagana sa bomba ang mga kalaban. Ayaw niyang sumugal kahit tiwala siyang matibay ang perimeters na naka-setup para sa proteksiyon ng mga civilian. Kapag may nadamay na inosente, accountability niya iyon.Lumapit siya sa cabinet at binuksan iyon. Nasa loob pa ang ilan sa mga damit ni Carmina na naiwan doon. Kumuha siya ng blouse mula sa hanger at dinala iyon sa kaniyang bibig, hinalikan. Umaasa siyang pagbalik niya ay naroon pa rin sa unit niya ang dalaga at naghihintay. Pero hi
Mahigpit na ikinulong ni Carmina sa palad ang note na iniwan ni Marco. Tulog pa siya kanina nang umalis ang binata para sa rescue mission. Hindi na nila ulit napag-usapan ang tungkol sa pag-uwi niya. Umiiwas na kasi ito. Ayaw na rin niyang ipilit at baka maging dahilan pa iyon na hindi ito makapag-focus sa mapanganib na misyon nito.Muli niyang sinilip ang note at muli ring umukit ang kirot sa kaniyang puso.Love,Wherever you are, bring my heart with you as I am bringing yours with me, in battle. Your love will keep me in place as my love will lead your way back to me. I love you, Carmina. I'm looking forward to your kisses when I get home.MarcoNilapag niya sa sidetable ang note at tumayo. Kagabi pa siya kabado. She expected Marco to make love to her but he went back to the bar for the final briefing. She dozed off while waiting.Matamlay na nilibot niya sa buong kuwarto ang paningin at umalis sa kama. Naghanap siya ng pwedeng gawin para abalahin ang sarili. Inayos niya ang higaan.
He never felt like a bargained bum like this and undeserving of the woman he loves. Thinking that he had all the time in his life proving himself to be a good lover, only to realize that all of it is a foolish undertaking.It's terrifying as hell...and frustrating.Para siyang bulok na mansanas. Lason kay Carmina na ipinakain niya ang sarili sa dalaga habang nababalot siya ng laway ng ibang mga babae mula sa kaniyang nakaraan."I'm sorry for being a rotten boyfriend," mahina niyang sambit habang lulan sila ng elevator paakyat sa kaniyang unit.Daig pa ang talas ng espada sa pananahimik nito mula nang umalis sila roon sa bar. Ngayon lang na-blangko ang utak niya kung ano'ng pwedeng gawin at sabihin. "Wala kang kasalanan sa akin. Humingi ka ng sorry sa sarili mo. You abused yourself by hooking up to women for greed of pleasure. Sanay kasi kayong mga lalaki sa ideyang okay lang na magkaroon ng maraming babae. You made yourself cheap because of that notion."He blew a heavy breath. Wala







