Chapter 6 - request of a rival

Hindi na nabilang pa ni Carmina ang paglipas ng mga araw. Naghilom na ang mga sugat niya at mabilis niyang nakasanayan ang buhay roon sa Parola. Maaga siyang gumigising sa umaga at maaga ring natutulog sa gabi. Walang gadgets. Wala ang mga bagay na pinagkakaabalahan niya dati. Tanging awit ng mga ibon at ingay ng kuliglig ang musikang naririnig niya. Pero nakapagtatakang hindi man lang siya nakadama nang pagkainip kahit lumaki siya sa siyudad at hinubog sa mga aktibidad na tila laging naghahabol sa oras.

"Tapos ka na?" Lumapit sa desk niya si Lenna at sinilip ang ginagawa niyang payroll ng mga trabahante.

"Malapit na." Hindi siya nag-abalang sulyapan ang babae.

Binigyan siya ni Marco ng trabaho rito sa opisina nito. Clerical jobs, nothing that she can't handle. Pumapasok din dito si Lenna bilang secretary ng binata.

"Totoo bang doon ka natutulog sa quarter ni Marco noong una kang dumating dito?" Malumanay ang boses nito pero may bahid ng selos. Bumalik ito sa sariling desk at may nilikom na mga papeles.

"Oo," tango niya.

"May nangyari sa inyo?"

"Masyado nang personal iyang tanong mo." Sinipat niya ng masungit na sulyap si Lenna at nagtuloy sa bintanang salamin ang mga mata. Umaambon pala sa labas.

"Ang defensive mo." Umismid ito pero hindi na ipinilit na sagutin niya ang tanong.

Sabi ni Tonio sa kaniya, naglalako lamang ng snacks ang dalaga noong nagsimula pa lang ang construction. Tapos nag-apply ito bilang secretary at tinanggap naman ni Marco. Napansin niyang efficient ito sa trabaho at organized sa mga bagay-bagay.

"Minsan na rin naman akong natulog doon sa quarter niya," pagkuway sabi nito na para bang gustong palabasin na mas nauna ito sa kaniya sa buhay ni Marco.

"So, may nangyari sa inyo?" Tumikwas ang kaniyang kilay.

"Akala ko ba masyadong personal ang tanong na iyan?" mabilis nitong supalpal.

"Di ba, parang iyon ang point mo  dahil natulog din kaming magkasama?" Umirap siya at pinagtuunan nang muli ang trabaho.

Isang linggo nang hindi sila magkasama ni Marco sa quarter nito. Gumawa ng bagong cabin ang binata at doon na ito natutulog pero hindi nito nilipat ang mga gamit kaya pumapasok-pasok pa rin ito roon sa dati nitong quarter. Hindi siya nagtanong kung bakit ito humiwalay ng tutulugan. Kung tutuusin iyon naman ang dapat. Nagpasalamat pa nga siya at ito na ang kusang umiwas.

"Cj, pwede bang akin na lang si Marco? Feeling ko kasi type ka niya."

Nahinto ang mga daliri niya sa pagtipa sa keyboard ng computer. Bumaling siyang muli kay Lenna. 'Yong bitchy side niya ay gustong inisin ang dalaga pero wala naman siyang mapapala kung magpapaka-kontrabida siya sa pangarap nito.

"Nag-aalala lang siya sa akin. He knew I was brought in this place not under normal circumstances. Ayaw ko talagang mapunta rito. May career akong iniwan sa Spain." Pinili niyang sabihin na lang ang totoo.

Marco is a real temptation. A venom that any woman would love to taste even if he's deadly, and she is not an exception. Habang tumatagal ay nagiging malinaw sa kaniya ang personalidad ng lalaki. Hindi na niya kailangang imbistagahan ang background nito para malaman na isa itong notorious womanizer.

Sa pananatili niya rito'y hindi kasali ang magkaroon siya ng affair kay Marco hangga't maaari. Priority niya ang makauwi nang ligtas at makuha ang hustisya sa nangyari sa kaniya at sa mga mahal niya sa buhay.

"Hindi mo siya gusto?" hindi makapaniwalang tanong nito.

"Dapat ba magustuhan ko rin siya? Attracted ako sa kaniya, iyon lang. Guwapo kasi at may tindig. Oozing hot, 'di ba?"

Tumango si Lenna. "Gusto ko talaga siya." Huminga ito ng malalim, tanda na seryoso ito sa ipinagtatapat.

"Obvious naman. Tingin ko lahat ng dalaga rito ay gusto siya," prangka niyang wika.

Natawa si Lenna. "Mismo. May hawig kasi siyang sikat na artista."

"I noticed that."

But Marco's demanding appeal is more exuding, it oozed out in all directions like a nuclear of pheromone that calls out to women to eat him.

"Dapat siguro tanungin mo siya, baka may girlfriend siya sa kanila."

"Isang taon na raw siyang walang girlfriend, sabi niya."

Hindi siya sigurado kung tamang sabihin niya na baka nagsinungaling si Marco o palalakasin na lang niya ang loob ni Lenna. Pero halatang hindi ito liberated na babae at hindi nito kakayaning manligaw lalo na sa katulad ng binatang parehas na laman ng utak nila araw-araw.

Kapwa sila bumaling sa nakabukas na pintuan nang kumatok doon si Marco.

"Are you done? Come, take your snacks," alok ng lalaki. Suot pa rin nito ang hard hat at ibang safety gear para doon sa construction site.

"Mauna ka na, Lenna, tatapusin ko lang 'to." Kinindatan niya ang dalaga.

Ngumiti ito ng tipid at kumaripas patungo sa naghihintay na lalaki. Binalingan niyang muli ang computer at tinapos ang pag-encode ng payroll. Sumunod din kaagad siya sa ibaba. Karamihan sa mga trabahador ay tapos nang magmiryenda at bumalik na sa trabaho.

Si Lenna ay kasalukuyang inuubos ang piniritong saging na pinaypay na may harina at asukal. Kahit may laman ang bibig ay nagsasalita ito. Matiyaga namang nakikinig si Marco, bitbit ang bote ng mineral water. She ignored the discomfort poking in her heart and proceeded to where the snack table is setting-up.

Kumuha siya ng isang pirasong saging at kumagat ng malaki. Gusto niyang linlangin ang sarili, kumbinsihin na ang sundot ng mga karayom sa dibdib niya ay bunga lang ng gutom. Muntik pa siyang mabilaukan nang lunukin ang pagkain. Buti na lang may mineral water sa malapit. Dinakma niya iyon pero nagkasabay sila ni Marco at ang kamay niya ang nahawakan nito.

Kulang ay mangaligkig siya sa dumaloy na kuryente. Bakit ngayon pa natutong mag-react ng ganoon ang sistema niya? Para bang ngayon lang naging aware ang katawan niya sa malakas na epekto ng lalaki sa kaniya.  Hinablot niya ang kamay kasama ang bote ng mineral water at didma sa binatang pilyong nakatitig sa mukha niya. Malamang nagkulay mansanas ang mga pisngi niya.

"Finish with the payroll?" tanong nitong hinahabol ang mailap niyang paningin. 

"Not yet but I'll make sure to finish it before office hours are over."

"It can wait until tomorrow, anyway, I still have tons of blueprints to review."

"Okay," she nodded. Pasimple niyang sinulyapan si Lenna na nakatanaw sa gawi nila.

The girl's face is crumpled. Well, there's nothing she can do if Marco sticked around her, forcing a conversation no matter how senseless it can be.

"May kinuhang supplies sina Julito at Tonio kanina sa piyer. I asked them to buy personal stuff  for you but the sizes I picked were random, some of the clothes might not fit."

"Okay lang, thank you." Binuksan niya ang mineral water at uminom ng tubig.

Marco's intense eyes glued on her and it is almost unnerving like he had something in his mind that's out of this world.

"Kilala mo si Akillez Lhuillier?" There he goes.

"Akillez? No, I don't know him."

"You're lying," akusa nito.

Umangat ang kilay niya. "Why would I? Mukhang sa ating dalawa ikaw ang may kilalang Akillez at hindi ako."

He squinted as his tongue made an erotic pass in his lower lip.

"He is looking for you."

"Hindi ko nga siya kilala!" sikmat niya.

"How about the Andromida? Skai Andromida, do you know him?"

Doon na siya na-intriga. She met Skai the last time she visited the Moscari duche to catch up with her cousin, Anna. Nirito ng duke ang lalaking iyon sa kaniya. But the guy is crazy in-love with her cousin.

"Did it ring a bell now?" pukaw ni Marco na lalong sumidhi ang pagdududa sa tono.

She pouted. "There is no need for you to be so worked up in this, Marco. I only met Skai Andromida twice, he is my cousin's husband. If he and this Akillez is looking for me then that perhaps because of Anna. I'm not connected with the two of them personally."

Tumango ito. Mukhang nakumbinsi naman sa paliwanag niya.

"Darating ba sila para sunduin ako? Kailan?" tanong niya.

"Who told you I'll hand you over to them? Dito ka lang sa akin hanggang sa humabang muli iyang buhok mo." May dumaang iritasyon sa mga mata.

"Is that a joke? What am I, your prisoner"

Instead of answering her, he walked out and went back to where Lenna is waiting. What's his problem?

Inubos niya ang laman ng bote at itinapo ang empty bottle sa basurahan. Her eyes drifted across the open space of unparalleled windows. Raindrops swept away by the gutsy wind soaked the thick glass making blurred silhouttes outside like a phantom shadows.

Kampante siyang nandito kahit alam niyang nag-aalala ang pamilya niya at patuloy siyang pinaghahanap. Naisip niyang baka may nakamasid lang mula sa mga taong dumukot sa kaniya at naghihintay lang ng impormasyon ang mga ito tungkol sa kaniyang kinaroroonan. Ayaw niyang ilagay sa panganib ang mga kamag-anak.

Ngayong alam niyang hinahanap siya ng pinsan, naaatat tuloy siyang makausap ito. Baka pwede niyang hiramin mamaya ang cellphone ni Marco.