INICIAR SESIÓNCompartir
Chapter 14
Fecha de publicación:
2026-10-12 06:50:12
Último capítulo
LIHIM NA PAGNANASA NI DON ARTHUR Chapter 14
Kung may kakayahan lang akong maglaho na parang bula, malamang kanina pa ako naglaho sa loob ng study ni Don Arthur.Hindi ko na mabilang kung ilang beses kong sinubukang ituon ang atensiyon sa natitirang almusal sa harap ko, pero bawat subo ay may kasamang alaala ng ginawa niya ilang minuto lang ang nakalipas. Nakakainis dahil napakasimple naman ng pangyayari. May kanin sa gilid ng bibig ko, kinuha niya iyon, at pagkatapos ay bumalik siya sa pagbabasa ng mga dokumento na para bang wala siyang ginawang dahilan para masira ang tahimik kong umaga.Samantalang ako, parang gusto ko nang magpalamon sa sahig.“Are you done?”Napataas ang ulo ko nang marinig ang boses niya. Muntik ko pang mabitawan ang tinidor dahil hindi ko inaasahang magsasalita siya habang abala ako sa pakikipagtalo sa sarili kong utak.“Opo,” sagot ko, saka mabilis na inilapag ang kubyertos. “Maraming salamat po sa almusal, Don Arthur. Babalik na po ako sa kusina.”Tumayo ako at agad na inayos ang upuan, pero bago ko pa
LIHIM NA PAGNANASA NI DON ARTHUR Chapter 13
SHASHA'S POV...“Shasha!”Napalingon ako kay Nay Emmy na kasalukuyang abala sa pag-aayos ng mga gamit sa kusina. “Opo, Nay Emmy?”“Pakidala na nga itong almusal ni Don Arthur sa study niya. Nag-message kasi kanina na roon na lang daw siya kakain. May inaasikaso si Denden sa laundry, tapos may ginagawa rin si Osang sa pantry. Ako naman, kailangan kong tapusin itong mga ihahanda para sa tanghalian.”Agad kong nilapitan ang mesa at tiningnan ang tray na nakahanda na. May mainit na kanin, scrambled eggs, ilang hiwa ng bacon, toasted bread, at isang tasa ng kape. Mayroon ding maliit na mangkok ng hiniwang prutas sa gilid.“Bakit po parang pang-isang barangay ang almusal ni Don?” napatanong ako habang maingat na inaayos ang pagkakalagay ng mga kubyertos.Napatawa si Nay Emmy. “Hindi naman niya uubusin lahat iyan. Pero mas mabuti nang kumpleto kaysa may hanapin pa siya. Alam mo naman ang amo natin, ayaw na ayaw niyang may kulang.”“Noted po. Baka pati plato, bilangin bago kumain,” biro ko, d
LIHIM NA PAGNANASA NI DON ARTHUR Chapter 12
DON ARTHUR'S POVAlas-dose na ng madaling-araw, pero gising pa rin ako.Ilang beses na akong nagpalit ng posisyon sa kama, ilang beses na ring tumingin sa orasan, ngunit ni katiting na antok ay wala akong maramdaman. Nakapikit man ako, paulit-ulit pa ring bumabalik sa isip ko ang eksenang nakita ko sa garden kaninang hapon. Ang malakas na tawanan ng mga staff, ang ngiti ni Shasha, at higit sa lahat, ang kamay ni Poks na nakahaplos sa likuran niya habang tinutulungan siyang makabawi sa pagkabulon.Napadilat ako at napabuntong-hininga.For heaven's sake, Arthur. It's just a hand on her back.Ilang oras na ang lumipas, pero bakit parang sariwa pa rin sa isip ko ang eksenang iyon? Hindi ko naman nakita si Poks na gumawa ng anumang bagay na dapat ikagalit ko. Tinulungan lang niya ang dalaga. Kung may ibang empleyado man ang gumawa noon, malamang ay hindi ko na iyon pinag-isipan pa.Pero dahil si Shasha ang sangkot, tila hindi ako mapakali.Bumangon ako at sumandal sa headboard, saka pinisi
LIHIM NA PAGNANASA NI DON ARTHUR Chapter 11
DON ARTHUR'S POVHindi ko alam kung bakit ako napunta sa balcony nang marinig ko ang tawanan mula sa garden. Kanina pa ako nakaupo sa study, abala sa pagbabasa ng mga dokumentong kailangan kong lagdaan bago matapos ang araw, pero ilang minuto na rin akong hindi makapag-concentrate. Sa tuwing susubukan kong mag-focus sa binabasa ko, may maririnig akong malakas na halakhakan mula sa labas. Sa una ay binalewala ko lang iyon, hanggang sa tuluyan akong tumayo at naglakad papunta sa balcony upang alamin kung ano ang pinagkakaabalahan ng mga staff.At doon ko sila nakita.Halos lahat ay nagtipon-tipon sa garden, nakaupo sa paligid ng mesa habang kumakain at nagkukuwentuhan. Naroon sina Emmy, Osang, Denden, Poks, at maging ang ama ng huli. Wala naman akong problema sa paglalaan nila ng oras para magpahinga. Alam kong hindi madali ang trabaho sa mansyon, at wala akong balak na ipagkait sa kanila ang ilang minutong pahinga pagkatapos ng mga gawain nila.Ang hindi ko maintindihan ay kung bakit s
LIHIM NA PAGNANASA NI DON ARTHUR Chapter 10
Tahimik ang mansyon tuwing hapon, lalo na kapag nasa kani-kanilang gawain ang mga staff. Pero kapag oras na ng merienda at nakapagpahinga na ang lahat mula sa mga trabaho nila, parang ibang lugar ang garden. May mga upuang nakapalibot sa mahabang mesa sa ilalim ng puno, may nakahandang tinapay at kakanin, at may pitsel ng malamig na juice na agad dinudumog ng mga uhaw na katulad ko.“Hoy, Shasha, dahan-dahan ka naman sa pagkuha. Hindi naman tatakbo ang tinapay,” natatawang saway ni Ate Osang nang makita akong kumuha ng pangatlong piraso ng pandesal. Nakataas pa ang kilay niya habang nakatingin sa hawak kong plato, na para bang nahuli niya akong nagnakaw sa kusina.Ngumunguya muna ako bago siya sinagot. “Ate, ang tawag po rito ay paghahanda. Malay mo, biglang may ipagawa sa akin si Don Arthur mamaya. At least, may energy ako.” Inayos ko pa ang pagkakaupo ko at buong yabang na itinaas ang pandesal. “Tsaka sayang naman kung hindi ko titikman. Baka mamaya, ito na ang huling merienda ko ri
LIHIM NA PAGNANASA NI DON ARTHUR Chapter 9
Mas naging normal na ang pagpasok ko sa study ni Don Arthur pagkatapos ng unang pagkakataon. Hindi na ako kasing kaba gaya noong una, siguro dahil dalawang beses na akong nakapasok doon at wala naman namang nangyaring masama. Trabaho lang talaga. Iyon ang lagi kong ipinapaalala sa sarili ko tuwing may ipinapadala sa akin si Nay Emmy roon, lalo na kapag alam kong nandoon si Don Arthur.That morning, abala ako sa pag-aayos ng ilang documents na kailangang dalhin sa kaniya. Maingat kong pinatong ang mga papel sa isang folder bago ako naglakad papunta sa study. Kakatok na sana ako nang marinig ko ang boses niya mula sa loob.“Yes, I understand. Send it to my office and I'll review it myself.”Napahinto ako at umatras nang kaunti. Mukhang may kausap siya sa phone, kaya naghintay muna ako sa labas hanggang sa matapos ang conversation. Ilang sandali lang, bumukas ang pinto mula sa loob at nakita ko siyang nakatayo roon habang hawak pa rin ang phone.Nagkatinginan kami bago siya bahagyang tum
También te puede gustar
My Possessive Billionaire Husband
Cathy8.5M vistasMga Anak ng Bilyonaryo
Yenoh Smile433.8K vistasHis Personal Maid
Zenshine371.2K vistasLove by Mistake (The Billionaire's Slave)
Mariya Agatha431.9K vistasUNDER THE INFLUENCE, ONE LUSTFUL NIGHT
Sunmaru2.3K vistas𝙏𝙝𝙚 𝙇𝙤𝙫𝙚 𝙒𝙚 𝙉𝙚𝙫𝙚𝙧 𝙇𝙤𝙨𝙩
blackroseink113 vistas𝙏𝙝𝙚 𝙎𝙚𝙘𝙧𝙚𝙩 𝘼𝙜𝙚𝙣𝙩
blackroseink28 vistasTHE MAFIA'S ADDICTION
JAZZIE139 vistas
