All Chapters of LIHIM NA PAGNANASA NI DON ARTHUR : Chapter 1 - Chapter 10

"D-Don Arthur, Sige pa po!" halos mangiyak ngiyak ako sa kakaungol dahil sa ginagawang pagkain sakin ni Don Arthur. Sobrang sarap, sobrang sarap dahilan para hindi na ako makapag isip pa. Nakahiga ako sa study table niya, nakalislis ang uniform ko na pang maid habang ang panty ko ay ginawang piring ni Don Arthur sa mata ko, habang ang mga kamay ko naman ay sakmal sakmal ng isa niyang kamay.Hindi siya huminto sa pagsipsip sa tinggil ko habang ang dalawang daliri sa libre niyang kamay ay walang habas na naglalabas masok sa pûke ko. "Ang sarap sarap mo, Sunshine" asik ni Don Arthur ng kumalas siya sa labi ng pagkababae ko at humalik sa mga labi ko habang inaalis ang panty ko na nakapiring sa mga mata ko. Lasang lasa ko ang sarili ko sa bibig niya na tila naging dahilan ng matinding pagnanais na angkinin na niya ako."D-Don Arthur... Gusto ko na po" pakiusap ko. Kita ko ang ngisi sa mga labi ng matanda at saka niya pinakawalan ang mga kamay ko. Tumayo siya sa pagitan ng hita ko, hinub

Nang matapos akong mag bihis ay agad na akong lumabas para pumunta sa kusina. Mag aalas otso na ng umaga, kanina kasi na dumating ako ay halos alas sais pa lang. Ang sabi nila ay alas otso o alas nuebe ang baba ni Don Arthur para mag almusal. Wierd lang para sakin kasi sa probinsya alas sais o di kaya alas singko ang agahan. Ganito siguro talaga pag mayaman."Oh ihain mo na muna to doon sa dining table, sa dulo ang pwesto ni Don Arthur" utos sakin ni Ate Osang habang inaabot sakin ang bowl ng kanin.Agad ko naman itong kinuha at naglakad papunta sa dining table, at halos mangunot ang noo ko dahil napakahaba ng salamin na mesa pero iisa lang ang kakain. Hmm... Wala bang pamilya si Don Arthur? parang di nabanggit sakin nina Nay Emmy kung may asawa't anak ito?"Huy! Ano ba't nakatulala ka pa riyan, kanina ko pa yan sayo pinahahapag" bulong ni Ate Osang tsaka ko lang na realize na nakatitig lang pala ako sa mesa... Hays! Unang araw pagkalutang!Agad ko ng ibinaba ang kanin, naroon na ri

"Aling Denden, saan po ba talaga ilalagay itong mga extrang uniporme at bedsheet ni Don Arthur?" tanong ko habang buhat-buhat ang isang mabigat na basket pagkatapos kong magbihis at itago ang kahihiyang nangyari kanina sa Garden, Jusko!"Diyan sa walk-in closet sa loob ng kwarto niya," sagot ni Aling Denden habang abala sa pag-aayos ng mga gamit sa kusina. "Huwag kang matakot, sasamahan naman kita. Pero bilisan natin dahil sinabi ko na sa kaniya na mag-aayos tayo roon habang wala pa siya."Napalunok ako. Kwarto ni Don Arthur? Eto ba yung pribadong silid na pinaka-iingatan niya at bawal pasukin ninuman maliban kung may utos? Pero dahil kasama ko naman si Aling Denden at mabilis lang naman kami, medyo nabawasan ang kaba sa dibdib ko.Naglakad kami patungo sa ikalawang palapag. Nang marating namin ang malaking pinto ng silid niya, dahan-dahan itong binuksan ni Aling Denden.Ang lawak at ang tahimik ng kwarto. Amoy mamahaling pabango niya ang sumalubong agad sa amin. May malaking kama sa g

Mabilis na lumipas ang oras. Matapos ang hapunan kanina ay mabilis naming tinapos ang mga gawain namin para maaga rin kaming makapagpahinga. Hinintay ko na muna na makatulog sina Nay Emmy para makapag basa ako sa mga libro ko. Ito na rin ang nagsisilbing reviewer ko para kapag nakapag ipon na ako ay babalik ako sa pag aaral at aabutin ang mga pangarap ko. Hindi man naing madali ang buhay namin ay pilit akong tinataguyod ni tatay. Maaga akong nawalan ng nanay, kaya si tatay ang gumabay sakin buong buhay ko. Noong makagraduate ako sa highschool ay nalaman ko na baon pala sa utang si tatay no'n dahil andami kong mga projects na talagang kakailanganin na gumastos. Matapos non ay kinausap ako ni tatay na kung pwedeng magipon na munasiya ng pang martikula ko sa college, dahil alam niyang pangarap ko ang makapag tapos. Kaya ang sinabi ko sakaniya ay tutulungan ko siyang mag ipon. Hanggang sa nag sabi nga si Aling Daliah na kailangan ng kasambahay sa mansyon na pinagtrabahuan niya noon at da

Hindi ko alam kung bakit parang ang bigat ng mga paa ko habang naglalakad pabalik sa kitchen. Kape lang naman ang dinala ko kay Don Arthur, at ilang minuto lang naman kaming nag-usap sa study niya. Wala namang nangyari. Hindi rin naman siya nagsabi ng kahit anong kakaiba, pero habang inaayos ko ang mga baso sa counter, paulit-ulit pa ring bumabalik sa isip ko ang sinabi niya.You look tired.Napailing ako at mas pinagtuunan ng pansin ang ginagawa ko, pero lalo lang akong nainis sa sarili ko nang mapansin kong ilang segundo na pala akong nakatitig sa isang baso na hawak ko. Wala naman akong nililinis doon. Hawak ko lang talaga at parang nakalimutan ko kung ano ang susunod kong gagawin.“Shasha?”Napalingon ako kay Ate Osang na nakaupo malapit sa counter. Mas maayos na ang itsura niya kaysa kanina, kahit may bakas pa rin ng pagod sa mukha niya. Nakataas ang isang kilay niya habang nakatingin sa akin, kaya agad kong ibinaba ang baso at nagkunwaring abala sa pag-aayos ng ibang gamit. “Bak