LOGINPinilit niyang alalahanin ang sumunod.“Sinabi ni Arthur na huwag daw mag-alala si Catriona dahil susunod siya sa usapan nila.”“Anong usapan?”“Na paghahatian nila ang isang milyong pounds.”Nanlaki ang mga mata ni Tyler. “What?”Ilang segundo siyang walang imik. Parang hindi nito alam kung paano tatanggapin ang sinabi niya. Hanggang sa bigla nitong napamura.“That bitch! So ang akala nating ni-rape siya…” Napailing si Tyler. “Hindi pala iyon totoo?”Umiling siya. “I-i don’t know.”“Then what the hell happened?”“Pakiramdam ko…” Napalunok ako. “She was drugged.”Nawala ang galit sa mukha ni Tyler at napalitan iyon ng pagtataka. “Drugged?”“Oo. Para sumunod siya kay Arthur.”Unti-unti niyang binalikan sa isip ang nakita niya nang bumalik si Catriona sa silid.“Noong bumalik siya sa kwarto kung nasaan ako, tulala siya. Parang hindi siya ang Catriona na kilala natin. Parang wala siyang sariling isip.”Tahimik na nakinig si Tyler.“Hindi ko alam kung ano ang ginawa sa kanya ni Arthur. Hi
Samantala...Kakadating lang nila sa Blacksmith Estate. Pagkaparada ng sasakyan sa harap ng mansyon, agad na bumaba si Tyler at mabilis na pumunta sa kabilang bahagi ng kotse. Maingat niya itong inalalayan habang bumababa, tila ba nag-aalala siyang baka madulas o mapagod ito.“Careful, love…”Marahan niyang hinawakan ang kamay ni Jolie at inalalayan siya hanggang sa tuluyang makatayo.“Gutom ka na ba, Jolie? Magpapaluto ako ng makakain mo.”Umiling siya at bahagyang napayuko. “Hindi ako nagugutom.”“But you need to eat, love,” giit ni Tyler. Hindi matigas ang boses nito, ngunit ramdam niya ang pag-aalala. “Kahit kaunti lang. You need your strength.”Bago pa siya makasagot ay narinig nila ang boses ni Clarkson mula sa likuran.“Ang mabuti pa, ihahatid ko na lang doon sa kwarto n’yo ang pagkain. Dalhin mo na si Jolie sa kwarto para makapagpahinga.”Tumango si Tyler. “Let’s go, love.”Akala niya ay hahawakan lang siya nito sa kamay at aalalayan papasok. Kaya naman hindi niya napigilang m
Nang tuluyan nang makatulog si Catriona matapos turukan ng doktor ng pampakalma, saka lang naging tahimik ang buong silid.Kanina pa nila nakikita kung gaano ito kabalisa. Sa bawat tunog ng cellphone, kapansin-pansin ang takot sa mukha nito. At ngayong mahimbing na itong natutulog, saka lang nakahinga nang kaunti sina Craig, Blair, at Lewis. Ngunit hindi ibig sabihin noon ay nawala na ang kanilang mga tanong. Sa katunayan, lalo lang dumami ang mga iyon.“Dad…” mahinang tawag ni Lewis sa ama na si Blair. “Do you think Catriona is hiding something from us?”“I think so, anak”Napalingon din si Craig. Humugot nang malalim na hininga at ilang sandaling hindi sumagot. Muli niyang tiningnan ang apo na mahimbing na nakahiga sa kama.“I think so too,” sa wakas ay sagot niya. “Pero hindi ko alam kung ano.”Sandali itong natahimik.“Or maybe she’s just traumatized. We know what happened to her. We know she was raped.” Bumigat ang boses ni Craig. “Pero ayaw na niyang hanapin natin ang mga kidnap
Hindi niya kayang sabihin kay Lolo Craig ang lahat ng iyon. Hindi niya kayang sabihin kung gaano siya nagsisisi. Hindi niya kayang aminin kung gaano niya kinasusuklaman ang sarili niya sa mga sandaling iyon. Kaya ang tanging nagawa niya ay umiyak.Marahang hinaplos ni Lolo Craig ang kanyang buhok. “Hayaan mong samahan ka ni Lewis, Catriona. We are family,” dagdag ni Lolo Craig, mahinahon ngunit mariin ang tinig. “At ang pamilya ay dapat nagtutulungan.”Sandaling nagtagpo ang kanilang mga mata.“Hindi mo kailangang harapin mag-isa ang lahat ng ito, iha. Kung kailangan mong lumayo para makapagpagaling, tutulungan ka naming makalayo. Kung kailangan mo ng kasama, sasamahan ka namin. At kung kailangan mo lang ng taong mananatili sa tabi mo hanggang sa maging maayos ka… nandito kami.”Lalong bumuhos ang kanyang mga luha. Hindi niya deserve ang kabutihan ng mga ito. Pero sa kabila ng lahat, pamilya pa rin ang turing sa kanya… at hindi siya iniwan.Hindi pa man siya nakakasagot sa sinabi ni L
“N-no, Lolo…” Nanginginig ang boses niya. “Hindi ko sila kilala.”Isang kasinungalingan... ang pinakamabigat na kasinungalingang kailangan niyang sabihin. Hindi niya alam kung paano niya ito nagawa pero hindi niya kayang sabihin ang totoo.At higit sa lahat, hindi niya kayang isipin ang magiging reaksyon ng kanyang pamilya kapag nalaman nilang ang taong pinagkatiwalaan nila ay siya ring naging kasabwat sa lahat.“H-hayaan na natin, Lolo...” dagdag niya habang nakayuko. “Ang importante… ligtas kami ni Jolie.”“Ang mabuti pa, magpahinga ka na muna, iha. Dito lang kami. Kami na ang magbabantay sa’yo.”Marahang sambit ni Lolo Craig habang nakatingin sa kanya. Halata sa mukha nito ang pag-aalala, na para bang ayaw siyang maiwang mag-isa kahit saglit.Nagpaalam na rin ang mga Blacksmiths nang makitang maayos na ang kalagayan niya. Ayaw na rin nilang manatili pa roon nang masyadong matagal dahil kailangan niyang makapagpahinga. Sa huli, sina Lolo Craig, Lewis, at Uncle Blair na lang ang naiw
Samantala, sa kabilang kuwarto…Unti-unting nagmulat ng mga mata si Catriona. Saglit siyang napatitig sa kisame, tila hindi pa lubos na nauunawaan kung nasaan siya. Ngunit nang tuluyang bumalik sa kanyang alaala ang mga nangyari, nanikip ang kanyang dibdib.Nasa isang private room siya ng ospital… Mag-isa. Isang nurse lang ang naroon upang magbantay sa kanya.Dahan-dahan siyang napalingon sa paligid. Tahimik ang buong silid, wala ang kanyang pamilya, wala ni isa man sa mga taong inaasahan niyang naroon sana sa kanyang tabi.Napapikit siya. Alam niya kung bakit… nasa kabilang kuwarto ang lahat, kasama si Jolie. Mas nag-aalala ang mga ito kay Jolie kaysa sa kanya. Iyon ang matagal na niyang kinatatakutan. At ngayon, pakiramdam niya ay tuluyan na itong naging katotohanan.Dahan-dahang pumatak ang unang luha sa gilid ng kanyang mata. Sinundan iyon ng isa pa, hanggang sa hindi na niya napigilan ang pag-agos ng kanyang mga luha.Gusto niyang umiyak nang malakas, pero pinilit niyang pigilan
Nagdaan pa ang mga araw at dumating na sa wakas ang opening ng Lilly Rose. Maaga pa lang ay nasa boutique na siya. Ang daming staff na abala sa pag-aayos ng venue para sa grand opening. Kita nya ang excitement sa mukha ng lahat, kasing excited din nya. Suot nya ang isa sa mga design nyang gold l
LILLY'S POV:“Mom, Dad!” sigaw niya nang makarating sila sa bahay niya. Malayo pa lang ay nakita na niya ang mga magulang na nakaabang sa main door ng mansion nila. Agad silang pumasok sa bahay at inupo cya ng mga ito sa sofa. “Huhuhuh... I’m scared, Mom!” sabi niya habang niyayakap ang ina.“You’
Pagkatapos ng ilang oras ay natapos na ang photoshoot. She was exhausted, but satisfied.“Great job, everyone!” sigaw ni Kelly. “This is going to be amazing!”“Thank you, Kelly. I’m so glad you liked it.” nakangiting sabi nya sa kaibigan“Liked it? I loved it! This is going to be the talk of the to
"Wag! Bitawan mo ako, Dylan! Bitawan mo ako!!!"Hawak siya ni Dylan sa kamay at nanlilisik ang mga mata nito na parang demonyo. Sa sobrang pagpupumiglas niya na makawala sa pagkakahawak ni Dylan ay nahulog siya mula sa kung saan.Napamulat siya ng mata at palinga-linga sa paligid. Nasa kwarto siya







