Masuk“Prince, extend natin ang one-year contract to forever.”Natigilan si Prince. Nakaupo sila sa kama, at hawak ni Stefie ang kamay niyang may wedding ring. Hindi nito inaalis ang tingin sa kanya.“Wife, seryoso ka?”“Of course. Gusto kitang makasama habangbuhay.”Napangiti siya, ngunit may kumurot sa dibdib niya. Hindi lamang ang kontrata ang humahadlang sa sagot na gusto nitong marinig. Naroon pa rin ang lihim na dahilan ng kanyang pagpapakasal.“Paano kung magbago ang isip natin?” tanong niya.“Bakit kailangang isipin agad ang paghihiwalay? Masaya naman tayo, hindi ba?”“Masaya ako. Pero ayokong mangako ng hindi ko kayang panindigan.”Napabuntong-hininga si Stefie. “Prince, hindi naman kita pinapapirma ngayon sa bagong kontrata. Tinatanong lang kita kung gusto mo rin.”Pinagmasdan niya ang asawa. Mas madaling umiwas, ngunit sawa na rin siyang makitang naghihintay ito ng sagot.“Hindi ko na rin inaabangan ang araw na matatapos ang kasunduan natin.”“Really?”“Oo, wife. Masaya ako sa pa
“Sigurado ako sa gusto ko. Ikaw?”Hindi nakasagot si Prince. Nakatayo pa rin siya sa tabi ng kama, hawak ang kamay ni Stefie. Nakatingala ito sa kanya, seryoso sa kabila ng mapang-asar na ngiting kanina pa niya nakikita.“Wife, bakit ngayon mo na naman naisip iyan?”“Bakit? May schedule ba dapat?”“Hindi iyon ang ibig kong sabihin.”“Alam ko.” Hinila siya nito palapit. “Hindi kita inaakit para hindi mo na tapusin ang kontrata. Gusto ko lang maging malapit sa asawa ko. Masaya ako sa relasyon natin, Prince.”Naramdaman niyang humigpit ang hawak nito. Sa bawat salitang sinasabi ni Stefie, lalo siyang nahihirapang kalimutan na nagsimula ang kasal nila sa isang lihim na pakay.“Gusto mo rin ba talaga ako?” tanong nito.Umupo siya sa gilid ng kama at hinawakan ang mukha ng asawa. “Wife, kung attraction lang ang pag-uusapan, matagal na akong talo sa iyo.”Natawa si Stefie. “Talaga? Eh, bakit ang dami mong excuses?”“Dahil may mga bagay na hindi na maibabalik kapag minadali natin.”“Takot kan
Bakit hindi nabanggit ni Ninong Frank na kasama niya sina Daddy at Don Severo sa lumang litrato?Muling pinalaki ni Prince ang scanned photograph sa monitor. Nanggaling iyon sa existing investigation file ng Meridian Capital Holdings. Matalik na magkaibigan sina Frank at Alexander Buenavista, kaya normal ang pagdalo nilang dalawa sa iisang business event.Mas mahalaga ang presensiya ni Don Severo. Kumpirmadong dumalo ang biyenan sa pulong bago mawala ang malaking pera.Tinawag niya si Kelvin. “May event program o guest list ba tayong puwedeng ipa-verify? Gusto kong malaman kung representative si Don Severo o personal guest.”“Wala pa, sir. Itatanong ko sa investigators.”“Isama mo sa request. Walang assumptions hangga't walang dokumento.”Pag-alis ni Kelvin, isinara ni Prince ang larawan. Ngunit kailangan ding malaman kung ano talaga ang papel ng lahat ng nasa litrato.Pagdating sa mansyon ng mga Santillan nang gabing iyon, nadatnan niya si Stefie sa living room, nakayuko sa business-
Muling tinitigan ni Prince ang pangalan ni Don Severo Santillan sa lumang correspondence ng Meridian Capital Holdings. Nakalista ito bilang kumpirmadong dadalo, ngunit wala pang patunay na natuloy ang pulong tungkol sa pondo ilang araw bago mawala ang pera.Tinawagan niya si Kelvin mula sa opisina. “Ipa-verify mo sa investigators kung may attendance record o minutes. Legal channels lang.”“Opo, sir.”Hindi sapat ang isang pangalan para pagbintangan ng pagpatay ang sarili niyang biyenan. Gayunman, habang nakatingin sa dokumento, naalala niyang ayaw nang tapusin ni Stefie ang kasal nila pagkatapos ng isang taon. Lalong nagiging komplikado ang kanyang plano.Bandang hapon, lumiwanag ang screen ng cellphone niya.“Prince, maaga ka bang uuwi ngayon?”“Bakit, wife? Miss mo na ako?”“Wala lang. Gusto ko lang mag-dinner kasama ang favorite husband ko.”“Ilan ba ang husband mo?”“Ikaw lang, unfortunately!”Napatawa siya. “Susubukan kong umuwi nang maaga.”“Gusto mo, ipagluto kita ng favorite m
“Prince, I'll be honest. Ayokong tapusin ang kasal natin sa isang taon. Ikaw ba? Anong plano mo?”Napatingin si Prince kay Stefie bago ibinalik ang pansin sa kalsada. Nang makakita siya ng coffee shop na may parking area, doon niya ipinarada ang sasakyan.“Dito talaga tayo mag-uusap?” tanong nito.“Mas gusto kong nakatingin sa iyo habang sinasagot kita kaysa nakabantay sa traffic light.”“Sige. Pero bawal ang palusot.”“Kailan mo naisip na gusto mong lumampas tayo sa isang taon?”“Hindi ko alam.” Pinaglaruan nito ang strap ng bag. “Nasanay na akong may kasama sa bahay. May hinihintay akong umuwi. May napapagalitan kapag hindi kumakain.”“Puro sermon pala ang naaalala mo, wife.”“Kasama ka sa package. Walang return policy.”Natawa siya, ngunit tumigil nang maging seryoso ang mukha nito.“Masaya ka ba sa akin, Prince?”Kailangan niyang panatilihin ang tiwala ni Stefie habang hinahanap ang pumatay sa kanyang ama. Ngunit kahit walang imbestigasyon, hindi na niya maikakailang masaya siya s
Hindi kaagad nakasagot si Prince. Nasa bisig pa rin niya si Stefie, at ramdam niya ang init ng palad nito sa kanyang dibdib.Hinawakan niya ang pisngi ng asawa.“Wife, kung hindi kita gusto, hindi kita hahalikan nang ganoon.”“Then bakit kailangan mong tumigil?”“Dahil may mga desisyong hindi dapat gawin kapag nadadala tayo sa sandali.”“Iniisip mong pagsisisihan ko kapag natapos ang kontrata natin?”“Hindi ko alam ang mangyayari pagkatapos ng isang taon. Ayokong madaliin natin ang bagay na puwedeng makasakit sa atin.”“Prince, asawa mo ako. Hindi naman tayo dalawang estrangherong basta nagkakilala.”“Alam ko.”“Kung ganoon, bakit parang bawal magbago ang napagkasunduan natin?”Napatingin siya sa kanilang magkahawak na kamay. Hindi lamang tungkol sa pagsisiping ang gustong pag-usapan ni Stefie. May mas malalim itong gustong malaman, at iyon ang hindi niya kayang sagutin nang tapat.“Hindi ko sinasabing bawal, wife. Gusto ko lang na sigurado tayo.”“Naniniwala ka namang puwedeng umibig







