LOGINHalos madurog ang puso ni Drake sa narinig. Tama nga ang hinala niya. Narinig ni Abby ang lahat. At parang binabayo ang puso niya sa mga naririnig na dahilan ni Abby. Gagawin nito ang sakripisyong iyon para hindi na siya huthutan pa ni Dencio. Mas nanaisin ni Abby na angkinin niya ito upang bumaba ang halaga at hindi na maikolaterali sa iba.Sa unang pagkakataon sa lahat ng panahon, ngayon lamang na-excite si Drake na angkin ang isang babae. Oo, kinakasabikan niya si Abby kahit pa nga palagi niyang pinipigilan ang sarili dahil sa mga maling akala. Pero mula kagabi na nalaman niya ang katotohanan . Lalo na lumabis ang paghanga , pananabik at pagkauhaw niya sa dalaga."Abby, hindi mo kailangang gawin ito. Mag-iisip ako ng paraan. Patawarin mo ako, Abby, kung hindi kita pinaniwalaan. Patawarin mo sana ako. Sa bawat halik ko ay parusa.Buong akala ko ay magkasabwat kayong magama. Pero maniwala ka, Abby, hindi ko pa man nakakausap ang ama mo kagabi. Hindi ko pa man naririnig ang kahayupan
Tahimik na tahimik ang buong kabahayan, at napakalalim na ng gabi. Wala nang ibang maririnig kundi ang mahinang lagaslas ng hangin na dumarampi sa mga bintana at ang mahinang ugong ng mga kagamitan sa loob ng bahay. Sa katahimikang iyon, dahan-dahang bumangon at humakbang si Abby palabas ng kanyang silid, suot ang isang manipis na damit pantulog na halos hindi makapagbigay ng sapat na init sa kanyang balat.Mahina ang kanyang mga yabag habang tinatahak ang mahabang pasilyo, na ang bawat hakbang ay tila mabigat na dala ng magulong isipan at matinding desisyong nabuo sa kanyang puso. Patungo ang kanyang lakad sa silid ni Drake. Sa gabing ito, tutuldukan na niya ang lahat ng pag-aalinlangan at pangamba. Sa gabing ito, babayaran niya ang itinuturing niyang malaking utang, isang kabayarang alam niyang maaaring hindi sapat upang takpan ang lahat ng pananagutan ng kanyang ama, ngunit tinitiyak niyang hindi ito magiging pagkawala o pagkabigo para kay Drake. Ayaw na ayaw niyang ipagpatuloy an
Sa gitna ng mabibigat na isipin at pagkatapos nilang mag-usap ni Drake, hindi mapakali si Abby. May kung anong kaba at pangamba na gumugulo sa kanyang kalooban. Isang pakiramdam na hindi pa tapos ang lahat at may darating na mas mabigat na pagsubok. Dahan-dahan siyang humiwalay sa yakap ni Drake at muling sumilip sa maliit na siwang sa pinto, patungo sa pasilyong madilim at tila walang katapusan. Sa isang iglap, halos huminto ang kanyang paghinga at nanigas ang kanyang buong katawan. Doon, sa liwanag ng lampara sa dulo ng pasilyo, nakita niyang naroon ang kanyang ama. Nakatayo ito sa dilim, nakasandal sa pader, at tila matagal nang nagmamasid at naghihintay. Ang anino nito ay tila bahagi ng kadiliman, at ang mga mata nito ay nakapako mismo sa direksyon ng kanilang silid. Ang hitsura nito ay gusgusin, pagod, at puno ng lumbay, ngunit higit sa lahat, kitang-kita sa mukha nito ang matinding pag-aalala at isang uri ng panlilinlang na matagal nang kilala ni Abby. At sa pagkakataong ito,
Nanlamig ang buong katawan ni Abby sa mga narinig, lalo na ang ginawa ng kanyang ama. Hindi, hindi makapaniwala si Abby na narito ang kanyang ama, ngunit hindi para kamustahin o dalawin siya kundi sadyain lamang ni Drake para sa ganito."Kung ganun ay totoo pala ang mga bintang ni Drake sa kanila. Yung nga lang ay ang ama lamang niya ang may alam at siya ay walang kinalaman sa lahat ng ito. Hindi masisisi ni Abby si Drake kung anuman ang maging desisyon nito. Tama si Drake, kapag pinagbigyan niya ang request ng ama, uulit-ulit iyon ng ama niya at magiging panakot siya kay Drake habang buhay at habang buhay siyang kasuklaman ng binta dahil sa pagkabuwaya ng ama niya.Susundin kaya niya ang suggestion ni Empoy? Ipaliligpit kaya niya ang tatay ko?" Kahit papaano ay natatakot si Abby. Ang kanyang ama man ang pinakamasamang ama sa mundo; wala na siyang iba pang kapamilya."Paano na siya?"Natitiyak ni Abby na kapag pinaligpit ni Drake ang tatay niya, itatapon na siya nito bilang bas
"At isa pa," dagdag niya, "hindi ko hahayaang makita ni Abby ang kahit anong kahinaan sa akin. Kailangan niyang malaman na kahit anong mangyari, nandito ako para sa kanya. Kailangan niyang malaman na ligtas siya, anuman ang mangyari." Tumingin siya kay Empoy. "Ipagpatuloy mo ang mga paghahanda. Kumilos tayo nang mabilis. At siguraduhin mong walang anumang impormasyon ang makakawala mula sa amin. Ang lahat ng gagawin natin ay dapat manatili sa loob ng apat na sulok ng bahay na ito hangga't hindi pa tayo handa." "Opo, Boss. Gagawin ko po ang lahat ng aking makakaya. Pero Boss, may dalawang paraan para matigil na ito," sabi ng kanyang kanang kamay. "Dalawang paraan? Anong pinagsasabi mo, Empoy?" "Boss, hayaan ninyong linawin ko ang dalawang paraan na nasa isip ko," panimula ni Empoy habang nakatayo nang tuwid sa harap ng mesa, ang kanyang boses ay mababa at seryoso na parang nagbabahagi ng isang mahalagang lihim. "Una sa lahat, napakadaling solusyunan ang problema kay Dencio. Alam
"Whoa... woah... Mr. Mondragon, ipinagbayad ko nga sa inyo ang anak ko bilang aking kaban, pero hindi ibig sabihin noon ay pag-aari niyo na ang anak ko. May hangganan ang pagbabayad niya. Hindi niyo siya pag-aari nang lubusan," sabi ni Dencio."Ano? Anong sinasabi mo, Dencio? Anong kalokohan ito? Ipinagbayad niyo siya, 'di ba? Sinabi niyo na sa akin na siya at pwede kong gawin ang kahit ano kong gusto. Hindi niyo pa ba nakalimutan iyon? Putang ina mo, Dencio! Mayroon tayong kasulatan," sabi ni Drake."Kasulatan? Ang kasulatan na iyon ay paraan lamang natin; ilegal iyon at labag sa batas," sabi ni Dencio."Ano?"naniningki ang mga mata ni Drake sa inis sa kaharap. "Mr. Mondragon, noong sinabi kong ang anak ko ang kabayaran, naaalala niyo ba na habambuhay? Ang sinasabi kong puwedeng ninyong gawin sa kanya ang lahat, ang ibig kong sabihin ay bilang lalaki, Dr. Drake Mondragon… alam niyo kung paano siya papahalagahan at aalagaan. Pero may hangganan lamang iyon.""Putang ina mo, Dencio!" s
Narinig ko ang panggigipit sa boses ni Uncle Drake, isang banta na hindi ko kayang balewalain. Ang aking galit ay naglaho, napalitan ng pait at kawalan ng magawa. Hinayaan ko si Uncle Drake na pagmasdan ako, ang aking kalooban ay nagdurusa. Hindi ako sumagot, dahil sa sandaling iyon, wala na akong
Malayo ang naging paglalakbay ng sasakyan na ikinainip ko. Wala naman na akong magagawa pa kaya minabuti ko na lang na itulog ang sm ng loob ko. Kaya wala akong kaalam alam na nahimbing pala ako at binuhat na ng mga tauhan ni Uncle Drake hanggang sa silid. Napabalikwas ako ng gising.Sa una, ang ka
"Hay naku naman, Itay. Sana po nag-iisip muna kayo. Alam kong naglilibang kayo dahil hanggang ngayon hindi pa kayo nakakamove-on sa pagkawala ni Inay, pero limang taon na rin pong lumipas. Sermon ko na nga sa kanya eh.' "Actually, Anak, yung three hundred thousand ay ilang buwan ko nang hindi naba
Hindi rin revealing o seksi ang kanyang suot—bagama't sleeveless ang itaas, maong naman ang ibaba, at walang anumang hindi angkop sa kanyang hitsura. Makipot at manipis, ngunit may hugis-pusong labi, sakto lang ang lapad ng ilong, at ang mukha ay maliit din at hugis-puso. Nakita ko pa ang kagandaha







