Chapter 7

Apat na araw na ang nakararaan mula mabalitaan ni Marisse ang pagka-aksidente ni Dilan na nauwi pa sa pagka-comatose ng huli.

Ilang beses rin siyang sinabihan ng mga kaibigan na dalawin naman ito at baka sakaling maging dahilan siya sa mabilis nitong paggaling ngunit sa tuwina ay nanaig sa kaniya ang pride.

Tulad kanina ay binalita nila na gising na ito,at siya ang hinahanap. Pinakiusapan na siya ng mga kaibigan maging ng ina nito ngunit naging matigas siya.Idinahilan na tambak ang mga kailangan niyang gawin.

Malalim na ang gabi ,nakahiga na siya ngunit hindi pa rin dalawin ng antok.Nitong mga nakaraang araw ay alam niyang napapansin na ng mga magulang ang kaniyang pagkabalisa at pananamlay .Idinadahilan na lang niya ang mga tambak na project lalo na at patapos na ang araw ng klase.

Lumabas muna siya tumungo sa kusina.Binuksan ang ref at kinuha ang karton ng fresh milk at nagsalin sa baso.Baka sakaling makatulog siya pagkatapos makainom ng gatas.

Umupo siya matapos hilahin ang isang upuan at ipatong ang baso ng gatas sa may mesa.Halos nakalahati na niya ang iniinom ng may mahagip na isang bulto ng tao ang kaniyang paningin.

Nandoon ito sa may veranda habang nakatayo .

"Sino kaya 'to?"tanong ng kaniyang isip .Sarado na naman ang lahat ng ilaw at tahimik na ang paligid.Balak na sana niyang puntahan ng makitang papasok na ito sa nakabukas na sliding door at isinara iyon pagkatapos.

Sabay silang nagulat ng humarap ito sa gawi niya .Tatanungin niya sana ito kung bakit gising pa ng disoras ng gabi ng mahalata niyang namumugto ang mga mata nito tila galing sa iyak.

Huminto naman si Ella ng makita nito na naroon nga siya .Saglit silang nagkatitigan at ng tila mahinuha nito na wala naman siyang iuutos at tila lang siya nagtataka sa hitsura nito ay nagsabing " Matutulog na ko,Senyorita."

Hindi malaman ang sasabihin at mararamdaman ay hindi siya kaagad nakatugon at tinanaw na lang niya ang paglakad nito patungo sa maid's quarter.

Bakit tila may awa siyang nararamdaman ngayon para rito ?Sanay kasi siya na nakikipagbangayan rito kaya kanina ng makita niya itong tila galing sa iyak ay nakapapanibago .Pero ang makaramdam siya ng awa para rito ay lalong mahirap intindihin .Bunga lang ito marahil ng antok.

Umakyat na lang siya sa kaniyang kwarto ,handa na sanang matulog ng tumunog ang kaniyang cellphone.

"Baka puwedeng mo ng dalawin si Dilan bukas ?" ang nabasa niyang chat sa kaniya ni Monique.Tinangka niyang magtype ng message pero nakailang bura na siya dahil hindi akma sa gusto niya sanang iparating.

Matapos ang ilang minutong pagiisip at hindi malaman ang tamang sasabihin ay pinasya na lang niyang i-off ang cellphone at itabi na lang .

Hindi sa ayaw niya itong puntahan pero nanaig pa rin sa kaniyang isipan na tinapos na niya ang lahat sa kanila ng mag-usap sila ng araw na iyon sa university.At hindi niya gugustuhing isipin ng iba na matapos siyang lokohin ay maaawa pa siya dito.