Masuk"Alam mo," sabi ni Lira na may pag-iisip, "sa ngayon, para kang batang nagtatampo sa kanyang boyfriend." Tumigil siya saglit, sabay dagdag, "Pustahan tayo, kung tawagan ka ni Dylan ngayon, ako ay iiwan mo agad at babalik ka sa kanya."Iyang klaseng scenario. Magrereklamo tungkol sa boyfriend sa best
Andrea's POVSandali akong nakaupo sa kama, nawala sa isip, bago tuluyang bumuntong-hininga at kinuha ang aking pajama, handa nang maligo at matulog.Ang isang maayos na asawa ay dapat maghintay sa kanyang mister na umuwi mula sa kanyang mga business engagements. Pero ngayong gabi, wala akong gana n
Ako: «Dito na matatapos ang pagkakaibigan natin.»Ang pekeng pagkakaibigang ito ay hindi na kailangang itago.Kapag natawa na si Lira nang busog, sa wakas ay naging seryoso siya: «So si Mr. Romero ay sinabi lang iyon? Wala nang iba?»Ayaw ko na talagang ipagpatuloy ang topic na ito: «Wala. Ano ba, g
Andrea's POVSa wakas ay tumila na ang online storm, pero ang mga sinabi ni Lira ay gumawa ng sumpa sa isipan ko.Sa bawat pagkakataong makita ko si Dylan nitong mga nakaraang araw, ang tanong niya ay paulit-ulit na pumapasok sa utak ko: "Hindi mo ba naisip na baka nililigawan ka lang talaga ni Dyla
Andrea's POVNaupo ako sa couch, pakiramdam ko ay isda akong inihagis sa kumukulong tubig. Kahit saang direksyon ako lumiko, nakakasakal ang init ng hangin. Mula nang sabihin ni Dylan ang salitang "sex," nag-aapoy na ang katawan ko.Ang totoo niyan, matagal na rin simula nang huli kaming magsama.At
Andrea’s POVNapahigpit ang hawak ko sa bouquet na bigay ni Carolina, saka ko lang napansin na ilang minuto na pala akong nakatayo lang sa may pinto, tulala.Napakurap ako at agad na napahiya sa sarili ko.Thank God walang nakakita sa akin na parang tanga lang na nakatayo dito!Dali-dali akong pumas
Andrea’s POVAgad akong lumingon sa ibang direksyon, pinipilit na huwag pansinin ang “detail” na iyon, pero alam kong ako ang may gawa sa markang iyon kaya imposible talaga.Nang i-unbutton niya ang second button, hindi ko na napigilan. “Your neck… hindi ba natin natakpan ‘yang mark kaninang umaga?”
Andrea’s POVTumunog ang doorbell at naputol ang isip ko sa pag-iisip tungkol sa apology gifts. Huminga ako nang malalim at pumunta sa pinto. Binuksan ko ito at nakita ang isang eleganteng babae na nakatayo sa harap namin.“Hello? Can I help you?” tanong ko, medyo naguluhan.Ang babae sa harap ko ay
Natigilan ako, at parang nag-short-circuit ang utak ko sa ibig sabihin ng sinabi niya. Next time? Parang may inaasahan siyang susunod na pagkakataon?Bago pa ako makabuo ng maayos na sagot, kinuha niya ang jacket at susi niya. ‘I need to head to the office.”At parang ganoon lang, nawala na siya, in
Andrea’s POV“Sige,” sabi ni Dylan, may nakakairitang pa ring pilyong ngiti sa labi niya. “Show me your skills.”Dali-dali akong tumakbo sa kwarto ko at kinuha ang makeup bag, habang iniisip ko sa sarili ko kung bakit ko nga ba inalok na tulungan siyang takpan ‘yung hickey na tila ako ang gumawa? Na







