Se connecterAndrea's POVSa bintana ng kotse, nakita kong iminulat ni Adrian ang kanyang bibig, may gusto sanang sabihin pero wala siyang masabi. Kay ironic - tatlong buwan na ang nakalipas ay tinakbuhan niya ang kasal para kay Margaret, at ngayon ay tinatakbuhan na naman niya ang kasal para sa akin. Kung hindi
Parang binabasa ang isip ko, ang natarantang boses ni Francheska ay biglang kumalat sa mikropono. "Andrea! Nandito ka ba? Andrea!"Ang aking ulo ay biglang tumaas, dumaloy ang dugo sa aking mukha habang ang bawat mata sa silid ay lumingon sa akin. Ano ba iyon? Bakit niya ako tinatawag?Sa oras na iy
Andrea's POVAng masarap na aroma ng homemade chicken noodle soup at grilled salmon ay kumalat sa hangin habang binubuksan ni Dylan ang mga lalagyan. Ang aking tiyan ay malakas na kumulo bilang tugon, ang tunog ay nakakahiyang halata sa tahimik na opisina."Grrrrr..."Tumingin sa akin si Dylan nang
Nagkatinginan kami, ang hangin sa pagitan namin ay puno ng kuryente. Hindi ako makapagsalita, hindi makagalaw, hindi makahinga. Kung humaba pa ang tensyon na ito, may gagawin akong pabigla-bigla—tulad ng magpakabigla sa kanya.Sa kabutihang palad, isang katok sa pinto ang pumutol sa sandali."Mr. an
Andrea's POVIniangat ko ang ulo ko mula sa dibdib ni Dylan nang marealize kong nakahandusay pa rin ako sa ibabaw niya. Lumaki ang mga mata ko habang pinapanood ko ang kanyang mga daliri na maayos na binubuksan ang kanyang kamiseta, tinatanggal ang bawat butones nang sadyang mabagal."Anong ginagawa
Andrea's POVNaupo ako sa couch, hawak ko pa rin ang itinerary ni Dylan pero hindi ko ito matingnan nang maayos. Paulit-ulit na umiikot sa isip ko ang mga sinabi ni Luke: "Si Mr. Romero ay nagka-chickenpox noong nakaraang linggo. Nagkaroon siya ng lagnat nang tatlong magkakasunod na araw."Kaya haba
Andrea’s POVAgad akong lumingon sa ibang direksyon, pinipilit na huwag pansinin ang “detail” na iyon, pero alam kong ako ang may gawa sa markang iyon kaya imposible talaga.Nang i-unbutton niya ang second button, hindi ko na napigilan. “Your neck… hindi ba natin natakpan ‘yang mark kaninang umaga?”
Andrea’s POVTumunog ang doorbell at naputol ang isip ko sa pag-iisip tungkol sa apology gifts. Huminga ako nang malalim at pumunta sa pinto. Binuksan ko ito at nakita ang isang eleganteng babae na nakatayo sa harap namin.“Hello? Can I help you?” tanong ko, medyo naguluhan.Ang babae sa harap ko ay
Natigilan ako, at parang nag-short-circuit ang utak ko sa ibig sabihin ng sinabi niya. Next time? Parang may inaasahan siyang susunod na pagkakataon?Bago pa ako makabuo ng maayos na sagot, kinuha niya ang jacket at susi niya. ‘I need to head to the office.”At parang ganoon lang, nawala na siya, in
Andrea’s POV“Sige,” sabi ni Dylan, may nakakairitang pa ring pilyong ngiti sa labi niya. “Show me your skills.”Dali-dali akong tumakbo sa kwarto ko at kinuha ang makeup bag, habang iniisip ko sa sarili ko kung bakit ko nga ba inalok na tulungan siyang takpan ‘yung hickey na tila ako ang gumawa? Na







