LOGINNagkatinginan kami, ang hangin sa pagitan namin ay puno ng kuryente. Hindi ako makapagsalita, hindi makagalaw, hindi makahinga. Kung humaba pa ang tensyon na ito, may gagawin akong pabigla-bigla—tulad ng magpakabigla sa kanya.Sa kabutihang palad, isang katok sa pinto ang pumutol sa sandali."Mr. an
Andrea's POVIniangat ko ang ulo ko mula sa dibdib ni Dylan nang marealize kong nakahandusay pa rin ako sa ibabaw niya. Lumaki ang mga mata ko habang pinapanood ko ang kanyang mga daliri na maayos na binubuksan ang kanyang kamiseta, tinatanggal ang bawat butones nang sadyang mabagal."Anong ginagawa
Andrea's POVNaupo ako sa couch, hawak ko pa rin ang itinerary ni Dylan pero hindi ko ito matingnan nang maayos. Paulit-ulit na umiikot sa isip ko ang mga sinabi ni Luke: "Si Mr. Romero ay nagka-chickenpox noong nakaraang linggo. Nagkaroon siya ng lagnat nang tatlong magkakasunod na araw."Kaya haba
Pagkakuha ko ng schedule, magalang kong sinabi, "Salamat sa abala, Mr. Valenciano."Karaniwan, sumasagot siya ng, "Walang anuman, Mrs. Romero." Pero ngayong araw ay iba."Wala iyon sa akin, Mrs. Romero. Ang CEO, gayunpaman, ay medyo nahihirapan nitong mga nakaraang araw."Agad na dumapa ang aking mg
Andrea's POVNakatitig ako sa mangkok ko, hindi ko na ma-enjoy ang masarap na beef noodles. Umiikot ang isip ko sa guilt matapos malamang naghintay si Dylan sa labas ng apartment ni Lira nang isang oras at kalahati para sa akin.Ang pinagplanuhan kong cold shoulder act ay biglang gumuho. Bawat subo
Nang magtagpo ang aming mga mata, nag-panic ako at agad na ipinikit muli ang mga ito.Siguro kung magpapanggap pa akong tulog, hindi magiging awkward ito.Narinig ko ang mahinang tawa ni Dylan pero hindi niya ako sinita sa aking halatang pagpapanggap. Ipinagpatuloy niya ang pagbubuhat sa akin sa aki
Andrea's POVNatulog akong parang sanggol noong gabing iyon. Siguro dahil sa malamig na simoy ng hangin na dumadaloy sa bintana, o siguro dahil sa sobrang pagod mula sa lahat ng emosyonal na rollercoaster. Kahit ano pa man, napadpad ako sa pinaka-kakaibang panaginip.Sa panaginip, nire-transfer ni D
“Is there a problem?” kalmadong tanong niya.Problem ba? Seryoso ba siya? Tinitigan ko siya, ganap na naguguluhan.“Yes, there’s a problem! This is one billion pesos, Dylan. Not one hundred, not one hundred thousand—One BILLION. This has to be a mistake!”Lumapit siya at umupo sa gilid ng leather s
Andrea's POVNanginginig nang husto ang mga daliri ko, halos hindi ko makuhanan ng screenshot ang banking app. Isang bilyon Siguradong may mali—hindi puwedeng tama ito.Tatlong beses akong sumubok bago ko tuluyang makuha ang screenshot, saka ko agad itong sinend kay Lira.Ako: Ito ba… nag-iilusyon
“Ah,” ang naisagot ko lang, inaabot ang mainit kong tenga. “Ganoon ba.”Nakakahiya. Siguro dapat tumigil na ako sa pagtatanong ng ganito kapersonal.Pero naalala ko si Lara, kaya pinilit kong magpatuloy. “Hindi mo ba nagustuhan ang tanghalian dahil masyadong matamis ang maple-glazed steak at honey-r







