登入Andrea's POVSa bintana ng kotse, nakita kong iminulat ni Adrian ang kanyang bibig, may gusto sanang sabihin pero wala siyang masabi. Kay ironic - tatlong buwan na ang nakalipas ay tinakbuhan niya ang kasal para kay Margaret, at ngayon ay tinatakbuhan na naman niya ang kasal para sa akin. Kung hindi
Parang binabasa ang isip ko, ang natarantang boses ni Francheska ay biglang kumalat sa mikropono. "Andrea! Nandito ka ba? Andrea!"Ang aking ulo ay biglang tumaas, dumaloy ang dugo sa aking mukha habang ang bawat mata sa silid ay lumingon sa akin. Ano ba iyon? Bakit niya ako tinatawag?Sa oras na iy
Andrea's POVAng masarap na aroma ng homemade chicken noodle soup at grilled salmon ay kumalat sa hangin habang binubuksan ni Dylan ang mga lalagyan. Ang aking tiyan ay malakas na kumulo bilang tugon, ang tunog ay nakakahiyang halata sa tahimik na opisina."Grrrrr..."Tumingin sa akin si Dylan nang
Nagkatinginan kami, ang hangin sa pagitan namin ay puno ng kuryente. Hindi ako makapagsalita, hindi makagalaw, hindi makahinga. Kung humaba pa ang tensyon na ito, may gagawin akong pabigla-bigla—tulad ng magpakabigla sa kanya.Sa kabutihang palad, isang katok sa pinto ang pumutol sa sandali."Mr. an
Andrea's POVIniangat ko ang ulo ko mula sa dibdib ni Dylan nang marealize kong nakahandusay pa rin ako sa ibabaw niya. Lumaki ang mga mata ko habang pinapanood ko ang kanyang mga daliri na maayos na binubuksan ang kanyang kamiseta, tinatanggal ang bawat butones nang sadyang mabagal."Anong ginagawa
Andrea's POVNaupo ako sa couch, hawak ko pa rin ang itinerary ni Dylan pero hindi ko ito matingnan nang maayos. Paulit-ulit na umiikot sa isip ko ang mga sinabi ni Luke: "Si Mr. Romero ay nagka-chickenpox noong nakaraang linggo. Nagkaroon siya ng lagnat nang tatlong magkakasunod na araw."Kaya haba
Andrea's POVNaramdaman kong agad namula ang mukha ko nang sinabi ni Dylan, “my wife.” Ang init kumalat sa pisngi ko na parang wildfire.Ito na ang eksaktong sitwasyon na gustong-gusto kong iwasan—na ma-involve siya sa petty na drama na ito. Pero bago pa man ako makapagbukas ng bibig para paliitin a
Tumingin siya diretso sa akin. “Andrea Villamor, tama? Hindi dahil nanalo ka ng ilang obscure awards abroad ay espesyal ka. Advice lang? Alamin ang place mo.”Nagulat ako sandali. Nawala ang ngiti ko, napalitan ng malamig na titig. Kung gusto niyang maglaro ng ganitong laro, sige.“Actually, Mrs. Ro
“Dito?” hingal ko, kalahating nagulat, kalahating nasasabik.Sinagot niya sa pamamagitan ng pagtaas ng skirt ko sa hita, hinanap ng mga daliri niya ang edge ng underwear ko. “Here,” he confirmed, his eyes never leaving mine. “I want to watch you come apart for me on this piano you love so much.”Nan
Ang Chicago ay eksakto kung paano ko naaalala—walang tigil, malamig, at palaging mabilis ang galaw. Tatlong araw na ako sa business trip na ito, at nakasara na ako ng dalawang major deals na magpapalawak sa footprint ng Romero Group sa Midwest.Pinlano ni Luke ang schedule ko na parang military oper







