MasukGoodmorning
Chapter 161Hawak-hawak ni Natalia ang ulo niya nang dahan-dahan siyang bumangon mula sa pagkakahiga. Mabigat pa rin ang pakiramdam niya, parang may humahampas pa ring kirot sa sentido niya kahit bahagya na iyong humupa. She slowly look around when she woke up in an unfamiliar room, litong-lito habang pilit na inuunawa kung nasaan siya.Pero bago pa niya tuluyang malibot ang lahat ng tingin niya sa buong paligid ay natigilan na siya nang makita kung sino ang nakaupo sa tabi ng kama niya.Nakayuko ito, animo’y nakatulog habang nakaupo lang doon, hawak pa nito ang kamay niya kaya hindi niya maiwasan ang matigilan at tumitig dito sandali.She sigh softly as she saw who it was kahit na nakayuko naman ito. Na para bang kahit likod lang nito ang makita niya ay kilalang-kilala na niya agad kung sino iyon.She look at his finger and again... she saw that ring again. Singsing an simbolo na kasal ito, pero... muli niyang naalala na sinabi nito na hindi naman sila ni Sandy. At hindi niya pa rin
“Emilio!!!!” sigaw na ni Sandy dahil kitang-kita na hindi na rin niya makausap nang matino si Emilio.“Ahhh!” muling sigaw naman ni Natalia na siyang mas lalong nagpataranta sa kanilang dalawa.Patuloy ang utak ni Natalia na magpakita ng mga bagay na hindi niya maunawaan.Mga mukhang hindi niya maaninag.Mga matang galit na nakatitig sa kanya.Mga boses na hindi niya makilala.Mga salitang hindi niya maintindihan pero somehow… they felt painful.At kahit may kung ano siyang nakikita sa isip niya…sobrang labo pa rin ng lahat.Parang may makapal na usok na humaharang sa bawat alaala na pilit niyang abutin.Parang may pader na ayaw siyang hayaang maalala ang lahat.Napapikit siya nang mahigpit habang tuloy-tuloy ang pag-agos ng luha niya dahil sa sakit.“Ahhhhh!” mas malakas na sigaw niya habang mariing napapakapit sa sariling damit niya.Halos magusot na ang tela sa sobrang higpit ng pagkakahawak niya roon.Natalia even felt Sandy holding her shoulders tightly, trying to calm her down,
“Sofia—”“Ahhh!” napadaing siya habang mariing napapahawak sa sentido niya.Napayuko siya habang mahigpit na nakapikit ang mga mata niya, tila ba gusto niyang pigilan ang kung anumang pilit na pumapasok sa isip niya.Agad nang hindi na alam ni Emilio ang gagawin nang mapansin niyang nanginginig na ang buong katawan ni Natalia.“Hey…” nag-aalalang sambit agad ni Emilio habang mabilis na hinawakan ang magkabilang balikat niya, pero pati siya ay nanginginig na rin sa sobrang pag-aalala.Mabilis na bumilis ang tibok ng puso niya habang nakatitig sa babae.“Baby…” mas mahina ngunit mas puno ng kaba na tawag pa nito.Halos hindi niya marinig ang sarili niyang boses dahil sa lakas ng kabog ng dibdib niya.Halos manlamig ang buong katawan ni Emilio nang makita niyang halos sabunutan na ni Natalia ang sarili nito sa sobrang sakit ng ulo.Mabilis niyang pinigilan ang mga kamay nito bago pa nito tuluyang mahila ang sariling buhok.“Hey, hey… look at me… tahan na…” garalgal na sambit niya habang
Chapter 160Tinulak ulit ni Natalia si Emilio at matapang na tiningnan ito nang sa wakas ay makagawa siya ng kaunting espasyo sa pagitan nilang dalawa.Mabilis ang paghinga niya habang masama itong nakatitig kay Emilio, halatang pilit niyang kinokontrol ang sarili niya matapos ang biglaang paglapit nito sa kanya, paghalik at sa pagsabi ng kung ano ano gayong gulong gulo na nga siya ngayon dahil sa nangyare sa kanilla.She was about to shout at him again.Bubuka na sana ang bibig niya para muling sigawan ito at palayasin... pero hindi niya naituloy.Bigla na lamang natigilan si Natalia nang diretsong tumama ang tingin niya sa mga mata ni Emilio, at dahil mas malapit ay talaga naman tuluyan siyang natahimik.At sa isang iglap…Nanghihina na siya habang nakatitig sa mga mata nito.Dahil sa mismong mga matang iyon…nakikita niya ang anak niya.Parehong-pareho.Parehong kulay.Parehong tingin.Parehong paraan ng pagtitig.Parang biglang nag-overlap sa isip niya ang mukha ng anak niya at an
“May kukuha ba nito o ipapadeliver?” Tanong niya muli, ang boses ay nangangatog na sa halong takot at inis, habang pilit pa ring hindi tumitingin sa dalawa. Natigilan naman si Fiona, ang kanyang kasamahan sa pwesto, nang mapansin ang kakaibang tono ng boses ni Natalia. Agad itong lumapit para tignan kung anong nangyayari. “Hoi! Bakit ka ganyan makipag-usap sa customer?” Kinurot pa siya ni Fiona sa tagiliran, isang paalala na kailangang maging magalang sa mga "bigtime" na mamimili. Pero hindi man lang nag-react si Natalia sa kurot. Ang buong sistema niya ay nakatutok lang sa presensya ni Emilio na tila isang malaking anino sa harap niya. “Oh. Ikaw pala, Ma'am Sandy? At may kasama kayo? Hello po!” Bati ni Fiona. “Hello, kamusta na kayo?” Mahinahon namang tanong ni Sandy. “Heto po, ayos lang. Salamat at dito kayo ulit bumili ah,” nakangiting sambit naman ni Fiona. Habang si Natalia naman ay huminga na ng malalim at wala ng planong magtagal doon, lalo na at nasa harap niya ang
Chapter 159 Nang marinig ni Natalia ang pamilyar na tunog ng pagbukas ng pinto ay kumabog na and dibdib niya. Agad siyang tumayo mula sa pagkakaupo sa gilid ng kama at sinalubong ng isang mahigpit na yakap si Drake. Ang yakap na iyon ay hindi lamang pagbati, kundi isang paghingi ng pasensya sa ginawa niya kanina. Agad na napahikbi si Natalia habang nakabaon ang mukha sa dibdib ni Drake. Ang bawat luhang pumapatak ay may dalang bigat na tila lulunod sa kanyang konsensya, na kahit anong pigil niya ay hindi niya magawa. “Anong nangyare?” Gulat at nag-aalalang tanong ni Drake habang dahan-dahang hinawakan si Natalia sa pagtataka. “Sinabihan lang ako ni Architecture Sandy ba nauna na kayo kanina. Uuwi na rin sana ako kaso hindi ako pinayagan. May nangyare ba?” Tanong ni Drake, mahinahon ang boses nito. Umiling lang si Natalia. Wala siyang mahanap na salita. Humigpit lang ang yakap niya kay Drake, tila sinusubukang burahin ang marka ng ibang tao sa kanyang balat. Pero habang na
Malumanay at malambing pa rin ang boses ni Emilio kaya napapaawang na lang ang labi ni Natalia.Hindi siya sumisigaw.Hindi siya nagagalit.Hindi siya depensibo.At mas lalo tuloy siyang nahihirapan.Mas madali sanang makipagsagutan kung galit din ito. Mas madali sanang itulak palayo kung mayabang a
Chapter 63Rinig na rinig ni Natalia ang kalaskas ng tubig mula sa bathroom, but she did everything not to open her eyes.“Tingin ba niya kakausapin ko talaga siya? Asa siya!” sambit pa niya sa isip habang mariing nakapikit, pilit pinapakalma ang sarili kahit ang totoo ay gising na gising ang diwa n
“What the hell did I do again—”“Shut up and just leave! I don’t fvcking want to see or even talk to you!” Tumayo na si Natalia habang sinasabi yun at agad na binuksan ang pinto ng kwarto para buksan yun para sa asawa niya at nang makaalis na ito.Pero pagbukas niya ay napasinghab siya nang makita a
Bahagya pa niyang sinipa ang tsinelas niya palayo, tanda ng inis at pagod. Gusto na lang niyang matapos ang gabing ito nang hindi na kailangan pang magpaliwanag.Magsasalita pa sana ang mommy ni Natalia, pero hindi niya natuloy nang tumunog ang phone ni Natalia na nakapatong sa lamesa.Sabay-sabay s







