Married to the Billionaire Who Secretly Obsessed Over Me

The Return“Yan na nga ba ang sinasabi ko! You are not listening to us! Masyadong matigas ang ulo mo! Lahat na lang ng gusto mo, gusto mong gawin! Ni hindi mo na kami inisip! We just want the best for you, then suddenly you run away just because of that guy?! Ano bang nakita mo sa lalaking ’yun?! Ni wala nga siyang trabaho at ikaw pa ang pinagtatrabaho!”Galit na galit na turan ng kanyang ina habang paulit-ulit itong naglalakad pabalik-balik sa malawak na sala.Halos hindi na ito mapirmi sa kinatatayuan, tila ba ang bawat hakbang ay may kasamang sama ng loob na ilang taon ding kinimkim. Nanginginig ang mga kamay nito habang nakapamaywang, at ang boses ay halos pumiyok sa pagitan ng galit at pag-aalala.Si Natalia naman ay tahimik lang na umiiyak habang nakaupo sa sofa. Hindi na rin siya nagulat nang marinig mula sa ina niya na alam nitong walang trabaho si Darius at siya lang ang nagtatrabaho sa kanilang dalawa.Hindi na niya maitaas ang ulo niya. Pakiramdam niya ay mas mabigat pa sa

Ang akala niya, pangit ito. Isang spoiled heir na mayabang at walang kwenta. Isang lalaking nabuhay sa pribilehiyo at sanay na masunod ang lahat ng gusto.Pero ang lalaking nasa harapan niya ay kabaligtaran ng inaasahan niya.He looked disciplined. Controlled. Dangerous in a quiet way.“Stop staring at me,” mariing sambit nito habang nakatutok pa rin ang mga mata sa kalsada. Kahit hindi siya tinitingnan, ramdam na ramdam niya ang titig ni Natalia.Napakurap si Natalia at agad na umiwas ng tingin, ngunit ilang segundo lang ay napatingin ulit siya.“I wasn’t staring,” depensa niya, kahit halata namang nahuli siya.May bahagyang pamumula pa sa pisngi niya, pero pilit niyang pinanatiling mataray ang tono ng boses. Ayaw niyang magmukhang apektado.One of his brows lifted slightly, slow and deliberate, as if amused.“You were,” he said calmly. “And you’re late.”May diin ang bawat salita. Hindi malakas, pero sapat para ipakita kung gaano niya hindi gusto ang pagka late nito.Napairap si Nat

“Hindi na ako magtatagal. Please say hello to your parents for me,” mahinahong sambit ni Emilio nang pagbuksan niya ng pinto si Natalia.Nasa labas na sila ng malaking gate ng mga Alvarado, isang bakal na pintuang tila simbolo ng kapangyarihan at kayamanan ng kanilang pamilya. Sa likod nito ay ang marangyang mansion na kinalakihan ni Natalia, at sa labas naman ay ang mundo na minsan na niyang pinili kaysa sa sariling dugo.Ngayon, narito siya ulit. At katabi niya ang lalaking hindi niya kilala ng lubusan, pero nakatakdang pakasalan niya at magiging parte na ng buhay niya habang buhay.Nakagat ni Natalia ang kanyang labi at bahagyang tumango na lang at hindi na nagsalita pa para hindi na humaba pa ang kung anong pag-uusap nilang dalawa.Gusto na lang niyang umalis at lumayo rito, dahil pakiramdam niya… kapag nagtagal pa siya ay makakarinig nanaman siya ng mas lalong ikakagulo ng isip niya at ayaw na niya yung mangyare.Hanggang ngayon ay hindi pa rin maalis sa isip niya ang mga salitang

Bahagyang binasa ni Emilio ang kanyang labi at pinanood ang pagsara ng pinto. Nang tuluyan na itong mawala sa paningin niya, nag-iba ang ekspresyon ng mukha niya.Nawala ang amusement.Nawala ang panunukso.Ang natira ay malamig na determinasyon.Agad niyang kinuha ang kanyang telepono at tumawag.Isang ring pa lang ay sinagot na.“Yes, Sir?” mabilis na tugon ni Jordan, ang kanyang secretary.“Can you find out if Darius Valdez really applied to the company?” kalmadong tanong ni Emilio, pero may bahid ng babala ang tono. “If he did, hire him.”Saglit na natahimik si Jordan sa kabilang linya. “Sir?”“Hire him,” ulit ni Emilio, mas malinaw. “Then assign him to the most difficult department. I want his workload doubled. No special treatment. No adjustment period. I want his work to be unbearable.”Mas lalong tumahimik ang kabilang linya, pero bilang sanay na sa ugali ng amo, mabilis ding nakabawi si Jordan.“Copy, Sir.”“I want him to feel hell after what he did to Sofia,” dagdag pa ni Emi

Chapter 9“Bakit ka ba kasi nag inom ng marami!” iritang sambit ni Natalia habang nakatitig kay Emilio na ngayon ay padarag na naupo sa kama, halos hindi na maayos ang balanse.Napahawak pa ito sandali sa gilid ng kama na parang umiikot ang paningin, ngunit pilit pa ring itinataas ang baba na tila ayaw magpatalo at ipakita na talagang lasing na.Halata sa paraan ng pag-upo nito na pilit nitong pinipigilan ang hilo, pero mas nangingibabaw ang yabang kaysa sa kahinaan kaya mas naiinis si Natalia.Sa halip na amining sumobra siya, mas inuuna pa nitong magmukhang matatag, at iyon ang lalo niyang kinaiirita dahil para sa kanya ay kayabangan yun.“I’m not drunk—” Pero bago pa matapos ni Emilio yun ay agad nang sumabat si Natalia, walang pake kung magmukhang masungit o anu pa man.Hindi na siya interesado sa kahit anong paliwanag nito.“Shut up!” putol niya agad, sabay lapit para tanggalin ang sapatos nito bago pa ito tuluyang humiga at madumihan ang kumot at kama.Bahagya pa niyang hinila an