FAZER LOGINDeserve ba magkaron ng sariling love life ni Carlo? Bakit?
Samarah’s POV “Pakiramdam ko ang sama sama kong Nanay.” Kinuha ko ang kitchen tissue saka pinunas iyon sa mukha ko. Wala naman si Rowan, pwede na ito. “Bakit naman?” “Kasi konting hirap lang po iniwan ko na yung mag ama ko eh. Samantalang si Mama noon kapag nahihirapan siya wala naman siyang ibang matatakbuhan, kailangan niya lang tiisin ng tiisin lahat.” Lumapit siya sa akin at saka umupo sa harapan ko habang hinihimas ang balikat ko, “Gaya nga ng sabi ko sa ‘yo anak, tao ka lang. Ginawa mo lang naman iyon kasi kailangan mo magpahinga hindi ba? Babalikan mo naman ang anak mo. Ang importante hindi ka tumatakbo sa mga responsibilidad mo, nagpahinga ka dahil tao ka lang pero dahil nanay ka, sisiguraduhin mong haharapin mo pa rin ang mga bagay na dapat mong harapin.” Hinila ko siya at niyakap, “I love you, Mama.” Madalas talagang tahimik lang at tatawa tawa si Mama Joy. Pero kapag siya na nag nagsalita at nagbigay ng payo, solidong solido lahat. Tamang tama, pasok sa banga. “Oh
Samarah’s POV “Anak gumising ka na! Nasa sala ang mag-ama mo sinusundo ka na!” Napabuntng hininga ako sa narinig. Pakiramdam ko ang sama sama kong ina dahil sa ginawa kong pag-iwan sa kanila kahapon. Pero pagod na pagod na talaga ako. Lahat ng parte ng katawan ko masakit, gutom na gutom na ako tapos nanlalagkita pa. Tapos ganon pa ang mariring ko kay Rowan. I was hoping na icocomfort niya ako gaya ng mga nakikita ko sa movies na hahalikan sa noo yung asawa, aasikasuhin, at pakakainin. Kaso ang walang hiya nagmagaling pa?! Ngayon susundo sunduin niya ako. Hmp!!! Nagtatampo pa rin ako! Pero kamusta kaya sila kagabi? Nakatulog kaya siya? Baka nag-iiyak si Ferlyn magdamag, hindi kaya siya kinabag? Hay! Lalabas na nga lang, nakakainis! Pakiramdam ko ako pa rin ang talo dahil hindi ko sila matiis! “Hon!” Kitang kita ko ang pag guhit ng pag asa sa mukha niya nung makita niya ako. “Mommy!” “Oh bakit? Anong kailangan niyo?” Nag cross-arms ako sa harap nilang dalawa. “Samarah, ‘wag kang
Samarah’s POV “Anak magpaawat ka naman tama na ang katatakbo!” “Mommy bird! bird!” Tumakbo na naman siya papunta sa garden kaya wala akong magawa kung hindi ang sumunod sa kanya. Luray luray ang damit ko at nakatali ng clam ang buhok ko habang siya naman ay hubo’t hubad. Liliguan ko dapat siya pero heto kami, naghahabulan sa labas ng bahay dahil nakatakas siya sa akin. “Ayos ang OOTD natin ah?” puna ni Treb habang nasa veranda ng bahay niya. “Manahimik ka dyan naiistress ako sa anak ko! “ Isa siya sa mga kapitbahay namin pero hindi gaya namin na may mga asawa at anak, single siya. Sa buong subdivision sila lang ni Jen ang single. Pero kung naiiisip niyo siyang ireto kay Jen naku ‘wag na! Malalaman niyo rin kung bakit. “Kumuha ka na kasi ng Yaya mayaman naman kayo eh! Hahahaha!” Pahigop higop pa siya ng kape at nag cross legs pa talaga, “Hay ang sarap talaga ng walang anak. Walang responsibilidad sa buhay at hindi nakaka losyang.”’ Nagbigi bingihan na lang ako at muling hin
Samarah’s POV “What happened to you?! Bakit ganyan ang itsura niyo?!” Isa isa niya kaming tinignan ni Ferlyn. “Daddy, there’s bad kid there. Mommy away away yung demon.” Umaction pa talaga si Ferlyn ng suntok. Hihi! Ang cute talaga ng baby ko! “Ano raw?” Lumapit siya sa akin at inampatan ng panyo ang ilong ko matapos niya kay Ferlyn, “Tell me what happened. Bakit dumudugo ang mga ilong niyo at ang gulo gulo ng buhok niyo pareho?” “A-ano kasi Rowan eh…” “You’re calling me by my name are you in trouble?” Mabilis akong humawak sa braso niya saka mabilis na umiling iling, “Hindi, promise hindi.” Ginaya naman iyon ni Ferlyn na nakahawak sa pants niya, “No no no.” Yumuko si Rowan at binuhat siya. “May bata kasing tumulak sa kanya tignan mo oh ang laki laki ng bukol niya sa noo, dalawang beses siyang tinulak. Yung pangalawa kitang kita ko pa.” “Who the hell did this?! The staff called me earlier, let’s go outside.” Panay ang check niya kay Ferlyn pero yung bata tawa lang ng
Samarah’s POV FIVE YEARS LATER… Sabi nila, ang pag-aalaga daw ng sanggl ang pinaka mahirap sa lahat kasi hindi pa sila nakakapag salita and ang only way of communicating nila ay pag-iyak. Kung sino man ang nagsabi non, ISANG MALAKING SCAM!!! BOOOOGSH!!! “Hahahaha!” Lumagapak sa mukha ni Rowan ang plato ng pagkain. “Hala! Ferlyn anong ginawa mo kay Daddy mo?!” Mabilis akong tumakbo papunta sa pwesto nila. “Aww…” Pilit pinupunasan ni Rowan ang mukha niya na napaliguan na ng bulalo. “Okay ka lang? Akin na muna siya. Ikaw naman bata ka tawang tawa ka pa!” “Hihihi!” “I’m fine, asikasuhin mo na lang din siya. Nabasa na ng sabaw yung damit niya.” Kahit na napaso ang mukha niya nakangiti pa rin siya. “Napaka pasaway na bata, hay!” “Mana sa Nanay.” “Ano yon?!” Pinanlakihan ko siya ng mga mata.” “Wala, ang sabi ko nakakatuwa kasi akala niya naglalaro lang tayo oh, tuwang tuwa pa siya.” Pilit siyang nagpipigil ng tawa habang nagpapalusot. “Ayusin mo, parang hindi iyon ang narin
3rd Person’s POV [PLAYING PANATA BY TOTHAPI] Bumukas ang pintuan ng botanical garden. Lahat ng tao ay nagsilingon sa bukanang iyon. Nasa altar si Rowan habang naghihintay sa pagbaba ng pinaka mamahal niya, sa kalesang naghatid dito. Sumalubong si Eldon at si Mary Joy. Inalalayan ang anak nila sa pagbaba ng kalesa. Nagsimulang tumugtog ang kanta at ang pag martsa ng mag- ama. Tahimik ang lahat, nakatitig sa bawat hakbang ng bride na nakatago sa loob ng isang puting belo ang mukha. Nakahawak siya sa braso ng Ama na hindi niya akalaing muli niya pang makikita. Umaapaw ang emosyon ng lahat. Karamihan ay naiiyak sa tuwa. Si Kim na madalas ay puro kalokohan ang dala ay humahagulgol sa gilid. Sa wakas ay ikakasal na ang mga kaibigan nila, totoong kasal na ni minsan hindi nila akalaing mangyayari pa. Sa bawat paghakbang ni Samarah papalapit ng altar ay sabay ang pagtulo ng kanyang mga luha. Sa paglapit niya sa altar ay ang pagbitiw niya ng isang tahimik na pangako sa kanyang sarili.
Samarah’s POV “That smells nice. Nagugutom na ‘ko.” “Wala pa naghihiwa pa lang oh! Hahaha!” “Ay sorry sorry hahaha!” Mula nung binanggit ni Maureen ang itsura ko kanina, eh hindi niya na ako tinigilan sa pang-aasar. “Buttered shrimp?” “Buttered shrimp na may pechay at kamatis? Sinigang!”
ANNOUNCEMENT: Leave kayo ng favorite scenes niyo sa REVIEWS (Click niyo yung 3 dots sa taas nitong chapter, click yung pic ng book, then scroll down nandoon ang reviews) . ANG MAY PINAKAMAGANDANG SAGOT GAGAWIN KONG CHARACTER! Ano ang favorite niyong Scene/Character at bakit? “Fine. Pero ganggang
“Happy?” Nakabusangot ang mukha niya habang suot-suot ang cat costume na pinarisan pa ng cat paws at cat ears. Kulay pula at hapit na hapit ang damit, at may choker na may kasamang bell. “Hahaha! Isa pa! Mag meow ka dali, pakita mo yung
“Hoy! Buksan mo ‘to!” Bigla niyang sinara ang pintuan at Ikinulong ako ron. Paulit-ulit kong kinakalampag ‘yon, “Hoy! Peppa pig buksan mo ‘to!” Tumakbo ako papunta sa gilid ng rooftop para sana humingi ng tulong sa mga taong nasa baba pero kaagad akong nal







