Tame The Hot Professor

Hindi ko alam kung ano ang mas mabilis na humaharurot—ang itim na Ducati ni Ninong Stefano o ang tibok ng puso ko habang nakayakap ako sa bewang niya. 

“Chantal, told you to hold on tight. Don't blame me if you fall,” malamig pero baritono ang boses niya, bahagyang nilunod ng ugong ng makina sa gitna ng ma-traffic na daan.

Fall? Matagal na akong nahulog, Ninong. Hindi lang ako nakabitaw.

Ako si Chantal scobar. Nag-iisang anak, lumaking parang prinsesa sa Madrid, at sanay na nakukuha ang lahat ng gusto ko sa isang pitik lang. Pero sa loob ng maraming taon, iisa lang ang hindi ko makuha-kuha— ang atensyon ng lalaking nagmamaneho ngayon. 

Pagdating namin sa penthouse niya sa Makati, padabog kong binaba ang maleta ko. 

“You haven't changed. Still the bratty little girl,” sabi niya habang tinatanggal ang helmet. 

Tumambad ang mukha ni Stefano Guildhall. Sa edad na thirty-five, he’s at his peak. Isang seryosong Professor. Ang panga niya ay parang nililok, at ang katawan? Diyos ko. Ang shirt niyang hapit na hapit ay hindi maitago ang muscles na resulta ng disiplina.

“I'm twenty-two, Ninong Stefano. Stop calling me a girl,” hamon ko. Hinarap ko siya, pilit na hindi tinitingnan ang mga labi niyang mukhang napakasarap kagatin. “And don't call me a brat. I'm independent now.”

Ngumisi siya nang matipid—isang ngising nakakaasar pero nakakapaghina ng tuhod. 

“Independent? Your dad literally paid me to watch over you. Dito ka titira, sa ilalim ng mga rules ko. No parties, no boys, and definitely no attitude.”

Lumapit ako sa kanya, dahan-dahan, hanggang sa maamoy ko ang hinalong amoy ng mamahaling pabango, leather, at ang natural na bango ng isang tunay na lalaki. 

“Rules are meant to be broken, Ninong,” bulong ko. “And what if, I am the one who wants a boy? O baka naman... isang lalaki lang ang gusto ko?”

Bahagyang kumunot ang noo niya. Nakita ko ang paggalaw ng kanyang Adam’s apple. Isang senyales na hindi siya kasing lamig ng pinapakita niya. 

“Go to your room, Chantal. Bago pa mawala ang pasensya ko sa 'yo,” utos niya, ang boses ay mas malalim na ngayon, parang may kung anong nagbabanta.

“Make me,” hamon ko, sabay talikod at dahan-dahang iginiling ang balakang ko habang naglalakad palayo. Alam kong nakatingin siya. Nararamdaman ko ang init ng titig niya sa likod ko na parang sinusunog ang suot kong silk dress.

---

Bandang alas-dose ng gabi, hindi ako makatulog. Ang aircon ay nakatodo pero parang nagliliyab ang buong katawan ko. Uhaw na uhaw ako. 

Lumabas ako ng kwarto na suot lang ang isang manipis at maikling lace nightgown—walang bra, walang underwear. I wanted him to see. I wanted to know if the Saint Stefano everyone admired in the university could be tempted by a sinner like me.

Pagdating ko sa kusina, natigilan ako. 

Naka-back view siya, tanging jogging pants lang ang suot at nakababa pa ito nang bahagya sa kanyang v-line. Pawisan siya, mukhang galing sa workout room niya sa loob ng unit. Ang bawat muscles sa likod niya ay gumagalaw habang umiinom siya ng tubig. 

“Still awake?” tanong niya nang hindi lumilingon. Ramdam niya ako. 

“I'm thirsty,” sagot ko, lumalapit sa kanya. 

Hinarap niya ako. Ang baso ng tubig ay nasa tapat pa ng labi niya, pero ang tingin niya ay dumausdos pababa—mula sa mukha ko, sa leeg, hanggang sa tumigil ito sa mga u***g kong bakas na bakas sa manipis na tela dahil sa lamig ng penthouse.

Katahimikan. Ang tanging naririnig lang ay ang mahinang pag-ugong ng refrigerator at ang malakas na pagpintig ng dugo sa tenga ko.

Dahan-dahan niyang binaba ang baso. Humakbang siya palapit. Sobrang lapit na halos magdikit na ang mga dibdib namin. Napatingala ako sa kanya. 

“Chantal,” he growled and continued. “I told your father I'd protect you. Don't make it hard for me to keep that promise.”

“Bakit, Ninong? Natatakot ka ba?” hinawakan ko ang matigas niyang dibdib. Ang init. Ang sarap. “Natatakot ka ba na baka hindi mo mapigilan ang sarili mo sa akin?”

Hinawakan niya ang bewang ko—mahigpit, halos bumaon ang mga daliri niya sa balat ko. Hinila niya ako pasubsob sa katawan niya. 

“You have no idea,” bulong niya sa mismong tenga ko, ang mainit niyang hininga ay nagpatayo ng lahat ng balahibo ko. “You have no idea what I want to do to you right now. So if you value your innocence, go back to your room. Now.”

Hindi ako gumalaw. Sa halip, mas idinikit ko pa ang katawan ko sa kanya, nararamdaman ang matigas na ebidensya ng pagnanasa niya sa pagitan ng aming mga hita. 

“Who said I wanted to stay innocent?” Makahulugan kong pagngisi.

Napapikit ako nang mariin nang maramdaman ko ang mahigpit na pagkakahawak ni Ninong Stefano sa bewang ko. Ang bawat daliri niya ay parang nag-iiwan ng marka sa balat ko. Ramdam ko ang mabilis na pagtaas-baba ng dibdib niya, at ang bango niya na pinaghalo ng pawis at mint. At parang nakalalasing na unti-unting sumasama sa sistema ko.

“Chantal, stop,” banta niya, pero ang kamay niya ay hindi bumibitaw. Sa halip, mas lalo pa niyang hinapit ang katawan ko sa kanya. 

“Bakit, Ninong? Pinagpapawisan ka na,” mapang-asar kong bulong. Itinaas ko ang isa kong kamay at dahan-dahang hinaplos ang pawis na tumatulo mula sa gilid ng kanyang panga pababa sa leeg niya. “Akala ko ba matatag ang self-control ng isang Professor Guildhall? O baka naman—”

“F*ck! Stop!” Mariin siyang nagmura. “You're playing with fire, and you don't even know how to handle the burn.”

Bago pa ako makasagot, binuhat niya ako, parang wala lang timbang ang katawan ko at isinandal nang marahas pero maingat sa kitchen counter. Napasinghap ako nang maramdaman ang lamig ng marmol sa ilalim ng hita ko, na direktang sumalungat sa naglalagablab na init ng kanyang balat.

Pinasok niya ang sarili sa pagitan ng mga hita ko. Tumingala ako sa kanya, hinahamon siya, pero napatigil ako nang makita ko ang dilim sa kanyang mga mata. Wala na doon ang seryosong professor. Ang nandoon ay isang lalaking kanina pa nagtitimpi.

“Is this what you want?” paos niyang tanong. “Ang makita kung hanggang saan ang kaya kong gawin?”

“I want to see everything, Ninong Stefano,” sagot ko, hiningal na rin dahil sa kaba. 

Inilapit niya ang mukha niya sa leeg ko, hindi para halikan ako, kundi para lang amuyin ang balat ko. Ramdam ko ang labi niya na bahagyang dumidampi sa bawat pintig ng ugat sa leeg ko. Kinilabutan ako sa sarap. Ang dulo ng dila niya ay gumuhit ng isang linyang basang-basa mula sa tenga ko pababa sa clavicle ko.

“You smell like trouble,” he groaned against my skin. “And God help me, I've always been a fan of trouble.”

Bumaba ang kamay niya mula sa bewang ko hanggang sa laylayan ng suot kong silk nightgown. Dahan-dahan niya itong itinaas. Ang gaspang ng kanyang palad laban sa makinis kong hita ay nagpadala ng kuryente sa buong pagkatao ko. Ramdam ko na ang dulo ng mga daliri niya sa gilid ng aking bewang, milimetro na lang ang layo sa kung anong pinakatatago ko.

Pero bigla siyang huminto. 

Tumingin siya sa akin, habang umigting ang panga.

“This is wrong, Chantal. I'm your godfather. I'm your guardian.”

“Sino bang may sabing kailangan nating maging tama?” Sagot ko, sabay hila sa batok niya para ilapit ang labi niya sa akin.

Isang segundo pa ng katahimikan ang lumipas bago tuluyang sumabog ang lahat. 

Sinakop niya ang labi ko. Hindi malambot. Hindi dahan-dahan. It was a hungry, demanding kiss that claimed my soul. Lasang kape at panganib. Ibinigay ko ang lahat—ang dila ko, ang hininga ko, ang bawat ungol na kanina ko pa pinipigilan. 

Napahawak ako sa balikat niya, ang mga kuko ko ay bumaon sa matitigas niyang muscles habang ang halik niya ay bumaba sa aking leeg, diretso sa aking dibdib. Pinisil niya ang isa kong u***g sa ibabaw ng manipis na tela, at doon na ako tuluyang napaungol nang malakas.

“Stefano... please…”

Huminto siya, ang mukha ay nakabaon pa rin sa pagitan ng mga dibdib ko. Ramdam ko ang mabigat niyang paghinga. Pagkatapos ng ilang sandali, dahan-dahan siyang lumayo, pero ang mga kamay niya ay nakahawak pa rin sa counter sa magkabilang gilid ko, ikinukulong ako.

“Go to bed, Chantal,” utos niya, ang boses ay puno ng awtoridad pero may halong pakiusap. “Now. Habang kaya ko pang pakawalan ka.”

“Bakit mo ako pinapaalis?” tanong ko, ang labi ay namamaga pa dahil sa halik niya.

“Because if you stay here for one more minute,” tumingin siya nang diretso sa mga mata ko, “I will forget who I am. And I will make sure you won't be able to walk tomorrow morning.”

Napatitig ako sa kanya. Hindi ko alam kung matatakot ako o mas lalong mag-aalab. Pero bago pa ako makasagot, tumalikod na siya at mabilis na naglakad patungo sa shower room, iniwan akong hingal na hingal at basang-basa sa gitna ng malamig na kusina.