Share

Capítulo 6

Author: Lili Chi
Sentía como si hubiera dormido una eternidad. En mis sueños, veía a mamá y a papá mirándome con los ojos llenos de lágrimas.

—No tengas miedo, Kie. Te vas a recuperar. ¡Tu papá y yo venderemos todo lo que tenemos si hace falta para pagar tu tratamiento!

Por eso, cuando el sistema se puso en contacto conmigo, acepté la misión sin dudarlo un segundo. El tiempo en mi mundo natal se había congelado exactamente en el Día de Acción de Gracias. Mamá me había dicho que llevaría a casa mi pastel favorito
Patuloy na basahin ang aklat na ito nang libre
I-scan ang code upang i-download ang App
Locked Chapter

Pinakabagong kabanata

  • Morir en este mundo es mi único boleto de salida   Capítulo 8

    Caelum fingió serenidad.—Debes de estar viendo cosas, Esmeralda. A bastantes sacerdotes de aquí los eligieron por su aspecto delicado, así que es fácil confundirlos con mujeres desde lejos.Aunque Esmeralda aún tenía dudas, siempre había creído a ciegas en todo lo que decía Caelum. Él se ofreció a llevarme de vuelta adentro personalmente y les pidió a las demás que esperaran afuera.En cuanto estuvimos dentro de la iglesia, Caelum mandó salir a sus sirvientes. Me sujetó la mandíbula y acercó tanto su rostro al mío que nuestras narices casi se tocaron.—¿Conque querías delatarnos, eh? Olvídate de eso. ¿De verdad crees que no sabían que te torturaban? ¡A nadie le importas una mierda, Kieran!Esbocé una leve sonrisa y sin decir una sola palabra, alcé la mano y, le rocé los labios con los dedos. Enseguida se le pusieron morados y luego negros.Nunca tuve la menor intención de suplicarles clemencia a ellas. Mi único objetivo real era empujar a Caelum a una trampa mortal utilizando su propi

  • Morir en este mundo es mi único boleto de salida   Capítulo 7

    Me dejaron tendido frente a Caelum como un pez muerto. De verdad quería preguntarle por qué se había empeñado tanto en hacerme sufrir.Pero él se me adelantó:—Mírate. Esto es lo que se merece un personaje secundario masculino. No te sorprendas. Yo también soy un transmigrante y soy el protagonista masculino de este mundo. ¿Qué te hace pensar que un simple secundario como tú tiene derecho a robarme a una de mis protagonistas?Entonces lo entendí. Ya no me importaba nada; solo deseaba que Caelum me odiara lo suficiente como para quitarme la vida de una vez por todas.No quería seguir con aquel juego absurdo ni continuar con la maldita misión. Lo único que anhelaba era volver a casa.Caelum pareció leerme la mente y soltó una risa burlona.—¿Quieres morir? No voy a darte ese gusto. Si te quedas aquí un año más después de fracasar en tu misión, tu cuerpo en el mundo de origen no volverá a despertar.»En cambio, yo heredaré tus puntos de progreso y cerraré el ciclo. No me culpes; las prota

  • Morir en este mundo es mi único boleto de salida   Capítulo 6

    Sentía como si hubiera dormido una eternidad. En mis sueños, veía a mamá y a papá mirándome con los ojos llenos de lágrimas.—No tengas miedo, Kie. Te vas a recuperar. ¡Tu papá y yo venderemos todo lo que tenemos si hace falta para pagar tu tratamiento!Por eso, cuando el sistema se puso en contacto conmigo, acepté la misión sin dudarlo un segundo. El tiempo en mi mundo natal se había congelado exactamente en el Día de Acción de Gracias. Mamá me había dicho que llevaría a casa mi pastel favorito…En mi sueño, completé la misión y regresé a casa, solo para descubrir que mamá y papá no estaban por ninguna parte. Los busqué por cada rincón, llamándolos desesperado, pero no había rastro de ellos.—¡Papá! ¡Mamá! —grité, despertando sobresaltado.Lo primero que vi fue el rostro de Calista, que se parecía al mío en un ochenta por ciento.Al verme despertar, por primera vez no cruzó los brazos para burlarse. Tragó saliva con dificultad y habló con una rigidez forzada:—¿Soñaste… con nuestros p

  • Morir en este mundo es mi único boleto de salida   Capítulo 5

    Por un momento, todos se quedaron atónitos.Caelum se tambaleó un instante, pero, al ver que nadie había reparado en su extraña reacción, se recompuso de inmediato y negó con la cabeza con aire inocente.—Yo… ¡No, eso no es cierto! Yo no lo hice.Phoebe se arrojó a los brazos de Caelum. Le dolía verlo así.—Todos sabemos qué clase de persona eres, Caelum.Calista también se quedó a su lado, tratando por todos los medios de animarlo.—No le hagas caso, Caelum. Más tarde te acompañaré a contemplar la luna. Mi hermanito tiene una belleza que ni los ángeles podrían igualar.Todos lo colmaron de mimos hasta que Caelum volvió a sonreír. Sin embargo, cuando giró la mirada hacia mí, me dedicó una sonrisa de triunfo tan cínica que me encendió la sangre.Me reí con desprecio.—¿Lo ven? Podría decir mil palabras y no tendrían tanto peso como una sola mirada suya. ¿Qué más quieren que diga? De todos modos, nadie va a creerme.Gwen intervino de pronto:—Yo te creo, Kieran. Ven a casa conmigo. A par

  • Morir en este mundo es mi único boleto de salida   Capítulo 4

    La espada de Phoebe era afiladísima. Aunque había frenado el golpe en el último segundo, la hoja se me había hundido más de cinco centímetros en la carne.Por culpa de la maldita píldora que me habían obligado a tragar, el dolor era mil veces más agudo, desgarrándome por dentro. La sangre me escurría por el cuerpo y me desplomé en el charco que se había formado debajo de mí.Por suerte, solo tenía que aguantar un poco más. ¡Pronto volvería a casa!En el palacio de la princesa se desató el caos. Todos se arremolinaron a mi alrededor.Sentí cómo unas manos desesperadas presionaban con fuerza mi herida utilizando su propia ropa para frenar la hemorragia. Una voz rota, ahogada en pánico, me sacudió:—¡Ni se te ocurra cerrar los ojos, Kieran Talbot!Por un instante, creí ver una figura conocida. Tenía el rostro curtido por la intemperie y me llamaba con cariño.—Gwen.En cuanto su nombre se me escapó de los labios, innumerables recuerdos de nuestra juventud me inundaron la mente.La familia

  • Morir en este mundo es mi único boleto de salida   Capítulo 3

    Las adelfas eran muy tóxicas. Sin embargo, como a Caelum le encantaban, Calista se aseguraba de que florecieran todo el año en la mansión Talbot. Me preocupaba que alguien se comiera las hojas venenosas por accidente, así que me opuse a que las plantaran.Caelum se deprimió tanto que apenas probaba bocado.—Kieran, ¿no dejas que Calista plante adelfas para mí porque no te caigo bien? —balbuceó con la voz temblorosa, conteniendo las lágrimas.Calista se colocó delante de Caelum para protegerlo y me habló con desprecio:—¡Si quieres meterte con él, busca una excusa mejor! Las hojas de adelfa son amarguísimas. ¿Quién se las comería por accidente? ¡En cuanto te metes una en la boca, la escupes!Nunca imaginé que aquella planta terminaría sirviéndome para escapar de este mundo.Enseguida, la boca se me llenó de un sabor amarguísimo. Contuve las ganas de vomitar y me obligué a tragar la hoja. ¡Por fin podría volver a casa!Calista arrojó la caja de regalo, corrió despavorida hacia mí y empez

Higit pang Kabanata
Galugarin at basahin ang magagandang nobela
Libreng basahin ang magagandang nobela sa GoodNovel app. I-download ang mga librong gusto mo at basahin kahit saan at anumang oras.
Libreng basahin ang mga aklat sa app
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status