My Bride's Heart Belongs to Her First Love

Tumingin si Jordan sa nanay nina Marissa at Chris bago sinabing, "Ako ang ama ni Chloe. Hindi ba dapat ipinapaalam mo sa akin bago kunin si Chloe?"

Ngumisi ang ina ni Chris at nagtanong, "Bakit kailangan kong ipaalam sa iyo? Sino ka sa tingin mo?"

Halatang hinamak ng ina ni Chris si Jordan dahil alam niyang wala itong pundasyon at koneksyon sa DC.

Sinabi rin ni Marissa, "Si Chloe ay palaging nasa tabi ng kanyang ina. Kailangang pumunta ni Chloe kung saan man pumunta si Lauren. Bakit kailangan kong ipaalam sa iyo!?"

Labis na hindi nasisiyahan si Jordan, at hiniling niya, "Wala akong pakialam kung ano ang mga hangal na patakaran ng mga Hanks. Kahit na ano, gusto kong makita ang aking anak na babae araw-araw."

Mariing pinabulaanan ng ina ni Chris, "Imposible! Hinding-hindi papayag ang mga Hanks na pumasok sa gusto mo!"

"Kalimutan ang tungkol sa pagkikita ni Chloe sa susunod na tatlong araw. Maaari mo itong hilingin muli pagkatapos nating ikasal!"

Masyadong mapilit at masungit ang nanay ni Chris kaya hindi rin nakasagot si Lauren. Sinabi niya kay Jesse, "Jesse, tiisin mo lang ito sa loob ng dalawang araw, okay?"

Gulat na sinulyapan ni Jordan ang ina ni Chris bago tumango kay Lauren. "Okay, ihahatid na kita doon."

Lilipat na sana sina Lauren at Chloe sa bahay ng mga magulang ni Chris, ngunit hindi pa rin alam ni Jordan kung saan sila nakatira. Nagpasya siyang alamin ang eksaktong address ng mga ito.

Si Jordan ang nagmaneho ng Jeep ni Lauren at dinala siya at si Chloe sa isang villa cluster na pinangalanang Royal Mansions.

Hindi lamang ang lugar na ito ay estratehikong kinalalagyan at mahal, ngunit ang loob ng mga villa ay napakahusay din.

Ang mga puno ng palma, at mga artipisyal na malalaking bato ay nagpatingkad sa pagiging natatangi nito. Tiyak na nagkakahalaga ng isang bomba upang dalhin ang mga puno ng palma at plantain na karaniwang mabubuhay lamang sa tropiko sa DC.

Pagdating sa isang engrandeng at marangyang bungalow, huminto si Jordan, alam niyang bahay iyon ng mga magulang ni Chris dahil nakita na niya si Chris na nakatayo sa may pintuan.

Lumapit si Chris at tinulungan si Lauren na buhatin ang kanyang bagahe.

Bumaba na rin si Jordan sa sasakyan.

Sinulyapan ni Chris si Jordan at sinabing, "Hindi ko ine-expect na darating ka rin. I don't intend to let you stay for dinner."

Tiningnan ni Jordan ang villa at nakilalang mabuti ang lokasyon. "Wala rin akong balak pumasok."

Ibinalik ni Jordan ang susi ng kotse kay Lauren at sinabing, "Aalis na ako. Tawagan mo ako kung may kailangan ka."

Pagkatapos ay kumaway siya kay Chloe at sinabing, “Baby, remember to call me when you miss me.”

"Okay, bye bye, Daddy."

Si Chloe ay may bitbit na maliit na backpack, mukhang napakaganda.

Pinagmasdan ni Jordan ang magandang mukha ni Chloe at hindi niya napigilang kurutin muli ang kanyang munting mukha.

'Gaano kaganda. Sa kasamaang palad, hindi ko na siya makikita sa susunod na dalawang araw. Kung si Chloe ay minamaltrato dito, hindi ko ililibre ang mga Hanks!'

"Okay, dali pasok ka sa loob. Oras na para kumain!"

Malakas na sabi ng nanay ni Chris na nakatingin kay Chloe ng masama.

Kinawayan ni Lauren ang kamay niya kay Jordan bago hinawakan ang kamay ni Chloe at pinapasok sa loob.

Pagkapasok sa sala at paglalakad sa dining hall ay nakita ni Chloe ang pagkalat ng pagkain sa hapag kainan. Ang munting matakaw ay nagmamadaling lumapit at inabot ang kanyang kamay para kumuha ng bread roll.

Gayunpaman, gagawin iyon ni Chloe. Hinampas ng nanay ni Chris ang kamay niya.

"Naghugas ka na ba ng kamay? Aagawin mo sa kanila ng ganyan! Bakit wala ka man lang manners!?"

Binatukan ng ina ni Chris si Chloe at sinimulan itong sermunan.

Sa pagkakataong ito, napakalakas ng suntok kaya humagulgol kaagad si Chloe na may luha sa mga mata.

Nagmamadaling lumapit si Lauren at niyakap si Chloe. "Chloe, wag ka ng umiyak. Maghugas na tayo ng kamay mo. Kakain ka lang pagkatapos maghugas ng kamay. Nakalimutan mo na ba?"

Kinuha ni Lauren si Chloe para maghugas ng kamay bago umupo sa upuan. Sinubukan muli ni Chloe na kunin ang bread roll gamit ang kanyang kamay, ngunit muli siyang pinigilan ng ina ni Chris.

"Walang sinuman ang pinapayagang kumain bago ang lahat ay maupo!"

Nasa taas pa pala ang ama ni Chris. Umakyat ang isang maid para yayain siyang bumaba. Hindi nagtagal, isang matangkad at dominanteng nasa edad na lalaki ang bumaba sa hagdan.

"Nandito si Lauren."

Nakangiting tumango ang lalaki kay Lauren.

“Hello, Tito Dominic,” magalang na bati ni Lauren.

Alam niyang natamo ng mga Hanks ang kanilang kasalukuyang kaluwalhatian, higit sa lahat ay dahil sa ama ni Chris, na may mataas na katayuan sa DC.

Pagkaupo ng tatay ni Chris, sinabi ng nanay ni Chris, "Lauren, huwag ka pa kumain. Magsandok ng isang mangkok ng sopas para sa bawat isa sa atin."

Tanong ni Lauren, "Wala bang maid dito?"

Sa pamilya Howard, ang mga katulong ang kadalasang nagsandok ng sopas at iba pa.

Ang mga Hanks ay mayaman at sapat na makapangyarihan upang magkaroon ng maraming katulong. Hindi na kailangang gawin iyon ni Lauren.

Sinabi ng ina ni Chris, "Ito ang tuntunin ng ating pamilya. Dapat ihain ng manugang na babae ang sopas at kailangan mong gawin ito sa bawat pagkain kapag nakatira ka kasama si Chris sa hinaharap. Dapat mong ihain ang kanyang mga pagkain sa kanya."

Sa pagkakataong ito, biglang sumingit si Chloe, "Si Daddy ang palaging naghahain ng mga pagkain natin sa lugar ni Mommy!"

Malamig na yumuko ang ina ni Chris at napabulalas, "Ang iyong ama ay isang karaniwang tao. Paano niya maikukumpara ang mga Hanks? Dahil siya ay may kakayahan, siyempre kailangan niyang maghatid ng mga pagkain!"

Agad na nakipagtalo si Chloe, "Ang aking ama ay napakahusay!"

Agad na kumunot ang noo ng mga magulang ni Chris. Ayaw gumawa ng eksena ni Lauren pagkapasok na pagkapasok nila, kaya mabilis niyang sinabi, “Sige, ihain ko na ang pagkain.”

Binigyan ni Lauren ang mga magulang ni Chris at si Chris ng isang mangkok ng sopas bawat isa, at pagkatapos ay isa para kay Chloe. Pagkatapos ay nagsimula na siyang kumain.

Ang mga Hanks ay masyadong mapili at may mahigpit na mga kinakailangan para sa kanilang pagkain, na marahil ang dahilan ng kanilang matatag na pigura.

“Bawal kang mag-ingay kapag kumakain ka!”

Binatukan ng ina ni Chris si Chloe at sinimulan itong sermunan.

Si Chloe, na inosente, na?ve, at masayang ngumiti. Agad siyang natakot at hindi nangahas na kumain, tumawa, o magsalita ng malakas.

Ang kapaligiran ay nakaramdam ng pagkahilo kay Chloe.

"Lauren, hindi mo na kailangang maghugas. Halika sa kwarto ko. May sasabihin ako sayo."

Sabi ng nanay ni Chris kay Lauren pagkatapos kumain.

Sinundan ni Lauren ang ina ni Chris sa kanyang silid, at pagkaupo, tinanong ni Lauren, “Ano ang mga tagubilin mo, Tita?”

Seryoso ang ekspresyon ng mukha ng nanay ni Chris at hindi naman siya parang mabait na ina. Malamig niyang sinabi, "Gusto kong manganak ka ng dalawang anak na lalaki sa loob ng tatlong taon nang ikasal si Chris."

"Narito ang isang kahon ng folic acid tablets. Kunin ang mga ito."

Tila nalagay sa isang puwesto si Lauren at napabulalas siya, "Tita Marissa, may anak man kami ni Chris o wala at kung ilan kami, dapat kami ang magdedesisyon, di ba? Pasensya na hindi ko matatanggap itong kahilingan mo!"

Smack!

Nang makitang may katapangan si Lauren na tumanggi, sinampal ng ina ni Chris si Lauren sa kanyang mukha!

Ang ina ni Chris ay mas malakas kaysa sa karaniwang nasa katanghaliang-gulang na babae, kaya ang sampal ay partikular na mahirap!

Galit na sinabi ng ina ni Chris, “Lauren Howard, huwag mong isipin na kaya mong kumilos kahit anong gusto mo sa bahay namin, dahil apo ka lang ni Martin Howard!”

“Kailangan mong manganak kahit ayaw mo!”