MasukPagkarinig nito ay sgad na nanlamig ang mukha ni Anne.Hindi ito pinansin ni Joan at hindi na rin nag-aksaya ng salita. Hinila niya si Aerial at sinabi, “Aerial, tara na.”Inakbayan ni Joan si Aerial at sabay silang umalis.Napansin ni Aerial na tila hindi maganda ang timpla ni Joan kaya nagtanong siya,“May alitan ba kayong dalawa?”“Wala,” sagot ni Joan. “Naiinis lang ako sa kanya.”Pinanood naman ni Anne ang paglayo ng dalawa. Nang marinig niya ang sinabi ni Joan, lalong naging mapanlisik ang kanyang tingin.Hindi pa sila nakakalayo nang maalala ni Aerial ang isang bagay. “Ate Joan, pwede mo bang kunin muna ang bag ko sa private room? May kailangan lang akong isauli sa kanya.”Napakunot-noo si Joan. “Kilala mo rin siya?”“Hindi naman sa ganu'ng kilasla,” sagot ni Aerial.Hindi na siya tinanong pa ni Joan. “Sige, hintayin mo ako. Babalik ako agad.”“Sige, salamat.”Mabilis na umalis si JoanSamantalang si Aerial ay nanatili sa labas, nakatingin sa direksyon ng restroom habang naghih
Sa Loob ng SasakyanNakapatong ang dalawang kamay ni Aerial sa kanyang tiyan. Tahimik siyang nakaupo sa tabi ng pinto, pinagmamasdan ang gabing dumaraan sa labas ng bintana.May kausap si Diego tungkol sa trabaho. Pagkatapos ng dalawampung minutong tawag, may isa na namang tumawag.Sinagot niya ito.“Anne.”Biglang naging banayad at napakalambing ng tono nito—malayong-malayo sa seryosong boses na ginamit nito kanina sa tawag sa trabaho.Pagkarinig sa pangalang iyon, nanikip ang puso ni Aerial. Sumunod ang matalim at kumikirot na sakit.Hindi niya marinig nang malinaw ang sinasabi ni Anne, ngunit sa mga tugon ni Diego, nahulaan niyang nagrereklamo ito tungkol sa kapatid nitong lalaki.Mukhang gusto ni Anne na makitira kay Diego.Pero tutol ang kapatid nito.Kung ganoon... hindi pala sila magkasama sa iisang bahay?Mag-isa bang nakatira si Diego sa labas?Sa isip na iyon, hindi malaman ni Aerial kung matutuwa o malulungkot. Ngunit aminado siyang mas gumaan ang loob niya sa pag-alam na h
Tumawa nang malakas ang matanda. “Palagi kang guwapo. Pero bakit kayo magkasama ng hipag mo?”Maikling ipinaliwanag ni Gabriel ang nangyari.“Kung hindi dahil sa hipag ko, malamang bumagsak ang proyektong iyon.”Parang ginawa niyang bayani si Aerial sa harap ng matanda.Alam ni Aerial na sinasadya ni Gabriel na itaas ang tingin sa kanya. Sa buong pamilya Natividad, ito lamang ang palaging turing sa kanya ay pareho pa rin noon at ngayon.Alam din ni Madam Natividad ang kakayahan ni Aerial. Bago pa man magparehistro ng kasal sina Aerial at Diego, pinaimbestigahan na niya ito.Si Aerial ang top student sa lungsod noong taon na iyon. Mahusay ang kanyang rekord sa pag-aaral at napakagaling din sa trabaho. Sa ganitong mga gene, tiyak na magiging matalino at kahanga-hanga ang anak na isisilang para kay Diego.Bukod pa roon, pinatingnan pa ng matanda ang kapalaran ni Aerial sa isang bantog na manghuhula. Napag-alamang napakaganda ng kanyang kapalaran, bagay na bagay kay Diego, at makatutulong
Sinagot ni Aerial ang tawag. “Hello?” “Sister-in-law, kailangan na kailangan ko ng tulong!” pilyong boses pa rin nito. Nagtaka si . “Ano’ng nangyari?” May meeting pala ito ngayon para sa cooperation deal sa isang German development company. Parating na ang kabilang panig mula airport, ngunit nagka-emergency ang translator na inupahan nito. Kaya humihingi ito ng tulong kay Aerial. Natural na hindi siya tumanggi. Agad namang nagmaneho si Gabriel upang sunduin siya. Nagpaiwan si Belen kasama niya habang naghihintay. Kilala rin ni Belen si Gabriel. Madalas itong kumain sa bahay nila noong high school pa sila, at malapit ito kay Aerial. Noon, inisip pa niyang bagay sana ang dalawa. Ngunit sadyang pabago-bago ang tadhana. Sa huli, naging pinsan nitong manugang lamang si Aerial sa pangalan. “Napakaraming taon na mula nang huli kong makita si Gabriel,” buntong-hininga ni Belen. “Ewan ko kung ano na itsura niya ngayon.” Humarurot si Gabriel sa pagpunta roon. Ang biyahe na ka
Pumasok naman sina Diego at Anne sa elevator. Tumingin si Anne kay Diego. “Diego, ano’ng problema?” Tiningnan siya ni Diego mula ulo hanggang paa. Kita sa gwapong mukha nito ang pagkainis. “Pinupuri mo ang ibang lalaki sa harap ko.” Agad tumanggi si Anne at naglambing. “Huwag ka na magselos. Hindi ba pwedeng bumati lang nang maayos? Sa mga mata ko, ikaw ang pinakagwapo, Diego.” Kanina’y inis siya sa pagiging malamig ni President Cortez, ngunit nang makitang tunay na nagseselos si Diego, agad gumaan ang pakiramdam niya. Tumayo siya sa dulo ng mga paa at hinalikan ang pisngi ng lalaki. Pagkatapos ng hapunan, inihatid nina Albert at Aerial si Professor Michael at ang assistant nito sa sasakyan. Napakasaya ng usapan nila ngayong gabi. Bago umalis, muling kinamayan ni Michael si Albert at sinabihan si Aerial na alagaan ang sarili, manganak muna nang maayos, at huwag magmadali sa pag-enroll. Labis ang tuwa ni Aerial. Matagal na panahon na ring hindi siya naging ganito kasay
Nasaksihan ni Belen ang pagtataksil ni Diego ngunit wala siyang magawa. Malinaw na nakita sila nito, ngunit tumingin ito na para bang ganap silang estranghero. May utang sila sa pamilyang Natividad, at hindi nila kayang banggain ang taong tulad ni Diego. Paglingon niya, nakita niya ang namumutlang mukha ni Aerial. “Aerial!” Punong-puno ng pag-aalala ang mga mata ni Belen. Bahagyang ngumiti si Aerial at pilit na nagsalita. “Aunt Belen, ayos lang ako. Umuwi na tayo.” “Oo, umuwi muna tayo.” Sa sandaling iyon, tumawag si Professor Cortez. “Professor Cortez.” “May oras ka ba ngayong gabi? Nasa Manila si Professor Michael mula Stanford para sa exchange program. Siya ang magiging lecturer mo. Nag-ayos ako ng pagkikita natin para maipakilala muna kita sa kanya.” Agad gumaan ang mabigat na damdamin ni Aerial nang marinig iyon. Masaya siyang nagtanong, “Talaga po? Kailan? Saan?” “Ise-send ko sa’yo ang location.” “Sige po.” ---------------------------- Bumalik sina Aerial at Belen sa







