LOGINSa likod ng nagniningning na ginto at karangyaan ng Golden University, isang mapanganib na laro ng panlilinlang ang nagaganap. Si Laria, isang elite spy, ay bihasa sa pagiging anino. Upang matagumpay na maisagawa ang kanyang misteryosong misyon, pinili niyang itago ang kanyang tunay na ganda sa likod ng isang pangit at hindi kapansin pansing anyo makapal na salamin, pekeng dungis sa mukha, at isang mahiyain na personalidad na madaling balewalain ng mapanghusgang lipunan ng unibersidad. Sa paningin ng lahat, siya ay isang hamak na iskolar na walang puwang sa mundo ng mga elitista, ngunit sa likod ng maskarang ito ay isang matalas na isipan na nagmamanman sa bawat kilos ng mga nasa paligid niya. Ngunit ang katahimikan ng kanyang pag iispya ay magugulo sa pagdating ni Professor Drake. Sa umaga, siya ang misteryoso, malamig, at nakakalunod ang presensya na guro na kinatatakutan at hinahangaan ng lahat. Ngunit sa ilalim ng kanyang mamahaling suit at matatalas na titig, si Drake ay isang mafia billionaire na may mas malalim at madugong agenda. Pumasok siya sa unibersidad hindi upang magturo, kundi upang bawiin ang isang mahalagang pag aari ng kanyang pamilya at lipulin ang mga traydor na nagtatago sa loob ng akademya. Ang bawat leksyon sa loob ng silid aralan ay tila isang interogasyon, at bawat titig niya kay Laria ay tila unti-unting nagbabaklas sa pader na itinayo ng dalaga. Habang nagtatagpo ang kanilang mga landas sa gabi bilang mga estrangherong magkalaban sa misyon, at sa araw bilang guro at estudyante, isang matinding tensyon ang mabubuo. Sa unibersidad na binuo ng mga lihim, kailangang mag ingat ni Laria dahil ang lalaking nagmamasid sa kanya mula sa unahan ng klase ay ang siya ring lalaking maaaring maging pinakamalaking hadlang sa kanyang misyon o ang tanging makakapagligtas sa kanya.
View MoreWarning⚠️: This chapter contains scenes involving alcohol consumption and suggestive themes. Reader discretion is advised for minor readers.
"Sugar, honey, sexy baby When we touch, it turns to gold Sensitive and delicate, kinda like a..." Habang pinapatugtog iyon ng DJ, dahan-dahang napuno ng usok at makukulay na neon lights ang buong dance floor. The bass was thumping against my chest, a rhythm that usually makes people want to move, but tonight, it just felt like noise.We were here at the club to celebrate a friend's birthday. Noong tinugtog na ang "One of the Girls" ni The Weeknd. My friends immediately stood up, dragging each other toward the center of the crowd. While they were losing themselves in the music, I stayed behind. I just sat there sa sofa, playing a glass I barely touched. Wala talaga ako sa mood at hindi ko naman hilig ang ganitong gawain sumama lang ako dahil birthday ni Savi. My friend, William, noticed me sulking. He waved his hand, signaling me to join them, but I just shook my head. Lumapit siya sa akin, ignoring the sea of bodies dancing around us. "Why don't you want to join us?" he asked, leaning in so I could hear him over the music. "Alam mo naman na hindi ako mahilig sa mga ganyang bagay, 'di ba?" sagot ko habang pilit na ngumingiti sa kanya. "Sige na, pumunta ka na doon. Okay lang ako rito. I’ll just watch you guys." "Huwag na, samahan na lang kita rito," he said, surprisingly taking a seat beside me. He looked at me with those observant eyes, the kind that made me feel like he was reading my thoughts. "Okay, kung 'yan ang gusto mo. Drinks? My treat," alok ko sa kanya, trying to break the sudden tension. "Ahm, sure. Why not?" Tinawag ko ang waiter at umorder. Pagka abot ng baso, I handed it to him "Here’s your cocktail, Mr. Sweet, pang aasar ko sa kanya. I gave him a playful smirk, watching how the dim lights of the club reflected in his eyes. "Oh, thank you, Ms. Spicy," he replied, his voice dropping into a low, sexy tone that could make anyone heart skip a beat. He leaned in a bit closer, his gaze turning serious. "So, let's talk business. How’s your mission in Golden University?" I was about to respond, ready to give him the update, nang biglang sumulpot ang birthday girl nasi Savi "Aba, aba! Naglalandian na naman kayo rito?" kantsaw ni Savi habang todo hataw sa pagsayaw. "Ali na kayo sa dance floor! Let’s party!" I took a slow sip of my drink, feeling the sting of the alcohol down my throat. "Sorry, birthday girl. You know naman na hindi ako mahilig sa mga ganyang bagay. Si William na lang ang hatakin mo." "KJ mo talaga kahit kailan!" pilit pa rin niya. "Teka lang, CR muna ako," pagdadahilan ko. Tumayo na ako bago pa ako tuluyang makaladkad ni Savi sa gitna ng crowd. Hindi naman sa hindi ako marunong sumayaw o sobrang hiyain ko, sadyang hindi ko lang talaga trip ang ganitong mga activities. Siguro side effect na rin 'to ng pagpapalaki sa akin ni Papa sa simbahan. Hehe. Dyosnon yarn? biro lang. Pumunta ako sa hallway papuntang restroom para makahinga nang maluwag. Malayo sa nakabibinging music at amoy ng sigarilyo. Pero pagkapasok na pagkapasok ko sa loob, I feel dizzy. Everything started to spin. My knees felt weak, and the cold tiles of the bathroom wall were the only thing keeping me upright. Wait, hindi ako madaling malasing... Nung pumasok na ako sa cubicle, bigla akong hahilo nang husto lumabas ako at pumunta sa sink para maghilamos nung matutumba na sana ako pero bago pa tumama ang katawan ko sa sahig, may braso nang sumalo sa akin. "Miss? Are you okay?" tanong ng isang malalim na boses. Ang init. Sobrang init na ng pakiramdam ko at parang nawawala na ako sa sarili. Tiningala ko siya, pero blurred ang mukha niya ang tanging malinaw lang sa paningin ko ay ang mga labi niya. Ewan ko kung anong pumasok sa utak ko, siguro dala na rin ng hilo at ng kakaibang apoy na nananalaytay sa dugo ko. In an instant, I did something I never thought I’d do. Sa gitna ng pagkahilo ko, hinila ko ang batok niya at mabilis na nilapat ang labi ko sa kanya. Ramdam ko ang paninigas niya sa gulat. It was a desperate, messy kiss. And it was my first. Hindi ko akalain na sa ganitong paraan at sa isang stranger ko pa ibibigay ang unang halik ko. Saglit na huminto ang mundo ko, at sa ilang segundong iyon, tila nawala ang ingay ng party sa labas. Pero kasing bilis ng paghalik ko sa kanya ang pagdilim ng paningin ko. Hindi ko na nalaman kung anong naging reaksyon niya. Tuluyan nang bumigay ang mga tuhod ko at nawalan na ako ng malay sa mismong mga bisig ni Drake, nang hindi man lang nalalaman ang pangalan niya. 🔞 unknown pov: I was heading for the washroom when I noticed a girl nearby swaying on her feet. Before I could even think, my instincts kicked in. I moved just in time to catch her before she hit the floor. She was completely out cold in my arms. Looking down, I was caught off guard by her face there was a certain beauty and innocence to her, she is kinda familiar like parang may kamukha siya. Then suddenly she kiss me It was unexpected isang mabilis at desperadong dampi ng mga labi niya sa akin. I froze. I’ve dealt with all sorts of people in my line of work, but this girl? She was different. Her lips were soft, yet she tasted like a mix of expensive tequila and a reckless kind of courage. Bago pa man ako makabawi sa gulat, her body went completely limp. Tuluyan na siyang nawalan ng malay. "Hey," I muttered, my voice tight. "Miss, gumising ka." I caught her just in time, my arms instinctively tightening around her waist to keep her from hitting the cold floor. She was breathing shallowly, her forehead resting against my chest. Sa gitna ng ingay ng party at sa lakas ng bass ng music na yumayanig sa buong paligid, ang tanging naririnig ko lang ay ang mabilis na tibok ng sarili kong puso. What the hell just happened? I looked around. Walang nakapansin sa amin sa madilim na hallway na 'to. Everyone was too busy getting wasted or dancing their problems away. I should probably leave her here or call the bouncers, but the way she held onto my shirt earlier... it felt like she was drowning and I was the only thing keeping her afloat. "You've been drugged," I whispered, brushing a stray strand of hair away from her face. Dahan-dahan ko siyang binuhat bridal style. She felt light, almost fragile. I knew I should stay away from complications, especially tonight, but I couldn't just leave a girl like her alone in a place like this. Hindi ko alam kung bakit, pero may kung anong nagsasabi sa akin na ang gabing ito ay simula pa lang ng isang equation na hindi ko basta-basta mabubura. "Let’s get you out of here," I said. Naglakad ako palabas patungo sa back exit, making sure no eyes were on us. She had no idea who I was, and honestly? Maybe it was better that way.LESLIE POV Pagkarating namin sa mansyon ay agad akong bumaba ng sasakyan nang hindi na naghihintay ng kahit anong sasabihin ni Drake. Nakakapagod ang buong araw at ang tanging gusto ko na lang ay magpahinga. Mula sa cafeteria hanggang sa biyahe pauwi, pakiramdam ko ay mas lalong gumulo ang isip ko. Lalo na dahil sa kakaibang asal ni Drake. Tahimik akong naglakad papasok habang naririnig ang mahinang tunog ng sapatos ni Drake sa likuran ko. Hindi ko siya nilingon. Wala rin naman akong balak kausapin siya. Sa totoo lang, kailangan ko muna ng katahimikan bago ako tuluyang mabaliw sa lalaking iyon. Pagpasok namin sa loob ay agad kaming sinalubong ng mga staff. "Welcome home, Young Master." "Welcome home, Miss Leslie." Ngumiti ako nang bahagya bilang pagbati. Kahit papaano ay nasanay na rin akong makita sila araw-araw. Nakakailang pa rin minsan dahil hindi ako sanay na may mga taong nag-aasikaso sa akin, pero mas mababait sila kaysa sa inaasahan ko. "Miss Leslie." Napalingo
AUTHOR POV: Makalipas ang ilang minuto ay natapos ding kumuha ng pagkain sina Leslie at William. Bitbit ang kani-kanilang tray, nagsimula silang maghanap ng bakanteng mesa sa buong cafeteria. Ngunit habang naglalakad sila sa iba't ibang bahagi ng lugar, mas lalo lamang sumimangot si Leslie. Kahit saan siya tumingin ay puro puno. May mga estudyante pang nakatayo habang kumakain dahil wala nang maupuan. "Don't tell me..." bulong ni Leslie habang sinusuri ang paligid. Napalingon si William at agad ding napabuntong-hininga. Mukhang pareho nilang napansin ang problema. Wala na talagang bakanteng mesa sa cafeteria. Puno ang bawat sulok at tila mas dumami pa ang tao habang lumilipas ang mga minuto. "Wala na naman?" tanong ni William. "Wala." sagot ni Leslie. "Great." "Napakagandang university experience." sarkastikong sabi ni Leslie. Nagpatuloy pa rin silang maghanap kahit alam nilang maliit na ang posibilidad na may mahanap pa silang bakanteng puwesto. Habang naglalakad ay di
Leslie POV: "Especially you." Pagkatapos sabihin iyon ni Drake, muli niyang ibinalik ang tingin sa kalsada na parang wala lang siyang sinabing bagay na kayang guluhin ang isip ko buong araw. Samantalang ako naman ay nakaupo lang sa passenger seat habang pilit na pinapakalma ang mabilis na tibok ng puso ko. Hindi ko maintindihan kung bakit sa tuwing nagiging seryoso siya, parang mas delikado siya kaysa kapag galit. Mas madali pa ngang kausapin ang suplado at masungit na Drake kaysa sa Drake na tahimik na nakatingin lang sa akin. Napairap ako at ibinaling ang tingin sa bintana. "Gwapo sana kaso pangit ang ugali." mahina kong bulong sa sarili ko. "What did you just say?" Halos mapaigtad ako sa kinauupuan ko nang magsalita siya. Hindi man lang siya lumingon pero halatang-halatang narinig niya ang sinabi ko. Mabilis kong inayos ang salamin ko at kunwaring wala akong ginawang masama. "Wala." inosente kong sagot habang nakatingin sa labas. Nakita ko ang bahagyang paggalaw ng panga ni
Matapos ang insidenteng iyon sa banyo, ramdam ko ang tensyon na parang kuryenteng dumadaloy sa hangin. Mabilis akong naglakad patungo sa closet ko para magbihis, pero rinig ko pa rin ang bawat hakbang ni Drake sa loob ng kwarto ko. Bakit ba hindi pa siya lumalabas? "You're not going to school looking like that, are you?" tanong niya. Tumingin ako sa salamin. Ang buhok ko, gulo-gulo pa rin, at ang suot ko ay basang-basa. "Of course not! Magshoshower Ako duhh!!." sagot ko habang kinukuha ang uniform ko. "At ikaw, Prof, labas na. I need some privacy." Tumalikod siya, pero bago siya tuluyang lumabas ng sliding door, huminto siya sandali. "Don't even think about meeting Montevista today. Kung makikita kitang may kasama ka ulit, hindi na lang pepper spray ang kakaharapin mo." Possessive talaga. Padabog kong isinara ang pinto ng closet. Pagbaba ko sa dining area makalipas ang ilang minuto, agad kong naramdaman ang mabigat na presensya ng pamilya Ryu. Nakaupo na silang lahat sa mahabang












Maligayang pagdating sa aming mundo ng katha - Goodnovel. Kung gusto mo ang nobelang ito o ikaw ay isang idealista,nais tuklasin ang isang perpektong mundo, at gusto mo ring maging isang manunulat ng nobela online upang kumita, maaari kang sumali sa aming pamilya upang magbasa o lumikha ng iba't ibang uri ng mga libro, tulad ng romance novel, epic reading, werewolf novel, fantasy novel, history novel at iba pa. Kung ikaw ay isang mambabasa, ang mga magandang nobela ay maaaring mapili dito. Kung ikaw ay isang may-akda, maaari kang makakuha ng higit na inspirasyon mula sa iba para makalikha ng mas makikinang na mga gawa, at higit pa, ang iyong mga gawa sa aming platform ay mas maraming pansin at makakakuha ng higit na paghanga mula sa mga mambabasa.